Semua Bab One Night Stand คืนแลกรัก : Bab 1 - Bab 6

บทนำ“เราเลิกกันเถอะ” พิภพกล่าวกับคนรักด้วยสีหน้าที่พยายามทำให้ดูเรียบเฉย เย็นชา เวลานี้ในหัวใจของเขาแทบไม่มีรูปเงาของคนตรงหน้าหลงเหลืออยู่ในความคิด ชายหนุ่มหลุบตาลงต่ำคล้ายหลบสายตา เพราะแม้จะยอมรับเช่นนั้นแต่ลึกๆ เขาก็อดรู้สึกผิดต่อหล่อนไม่ได้ ตามประสาคนเคยรักและคบหากันมานานเกือบห้าปี... เมื่อห้าปีก่อน ปนัสยาคือสาวน้อยหน้าใสที่เพิ่งพ้นรั้วมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ หล่อนทำงานในแผนกโฆษณาที่มีเขาเป็นหัวหน้าและพี่เลี้ยงคอยดูแล พิภพเป็นชายหนุ่มรูปหล่ออัธยาศัยดีและเอาใจใส่เพื่อนร่วมงานอย่างสม่ำเสมอ ทำให้เป็นที่รักใคร่ของทุกคนโดยเฉพาะสาวๆ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะคบหากับสาวน้อยหน้าใสนามว่าปนัสยา ทุกอย่างกำลังไปได้สวยจนกระทั่งรสิตาก้าวเข้ามาเป็นพนักงานใหม่ของบริษัทรสิตาไม่ใช่เพียงพนักงานธรรมดาๆ เท่านั้น แต่หล่อนยังเป็นหลานสาวของผู้บริหารระดับสูง ทำให้พิภพต้องดูแลและช่วยสอนงานอย่างใกล้ชิด เวลาเดียวกันเขาก็ค่อยๆ ห่างเหินกับคนรักออกไปทีละนิดๆ เจ้าของดวงหน้าซีดเซียวมองหน้าคนรักด้วยสายตาเรียบสงบ ทว่าในใจนั้นร้าวลึก จากนั้นจึงค่อยๆ หลุบตาลง มองแก้วน้ำส้มที่ตั้งอยู่บนโ

“ก็จะยังไง รูปหล่อพ่อรวยคนนั้นเขาสนใจแก ดูท่าอยากจะสานสัมพันธ์ด้วย”“ใช่ ฉันเห็นด้วยกับเกนมันนะ”ปนัสยาส่ายหน้าเบาๆ แต่ริมฝีปากเคลือบรอยยิ้มอ่อนๆ“ฉันเพิ่งถูกทิ้งจากคนหลายใจ แล้วจะให้มาสานสัมพันธ์กับเสือผู้หญิงเนี่ยนะ คิดได้ไงเพื่อน”มัสยาหันไปมองคนกลุ่มนั้นอีกครา พลางบอก“แต่เขาน่าสนใจนะ” บอกเสียงอ่อย “ปล่อยไปเฉยๆ แบบนี้เสียดายของแย่”“งั้นฉันยกให้แกเลยแล้วกัน” พูดพลางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบเบาๆ โหนกแก้มที่เคยขาวผ่องบัดนี้แดงก่ำ บ่งบอกว่าเริ่มจะเมาแล้ว“ถ้าฉันยังไม่มีแฟนละก็ไม่มัวมาเชียร์แกเหย็งๆ แบบนี้หรอกย่ะ” มัสยาค่อนแคะ ส่วนเกนใจนั้นหัวเราะเบาๆคุยกันอีกสักพัก พวกพี่ตี๋ก็เข้ามาสมทบ เพื่อนของพี่ตี๋ชื่ออินทร เขาแสดงท่าทีสนใจปนัสยาอย่างออกนอกหน้า ยิ่งดึก อินทรยิ่งขยับจนชิดร่างของปนัสยาหญิงสาวเริ่มอึดอัดกับท่าทีของอีกฝ่ายที่แสดงออกอย่างชัดเจน แถมมือไวใจเร็วพยายามสัมผัสแตะต้องตลอดเวลา จึงพยายามขยับตัวออกห่าง แต่เหมือนว่าอินทรจะไม่ยอมรับรู้สัญญาณที่หล่อนพยายามส่งให้เขาเลยสักนิด“ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ” หญิงสาวบอกกับทุกคนในกลุ่ม ทำให้อินทรลุกขึ้นแล้วบอก“พี่ไปเป็นเพื่อน” เขายิ้มหวาน แววตาหยาด

ที่คอนโดฯ กลางใจกรุง... เมื่อวางร่างนุ่มนิ่มลงบนเตียงนอนเรียบร้อย น่านฟ้าก็ถอยออกมายืนมองคนที่คล้ายจะพร่ำพูดอะไรออกมาอย่างครุ่นคิด เขาหันไปมองกระเป๋าของหล่อนที่ตกลงบนพื้นแล้วถือวิสาสะดึงเอาบัตรประชาชนออกมาดูแล้วก็ผ่อนลมหายใจยาวอย่างโล่งอก อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้พรากผู้เยาว์มาจากพ่อแม่ ชายหนุ่มยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดถ่ายภาพเอาไว้จากนั้นวางกระเป๋าลง ดวงตาสีสนิมกวาดสายตามองเรือนร่างกลมกลึงของนางสาวปนัสยา วงศ์กุลอย่างพอใจ สาวน่ารักวัยยี่สิบหกปี หล่อนมีเครื่องหน้ากระจุ๋มกระจิ๋มและแต่งหน้าบางมาก จนเขาหลงคิดว่าหล่อนคงไม่เกินยี่สิบปี เผลอๆ อาจจะน้อยกว่านั้นด้วยซ้ำไป แต่เมื่อรู้ว่าหญิงสาวเลยวัยนักศึกษามานานแล้วก็ให้รู้สึกคลายกังวล เพราะเขาไม่ชอบยุ่งวุ่นวายกับพวกเด็กนักเรียนนัก เคยคบหามาบ้างทำให้รู้ว่าค่อนข้างวุ่นวายและน่ารำคาญไม่น้อยสำหรับเขา หลังๆ มานี้จึงเลือกคบแต่สาวสวยไฟแรงสูงวัยทำงาน ที่มองตากันก็รู้ใจไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ ชายหนุ่มหลุบสายตามองคนบนเตียงที่พลิกหันหลังให้ ทำให้กระโปรงสั้นเปิดขึ้นไปจนแทบเห็นแก้มก้น น่านฟ้าเลิกคิ้วสูงขึ้นเล็กน้อย ผิวปากหวือ บอกกับตัวเอ