Todos los capítulos de พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย : Capítulo 41 - Capítulo 50

โจวหนิงเป่าส่งเสียงครวญครางด้วยเสียวซ่านประดังประเดทั้งบนล่าง กระทั่งช่องทางด้านในตอดรัดถี่รัวพาทั้งร่างสั่นกระตุกสะท้านไหวบีบคั้นให้น้ำขุ่นเหนียวปลดปล่อยออกมาจนเจิ่งนอง“อ้า...เปาเป่า ดียิ่งนัก เสียวจริง”ติงเจิ่งเหวินกระซิบคำชื่นชมแล้วอุ้มร่างเล็กขึ้นทั้งตัวโดยแท่งกายยังคงเสียบคาเอาไว้ไม่ยอมถอนออก กายหนาเดินพลางเด้งเอวกระแทกกระทั้นตอกทิ่มไปพลาง จนเต้าทรวงเต่งตึงกระดอนขึ้นกระดอนลงกระเพื่อมสั่นสะท้านสะเทือน“พี่จะพาเจ้าชมห้องหอให้ทั่ว ดีหรือไม่”โจวหนิงเป่าเงยหน้าขึ้นมาพยักตอบรับแล้วหลับหูหลับตาหัวสั่นหัวคลอนไปกับการทิ่มแทงที่ตอกย้ำดุดันขึ้นเรื่อยๆยังไม่ทันได้เห็นส่วนใดนอกจากเตียงและโต๊ะกลาง สองหนุ่มสาวก็โยกคลอนส่ายร่อนจนปลดปล่อยน้ำรักด้วยความสุขเกษมออกมาอีกคราเจ้าบ่าวในค่ำคืนนี้เดินพาเจ้าสาวไปนอนหงายลงบนเตียงอีกครั้งพลางก้มลงไปจุมพิตหวานซึ้งด้วยความรักที่เต็มเปี่ยมหัวใจโจวหนิงเป่าเข้าใจว่าเขาคงจะปล่อยให้นางได้พักผ่อนแล้ว ที่ไหนได้ขาเรียวขาวของนางกลับถูกยกขึ้นลอยคล้างจนแทบแนบกับเต้าทรวงเต่งด้วยท่วงท่

ตอนที่สอง ชีวิตที่น่าสงสาร“ท่านพี่ก็เอาแต่เข้าข้างพวกนางจนได้ใจ ไม่ว่าจะรังแกซิงเอ๋อร์กี่คราก็เพียงโดนลงโทษนิดหน่อย คราวนี้พวกเขาเกือบฆ่าลูกของข้าแล้วนะเจ้าคะ”            “อาซิงก็ยังไม่ตายมิใช่หรือ เอาน่าอย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ไปเลย ข้าส่งเจ้าตรงนี้ก่อน พรุ่งนี้จะให้คนเอายาบำรุงมาให้มากๆก็แล้วกัน”            เสียงที่เอ่ยปลอบห่างออกไป จากนั้นหญิงสาวซึ่งเป็นแม่ของร่างนี้จึงก้าวเข้ามาพร้อมเช็ดน้ำตาปรอยๆ            “แม่ขอโทษที่ทำได้เพียงเท่านี้ หากพวกเราดึงดันจะไปจริงๆ ท่านพี่คงไม่รั้งไว้ แต่พวกเราจะกินอยู่กันอย่างไรคงต้องคิดให้ดีก่อน ซิงเอ๋อร์เจ้าเข้าใจแม่ใช่หรือไม่”            “เข้าใจเจ้าค่ะ” หวังเข่อซิงพยักหน้าตามสัญชาตญาณด้วยร่างนี้เดิมทีเ

