All Chapters of My Greatest Sacrifice : Chapter 71 - Chapter 80

THIRD POVLahat ng kakilala nina Zandro, Nick, at Emilio ay tinawagan nila upang tumulong sa paghahanap kay Kalix.Mga kaibigan.Mga kakilala sa ospital.Mga taong may koneksyon sa iba't ibang lugar.Lahat ng maaari nilang mahingan ng tulong ay nilapitan nila.Ngunit lumipas ang isang linggo.Dalawa.At wala pa rin silang nakitang kahit anong bakas ng kaibigan nilang doktor.Walang tawag.Walang mensahe.Walang nakakita sa kaniya.Parang bigla na lamang nilamon ng mundo si Kalix.At habang lumilipas ang mga araw, unti-unti ring nawawalan ng saysay ang buhay ni Liza.Halos hindi na siya kumakain.Madalas ay nakatulala lamang siya.Minsan, buong maghapon siyang nakaupo sa sala habang hawak ang cellphone, hinihintay ang tawag na alam niyang maaaring hindi na dumating.Hindi niya kayang mawala si Kalix.Ngayon lamang niya lubos na naramdaman kung gaano kalaki ang puwang nito sa buhay niya.Kahit mawala na ang lahat sa kaniya...Huwag lamang ang kaniyang asawa.Huwag ang kaniyang mga anak.

THIRD POVIsang buwan na ang lumipas mula nang mailibing si Kalix.At halos ganoon na rin katagal na tila nakabaon sa matinding pagluluksa si Liza.“Umalis ka! Umalis ka sa harapan ko!”Galit na hinawi ni Liza ang pagkaing inilapag ni Nick sa harapan niya. Tumapon sa sahig ang ilan sa mga ito, ngunit hindi man lang niya pinansin.Napapikit si Nick at pilit na pinanatiling kalmado ang sarili.“Kailangan mong kumain, Liza. Kung hindi, manghihina ka.”“Wala kang pakialam!” sigaw niya.Hindi na sumagot si Nick.Paulit-ulit na lang kasi ang ganitong eksena sa loob ng isang buwan.Gigising si Liza na parang walang dahilan para bumangon. Aalis siya ng bahay, pero hindi para pumasok sa trabaho o ayusin ang mga responsibilidad na dati niyang inaatupag.Sa sementeryo siya pupunta.Uupo sa harap ng puntod ni Kalix nang ilang oras.Minsan ay kakausapin niya ito na para bang naroon lamang ang asawa at tahimik na nakikinig sa kaniya.Minsan naman ay wala siyang sasabihin.Tititigan lamang niya ang

THIRD POVSa loob ng tatlong buwan, pinilit ni Liza ang sarili niyang bumangon.Hindi naging madali ang bawat araw.May mga umagang paggising pa lamang niya ay si Kalix na agad ang pumapasok sa isip niya. May mga gabing tahimik siyang umiiyak kapag tulog na ang lahat. May mga pagkakataon ding gusto na lamang niyang manatili sa kama at huwag harapin ang mundo.Pero sa tuwing maririnig niya ang tawanan ng kaniyang mga anak, pinapaalala niya sa sarili kung bakit kailangan niyang magpatuloy.Para sa kanila.At para na rin sa sarili niya.Hindi niya kailangang kalimutan si Kalix para mabuhay.Kailangan lamang niyang matutunang magpatuloy kahit dala-dala pa rin niya ang alaala nito.Kinuha na rin niya ang mga anak mula sa kaniyang biyenan at siya muna ang nag-alaga sa mga ito.Hindi muna niya sinabi sa pamilya ni Kalix ang totoong nangyari. Masyado nang may edad ang mga ito, at natatakot siyang baka hindi kayanin ng kanilang katawan ang bigat ng balitang wala na si Kalix.Sa ngayon, mas pin

THIRD POVMasayang nag-aayos ng mga dekorasyon sina Liza at Emilio habang hinihintay ang pagdating ni Nick dala ang cake para sa gender reveal.Simple lamang ang napili nilang celebration. Sa farm ni Emilio nila napagdesisyunang gawin iyon para mas pribado at mas komportable silang magkakaibigan.“Liza, eto na ’ko!”Napalingon si Liza at napangiti nang makita si Nick na papalapit habang maingat na dala ang cake.Samantalang si Emilio naman ay agad na napasimangot.“Eto na! Ubod ng yaman pero napaka-kuripot!” reklamo nito habang nakapamewang. “Papa-gender reveal kayo pero dito lang sa farm ko! Para libre! Tapos ako pa ang nag-aayos! Ang swerte mo naman!”Napailing si Nick habang natatawa.“Eh itong si Liza kasi ang may gusto. Ako ba? Kung ako lang, sa hotel ko ’to, ’di ba?”Sabay tingin nito kay Liza na para bang humihingi ng kakampi.Napataas naman ang kilay ng babae.“Bakit ako na naman?”“Ikaw naman talaga!”“Tama na nga ’yan at nang matapos na tayo,” natatawang saway ni Liza sa dal

THIRD POV“Tao po! Tao po!”Sabay na sigaw nina Nick at Liza habang nakatayo sa harap ng isang maliit at simpleng bahay.Kanina pa sila paikot-ikot sa lugar, at pareho nang nagsisimulang mainip dahil hindi nila sigurado kung tama ba talaga ang pinuntahan nila.“Baka hindi naman dito ’yung bahay,” bulong ni Liza habang sinusulyapan ang paligid.“Dito nga raw!”Agad na inilabas ni Nick ang papel na kanina pa niya hawak at itinapat iyon sa mukha ni Liza.“Eto, oh! Ito ’yung nakalagay na address.”Kinuha ni Liza ang papel at muling binasa.“Sigurado ka bang tama ’yung barangay?”“Liza, ilang beses ko nang chineck.”“Eh bakit walang tao?”“Malay ko!”Napailing si Liza bago muling humarap sa bahay.“Tao po! Tao po!”“Tao po!” segunda ni Nick.Ilang segundo silang naghintay.Wala pa rin.“Tao—”“Bakit naman kasi hindi pangalan ang itawag n’yo? Puro kayo ‘tao po’!”“WAAAH!”Sabay na napasigaw sina Nick at Liza nang biglang sumulpot mula sa gilid ng bakuran ang isang matandang babae.Halos map