All Chapters of เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา: Chapter 31 - Chapter 40

คุณชายใหญ่ตู้หยุนซี ส่งแม่สื่อไปหมั้นหมาย คุณหนูรองฟู่เสียนโหย่ว และตกลงกันเรียบร้อยรอเพียงฤกษ์ดีจัดงานมงคล ข่าวนี้ไม่ทำให้คนอื่นแปลกใจ เนื่องจากคนทั้งเมืองหลินจือต่างรู้กันมาได้สามปีแล้วว่าจวนจงอู่โหวจับจองคุณหนูรองผู้นี้ไว้ก่อนแล้วยามนี้เป็นช่วงที่ทุกคนกำลังสนใจเรื่องสำนักศึกษาอวีซานเปิดรับลูกศิษย์ครั้งใหม่ ปีนี้มีตระกูลใหญ่ส่งบุตรหลานเข้าเรียนเพิ่มหลายคนแต่นั่นก็ยังไม่น่าสนใจเท่าทางวังหลวงส่งองค์ชายเก้าโซ่วอ๋องมาเข้าร่วมเรียนด้วย ปกติเหล่าองค์ชายจะมีพระอาจารย์ไปสอนที่วังหลวง ครั้งนี้ฮ่องเต้และฮองเฮาทรงอยากให้องค์ชายเก้ามาสำนักศึกษาอวีซาน ที่เป็นสำนักศึกษาสำหรับคนทั่วไปแต่มีชื่อเสียงมายาวนาน จึงสร้างความแปลกใจและคาดเดากันไปทั่วสำนักศึกษาอวีซานรับลูกศิษย์ทุกปีจำกัด ปีละ100 คนต่อ1 ชั้นปี จัดการเรียนการสอนจนจบการศึกษาทั้งหมด5ชั้นปี โดยชั้นปีแรกเกณฑ์การรับลูกศิษย์ต้องมีอายุ8ปีขึ้นไปรับทั้งชายและหญิง มีการสอบข้อเขียน และแสดงความสามารถที่ถนัดมาหนึ่งอย่าง เป็นเกณฑ์ตัดสินว่าจะได้เป็นลูกศิษย์หรือไม่แล้วจัดแบ่งลำดับห้องอีกครั้งโดยมีห้องทั้งหมด5อันดับ ที่ผ่านมาลูกหลานตระกูลฟู่ทุกคนสอบผ่านเก

ภายในรถม้าจิ้นอ๋องทรงมองขลุ่ยหยกสีขาวในมือด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “ท่านเจียง วันนี้เราคงต้องยกสุราเหมียนจูให้ท่านเสียแล้ว” เจียงเฮ่า หัวเราะเบาๆ อย่างถูกใจ ก่อนจะเอ่ย“ผลการสอบจะออกในวันพรุ่งนี้ ใยท่านอ๋องทรงรีบร้อนพ่ะย่ะค่ะ”“เราคิดว่าคงไม่ต้องรอผลสอบแล้ว เย็นวันนี้พวกเราไปกินอาหารดีๆ แกล้มสุรากันเถิด พรุ่งนี้ยังมีละครหลายเรื่องให้ได้ชม”“ท่านอ๋องทรงรอชมเรื่องใด ตระกูลหลิว หรือตระกูลต้วน”“เราคิดว่าทั้งสองตระกูลนี้น่าจะโดนพร้อมๆ กัน เพียงแต่เราคิดว่าเสด็จพี่ของเรา อู่อ๋องผู้นั้นก็น่าจะหนีไม่พ้น” จิ้นอ๋องลูบขลุ่ยหยกแผ่วเบาพร้อมรอยยิ้มจวนตระกูลหลิว ในยามนี้บ่าวในเรือนชั้นในต่างมีอาการตัวสั่น เมื่อเสียงเพี๊ยะดังสะท้านก้องไปทั่วเรือน ตามมาด้วยเสียงร่ำไห้เสียงดัง และเสียงดุด่าของนายท่านหลิว“นังลูกไม่รักดี เจ้าช่างกล้าก่อเรื่องร้ายแรงให้ข้า วันนี้ข้าจะตีเจ้าให้ตาย” นายท่านหลิวโกรธบุตรสาวจนตัวสั่นเทิ้ม ตบไปหนึ่งครั้งยังไม่พอในการระบายโทสะจึงยกฝ่ามือขึ้นอีก ฮูหยินตระกูลหลิวรีบเอาตัวขวางระหว่างผู้เป็นสามีและบุตรสาวตน“ท่านพี่ พอแล้วเจ้าค่ะ ท่านตีลูกไปแล้วน่าจะเพียงพอแล้ว”“เพียงพอหรือ เจ้ารู้ห

