All Chapters of One Night Stand คืนแลกรัก : Chapter 11 - Chapter 20

๕ข้อตกลงของสองเราปนัสยานั่งนิ่งเกือบสิบนาทีเพราะพยายามจับต้นมาชนปลาย เมื่อรวบรวมสมาธิได้จึงหันไปมองเขา ที่ไม่อยากมองอีกฝ่ายเป็นเพราะมองทีไรภาพนัวเนียอย่างดุเด็ดเผ็ดร้อนในคืนนั้นก็ผุดขึ้นมาราวกับหนังเก่าที่ถูกฉายซ้ำซาก ทำให้ไม่เป็นตัวของตัวเองนัก โดยเฉพาะสายตาของเขาราวกับมีพลังงานบางอย่างที่สามารถดูดวิญญาณออกจากร่างของหล่อนได้อย่างง่ายดาย“ฉันเขียนโน้ตเอาไว้แล้วคุณได้อ่านไหมคะ” ในที่สุดหญิงสาวก็ต้องเป็นฝ่ายทำลายความเงียบเสียเอง น่านฟ้าหันมองหญิงสาวแวบหนึ่ง“อ่านแล้ว”คำตอบของเขาทำให้หญิงสาวนิ่งเงียบ แต่หัวใจเต้นแรงขึ้น“แล้วทำไม”“ผมแค่ผ่านมา”หญิงสาวเลิกคิ้วสูง บังเอิญหรอกเหรอ คิดแล้วมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ กับอีแค่เสื้อกับกางเกงแค่ตัวเดียวเขาคงไม่ถ่อสังขารมาตามหาขนาดนี้ อีกอย่างหล่อนก็เขียนบอกเขาเอาไว้ชัดเจนแล้วว่าจะส่งคืนให้“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันทำงานที่นี่” หล่อนถามเรื่องคาใจ“ผมรู้ทุกเรื่องที่อยากรู้” เขาสบตาหล่อนแวบหนึ่ง แต่เป็นแวบเดียวที่ทำให้คนถูกมองสั่นสะท้านไปถึงหัวใจ“ถึงอย่างนั้นคุณก็ไม่ควรเข้าไปที่บริษัทของฉันแบบนั้น”ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม ตวัดสายตามองหล่อนอีกครั้ง“ทำไม

น่านฟ้ามองหญิงสาวดื่มด้วยสายตาขบขัน หล่อนคงตื่นเต้นมาก เขาเองยังตื่นเต้นเลย “เบาๆ เดี๋ยวจะเมาไปเสียก่อน” เขาดึงแก้วไวน์จากมือเรียวออกมาวางลงบนโต๊ะ แล้วขยับตัวหันไปสบตาหล่อนตรงๆ ทำให้หญิงสาวสะดุดลมหายใจตัวเองชั่วขณะเมื่อสบสายตาที่ฉายความต้องการออกมาอย่างชัดเจนของคนตรงหน้าแม้จะทำใจกล้าบ้าบิ่นยอมตามเขากลับมาที่นี่อีกครั้งแต่ก็ไม่อาจหลอกตัวเองได้ว่าไม่กลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้น คืนนั้นหล่อนเมามาก แต่ก็ยังไม่ลืมว่าได้ทำอะไรลงไปบ้าง เมื่อคิดถึงหญิงสาวก็ต้องข่มกลั้นความอายเอาไว้อย่างเต็มที่ แล้วพยายามบอกตัวเองว่าหล่อนยี่สิบหกแล้ว ไม่ใช่สาวใสไร้เดียงสา ไหนๆ ตัดสินใจมาทางนี้แล้ว กล้าๆ หน่อยปริมเอ๋ย...น่านฟ้ามองดวงหน้าหวาน มองปากจมูกคิ้วคาง แล้วหลุบตาลงที่ริมฝีปากอิ่มเรื่ออีกครั้งนานเป็นพิเศษ“จูบกัน”เสียงของน่านฟ้าพร่าลง ใบหน้าหล่อเหลาโน้มต่ำ เรียวปากสีเรื่อได้รูปปัดผ่านริมฝีปากนุ่มนิ่มปิดสนิทเพียงแผ่วเบาราวหยั่งเชิง แต่เมื่อหล่อนนิ่งเฉย ไม่มีทีท่าว่าจะผงะหนีหรือปัดป้อง จึงเริ่มกดน้ำหนักลงบนเรียวปากสีหวาน ปลายลิ้นอ่อนนุ่มของเขาค่อยๆ หยอกล้อ เลียไล้ เลาะเล็มและขบเม้มอย่างยั่วเย้า ท้ายที่สุดความอ

