All Chapters of เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว: Chapter 221 - Chapter 230

281 Chapters

บทที่ 220

เสิ่นอันหรานลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง นางนึกถึงคำพูดของไทเฮา อย่าคิดว่าหลินเวยมองไม่เห็น แล้วนึกถึงคำพูดของตนเอง ถ้าไม่มีหลักฐาน ฮองเฮาจะทำอะไรหม่อมฉันได้ ข้อเสนอของกุ้ยจงเหยาทำให้ทุกอย่างใหญ่ขึ้นทันที ถ้านางรับ นางจะไม่ใช่เพียงคนที่แอบส่งข้อมูล นางจะกลายเป็นคนร่วมแผน ถ้าพลาด ผลลัพธ์ไม่ใช่ถูกลดตำแหน่ง อาจเป็นคุก อาจเป็นยาพิษ อาจเป็นความตาย แต่หากสำเร็จ…ความคิดนั้นกลับสว่างชัดกว่าความกลัวถ้าหลินเวยถูกโค่น ตำแหน่งสูงสุดจะว่าง เสิ่นอันหรานหลับตา เมื่อไม่กี่วันก่อน นางยังตำหนิคนสนิทเพียงเพราะพูดคำว่า ฮองเฮา วันนี้นางกำลังยืนอยู่ตรงหน้าข้อเสนอที่อาจเปิดทางไปถึงตำแหน่งนั้นจริง ๆ สิ่งนี้เกิดเร็วเกินไปแต่ในขณะเดียวกันก็เหมือนมาถึงในเวลาที่พอดีนางหันกลับมา “ถ้าข้าตกลง แม่ทัพกุ้ยจะให้คำมั่นอย่างไร”“แม่ทัพยินดีให้คำมั่นว่า หากฮองเฮาสูญเสียอำนาจ เขาจะสนับสนุนพระสนมขึ้นเป็นผู้ดูแลวังหลังอย่างเต็มตัว ไม่มีผู้ใดในฝ่ายในอยู่เหนือคำสั่งของพระสนม นอกจากฮ่องเต้และผู้ที่จะได้รับแต่งตั้งตามราชประเพณีเพคะ&r
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

บทที่ 221

นางรับคำถวายพระพรจากสนมชั้นต่ำด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน รับฟังคำร้องเรียนของเจ้าหน้าที่หญิงสองสามเรื่องระหว่างงาน และยังเอ่ยถามถึงสุขภาพของฮูหยินแม่ทัพผู้หนึ่งที่เพิ่งสูญเสียสามีจากสงครามทุกอย่างงดงาม งดงามเสียจนแทบไม่มีตำหนิ หากเป็นคนทั่วไปก็คงเห็นเพียงกุ้ยเฟยผู้เมตตาและวางตัวสมฐานะ แต่ตรงมุมหนึ่งของศาลาริมสระบัว กุ้ยเยว่หรงกลับกำลังมองนางด้วยสายตานิ่งลึกหญิงหม้ายแห่งตระกูลกุ้ยสวมชุดสีเขียวหม่นเรียบง่ายตามฐานะสตรีที่สูญเสียสามีมาหลายปี นางไม่ได้แต่งกายหรูหราเหมือนฮูหยินตระกูลใหญ่คนอื่น ไม่ได้ประดับหยกหรือทองคำมากมาย หากกลับมีบุคลิกสงบจนคนจำนวนไม่น้อยรู้สึกสบายใจเมื่อสนทนาด้วยนี่คือเหตุผลที่กุ้ยเยว่หรงสามารถสร้างเครือข่ายของตนเองได้อย่างรวดเร็ว นางไม่เคยแย่งซีนผู้ใด ไม่เคยพูดจาโอ้อวด ไม่เคยแสดงว่าตนยังเป็นญาติของอดีตกุ้ยเฟยผู้เคยทรงอำนาจตรงกันข้าม นางมักพูดว่าความผิดของคนรุ่นก่อนควรจบลงกับคนรุ่นก่อน ส่วนคนที่ยังมีชีวิตอยู่ควรทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด คำพูดเช่นนั้นทำให้หลายตระกูลลดความระแวงลงแต่วันนี้ กุ้ยเยว่หรงไม่ได้สนใจผู้คนรอบตัว สายตาของนางจับอยู
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

