All Chapters of พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย : Chapter 61 - Chapter 70

ตอนที่สิบห้า เหนื่อยมากหรือหวังเข่อซิงก้มลงมองร่างกายของตนเอง ของเหลวจากกามกิจยังคงมีติดอยู่ระหว่างขา แต่สองชายหนุ่มคงไม่ระแวงด้วยพวกเขาเองก็ได้สอดใส่จนสุขสมความจริงซินดี้ในร่างของหวังเข่อซิงไม่คิดมากเพราะเธอใช้ชีวิตเริงรักกับชายหนุ่มมากหน้าหลายตาอยู่เป็นประจำ แต่ร่างนี้ยังต้องหาที่พึ่งพิงจึงไม่อาจให้คนอื่นรู้เรื่องในวันนี้ได้หญิงสาวนอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลียจากการโดนกระหน่ำทั้งคืนแม้จะพบความหฤหรรษ์อย่างมาก แต่อาการปวดร้อนท้องและเจ็บแสบในร่องรูจากการเสียดสีโดยของใหญ่ยังคงสร้างความกังวลให้แก่ร่างบาง สองหนุ่มตื่นขึ้นก่อนอย่างสดชื่น พวกเขาเตรียมตัวออกเดินทางไปยังบ้านของเพื่อนอีกคนซึ่งนัดแนะจะกลับไปที่กองทัพด้วยกันในเมืองข้างๆอาเถาขอตามไปด้วยโดยอ้างว่าไม่มีเรื่องสำคัญที่บ้านแล้วจึงพร้อมออกเดินทางกลับไปกับหวังซูเหวินขบวนเดินทางจึงมีรถม้าตรงกลางโดยมีหวังซูเหวินและอาเถาขี่ม้าขนาบข้างมาพวกเขามาถึงบ้านของอาซุนเมื่อตอนใกล้ค่ำ สี่ชายหนุ่มนั่งลงร่ำสุราอย่างคึกคัก ขณะส่งหวังเข่อซิงเข้าไปนอนพักใ

ตอนที่สิบหก เพราะเจ้าคนเดียว หวังเข่อซิงใช้เวลาว่างนั่งครุ่นคิดถึงความเป็นจริง ใช่ว่านางจะยังคงสาวสวยเช่นนี้ไปอีกหลายปี หากโดนเคี่ยวกรำอยู่ทุกคืนเช่นนี้ร่องรูอาจหลวมกว้างจนเป็นที่เบื่อหน่าย            ที่สำคัญพี่ชายทั้งสองย่อมต้องแต่งงานกับบุตรสาวขุนนางหรือพ่อค้าซึ่งทัดเทียมกัน หลังจากนั้นนางก็จะเป็นเพียงอนุเก่าๆซึ่งไร้ความสำคัญ            เห็นที่ต้องงัดความช่ำชองของซินดี้ออกมาใช้บ้างแล้ว อย่างน้อยก็เพื่อให้พวกเขาหลงใหลนางจนไม่อาจทอดทิ้งยังไม่ทันได้ทำตามความคิด ก็มีรถม้าคันหนึ่งพาพี่ชายคนโตหวังซูเหวินเข้ามาส่งด้วยสภาพแขนห้อยร่องแร่ง            “พี่ใหญ่เกิดเรื่องใดขึ้นหรือเจ้าคะ”            หวังเข่อซิงรีบวิ่งเข้ามาดูแลอย่างตื่นตระหนก&nb

ตอนที่สิบเจ็ด ในที่สุดในที่สุด หวังเข่อซิงก็ได้กลับสู่จวนสกุลหวังอย่างมีหน้ามีตาด้วยหวังซูเหวินอยากชดเชยให้นางจึงจัดเกี้ยวหามหญิงสาวเข้าจวนอย่างให้เกียรติหญิงสาวได้จัดให้อยู่ในเรือนข้างของเรือนใหญ่ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่มีคู่แข่งจึงนับเป็นนายหญิงเพียงคนเดียว นางขอช่วยเหลือเรื่องการจัดการในจวนเพื่อแบ่งเบาภาระของสามี ซึ่งหวังซูเหวินย่อมไม่ขัดด้วยลำพังงานค้าขายด้านนอกก็ล้นมือซินดี้คืออดีตผู้บริหารเมื่อได้แสดงฝีมือจึงจัดการงานในจวนได้อย่างเรียบร้อยโดยใช้เวลาไม่นาน บัญชีรับจ่ายถูกตรวจสอบและจัดทำออกมาอย่างดี เงินทองถูกแบ่งสันปันส่วนอย่างชัดเจนสองพี่น้องเห็นว่าหญิงสาวทำตัวเลขได้อย่างเป็นระเบียบจึงออกปากให้ช่วยเหลืองานการค้าข้างนอกด้วยสุดท้ายหวังเข่อซิงจึงก้าวเข้าไปสอดขายุ่งเกี่ยวในทุกเรื่องและออกความเห็นในทุกงาน แน่นอนว่านางมีความเก่งกาจของร่างซินดี้อยู่จึงไม่ครณามือที่ต้องจัดการงานหลายอย่างพร้อมๆกันหวังเข่อซิงกลายเป็นตัวหลักทั้งด้านการค้าและงานในจวนจนไม่มีผู้ใดกล้าถกเถียงหรือตอบโต้ นับวันนางก็ยิ่งมีปากมีเสียงจนทุกคนในจวนต้องยำเก

