All Chapters of เปลี่ยนชะตาคืนวาสนา: Chapter 51 - Chapter 60

เวลาผ่านไปหนึ่งปีเด็กน้อยที่เกิดใหม่เติบโตอย่างรวดเร็ว ฟู่เสียนเย่วจึงโล่งใจได้ที่หลานชายของตนเปลี่ยนเป็นเด็กชายหน้าตาน่ารัก ท่านตาของนางตั้งชื่อให้เขาว่า ตู้หมิงไป๋ แม้จางกงจู่จะผิดหวังที่เหลนคนแรกเป็นผู้ชาย แต่กับหลงรักหลานชายผู้นี้เป็นอย่างมากมีแต่คนบอกฟู่เสียนเย่ว์ว่าตู้หมิงไป๋หน้าตาเหมือนนาง คราแรกนางไม่ยอมรับแถมยังโกรธด้วยที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ แต่ตอนนี้นางทั้งภูมิใจและหลงรักหลานชายคนนี้มาก จนบางวันหลังจากเลิกเรียนถึงกับติดตามตู้หยุนมู่กลับมาจวนจงอู่โหว เพื่อมาเล่นกับเด็กชายสุขภาพของพี่หญิงรองฟู่เสียนโหย่วหลังจากคลอดตู้หมิงไป๋ ท่านหมอเตือนว่าไม่ให้มีบุตรไปอีกสามปีเพื่อฟื้นฟูสุขภาพเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ปีที่ผ่านมาเรื่องสำคัญสำหรับฟู่เสียนเย่ว์คือได้หลานชายเพิ่มหนึ่งคน สุขภาพของฮูหยินผู้เฒ่าแข็งแรงขึ้น เมื่อฟู่อวิ๋นเชอร์และฟู่เสียนหยาเรียนจบจากสำนักศึกษาอวิ๋นซานแล้ว พวกเขาย้ายไปเข้าเรียนต่อที่สำนักศึกษาทหารอิ้นถังฟู่เสียนหยาเจอทั้งคำคัดค้านของครอบครัวและบททดสอบจากสำนักศึกษาแต่นางก็ผ่านเข้าเป็นสตรีคนที่สามที่เข้าเรียนสำนักศึกษาอิ้นถังได้ สตรีคนแรกที่สอบผ่านแซ่โหลวเรียนจบการศึก

เว่ยไท่หยาง อ๋องแปดแคว้นเว่ยเป็นผู้นำขบวนคณะทูตมาร่วมงานเลี้ยงฉลองพระชนมายุครบ45ชันษา ของฮ่องเต้เซียวเกาตี้ ความเป็นจริงเว่ยไท่หยางแอบมาเยือนแคว้นฉีเป็นการส่วนพระองค์อยู่บ่อยครั้งส่วนใหญ่จะมุ่งไปยังเมืองหนานไฮ่เพื่อติดต่อทำการค้ากับจิ้นอ๋องและไปเยี่ยมหลุมศพของเว่ยหมิงเย่ว์ องค์หญิง14 ผู้เป็นน้องสาวของเขาด้วย นางเสียชีวิตไปเมื่อ7 ปีที่แล้ว เขารู้สึกผิดกับน้องสาวของเขาอย่างมากที่ไม่สามารถแก้แค้นคนที่มีส่วนในการตายของนางได้เพราะคนผู้นั้นคือบิดาของตนเช่นกันเว่ยไท่หยางจิตใจเลื่อนลอยจนสายตาไปสะดุดกับเด็กสาวที่งดงามผู้หนึ่งนางอยู่ในชุดสีฟ้าสดใส ท่าเดินที่ดูสูงส่งสง่างามแบบนี้ เหมือนท่าเดินที่เป็นเอกลักษณ์ของน้องสาวของเขาไม่มีผิด เหตุใดเด็กสาวคนนี้จึงได้ดูคล้ายน้องสาวของเขายิ่งนักและเว่ยไท่หยางก็ต้องตกตะลึงอีกครั้งเมื่อมองเห็นเด็กสาวคนนี้นั่งหลังตรงก้มหน้าเล็กน้อย กรีดนิ้วบรรเลงพิณ เขามองเห็นเงาร่างของเว่ยหมิงเย่ว์ซ้อนทับกับเด็กสาวในชุดสีฟ้าคนนี้ จึงหันไปกระซิบกับคนสนิทข้างกาย“เจ้าไปสืบข่าวมาให้ข้า ว่าเด็กสาวในชุดสีฟ้าที่บรรเลงพิณอยู่ในขณะนี้เป็นผู้ใด”คนสนิทในชุดดำมองหน้าอ๋องแปดอย่างแปลก