บทที่ 222

“เรื่องดอกไม้”“แค่นั้น?”“บางครั้งเรื่องดอกไม้ก็บอกเรื่องคนได้มากกว่าการพูดถึงคนเสียอีก” กุ้ยเยว่หรงยิ้มฮูหยินเฉินฟังไม่เข้าใจนัก จึงหัวเราะแล้วชวนไปดูดอกไม้พันธุ์ใหม่แต่กุ้ยเยว่หรงกลับไม่มีอารมณ์ชมสิ่งใดอีกหลังงานเลี้ยงจบ นางกลับจวนทันทีค่ำวันเดียวกัน กุ้ยจงเหยาเดินทางกลับจากค่ายทหารในเมืองหลวงเพื่อเข้าร่วมการประชุมกับนายทหารระดับสูง เขาเพิ่งถอดชุดเกราะออกก็เห็นลูกพี่ลูกน้องนั่งรออยู่ในห้องหนังสือ“เจ้ามารอข้าหรือ”“มีเรื่องจะพูด”กุ้ยจงเหยานั่งลง“เรื่องอะไร”“อันกุ้ยเฟย” กุ้ยเยว่หรงไม่อ้อมค้อม“นางทำอะไร” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว“ยังไม่ได้ทำ”“เช่นนั้น?”“แต่ข้ามองออก” กุ้ยจงเหยายกน้ำชาขึ้นดื่ม“มองอะไรออก”“นางไม่ได้ต้องการเพียงตำแหน่งกุ้ยเฟย”“คนทะเยอทะยานทุกคนย่อมอยากสูงขึ้น” เขาหัวเราะเบา ๆ
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

บทที่ 223

อันกุ้ยเฟยนั่งลง “วันนี้มีบัญชีเบี้ยหวัดประจำเดือน บัญชีถ่านฤดูหนาว และรายการซ่อมตำหนักเพคะ”หลินเวยมองหีบ “ทั้งหมด?”“เพคะ”“เจ้าคิดจะแก้แค้นที่ข้าเลื่อนตำแหน่งให้ด้วยการเอาบัญชีมาฝังข้าหรือ”“หม่อมฉันไม่กล้าเพคะ” อันกุ้ยเฟยยิ้ม“แต่ดูเหมือนกำลังทำอยู่” ชิงหลัวหัวเราะอีกครั้งแม้แต่เจ้าหน้าที่หญิงรอบข้างยังยิ้มตามภาพที่เห็นจึงคล้ายพี่สาวกับน้องสาวนั่งทำงานร่วมกันมากกว่าฮองเฮากับกุ้ยเฟยผู้มีตำแหน่งรองลงมาหลินเวยเปิดบัญชีเล่มแรก “เริ่มจากเบี้ยหวัด”“เพคะ”ทั้งสองตรวจเอกสารร่วมกัน อันกุ้ยเฟยทำเครื่องหมายรายการที่ต้องอธิบายไว้ล่วงหน้าแล้ว“ตำหนักชิงเหอใช้ถ่านมากกว่าเดือนก่อนสิบหกกระสอบเพคะ”“เพราะอะไร”“หลิวไฉเหรินยังฟื้นตัวจากการถูกพิษ หมอหลวงให้รักษาอุณหภูมิในห้อง หม่อมฉันจึงอนุญาตเบิกเพิ่มตามใบรับรองแพทย์ แต่ไม่ได้เพิ่มเป็นเบี้ยประจำ”หลินเวยเปิดเอกสารประกอบ มีลา
last updateLast Updated : 2026-10-30
Read more