เช้าวันนี้ฟู่เสียนเย่ว์และฟู่เสียนเหยียนเดินทางไปเรียนวันแรกทุกคนในจวนมาส่งพวกนางขึ้นรถม้าเหมือนกับว่าพวกนางจะออกเดินทางไกล ฟู่อวิ๋นเชอร์มองหน้าฟู่เสียนหยา ราวกับไม่ได้รับความเป็นธรรม ฟู่เสียนหยา จึงพยักหน้าตอบกลับด้วยความเข้าใจกัน“วันนี้น้องสาวทั้งสองคนอยู่ให้ไกลจากโซ่วอ๋องสักหน่อยนะ หรือไปอยู่รวมกลุ่มกลับตู้หยุนมู่ก็ได้ รายนั้นน่าจะอยู่กับคุณชายห้าอวี้เจิ้งหนานสหายสนิทของเขา” ฟู่อวิ๋นเชอร์เอ่ยย้ำด้วยความเป็นห่วง“พี่อาเชอร์ไม่ต้องเป็นห่วงเจ้าค่ะ พวกข้าดูแลตัวเองได้เจ้าค่ะ” ฟู่เสียนเย่ว์ตอบด้วยความมั่นใจ เมื่อรถม้าจวนตระกูลฟู่ จอดให้คนลงจากรถม้า เด็กที่ยืนรออยู่หน้าประตู ต่างตื่นตัวปั้นหน้ายิ้มแย้มทักทายทันที ทุกคนต่างเดินเข้ามาแนะนำตัวว่ามีนามว่าอะไร อยู่ชั้นปีไหน และอีกหลายๆ เรื่องชุลมุนวุ่นวาย ฟู่อวิ๋นเชอร์จึงรีบจูงมือฟู่เสียนเหยียน อีกข้างจูงมือฟู่เสียนเย่ว์เดินหนีออกมาฟู่เสียนหยาทำหน้าที่ป้องกันฝูงชนออก พร้อมทั้งพูดเอ่ยขอตัวอย่างมีมารยาท เมื่อพ้นคนเหล่านั้นมาได้ ฟู่เสียนเหยียนจึงเอามือลูบอกตัวเองเป็นการปลอบใจ “คนพวกนั้นช่างน่ากลัวจริงๆ ดูสิว่าเย่ว์เย่ว์ เหงื่อออกเต็มหน้าเลย” พ

