Todos los capítulos de เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา: Capítulo 61 - Capítulo 70

ฟู่เสียนเย่ว์ตื่นมายามเช้าด้วยความรู้สึกไม่สบายตัวเล็กน้อย คราแรกนางคิดว่าเพราะการซ้อมขี่ม้าหักโหม แต่เมื่อขยับตัวนางรู้สึกหน่วงและปวดที่ท้องน้อยจากประสบการณ์จากร่างก่อน นางจึงรู้ว่านี่คือสิ่งที่ผู้หญิงเจริญวัยต้องพบเจอทุกเดือนนี่เป็นระดูครั้งแรกของฟู่เสียนเย่ว์เมื่อคิดว่าตนได้กินบะหมี่อายุยืนไปเมื่อวานเนื่องจากมีอายุครบ13 ปี วันนี้ระดูมาร่ายกายนี้ถือว่าเติบโตขึ้นแล้วสินะ เมื่อคิดได้ว่าฟู่เสียนเหยียนมีระดูนำตนไปก่อนมาครึ่งปีแล้ว ยามนั้นตนเองกังวลใจว่าร่างกายนี้เคยอ่อนแอเจ็บป่วยบ่อยจะมีปัญหาอะไรหรือไม่ ยามนี้เห็นระดูมาจึงโล่งใจ“เหลียนฮวา เถาฮวาข้าตื่นแล้วมาหาข้าหน่อย” สาวใช้ทั้งสองเข้ามาจะปรนนิบัติคุณหนูของพวกนางตามปกติเมื่อเห็นนายสาวมีระดูครั้งแรกก็ตื่นเต้นดีใจรีบจัดการอย่างคล่องแคล่วเมื่อจัดการเสร็จเถาฮวาจึงเดินไปรายงานฮูหยินผู้เฒ่าด้วยความดีใจ“ต้องดีใจขนาดนี้เชียว”“ดีใจสิเจ้าคะ ผู้อื่นบางคนมาตั้งแต่ 11 ปี 12ปี มาครั้งแรกตอนอายุ13 ถือว่ายังสมบูรณ์ดี แต่หากว่ามีระดูมาตอนอายุ14หรือ15 มีความเชื่อกันว่าสตรีผู้นั้นจะมีบุตรยากเจ้าค่ะ” เหลียนฮวาเอ่ยอธิบายด้วยรอยยิ้ม“นั่นเป็นแค่ความเชื

ยามนี้คนในแคว้นฉีต่างรู้เรื่องที่เว่ยไท่หยางเข้ามาสวามิภักดิ์รวมดินแดนจงกั๋วเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นฉี เว่ยไท่หยางได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพเว่ยและยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองจงกั๋วด้วย ด้วยวัยเพียง 25 ปี สำหรับบุรุษวัยแต่งงานถือว่ามากแต่ยังมีสตรีหลายนางไม่สนใจเรื่องอายุ เพราะสตรีนางใดได้ยลรูปโฉมของแม่ทัพเว่ยต้องเก็บไปใฝ่ฝันถึงทุกคน ดังนั้นยามนี้จึงถือว่าเป็นบุรุษที่สตรีทุกนางต่างอยากเป็นฮูหยินแม่ทัพเว่ยมากที่สุด รองลงมายังคงเป็นมู่หยุนป๋ายที่ยามนี้หมั้นแล้วแต่ยังไม่ได้แต่งงาน มู่หยุ่นเป่ย ฟู่อวิ๋นเฟิง ฟู่อวิ๋นฟางและหนุ่มน้อยวัย16 ปี ฟู่อวิ๋นเชอร์ ส่วนบุรุษที่สตรีวัยแต่งงานอยากหลีกเลี่ยงคือจิ้นอ๋องถึงแม้ตำแหน่งพระชายาจิ้นอ๋องจะดึงดูดใจ แต่สุสานของพระชายาและว่าที่พระชายาอีกสามคนทำให้สตรีในเมืองหลวงต่างหวาดกลัว ยังไม่นับคำร่ำลือเกี่ยวกับโลงศพที่ทยอยออกมาจากเรือนหลังของจิ้นอ๋องอีก ยามนี้ข่าวเรื่องแม่ทัพเว่ยรับฟู่เสียนเย่ว์เป็นน้องสาวบุญธรรมกระจายไปทั่วแคว้นเว่ยทำให้ฟู่เสียนเย่วเป็นที่สนใจของสตรีวัยออกเรือนมากที่สุด ทุกคนต่างอยากเป็นพี่สะใภ้ของฟู่เสียนเย่ว์ในอนาคต ดังนั้นยามฟู่เสียน

