All Chapters of One Night Stand คืนแลกรัก : Chapter 1 - Chapter 10

บทนำ“เราเลิกกันเถอะ” พิภพกล่าวกับคนรักด้วยสีหน้าที่พยายามทำให้ดูเรียบเฉย เย็นชา เวลานี้ในหัวใจของเขาแทบไม่มีรูปเงาของคนตรงหน้าหลงเหลืออยู่ในความคิด ชายหนุ่มหลุบตาลงต่ำคล้ายหลบสายตา เพราะแม้จะยอมรับเช่นนั้นแต่ลึกๆ เขาก็อดรู้สึกผิดต่อหล่อนไม่ได้ ตามประสาคนเคยรักและคบหากันมานานเกือบห้าปี... เมื่อห้าปีก่อน ปนัสยาคือสาวน้อยหน้าใสที่เพิ่งพ้นรั้วมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ หล่อนทำงานในแผนกโฆษณาที่มีเขาเป็นหัวหน้าและพี่เลี้ยงคอยดูแล พิภพเป็นชายหนุ่มรูปหล่ออัธยาศัยดีและเอาใจใส่เพื่อนร่วมงานอย่างสม่ำเสมอ ทำให้เป็นที่รักใคร่ของทุกคนโดยเฉพาะสาวๆ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะคบหากับสาวน้อยหน้าใสนามว่าปนัสยา ทุกอย่างกำลังไปได้สวยจนกระทั่งรสิตาก้าวเข้ามาเป็นพนักงานใหม่ของบริษัทรสิตาไม่ใช่เพียงพนักงานธรรมดาๆ เท่านั้น แต่หล่อนยังเป็นหลานสาวของผู้บริหารระดับสูง ทำให้พิภพต้องดูแลและช่วยสอนงานอย่างใกล้ชิด เวลาเดียวกันเขาก็ค่อยๆ ห่างเหินกับคนรักออกไปทีละนิดๆ เจ้าของดวงหน้าซีดเซียวมองหน้าคนรักด้วยสายตาเรียบสงบ ทว่าในใจนั้นร้าวลึก จากนั้นจึงค่อยๆ หลุบตาลง มองแก้วน้ำส้มที่ตั้งอยู่บนโ

“ก็จะยังไง รูปหล่อพ่อรวยคนนั้นเขาสนใจแก ดูท่าอยากจะสานสัมพันธ์ด้วย”“ใช่ ฉันเห็นด้วยกับเกนมันนะ”ปนัสยาส่ายหน้าเบาๆ แต่ริมฝีปากเคลือบรอยยิ้มอ่อนๆ“ฉันเพิ่งถูกทิ้งจากคนหลายใจ แล้วจะให้มาสานสัมพันธ์กับเสือผู้หญิงเนี่ยนะ คิดได้ไงเพื่อน”มัสยาหันไปมองคนกลุ่มนั้นอีกครา พลางบอก“แต่เขาน่าสนใจนะ” บอกเสียงอ่อย “ปล่อยไปเฉยๆ แบบนี้เสียดายของแย่”“งั้นฉันยกให้แกเลยแล้วกัน” พูดพลางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบเบาๆ โหนกแก้มที่เคยขาวผ่องบัดนี้แดงก่ำ บ่งบอกว่าเริ่มจะเมาแล้ว“ถ้าฉันยังไม่มีแฟนละก็ไม่มัวมาเชียร์แกเหย็งๆ แบบนี้หรอกย่ะ” มัสยาค่อนแคะ ส่วนเกนใจนั้นหัวเราะเบาๆคุยกันอีกสักพัก พวกพี่ตี๋ก็เข้ามาสมทบ เพื่อนของพี่ตี๋ชื่ออินทร เขาแสดงท่าทีสนใจปนัสยาอย่างออกนอกหน้า ยิ่งดึก อินทรยิ่งขยับจนชิดร่างของปนัสยาหญิงสาวเริ่มอึดอัดกับท่าทีของอีกฝ่ายที่แสดงออกอย่างชัดเจน แถมมือไวใจเร็วพยายามสัมผัสแตะต้องตลอดเวลา จึงพยายามขยับตัวออกห่าง แต่เหมือนว่าอินทรจะไม่ยอมรับรู้สัญญาณที่หล่อนพยายามส่งให้เขาเลยสักนิด“ขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะ” หญิงสาวบอกกับทุกคนในกลุ่ม ทำให้อินทรลุกขึ้นแล้วบอก“พี่ไปเป็นเพื่อน” เขายิ้มหวาน แววตาหยาด

