Lahat ng Kabanata ng One Night Stand คืนแลกรัก : Kabanata 31 - Kabanata 40

ลมที่โชยยามเย็นทำให้หญิงสาวรู้สึกดีขึ้น การได้อยู่ตามลำพังทำให้เกิดความสบายใจ เพราะไม่ต้องปั้นหน้ายิ้มหรือตอบคำถามของใครต่อใครอีก ระหว่างที่หญิงสาวกำลังเดินเล่นอยู่นั้นเอง น่านฟ้าที่ยืนมองทะเลอย่างไร้จุดหมาย มือหนึ่งถือขวดเบียร์ขนาดย่อม อีกมือล้วงกระเป๋ากางเกงชะงักลงเล็กน้อย เขาจ้องมองไปยังร่างกลมกลึงที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวแขนสั้นคอปาดค่อนข้างกว้าง กับกางเกงขาสั้นแค่ครึ่งขาอ่อนสีดำแล้วรีบกระดกเบียร์จนหมดพร้อมกับโยนลงถังขยะใกล้ๆ ก่อนจะก้าวตรงไปหาหล่อนด้วยจังหวะหนักแน่นรวดเร็วจังหวะก้าวเดินของปนัสยาค่อยๆ ชะลอลงเมื่อร่างสูงคุ้นตาคุ้นใจก้าวตรงมาหา หัวใจดวงน้อยเต้นแรงโลดเมื่ออีกฝ่ายหยุดลงตรงหน้า ทำให้หล่อนต้องหยุดเดินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ “ไม่คิดว่าจะได้เจอกันที่นี่ มาเที่ยวเหรอ” น่านฟ้าเอ่ยทักทาย ดวงตาคมเข้มกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่ทำให้หญิงสาวร้อนผ่าวไปทั้งหน้า “ค่ะ คุณเองก็มาเที่ยวเหมือนกันนี่คะ” หญิงสาวมองเขาเหมือนอย่างที่เขามองหล่อนกลับไปบ้าง ทำให้คนตัวโตกลอกตาสองรอบ พยายามข่มจิตข่มใจไม่ให้ตวัดร่างเล็กขึ้นแบกแล้วเดินกลับห้อง

คำตอบของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวยิ้มออกมาได้ “อยู่ไหนคะ หยาจะได้ไปตามถูก” อิศรานิ่งไปอึดใจ ก่อนจะมองออกไปยังพื้นทรายเบื้องหน้า กับบรรยากาศพลบค่ำ “ไม่ลองโทร.เข้ามือถือดูล่ะ” คำตอบของเขาทำเอาคนตัวเล็กเริ่มหงุดหงิด จู่ๆ อิศราก็ยียวนขึ้นมา หรือว่าเขาจะดื่มเบียร์มากเกินไป “โทร.แล้วแต่ไม่รับ ไม่งั้นหยาไม่มาถามพี่อิศหรอก” เมื่อได้ฟังดังนั้นอิศราเริ่มมีสติ เขาสบตาหล่อนอย่างเสียใจเล็กน้อย “ขอโทษที พี่มึนๆ ไปนิด” อีกฝ่ายส่ายหน้าอย่างไม่ถือโทษอะไร “ไม่เป็นไรค่ะ ว่าแต่ปริมอยู่ที่ไหนคะ” อิศราทำหน้าเคร่งอีกครั้ง แต่คราวนี้ยอมบอกแต่โดยดี “เมื่อชั่วโมงก่อนพี่เห็นปริมออกจากบ้านไป ก็เลยเดินตาม คิดจะเดินไปเป็นเพื่อน แต่ว่า” เกนใจก้าวเข้ามาสมทบ พลางเอ่ยถามทันที “แต่ว่าอะไรคะ” ชายหนุ่มหันไปมองหญิงสาวอีกคน สีหน้าที่มองมาเริ่มบ่งบอกว่ากำลังเป็นห่วงเพื่อนรัก “แต่ว่าพี่ดันไปเจอว่าปริมอยู่กับผู้ชายคนหนึ่ง ดูท่าทางสนิทสนมกันดี