หลังเลิกงาน ปนัสยาแยกกับเพื่อนๆ แล้วเดินทางไปยังคอนโดฯ ของน่านฟ้า จากรถไฟฟ้าใช้เวลาเพียงห้านาทีก็ถึงคอนโดฯ ของเขา หญิงสาวหยิบคีย์การ์ดออกมาเตรียมพร้อมก่อนจะหลุบตามองถุงกระดาษที่บรรจุเสื้อของเขาเอาไว้ด้วย นึกถึงคำพูดของพิภพแล้วเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย บอกตนเองว่าหล่อนไม่สนใจสักนิดว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร เพราะรู้ดีไม่น้อยไปกว่าฝ่ายนั้นว่าน่านฟ้าไม่ใช่ผู้ชายที่ใครๆ คิดจะจับเขาได้ง่ายๆ และหล่อนไม่เคยมีความคิดนั้นอยู่ในหัวสมองเลยสักนิดเดียว หล่อนและเขาก็แค่ มีสุขร่วมเสพเพียงเท่านั้นเรื่องอื่น ช่างหัวมันเถอะ!เมื่อคิดได้ตามนั้น ปนัสยาก็อารมณ์ดีขึ้น พร้อมกับความตื่นเต้นที่เข้าแทนที่ความหงุดหงิดเมื่อออกจากลิฟต์แล้วตรงไปยังห้องชุดของน่านฟ้าเมื่อเข้ามาภายในห้อง หญิงสาวก็นำเสื้อของเขาเข้าไปแขวนเอาไว้ในตู้เสื้อผ้า ก่อนก้าวออกมานั่งเล่นที่โซฟาพร้อมกับเปิดทีวีไปด้วย ก่อนมาเขาได้โทร.บอกกับหล่อนว่าจะกลับช้าสักหน่อย หญิงสาวก็คิดว่าดีเหมือนกัน จะได้มีเวลานอนพักสักงีบ เพราะเมื่อคืนวานกว่าจะได้นอนก็ปาไปเกือบตีสาม เขาเป็นผู้ชายที่อึดสุดยอด แต่หล่อนต้องยอมรับว่านอกจากอึดแล้ว น่านฟ้ายังเป็นผู้ชายที่ไ

๗เพียงสบตา ก็สั่นถึงใจแม้ร่างกายจะถูกเคี่ยวกรำหนักหน่วงจากน่านฟ้ามาตลอดคืน ทว่าเช้านี้หญิงสาวกลับสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ดวงตากลมโตเปล่งประกายสดใสจนเพื่อนๆ ต่างร้องทัก“ไปทำอะไรมา ทำไมวันนี้ดูสวยจัง” มัสยาเดินวนไปรอบๆ ร่างของเพื่อนรักที่เดินเข้ามายังโต๊ะทำงานพร้อมด้วยออราที่เปล่งประกายจนใครต่อใครแสบตากับแสงสว่างที่สาดจ้ามาจากร่างของปนัสยา“เปล่านี่” คนตอบส่งยิ้มหวานพร้อมกับเข้าไปนั่งประจำโต๊ะทำงานส่วนตัว แล้วแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นสายตาจ้องจับผิดของเกนใจและมัสยา ไม่เพียงทั้งสองที่เห็นความเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีของหญิงสาว ทว่าเพื่อนร่วมงานคนอื่นต่างมองเห็นเช่นกัน โดยเฉพาะหนุ่มๆ ที่เมื่อหญิงสาวเป็นอิสระไร้พันธะก็เริ่มเมียงมอง สลับกันเข้ามาป้อนขนมจีบจนถึงที่ ทว่าปนัสยาเพียงแค่ยิ้มตอบเท่านั้น“ฉันไม่เชื่อแกหรอก นี่ มีอะไรดีๆ อย่างนั้นหรือ เล่าให้ฟังหน่อยไม่ได้หรือไง” เกนใจที่ลากเก้าอี้มานั่งข้างโต๊ะทำงานของปนัสยายื่นหน้าถาม ทำให้หญิงสาวถอนหายใจยาวอย่างระอาใจ“ตกลงจะซักฟอกให้ขาวเลยใช่ไหม” มองเพื่อนอย่างอ่อนใจ ส่วนคนทั้งสองพยักหน้าพร้อมเพรียงกัน“อือ!”ปนัสยาถอนหายใจพรืด“เกี่ยวกับคุณน่านห

อาหารถูกลำเลียงมายังโต๊ะของสามสาวและพี่ตี๋ ทั้งหมดคุยไปกินไป เป็นเกนใจที่ชะงักกึกมองนิ่งไปที่โต๊ะหนึ่ง ก่อนหันมามองปนัสยาที่กำลังคุยกับมัสยา จึงยื่นปลายเท้าไปเขี่ยอีกฝ่าย ปนัสยาเงยหน้ามองพลางขมวดคิ้ว“อะไร”เกนใจบุ้ยปากไปทางน่านฟ้า ทำให้ปนัสยาจำต้องมองตาม ชั่ววินาทีก็หันกลับมาสบตาเพื่อนที่ยกยิ้ม ส่วนมัสยาทำปากจู๋ แล้วมองหล่อนด้วยสายตาล้อเลียน“อะไรกันสาวๆ” พี่ตี๋มองตามสายตาของสาวๆ แล้วนิ่วหน้าพลางเอ่ยถาม“แอบส่องผู้ชายเหรอ” เปรยพลางมองตาคนรักดุๆ เกนใจค้อนขวับทันทีเหมือนกัน“ของยัยปริมมันต่างหากย่ะ”เมื่อพี่ตี๋หันมา มัสยาก็รีบพยักหน้ายิ้มสนับสนุน ส่วนปนัสยาหน้าแดงก่ำถลึงตาใส่เพื่อน“บ้าน่า พี่ตี๋อย่าไปสนใจ เกนชอบพูดเพ้อเจ้อ”“เหรอออ” ครานี้ทั้งเกนใจและมัสยาพูดขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำให้พี่ตี๋หันไปมองคนคนนั้นอีกครั้ง ก่อนหันกลับมายังปนัสยาแล้วบอกยิ้มๆ“พี่ว่าก็ดีนะ หล่อดี ท่าทางกระเป๋าหนักด้วย หน้าตาก็คุ้นอยู่”“น่านฟ้า สิริคุปต์ไง” เกนใจบอกคนรัก ทำให้พี่ตี๋ถึงกับต้องหันกลับไปมองคนคนนั้นอีกครั้ง จนคนรักของเขาเอ็ดอึง “อย่ามองบ่อยสิ เดี๋ยวเขาก็เข้าใจผิดคิดว่าพี่ตี๋ปิ๊งเขาหรอก”พี่ตี๋หัน