หนึ่งปีที่ผ่านมาชีวิตของฟู่เสียนเย่ว์ยังคงมีกิจวัตรประจำวันวนเวียนซ้ำๆ ดังเดิม ยามเช้าไปทานอาหารเช้ากับฮูหยินผู้เฒ่า ยามสายฟู่เสียนเย่ว์และฟู่เสียนเหยียนไปดูแลและเรียนรู้การจัดระเบียบบ่าวไพร่และการดูแลจวนจากเจียงซื่อ หลังจากนั้นไปกินข้าวมื้อเที่ยงที่เรือนรองและเรียนรู้การทำบัญชีรายรับรายจ่ายของจวนจากซ่งซื่อ ในช่วงเย็นไปอยู่เรือนสามนั่งพูดคุยเล่นและผ่อนคลายความเครียดโดยการฝึกยิงธนู กับตู้ซื่อ ถ้าหากวันไหนฟู่ซานหลางมีเวลาว่าง เขาอาจจะพาภรรยาและบุตรทั้งสองคนไปเยี่ยมเยือนจวนจงอู่โหว ในหนึ่งปีที่ผ่านมามีเหตุการณ์ที่สำคัญและทำให้ฟู่เสียนเย่ว์รู้สึกกังวลใและวุ่นวายใจ ก็คือเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหกเดือนที่แล้ว ฟู่เสียนหยาหนีออกจากจวนปลอมตัวไปเป็นทหารที่ชายแดนพร้อมกับสหายรักของนางซูหนี่หวา ในยามนั้นจวนตระกูลฟู่วุ่นวายและพยามปิดข่าวให้เงียบที่สุดแม้แต่จวนจงอู่โหวก็ไม่อาจบอก เพราะนี่คือเรื่องที่ทำให้ชื่อเสียงสตรีตระกูลฟู่เสียหาย จึงทำได้เพียงให้คนในจวนตระกูลฟู่ช่วยกันออกตามหาคน สุดท้ายฟู่อวิ๋นเฟิงก็เป็นผู้ที่พาฟู่เสียนหยาเดินทางกลับมาที่จวนตระกูลฟู่ เมื่อกลับมาถึงจวนฟู่เสียนหยาก็เอาแต่เก็บ

เว่ยไท่หยางเล่าเรื่องของเขากับฟู่เสียนหยาให้ฟู่เสียนเย่ว์ฟังคร่าวๆ เขาเองไม่สะดวกจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้น้องสาวของตนฟัง หนึ่งนี่คือเรื่องส่วนตัวสำหรับพวกเขา สองเพื่อปกป้องชื่อเสียงของฟู่เสียนหยา สามเขาเขินอายหากจะให้เล่ารายละเอียดเหล่านี้ให้น้องสาวฟัง“ยามนี้พี่ไท่หยางคิดว่าจะเข้าไปคุยและพูดสู่ขอพี่เสียนหยาด้วยตัวเองในวันพรุ่งนี้หรือเจ้าคะ”“หรือเจ้ามีวิธีที่ดีกว่านี้” เว่ยไท่หยางถามน้องสาวด้วยความร้อนใจแต่ยังคงพูดจากระชับสั้นๆ“ความเยือกเย็นของพี่ชายหายไปหมดแล้วจริงๆ ก่อนที่ข้าจะช่วยเหลือพี่ชาย ท่านจะต้องตอบคำถามของข้าเสียก่อน” เว่ยไท่หยางขมวดคิ้วมองน้องสาวด้วยสีหน้าจริงจัง “เจ้าเอ่ยถามมาเถิด”“พี่ไท่หยางแน่ใจแล้วหรือเจ้าคะว่ารักพี่หญิงสี่ของข้าจริงจัง ไม่ใช่ตื่นเต้นกับความรู้สึกแปลกใหม่กับการที่พี่หญิงสี่ของข้ามีนิสัยไม่เหมือนใคร ท่านแน่ใจแล้วหรือเต้าคะว่าในอนาคตจะไม่รังเกียจนิสัยที่ไม่เป็นกุลสตรี ไม่เรียบร้อยและอ่อนหวานของนาง”“ข้าแน่ใจ”“อ่อ เช่นนั้นสตรีที่เคยติดตามท่านพี่ตอนเป็นอ๋องแปดล่ะเจ้าคะ ท่านจะจัดการพวกนางอย่างไร ข้าเคยได้ยินว่าพี่ไท่หยางทิ้งพระชายาเอกไว้ที่แคว้นเว่ย ใน

เว่ยไท่หยางพูดคุยเจรจาตกลงกับฮูหยินผู้เฒ่าฟู่และฟู่อีหลางจนสำเร็จ โดยทางตระกูลฟู่ยินยอมให้เว่ยไท่หยางส่งแม่สื่อมาสู่ขอฟู่เสียนหยาตามประเพณีได้ ในช่วงนี้อยู่ในขั้นตอนทาบทามส่งสินสอดและของหมั้นให้แก่ว่าที่เจ้าสาว จนมาถึงขั้นยื่นเทียบดวงชะตาวันเดือนปีเกิดของทั้งคู่ ฟู่อีหลางนับถือไต้ซือเหยียนหร่านจึงนำเทียบดวงชะตาเดินทางไปปรึกษาไต้ซือเหยียนหร่านด้วยตนเองถึงเมืองหนานไฮ่ เมื่อได้กำหนดวันเวลามงคลแน่นอนแล้วจึงจัดงานหมั้นขึ้นก่อน ส่วนงานแต่งจะจัดขึ้นในต้นปีหน้า สตรีหลายคนเมื่อรู้ข่าวเรื่องงานมงคลครั้งนี้ล้วนแต่จะต้องรู้สึกใจสลาย เมื่อบุรุษในฝันของพวกนางกำลังจะมีคู่ครองไปอีกคนแล้วงานหมั้นและงานเลี้ยงฉลองการหมั้นของเว่ยไท่หยางและฟู่เสียนหยาจัดขึ้นอย่างใหญ่โต เนื่องจากแม่ทัพเว่ยไท่หยางเคยเป็นอ๋องแปดแห่งแคว้นเว่ย ยอมมีหลายฝ่ายไม่วางใจในตัวเว่ยไท่หยาง คราวนี้เซียวอวี้หยวนจึงปรึกษากับฟู่อีหลางขอจัดงานใหญ่โตเพื่อความมีหน้ามีตาของฟู่เสียนหยาอีกนัยหนึ่งเพื่อแสดงว่าเว่ยไท่หยางยามนี้เกี่ยวดองกับแคว้นฉีและถือว่าเป็นคนแคว้นฉีเพิ่มมาอีกหนึ่งขั้น ฟู่อีหลางในสายตาของชาวบ้านทั่วไปมองนายท่านรองฟู่เป็นเศรษฐ