ตอนพิเศษหนึ่ง การแก้แค้น หวังเข่อซิงถามขึ้นด้วยความข้องใจ“พวกเราเป็นทหาร วันทั้งวันมัวแต่รบพุ่ง จะเอาเวลาที่ไหนมาหาเมีย” อาเถาตอบกระชากเสียง“เช่นนั้นข้าจะช่วยก็แล้วกัน พี่เถาเป็นเพื่อนสนิทของพี่ใหญ่ หากต้องการน้องสาวสักคนไปเป็นเมีย พี่ใหญ่คงไม่ติดขัด ที่จวนนี้มีน้องสาวซึ่งยังสดใหม่อยู่คนหนึ่ง พวกพี่สนใจหรือไม่”“นางอยู่ที่ใด” อาเถาอารมณ์พลุ่งพล่านจนไม่ใส่ใจเรื่องความถูกต้องแล้ว พอได้ฟังว่ามีร่องอุ่นให้ซุกซบก็รีบซักถามอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ“พวกพี่รออยู่ที่นี่ก่อน” หวังเข่อซิงคิดแผนการอย่างรวดเร็ว แล้วสั่งให้อาไฉ่ไปตามหวังซูลี่มาพบอาเถาและอาซุนถูกบอกให้ซ่อนตัวก่อน รอจนหวังซูลี่เดินมาตะโกนโหวกเหวกร้องหาหวังเข่อซิง พวกเขาจึงเข้ากลุ้มรุมอุ้มร่างน้อยเข้าไปในห้องด้านข้างแล้วโจมตีอย่างดุเดือดหวังซูลี่ถูกฉีกกระชากเสื้อผ้าอย่างไม่ปรานี ทรวงอวบถูกตะโบมเคล้นคลึงขณะร่องดอกไม้ด้านล่างถูกล้วงบดควานควักอย่างฮึกเหิมปากน้อยตั้งท่าจะร้องโวยวายแต่ถูกปิดประกบแล้วสอดล้วงด้วยลิ้นหนาจนไม่อาจเอ่ยคำ“อาเถา เจ้าเบาหน่อย” อ

ตอนพิเศษสอง แอบหนีไปเริงรักหวังเข่อซิงเด้งสะโพกสอดรับด้วยคิดถึงความเสียวกระสันอย่างนี้เช่นกัน มือหนาเข้าฟอนเฟ้นทรวงอวบหยุ่นขณะปากทั้งสองก้มลงไปประกบแลกลิ้นปลุกความเร่าร้อน“อื้อ...พี่รอง ข้าเสียวเหลือเกิน อื้อ...อูวววว”“อาซิง เจ้าดีมาก ...พี่คิดถึงเจ้ามาก โอวววว”สองร่างต่างครวญครางแล้วโยกร่างแข่งกันด้วยความหื่นกระหาย จนรถม้าโยกขย่มสะท้านสะเทือนม้าด้านหน้าถูกแรงเขย่าจนตกใจจึงออกวิ่งอย่างไม่รู้ทิศทางกว่าคนด้านในจะบดคลึงขย่มโยกจนถึงฝั่งฝันแล้วเปิดผ้าม่านออกมาก็พบว่ารถม้าวิ่งออกนอกเส้นทางไปไกลแล้ว“ฮ่า ฮ่า ฮ่า พี่ใหญ่คงคิดว่าพวกเรากลั่นแกล้งให้เขารอจนหัวเสียแน่” หวังเข่อซิงหัวเราะด้วยพวกเขาต้องใช้เวลาขับม้ากลับมาอีกกว่าสองชั่วยาม“เจ้าคอยออดอ้อนให้พี่ใหญ่คลายอารมณ์โกรธก็แล้วกัน” หวังซูหลายโยนหน้าที่ให้หญิงสาว“ได้ เช่นนั้นพี่รองรอที่ด้านนอกก่อน”พี่ชายคนรองได้สุขสมไปแล้วจึงยินยอมรอตามที่สาวน้อยกำกับหวังเข่อซิงก้าวเข้าไปในบ้านด้วยเรือนร่างเปล่าเปลือยพลางเดินยั่วเย้าสองมือกอบกุมเต้าเต่งของต