ตอนที่สาม พี่รองเจ้าขา หวังเช่อซิงตั้งใจรั้งให้เผยแขนขาวเนียนจนแววตาของหวังซูหลายเริ่มเปลี่ยนไป ชายหนุ่มเอื้อมมือมาแตะรอยช้ำอย่างเบามือพลางเอ่ยวาจาต่อว่าน้องสาวผู้สร้างเรื่อง            “เหตุใดพวกนางใจร้ายเช่นนี้ ถึงอย่างไรก็เป็นพี่น้อง กินข้าวหม้อเดียวกันมา เฮ้อ...ช่างแย่เสียจริง”            “ยังมีอีกนะเจ้าคะ พี่รอง” หวังเข่อซิงรีบพูดบอกก่อนจะเปิดกระโปรงแหวกขึ้นสูงเพื่อให้เห็นรอยช้ำที่ขาอีกหลายรอย            “แล้วยังมีตรงนี้อีกเจ้าค่ะ” มือบางถอดสายคาดเอวแล้วเปิดให้เห็นรอยช้ำบนหน้าท้องขาวเนียน ร่องรอยพวกนี้แม้ใกล้หายแล้วแต่ยังคงแดงช้ำน่ากลัว            หวังซูหลายเอื้อมมือมาแตะรอยช้ำอีกหลายรอยพลางส่ายหัว   &

ตอนที่ห้า พี่จะเข้าไปแล้วอดทนหน่อย ปลายลิ้นอุ่นยื่นออกมาหยอกเย้าลิ้นนุ่มนิ่มของสาวงาม  ก่อนจะเกี่ยวตวัดละเลงหยอกล้อพัลวัน“ส่งลิ้นของเจ้ามาเล่นกัน” ชายหนุ่มเอ่ยหลอกล่อเชิญชวนร่างบางซึ่งแสร้งสงวนท่าทีจึงไม่รอช้าส่งลิ้นเข้าพันพัวรุกไล่จนน้ำใสไหลเยิ้ม            มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนไปกอบกุมเคล้นคลึงเต้าทรวงอวบ ส่วนอีกข้างล้วงควักสอดไล่บดขยี้ร่องดอกไม้งาม            หวังเข่อซิงถูกปลุกเร้าโลมเลียจนใบหน้าแดงก่ำแทบปกปิดความต้องการไม่ได้แล้ว นางส่งเสียงหวานครางกระเส่า ดีดดิ้นไปมาราวโดนของร้อนลวกไปทั่วร่าง            “โอ้วววว พี่รอง อ้า..”            หวังซูหลายเห็นว่าหญิงสาวสะท้านเสียวจนน้ำท่วมนองจึงจับท่อนกายจดจ่อยังปากทางคับแคบก่อนจ

ตอนที่หก หากเป็นพี่จึงจะฟังหรือ หญิงสาวย้อนนึกไปจึงเริ่มเห็นจริง ในใจเริ่มหาทางหนีทีไล่แม้ซินดี้ในร่างสาวน้อยจะไม่ใส่ใจเรื่องการร่วมรักกับชายหลายคนด้วยร่างเดิมถูกสอดใส่ในร่องน้ำจนแทบจำไม่ได้ว่ามีกี่ท่อนกายที่ได้เติมเข้าไปบ้างแต่จะให้นางสอดใส่กับผู้ที่ปากเรียกว่าบิดาและมีสามีคนเดียวกับมารดานั่นคงจะมากเกินไป หญิงสาวจึงเร่งคิดหาทางออก“หากเป็นพี่ใหญ่ ท่านพ่อจึงจะฟังหรือเจ้าคะ” เสียงหวานเอ่ยถามขึ้น“ใช่แล้ว ท่านพ่อต้องฟังพี่ใหญ่แน่ พี่ช่วยพูดให้ข้าหน่อย” น้องชายคนรองรีบอ้อนวอนพี่ชาย“เหตุใดข้าต้องช่วยเจ้า ข้าไม่ได้เห็นด้วยกับเรื่องนี้”“เช่นนั้นหากข้าเป็นของพี่ใหญ่ ท่านจึงจะช่วยหรือ” หวังเข่อซิงแกล้งถามขึ้น“อาซิง เจ้ารู้ตัวหรือไม่ว่าพูดสิ่งใดออกมา” หวังซูเหวินตวาดดังจนคนขับรถม้ายังตกใจรีบเฆี่ยนม้าให้วิ่งเร็วขึ้นอีก“ข้าไม่มีสิ่งใดต้องเสียแล้ว อยู่ก็เหมือนตาย ถูกกลั่นแกล้งรังแกทุกวัน  หากต้องพล