ที่คอนโดฯ กลางใจกรุง... เมื่อวางร่างนุ่มนิ่มลงบนเตียงนอนเรียบร้อย น่านฟ้าก็ถอยออกมายืนมองคนที่คล้ายจะพร่ำพูดอะไรออกมาอย่างครุ่นคิด เขาหันไปมองกระเป๋าของหล่อนที่ตกลงบนพื้นแล้วถือวิสาสะดึงเอาบัตรประชาชนออกมาดูแล้วก็ผ่อนลมหายใจยาวอย่างโล่งอก อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้พรากผู้เยาว์มาจากพ่อแม่ ชายหนุ่มยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดถ่ายภาพเอาไว้จากนั้นวางกระเป๋าลง ดวงตาสีสนิมกวาดสายตามองเรือนร่างกลมกลึงของนางสาวปนัสยา วงศ์กุลอย่างพอใจ สาวน่ารักวัยยี่สิบหกปี หล่อนมีเครื่องหน้ากระจุ๋มกระจิ๋มและแต่งหน้าบางมาก จนเขาหลงคิดว่าหล่อนคงไม่เกินยี่สิบปี เผลอๆ อาจจะน้อยกว่านั้นด้วยซ้ำไป แต่เมื่อรู้ว่าหญิงสาวเลยวัยนักศึกษามานานแล้วก็ให้รู้สึกคลายกังวล เพราะเขาไม่ชอบยุ่งวุ่นวายกับพวกเด็กนักเรียนนัก เคยคบหามาบ้างทำให้รู้ว่าค่อนข้างวุ่นวายและน่ารำคาญไม่น้อยสำหรับเขา หลังๆ มานี้จึงเลือกคบแต่สาวสวยไฟแรงสูงวัยทำงาน ที่มองตากันก็รู้ใจไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ ชายหนุ่มหลุบสายตามองคนบนเตียงที่พลิกหันหลังให้ ทำให้กระโปรงสั้นเปิดขึ้นไปจนแทบเห็นแก้มก้น น่านฟ้าเลิกคิ้วสูงขึ้นเล็กน้อย ผิวปากหวือ บอกกับตัวเอ

เสียงหัวใจเต้นด้วยจังหวะหนักหน่วง ลมหายใจสม่ำเสมอ อ้อมกอดที่ไม่คุ้นชินและ...กลิ่นกายแปลกใหม่ สิ่งเหล่านี้ทำให้ปนัสยาที่รู้สึกตัวแล้วแต่ยังไม่ยอมลืมตานั้นหวนรำลึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา แล้วภาพต่างๆ นานาก็โถมกระหน่ำระลอกแล้วระลอกเล่า คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น เหตุการณ์ในความทรงจำช่างบาดลึกเสมือนจริง หญิงสาวค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าความเร่าร้อนที่ผ่านมานั้นเป็นเพียงแค่ความฝันที่ถูกปรุงแต่งโดยจิตที่ไม่มั่นคงของหล่อนเอง ทว่า สิ่งแรกที่เห็นคือแผงอกกำยำของใครคนหนึ่งหัวใจของปนัสยาดิ่งวูบ มือเรียวกระชับผ้าห่มแน่นแล้วเหตุการณ์ต่างๆ ก็หลั่งไหลเข้ามาในความทรงจำอีกครั้ง หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาว ใบหน้างามซีดเผือด จากนั้นจึงค่อยๆ เลื่อนสายตาจากอกกำยำแน่นหนั่นขึ้นไปยังลำคอแกร่งและปลายคางเขียวครึ้ม ก่อนหยุดนิ่งที่ใบหน้าคมคาย แม้ยามหลับใหลแต่คนตรงหน้ายังเต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งบุรุษเพศอย่างเต็มเปี่ยมน่านฟ้า คือชื่อของเขา หญิงสาวยกมือขึ้นกุมแก้มขาวผ่องที่ร้อนซู่ แล้วก้มลงมองตัวเองด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรเสียใจหรือว่าตกใจก่อนดีทันใดนั้นหญิงสาวก็คิดถึงเพื่อน จึงมองหากระเป๋าของตนเอง แล้วรี

ชายหนุ่มเดินผ่านหน้าพนักงานคนอื่นๆ ในบริษัท แม้ว่าเขาจะแต่งกายเหมือนกับพนักงานทั่วไป ไม่ได้สวมสูทราคาแพง มีเพียงเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มสอดชายเสื้อใต้กางเกงสแล็กสีดำและคาดทับด้วยเข็มขัดสีเดียวกันกับกางเกงและรองเท้าหนัง แต่ถึงอย่างนั้นรูปร่างหน้าตากลับทำให้เขาโดดเด่นเกินใคร ยิ่งมีฐานะเป็นผู้บริหารสายตาชื่นชมล้วนเทมายังเขาจนหมดสิ้นครึ่งชั่วโมงต่อมาเขาก็พาตัวเองมาอยู่ที่หน้าบริษัทของปนัสยา ชายหนุ่มกดยิ้มมุมปากเล็กน้อย กำลังจะขับรถผ่านหน้าตึกสูงไปยังเส้นทางเบื้องหน้า วันนี้เขามีนัดกับเพื่อน แต่ให้บังเอิญว่าต้องผ่านทางนี้พอดีก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองสักหน่อย แต่เขากลับได้เห็นเจ้าของเรือนร่างงดงามที่กำลังก้าวออกมาจากตัวอาคารพร้อมเพื่อนๆ ทันทีที่ได้เห็นเจ้าของใบหน้ายวนตาและรูปร่างยวนใจ เขาก็เปลี่ยนใจเลี้ยวเข้าไปจอดที่ด้านหน้าทันทีซูเปอร์คาร์ความเร็วสูงเรียกสายตาของใครต่อใครได้มากมายทันทีที่จอดลง“แก!!” เกนใจกระตุกแขนเพื่อนทันทีที่มองเห็นคนที่ก้าวออกมาจากรถยนต์คันเล็กแล้วยืนพิงรถมองตรงมายังกลุ่มของพวกหล่อน สีหน้าท่าทางและหุ่นของเขาเร้าใจโดยไม่ต้องทำอะไรเลยสักนิด และไม่เพียงพวกตนที่พากันจ้องมอง