แต่ปนัสยาไม่อยากสนใจ หล่อนดื่มกินกับเขาอย่างระมัดระวังแต่ก็เป็นธรรมชาติ รอยยิ้มงามของหญิงสาวเรียกร้องสายตาของธเนศให้มองตามอย่างเผลอๆ หลายครั้งเขาถูกเพื่อนรักถลึงตาใส่ แต่สิ่งที่ทำคือการเลิกคิ้วตอบอย่างยั่วเย้า น่านฟ้าหน้าบึ้งได้เดี๋ยวเดียวก็ยิ้มออกมา เขารู้ว่าอีกฝ่ายเพียงอยากจะแกล้งตน “คุณปริมรู้จักกับน่านได้ยังไงคะ” คำถามของสุทธิดาทำให้ปนัสยานิ่งอึ้ง หญิงสาวมองคนถามก่อนจะหันมาสบตาน่านฟ้าที่มองหล่อนอยู่แล้ว ก่อนจะหันไปสบตากับเพื่อน “เจอกันโดยบังเอิญ” เขาตอบแทนหญิงสาวสั้นๆ แล้วหันมาตักอาหารใส่จานให้หล่อนอย่างเอาใจ ทำให้สุทธิดายิ่งไม่ชอบหน้าหญิงสาว ความริษยาพลุ่งพล่านรุนแรงเสียจนสองสาวที่นั่งข้างคนรักสบตากันอย่างรู้สึกได้ “คุณปริมทำงานที่ไหนคะ” คนรักของก้องกวินเอ่ยถาม เพื่อต้องการขจัดความอึดอัดให้หมดไปจากวงสนทนา “ปริมทำที่ตึกพัฒนาค่ะ” หญิงสาวบอกชื่อบริษัท ทำให้คนถามเลิกคิ้วสูง ดวงหน้าสวยยกยิ้มกว้าง “ตายจริง เพื่อนลีก็ทำอยู่ที่ตึกเดียวกันกับคุณปริมเลย แต่คนละบริษัทค่ะ แหม โลกกลมจริงนะคะ” ลีเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น ทำให้

เช้าวันอาทิตย์ อิศรากำลังเดินเล่นอยู่ที่บริเวณชายหาด ขณะที่ปนัสยายืนอยู่ริมระเบียงห้องพัก หญิงสาวถอนหายใจยาวพร้อมกับตัดสินใจออกจากห้อง “อากาศดีจังเลยนะคะ” อิศราที่ยืนนิ่งมองออกไปยังผืนน้ำหันมองคนที่ก้าวมายืนเคียงข้าง หญิงสาวจึงส่งยิ้มไปให้เขา ชายหนุ่มยิ้มตอบแต่เป็นยิ้มที่จืดจางไม่สมกับเป็นอิศราคนที่หล่อนรู้จัก เป็นเพราะอะไรนั้นปนัสยารู้ตัวดี “ปริมขอโทษนะคะ ที่ทำให้การมาเที่ยวของพี่อิศกับพวกเราหมดสนุก” เสียงถอนหายใจดังมาจากคนข้างกาย ทำให้ชายหนุ่มหลุบตามองหญิงสาวใบหน้าชวนมอง ร่างบอบบางกลมกลึงน่าทะนุถนอมด้วยสายตาหม่นเศร้า ก่อนจะสูดลมหายใจยาว ความจริงหล่อนไม่ผิด ปนัสยามีสิทธิ์จะเลือกใครก็ได้เพราะเป็นสิทธิ์ของหล่อน “อย่าคิดมากเลยปริม” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขา พลางกวาดสายตามองใบหน้าคมเข้ม อิศราไม่ใช่ผู้ชายรูปหล่อจนคนมองถึงกับต้องเหลียวหลังเช่นน่านฟ้า แต่เขาจัดอยู่ในประเภทผู้ชายดูดี เป็นผู้ชายอบอุ่น ที่สำคัญเขาจริงใจ แล้วหากว่าหล่อนไม่ได้พบกับน่านฟ้าเสียก่อน จะสามารถมองเขาอย่างที่มองน่านฟ้าได้หรือไม่ มันก็ไม่

รสิตาตวัดสายตามองเพื่อน ทำหน้าทำตาเหมือนก้ำกึ่ง แต่ยามมองไปยังน่านฟ้า วาณีมองเห็นสายตาหวานเยิ้มราวกับรำลึกถึงเรื่องราวหวามไหว “ก็ ฉันอยากได้เขาคืนมา” คือบทสรุปทุกอย่างที่วาณีได้ฟังจากปากเพื่อน เฉลยไปในตัวว่าระหว่างผู้ชายสองคนแล้วรสิตาโหยหาใคร “แต่ผู้ชายคนนี้ไม่เคยหวนไปหาคนเก่าๆ ของเขาเลย ไม่เคยมีประวัติอะไรแบบนั้น เลิกแล้วเลิกเลยไม่ใช่เหรอ” “หึ!” รสิตาทำเสียงอย่างหมั่นไส้ สายตาที่มองปนัสยามีแต่ความริษยาเกลียดชัง “ก็ถ้าฉันทำให้นังเด็กนั่นหันกลับไปหาภพได้อีกครั้ง บางทีน่านอาจหันกลับมามองฉันอีกก็ได้” วาณีนิ่วหน้า พลางคิดในใจว่ามันเกี่ยวกันตรงไหน ต่อให้น่านฟ้าเลิกกับปนัสยาแล้ว ก็ใช่ว่าเขาจะกลับมามองรสิตาอีก หาที่สดใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ “เอาจริงเหรอแก” รสิตาไหวไหล่ “คอยดูแล้วกัน” สิ้นเสียงพูดคุย เจ้าของร้านก็ก้าวไปสมทบกับน่านฟ้าและปนัสยา ทั้งหมดดูสนิทสนมราวกับรู้จักกันมานานหลายวันต่อมา ภายในบ้านสิริคุปต์ดูมีความวังเวงไม่น้อย ร่างสูงของน่านฟ้าก้าวเข้าไปอย่างนึกแปลกใจ แต่เมื่อ