บทที่ 224

“ถ้าเป็นเรื่องสำคัญ เจ้าคงบอก”“ถ้าไม่บอก?”“ก็แปลว่าเจ้าไม่อยากบอก” หลินเวยมองนาง“พระองค์ไม่ถาม?” คำตอบทำให้อันกุ้ยเฟยประหลาดใจ“ข้าจะบังคับให้เจ้ารายงานทุกคำที่พูดกับไทเฮาทำไม”“หม่อมฉันอาจคุยเรื่องที่ไม่เป็นผลดีต่อพระองค์ก็ได้”“เป็นไปได้”“พระองค์ไม่กลัว?”หลินเวยยิ้ม “เจ้าอยากให้ข้ากลัวหรือ”คำถามย้อนกลับทันที เสิ่นอันหรานยิ้มตาม “ไม่เพคะ”“เช่นนั้นก็ทำงานต่อ”หลินเวยเลื่อนบัญชีอีกเล่มมาให้ ภายนอกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ภายในใจของเสิ่นอันหรานกลับเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดหลินเวยรู้ว่านางไปพบไทเฮา รู้ว่าอาจมีเรื่องถูกพูดถึงแต่ไม่ถาม เพราะเชื่อใจ? หรือเพราะไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่าง? หรือเพราะกำลังรอดูว่า หลังออกจากตำหนักฉือหนิง นางจะทำอะไร คำเตือนของไทเฮากลับเข้ามาในหัวอีกครั้งอย่าคิดว่าหลินเวยมองไม่เห็นอะไร เพียงเพราะนางยังไม่ลงมือเ
last updateLast Updated : 2026-10-31
Read more

บทที่ 225

ข่าวลือใหม่ข่าวลือเริ่มต้นจากโรงน้ำชาเล็ก ๆ ทางตะวันออกของเมืองหลวง ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนพูดคนแรก รู้เพียงว่าชายวัยกลางคนสองคนนั่งดื่มชาอยู่ริมหน้าต่าง สนทนาเรื่องการปรับเบี้ยเลี้ยงครอบครัวทหาร ก่อนหนึ่งในนั้นจะถอนหายใจแล้วพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา“ตอนนี้ราชสำนักจะเปลี่ยนกฎอะไร ต้องถามฮองเฮาก่อนทั้งนั้นกระมัง”อีกคนหัวเราะ “เจ้าพูดเบา ๆ หน่อย ไม่กลัวหัวหลุดหรือ”“ข้าพูดอะไรผิด ทุกคนก็รู้ว่าระบบตรวจสอบใหม่เป็นของฮองเฮา เรื่องคลังหลวงก็มีพระนางช่วยตรวจ เรื่องขุนนางก็เสนอความเห็น แม้แต่งานกองทัพชายแดนยังใช้กฎที่พระนางวางไว้”“แต่คนออกพระราชโองการคือฮ่องเต้”“ออกพระราชโองการก็จริง แต่หากฮองเฮาไม่เห็นชอบ ฝ่าบาทจะทรงตัดสินพระทัยหรือ” ชายคนแรกยกถ้วยชาไม่มีใครตอบ ประโยคนั้นเหมือนก้อนหินเล็ก ๆ ที่ถูกโยนลงน้ำตอนแรกมีเพียงวงคลื่นเล็กแต่ไม่นานกลับขยายออกไปเรื่อย ๆ จากโรงน้ำชาไปตลาด จากตลาดไปโรงเตี๊ยม จากโรงเตี๊ยมไปบ้านขุนนางภายในสามวัน ข่าวลือก็เปลี่
last updateLast Updated : 2026-10-31
Read more

