DEMON GUY 11..หลายวันต่อมา...ตั้งแต่วันนั้นจนมาถึงวันนี้ เคนเขาก็ยังคงบังคับให้ฉันอยู่กับเขาที่คอนโด ถึงแม้เขาจะคืนโทรศัพท์ให้ ไม่ยึดเอาไว้เหมือนตอนฉันไม่สบาย แต่เขาก็จำกัดอิสรภาพฉันอยู่ดี เขาทำเหมือนฉันเป็นนักโทษ ไปไหนก็ไม่ให้ไป ทุกวันเขาจะมาส่งฉันที่ป้ายรถเมล์ใกล้มหาลัย ตอนเย็นเขาก็จะไปรับตรงนั้น ให้ฉันเดินไปรอ ฉันเองก็ไม่ได้อยากทำตามหรอก แต่เพราะเขาขู่ฉันเอาไว้ ว่าถ้าฉันตุกติกไม่เชื่อฟัง เขาจะแฉเรื่องฉันกับเขาให้หมดเปลือก ทุกวันนี้ ฉันถึงเหมือนคนที่อยู่ท่ามกลางความกลัวและหวาดระแวงตลอดเวลา ถ้าเป็นไปได้ ฉันเองก็อยากหนีคนใจร้ายอย่างเขาไปให้พ้นๆ จะได้ไม่ต้องเจอกันอีก แต่มันติดอยู่ที่ว่าในความเป็นจริง ฉันทำไม่ได้ ฉันมันเหมือนคนโง่ที่ไม่มีปัญญาทำอะไรได้เลย นอกจากยอมจำนนให้เขากดขี่ข่มเหงทุกๆวัน ไม่รู้เมื่อไหร่ฉันจะหลุดพ้นจากวังวนความทรมานนี้สักที “อิง อิง!”“หะ...ห้ะ มึงว่าไงนะ” อาร์ดาเรียกฉัน แถมสะกิดอีกต่างหาก ไม่รู้มีไรรึเปล่า เมื่อกี้ฉันมัวแต่จมอยู่กับความคิดของตัวเองจนไม่ทันฟัง“ยังไม่ว่าอะไรเลย กูแค่เรียกมึงแล้วมึงไม่หัน เลยเรียกซ้ำเสียงดังไปหน่อย” “อ๋อ โทษทีนะ” ฉันฝืนยิ้มเจื่
最終更新日 : 2026-09-19 続きを読む