เหตุการณ์วันนั้นผ่านมาได้สองอาทิตย์แล้ว ฟู่เสียนเย่วย้อนนึกถึงวันนั้นทั้งสงสารพี่เจินเหมี่ยน และเห็นใจพี่ชายของตน ยามที่ขึ้นรถม้ากลับจวนฟู่เสียนเย่ว์เอ่ยถามผู้เป็นพี่ชายว่าทำไมพี่ชายจึงเศร้า หรือว่าความจริงแล้วพี่ชายรองรักพี่เจินเหมี่ยน แต่พี่ชายรองตอบกลับมาว่าตอนนี้คิดว่ายังไม่รัก แค่รู้สึกเหมือนเสียของสำคัญไป เมื่อรู้ว่านางต้องไปแต่งงานกับคนอื่นในใจรู้สึกเสียดาย แต่จะให้ไปยื้อแย่งคนเพื่อแต่งงานกันก็รู้สึกว่ายังไม่พร้อมแต่งนางจึงด่าพี่ชายของตนว่าทำตัวเป็นแมวหวงก้างหมาหวงกระดูก ทุกวันนางไปเรียนที่สำนักศึกษาคนที่เข้ามาตีสนิทเริ่มน้อยลงไม่กระตือรือร้นเช่นวันแรก แต่เจินหร่านกลายเป็นห่างเหินกับนางไปด้วย แม้นางจะพยายามชวนไปกินข้าวด้วยกันทุกวันแต่ความรู้สึกลึกๆ คือไม่เหมือนเดิมเมื่อฟู่เสียนเย่ว์นำเรื่องนี้กลับมาปรึกษากับพี่หญิงรอง พี่สาวแนะนำว่าอย่าเอ่ยถึงเรื่องนี้อีกเวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น โซ่วอ๋องกับนางเหมือนอยู่กันแบบระมัดระวังไม่สร้างปัญหาให้กัน แต่ก็ไม่ใช่สหาย ด้วยความที่โซ่วอ๋องชอบวางท่าเย็นชาวางอำนาจว่าข้าใหญ่โต ใครที่เข้าไปใกล้ชิดล้วนมีท่าทางประจบเอาใจ นางไม่อยากเป็นคนพวกนั้นจึง

ปีนี้หิมะตกหนักทั่วเมืองหลินจือ คนในตระกูลฟู่ฉลองปีใหม่ท่ามกลางอากาศหนาวเย็นกว่าทุกปี สำนักศึกษาอวีซานปิดเป็นเวลาสามเดือน ฟู่เสียนเย่ว์ รู้สึกแปลกใจหนึ่งปีหมดไปอย่างรวดเร็ว พี่สะใภ้ใหญ่อวี้หลันคลอดหลานชายออกมาอย่างปลอดภัย ท่านย่าตั้งชื่อเหลนคนแรกว่า ฟู่อวี้ชิง ดังนั้นหลานชายคนต่อไปต้องมีคำว่าอวี้ที่แปลว่าหยกตามมา ท่านลุงรองจึงเสนอว่าให้ใช้คำนี้ไม่ต้องแบ่งชายหญิง เหลนคนที่สองท่านย่าคงต้องอีกนานในเมื่อ พี่ชายรองยังไม่ยินยอมแต่งงานเหมือนเดิม ฟู่อวิ๋นเฟิงรับตำแหน่งผู้ช่วยรองแม่ทัพพิชิตชายแดนเหนือ ยามนี้ไปประจำชายแดนอยู่กับตู้ซิวเซิง ผู้เป็นท่านลุงรองของฟู่เสียนเย่ว์ วันนี้อากาศหนาวเย็นฟ้ามืดครึ้มจากพายุหิมะ ฟู่เสียนเย่ว์ นอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียง ห้องข้างของเรือนฝูอันมีกระถางไฟสร้างความอบอุ่นอยู่ริมห้อง นางจึงไม่กลัวหนาวแอบเปิดหน้าต่างเพื่อมองวิวสวนดอกไม้ที่มีพายุหิมะพร่างพรม ยามนี้นางชอบอ่านเกี่ยวกับความรู้แปลกพิศดาร บางเล่มเป็นภาษาที่นางอ่านไม่ออกแต่มีรูปวาดประกอบให้พอเข้าใจได้ นางชอบศึกษาวัฒนธรรมและการใช้ชีวิตของคนแคว้นต่างๆ แต่ล่ะแคว้นมีธรรมเนียมและความเชื่อแตกต่างกันไป ท่านลุงรองแล