เว่ยไท่หยางได้รับสารแจ้งจากจิ้นอ๋องนัดคุยเรื่องการค้าที่เมืองหนานไฮ่ ในใจเกิดลังเล หากอยากจะขอพบคุณหนูในเรือนหลัง โดยไม่ได้เกี่ยวข้องเป็นอะไรกัน ถ้าเป็นแคว้นเว่ยถือว่าเรื่องนี้เป็นการไม่สมควร แต่เขาเคยได้ยินว่าแคว้นฉีเปิดกว้างชายหญิงมีอิสระสามรถเป็นสหายกันได้ แต่เขาเป็นอ๋องต่างแคว้นอยู่ๆ ไปขอพบคุณหนูห้าตระกูลฟู่คงจะดูแปลกประหลาดเกินไป สายสืบบอกเขาว่าคุณหนูห้าเป็นบุตรสาวของนายท่านรองฟู่อีหลาง คนผู้นี้ทำการค้าและสนิทกับจิ้นอ๋องซึ่งนับว่าเป็นสหายของเขาผู้หนึ่ง เขาคงต้องอาศัยจิ้นอ๋องแล้ว“สายข่าวรายงานว่าจิ้นอ๋องก็พักอยู่ในเมืองหลินจือนี่ เหตุใดต้องนัดข้าไปคุยกันที่เมืองหนานไฮ่อีกเล่า” เอ่ยถามคนสนิทอย่างสงสัย“ข้าน้อยคิดว่าจิ้นอ๋องคงมีงานสำคัญที่เมืองหนานไฮ่ กระมังแต่ท่านก็มีธุระที่เมืองหนานไฮ่อยู่แล้วนี่”“อื้ม เช่นนั้นสั่งเก็บของเตรียมเดินทางไปหนานไฮ่กัน” ชายชุดดำก้มหน้า ก่อนออกไปเตรียมการ เว่ยไท่หยางมองขลุ่ยหยกที่วางคู่กับพิณบนโต๊ะกลางห้องด้วยจิตใจเหม่อลอยจวนตระกูลฟู่ยามนี้สับสนวุ่นวายไปหมดเมื่อฟู่อวิ๋นเฟิงกลับมาพร้อมอาการบาดเจ็บที่แขน ฟู่เสียนเย่ว์นั่งอยู่ด้านข้างมารดาตนในเรือนหลักฟั