บทที่ 226

มือของกุ้ยเยว่หรงหลังยืนยันว่าข่าวลือเรื่องฮองเฮาควบคุมฮ่องเต้ปรากฏขึ้นพร้อมกันในห้าหัวเมือง หลินเวยก็สั่งให้เฉินอวี้เปลี่ยนวิธีสืบทันทีนางไม่ต้องการรู้เพียงว่าใครเป็นคนพูดแต่ต้องการรู้ว่า ใครทำให้คนเหล่านั้นมีเรื่องเดียวกันอยู่ในหัว“อย่าตามคำพูด ตามคน” หลินเวยกล่าวขณะมองแผนที่ต้าเยี่ยนซึ่งกางอยู่บนโต๊ะเฉินอวี้พยักหน้า “พระองค์หมายถึงคนที่เชื่อมระหว่างเมืองหลวงกับห้าหัวเมือง?”“ใช่ ข่าวธรรมดาเดินทางตามถนน แต่ข่าวที่ถูกวางแผนเดินทางตามเครือข่าย หากห้าหัวเมืองพูดเรื่องเดียวกันในเวลาใกล้กัน ย่อมมีบางสิ่งเชื่อมพวกเขาเข้าด้วยกัน” หลินเวยใช้นิ้วแตะจุดสีดำแต่ละแห่งชิงหลัวถาม “พ่อค้าหรือเพคะ”“อาจใช่”“ขุนนาง?”“เป็นไปได้” หลินเวยหยุดเล็กน้อย “หรือคนที่ไม่มีใครคิดว่ากำลังเล่นการเมือง”เฉินอวี้เข้าใจทันที “เหล่าฮูหยิน?”“ตรวจ”“พ่ะย่ะค่ะ”
last updateLast Updated : 2026-10-31
Read more

บทที่ 227

ชิงหลัวเข้าใจ “เช่นนั้นสืบต่อ?”หลินเวยแตะชื่อฮูหยินทั้งสิบเอ็ด “ใช่ แต่อย่าสืบแค่ย้อนกลับ สืบไปข้างหน้า”เฉินอวี้เลิกคิ้ว “พระองค์หมายถึง?”“ดูว่าหลังข่าวออกแล้ว พวกนางกำลังทำอะไรต่อ คนวางหมากไม่เดินเพียงตัวเดียว ถ้านี่เป็นกุ้ยเยว่หรงจริง นางต้องมีหมากต่อไป” หลินเวยตอบเฉินอวี้รับคำแต่ก่อนเขาจะออก หลินเวยกลับเรียกไว้“อีกเรื่อง”“พ่ะย่ะค่ะ”“ตรวจว่าฮูหยินเหล่านี้มีใครเกี่ยวข้องกับอันกุ้ยเฟยหรือไม่”ชิงหลัวมองนางทันทีเฉินอวี้ตอบ “กระหม่อมจะตรวจพ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยไม่ได้อธิบาย หลังเหตุการณ์หลายครั้ง นางไม่คิดแยกศัตรูแต่ละคนออกจากกันอีกแล้ว กุ้ยจงเหยา กุ้ยเยว่หรง อันกุ้ยเฟย ยังไม่มีหลักฐานว่าทั้งสามร่วมมือกันแต่หากนางไม่ตรวจความเป็นไปได้นี้ ก็เท่ากับยอมมีจุดบอดด้วยตนเองวันเดียวกันนั้น ข่าวลือยังคงแพร่แต่ราชสำนักไม่จับประชาชน ไม่ปิดโรงน้ำชา ไม่ห้ามนักเล่านิทาน ไม่ส่งทหารไปค้นบ้าน การไม่ตอบโต้กลับทำให้ฝ่ายปล่อยข่าวเริ่มประหลาดใจ ในจวนกุ้ย กุ้ยเยว่หรงกำลังจัดดอกไม้ในแจกันเมื่อสาวใช้รายงาน“ฮองเฮายังไม่ทรงจับผู้ใดเจ้าค่ะ”“รู้แล้ว”“สำนักตรวจการก็ยังไม่เคลื่อนไหว”“รู้แล้ว”“แม้แต่โรงน้ำชาก
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more

บทที่ 228

เสียงประกาศดังขึ้น “ฮองเฮาเสด็จ!”ผู้คนทั้งลานคุกเข่าลงพร้อมกัน กุ้ยเยว่หรงซึ่งยืนรออยู่ด้านหน้าเดินออกมารับด้วยท่าทีสงบ นางสวมเสื้อคลุมสีเขียวเทา ไม่มีเครื่องประดับหรูหรา มีเพียงปิ่นหยกขาวหนึ่งชิ้นที่ดูเรียบง่ายกว่าฮูหยินตระกูลใหญ่หลายคน“ถวายพระพรฮองเฮาเพคะ”“ลุกขึ้นเถิด” หลินเวยมองนางก่อนกล่าวทุกคนจึงลุกตาม“พระองค์ทรงมีพระเมตตา เสด็จมาด้วยพระองค์เอง หม่อมฉันและทุกคนที่นี่ซาบซึ้งยิ่งนักเพคะ” กุ้ยเยว่หรงยิ้ม“เจ้าส่งเทียบมาอย่างจริงใจ ข้าจะไม่มาดูได้อย่างไร” ถ้อยคำสุภาพแต่ทั้งคู่ต่างรู้ว่าประโยคนี้หมายถึงอะไรกุ้ยเยว่หรงเป็นคนยื่นคำเชิญก่อน หลินเวยเลือกเดินเข้ามาเอง ไม่มีใครบังคับใคร และวันนี้ไม่มีฝ่ายใดคิดหลบกุ้ยเยว่หรงผายมือ “เชิญพระองค์ด้านในเพคะ”หลินเวยเดินตาม ฮูหยินหลายคนที่มาร่วมงานต่างลอบมองสองสตรีอยู่เงียบ ๆ เรื่องข่าวลือในเมืองหลวงไม่มีใครไม่รู้และแทบทุกคนก็รู้ว่ากุ้ยเยว่หรงกำลังมีชื่อเสียงอย่างมากจากงานช่วยเหลือประชาชน ส่วนหลินเวยคือฮองเฮาผู้ถูกกล่าวหาว่ามีอำนาจเหนือฮ่องเต้ เมื่อทั้งสองปรากฏตัวอยู่ในงานเดียวกัน จึงไม่มีใครเชื่อว่าวันนี้จะเป็นเพียงงานแจกข้าวแจกผ้า“นี่คื
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more

บทที่ 229

“จริง”“แม่บอกว่าฮองเฮาช่วยให้พวกเราได้รับเบี้ยทหารคืน”หญิงผู้เป็นมารดาหน้าซีดทันที “ขอพระองค์ทรงอภัย เด็กไม่รู้ความ…”“ไม่เป็นไร แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าใครช่วยแม่เจ้าให้มีงานทำ” หลินเวยก้มลงมองเด็กเด็กหันไปมองกุ้ยเยว่หรง “ท่านกุ้ยเพคะ”หลินเวยยิ้ม “เช่นนั้นต้องจำบุญคุณทั้งสองทาง”เด็กหญิงพยักหน้าอย่างจริงจัง “เพคะ!”ผู้คนรอบข้างต่างยิ้ม ภาพนั้นงดงามอย่างน่าประหลาด ฮองเฮาซึ่งแก้ระบบเบี้ยเลี้ยงกับกุ้ยเยว่หรงซึ่งสร้างงาน ทั้งสองต่างทำประโยชน์ให้คนเดียวกัน แต่คนสองคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นกลับรู้ดีว่า ความขัดแย้งไม่ได้เกิดเพราะใครทำดีหรือไม่ดี มันเกิดเพราะทั้งสองมองคำว่า อำนาจ ต่างกันหลินเวยเชื่อว่าอำนาจต้องถูกผูกไว้ด้วยระบบ กุ้ยเยว่หรงเชื่อว่าอำนาจควรอยู่กับคนและตระกูลที่สามารถสร้างความภักดีได้หลังเดินชมเกือบทั่ว กุ้ยเยว่หรงพาหลินเวยไปยังศาลาด้านหลัง ที่นี่เงียบกว่าด้านหน้า บนโต๊ะมีชาและขนมเพียงเล็กน้อย ชิงหลัวกับสาวใช้ของกุ้ยเยว่หรงยืนอยู่ห่างออกไป ทั้งสองจึงสามารถพูดตรงขึ้นได้กุ้ยเยว่หรงรินชา “พระองค์ทรงพบอะไรหรือยังเพคะ”หลินเวยยกถ้วย “เจ้าถามเรื่องอะไร”“เรื่องข่าวลือ”“เหตุใดคิดว่าข้า
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more
PREV
1
...
2122232425
...
29
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status