เซียวอวี้หยวนนั่งคิดวางแผนว่าจะพาเว่ยไท่หยางไปพบกับคุณหนูห้าตระกูลฟู่อย่างไรดีโดยที่ไม่ต้องเกี่ยวข้องกับฟู่เสียนเย่ว์ และจะใช้ข้ออ้างอย่างไรให้ท่านรองฟู่พาคุณหนูห้าตระกูลฟู่ออกมาเจอ ครุ่นคิดด้วยความหนักใจ จึงนำเรื่องนี้ปรึกษากับเจียงเฮ่า“ท่านอ๋องส่งสารไปบอกท่านรองฟู่อีหลางว่า ท่านอ๋องแปดแคว้นเว่ยทรงชื่นชอบฝีมือการบรรเลงพิณของคุณหนูห้าตระกูลฟู่มาก ยามนี้ท่านอ๋องทรงต้องการร่วมมือทำการค้ากับอ๋องแปดและอยากชวนนายท่านรองเข้าร่วมด้วย เอาเป็นเรื่องการค้าสมุนไพรก็แล้วกัน มีกำไรงามท่านรองฟู่อีหลางย่อมต้องสนใจ เชิญนายท่านรองและคุณหนูห้ามาร่วมกินอาหารที่โรงเตี้ยม และอยากให้คุณหนูห้าบรรเลงเพลงพิณให้อ๋องแปดฟังสักหนึ่งบทเพลง แผนการนี้เป็นอย่างไรขอรับ” เจียงเฮ่าเสนอ“แล้วจะทำอย่างไรหากนายท่านรองพาฟู่เสียนเย่ว์มาด้วย รายนั้นชอบติดตามนายท่านรองมาทำงานด้วยหากพี่ห้าของนางมานางอาจจะติดตามมา แล้วเจ้าให้ข้าไปเชิญบุตรสาวของเขามาบรรเลงพิณที่โรงเตี๊ยมนี่มันจะเป็นการดูถูกตระกูลฟู่หรือเปล่า” เซียวอวี้หยวนไม่เห็นด้วยกับแผนการนี้“เช่นนั้น เชิญนานท่านรองมาที่จวนจิ้นอ๋องและเชิญคุณหนูห้าด้วยจัดงานเลี้ยงเพื่อต้อนรับ

เช้าวันต่อมาฟู่เสียนเย่ว์ตื่นมาด้วยตาบวมเป่ง ฟู่เสียนหยานั่งมองน้องสาวอาบน้ำยามเช้าอย่างเป็นห่วง เมื่อคืนนางรู้ดีว่าฟู่เสียนเย่ว์นอนร้องไห้ทั้งคืนจนไม่ยอมนอน เรื่องอะไรกันที่ทำให้น้องสาวผู้ฉลาดเกินใครของตนเจ็บปวดขนาดนี้ หรือนี่คือข้อเสียของคนฉลาด คิดมากกว่าผู้อื่นปวดใจกว่าผู้อื่น“เย่ว์เย่ว์..ท่านพ่อตัดสินใจให้พวกเราอยู่ต่ออีกคืน วันนี้เจ้าก็นอนพักต่อเถอะจะรีบลุกจากเตียงมาอาบน้ำทำไม”“พี่หญิงสี่ วันนี้ข้าอยากไปสถานที่แห่งหนึ่งท่านช่วยไปขออนุญาตท่านลุงรองให้ข้าได้ไหมเจ้าคะ”“ได้แต่เจ้าต้องให้พี่ไปด้วยและเจ้าต้องเล่าให้พี่สาวฟังทุกอย่างพี่จึงจะยอม”“ยามนี้ข้ายังไม่พร้อมจะเล่าเจ้าค่ะ เอาไว้ข้าพร้อมพี่หญิงสี่จะรู้เรื่องของข้าเป็นคนแรก” ความในใจของฟู่เสียนเย่ว์ ยามนี้ฟู่เสียนเย่ว์ยังนึกคำโกหกไม่ออก ขอเวลาให้นางคิดก่อนว่าเหตุใดเมื่อวานตนต้องสติหลุดร้องไห้ขนาดนั้น“บอกพี่สาวก่อนว่าเจ้าจะไปที่ใดพี่สาวจะได้บอกท่านพ่อได้ถูก”“ข้าอยากไปไหว้สุสานขององค์หญิงเว่ยหมิงเย่ว์พระชายาเอกของจิ้นอ๋องเจ้าค่ะ”“ได้พี่สาวจะไปขออนุญาตกับท่านพ่อและท่านแม่เดี๋ยวนี้ เจ้าอาบน้ำเสร็จต้องกินข้าวที่อยู่บนโต๊ะนี่ให้หม