LOGINโจวหนิงเป่าส่งเสียงครวญครางด้วยเสียวซ่านประดังประเดทั้งบนล่าง กระทั่งช่องทางด้านในตอดรัดถี่รัวพาท
ตอนที่แปดไยใหญ่โตเพียงนี้ฉู่หมิงควักแท่งเนื้อใหญ่ออกมากวัดแกว่งแสดงความแข็งแกร่งจนหวังเหม่ยฟางตกใจ“ไยจึงขยายใหญ่โตเพียงนั้น”“เพียงแค่คิดว่าจะได้ทิ่มแทงเจ้า ข้าก็คับแน่นจนทนไม่ไหวแล้ว”หวังเหม่ยฟางค้อนขวับด้วยความลังเลใจ แต่เขาเป็นคนแรกที่เสนอตัวเป็นหนึ่งในสามี นางจึงจำต้องตอบรับความใหญ่โตอย่างเต็มใจฉู่หมิงไม่รอช้าเมื่อได้สัญญาณตอบรับจากหญิงสาว เขาพุ่งเข้าจู่โจมกายบางอย่างไม่รั้งรอ ร่างงดงามถูกถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มถอดชุดเสื้อตัวเองออกตาม แล้วประกบร่างล้วงควักจับบดทั้งบนล่างจนมือเป็นระวิงหวังเหม่ยฟางอ้าขาตอบรับการบดคลึงและการสอดใส่ของนิ้วมือ หญิงสาวแอ่นทรวงอวบรับการกลืนกัดดูดกินด้วยความหิวโหย เพียงนางหลั่งน้ำใสฉ่ำนอง แท่งเอ็นอวบใหญ่ก็เสือกทิ่มตอกกระแทกเข้ามาจนจุกแน่นสะโพกหนาโยกขยับอย่างหื่นกระหาย ส่วนปลายของด้ามทวนใหญ่กรีดแหวกไปตามรอยแยกของเนื้อสาว ความฉ่ำเยิ่มของหยาดน้ำนองช่วยให้การขยับเอวส่งทวนแท่งใหญ่มุดเข้าออกได้อย่างหนักหน่วง
ตอนที่เจ็ด ถามไถ่สักคำจนสุราหมักใกล้หมดลงอีก หวังเหม่ยฟางจึงเตรียมตัวออกไปหาสมุนไพรบนเขาอีกครั้ง หญิงสาวเดินอย่างระแวดระวังด้วยกังวลว่าจะเจอกับชายร่างใหญ่อีกความจริงนางคิดถึงท่อนเอ็นใหญ่ลำนั้นอยู่บ้าง ความคับเสียวจุกแน่นนั้นทั้งสุขสันต์ทั้งทรมานจนนางไม่อาจลืมเลือน แต่นางไม่รู้ว่าเขาคือผู้ใด จู่ๆจับนางทิ่มแทงจนหัวสั่นหัวคลอนโดยไม่ปริปากถามไถ่สักคำ หากนางไม่หนีออกมาก่อนมีหวังร่องรูของนางต้องแหกฉีกขาดเป็นแน่“เจ้ามาแล้ว มิเสียแรงเฝ้ารออยู่นาน”หวังเหม่ยฟางหันขวับมองด้านหลังแต่ยังไม่ทันออกท่าทางแสดงฝีมือก็โดนจับพาดบ่ากระโดดลอยจนมึนงง กว่าชายหนุ่มจะหยุดและวางร่างบางลงหวังเหม่ยฟางก็แทบอ๊วกออกมาแล้ว“เจ้า...เจ้านั่นเอง” หญิงสาวชี้นิ้วมือไม้สั่นด้วยความหวาดกลัวผสมความเดือดดาล“ข้าเอง ข้ารอเจ้านานแล้ว ไยจึงมาช้านัก”“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าจะมา”“สมุนไพรที่เจ้าเสาะหามีเพียงป่าแถวนี้เท่านั้น อย่างไรเจ้าก็ต้องเข้ามาเก็บอีกแน่ ข้าจึงเฝ้ารออยู่”
ตอนที่หก เชี่ยวชาญยิ่ง เจียงจินอวี้ควงสะโพกแกร่งแล่นโลดโจนทะยานด้วยความคึกคัก ทั้งผลุบเข้าผลุบออกรวดเร็วถี่รัวเพื่อนำพาหวังเหม่ยฟางให้เด้งสะโพกรองรับแรงกระทบกระแทกอย่างไม่รู้ตัวยิ่งยามชายหนุ่มโยกกายออกห่างแล้วกระแทกใส่มาโดยแรง นางถึงกับเผลอแอ่นสะโพกรับจังหวะจ้วงโจนด้วยแรงปรารถนาอันเร่าร้อนความเสียวกระสันแล่นแปลบไปทั่วร่างจนหญิงสาวต้องแอ่นอกรับ ทรวงอกอวบหยุ่นกระเพื่อมไหว เรียกให้ชายหนุ่มเอื้อมมือเข้าเคล้นคลึงบดขยี้ ริมฝีปากบางถูกโฉบกลืนกินไม่ยอมปล่อยราวจะดูดวิญญาณออกจากร่าง สัมผัสร้อนทั้งบนล่างเร่งให้หวังเหม่ยฟางตักตวงความหอมหวานพุ่งทะยานพบความสะท้านสั่น หญิงสาวเสียวจนตัวแอ่นเกร็งกรีดร้องดังออกมา“อ๊ายยยยยยยย”เจียงจินอวี้จับร่างบางคว่ำหน้าลงบนโต๊ะแล้วโยกคลึงอย่างต่อเนื่อง ร่างกายอันเปลือยเปล่าเสียดสีกันไปมาเพิ่มความเร่าร้อน ก้นขาวนุ่มดั่งเป็นเบาะรองรับการกระแทกได้อย่างดีเสียงเนื้อกระแทกกันดังสนั่นหวั่นไหว ลำแท่งแน่นถูกส่งหายเข้าไปในกลีบดอกไม้งามจนสุดลำ ช่องแคบฉ่ำเยิ้มตอดรัดลำท่อนแกร่งจนซ่านเสียว
ตอนที่หก เชี่ยวชาญยิ่ง เจียงจินอวี้ใช้การข่มขู่ด้วยความเอาแต่ใจแต่หวังเหม่ยฟางกลับไม่กลัว“ได้ เช่นนั้นข้าจะขายสุรารสเลิศให้ร้านดื่มกินอื่นที่สนใจ”“หวังเหม่ยฟาง เจ้ากล้ามาก”“ไยต้องไม่กล้า คุณชายเจียง แม้ท่านจะอายุมากกว่าข้าหลายปี แต่ข้าไม่ใช่เด็กน้อยในวันวานและไม่ได้โง่จนคิดไม่ได้ว่าหากแต่งงานจะโดนยึดกิจการและสูตรลับไปอย่างไร ไม่นานคำหวานที่ป้อนให้ในวันนี้ก็คงโรยรา สุดท้ายข้าก็คงเป็นได้เพียงเมียแต่งซึ่งคอยอยู่โยงเฝ้าบ้าน ในขณะที่ท่านออกไปเริงร่าอยู่กับอนุหรือหญิงอื่นมากมาย ข้าไม่มีวันให้เป็นเช่นนั้น ดังนั้นข้าจะเป็นสตรีผู้เลือกสามีเอง และจะมีหลายคน อีกทั้งยังจะเปิดโรงสุราต่อไปโดยไม่มีวันอยู่ใต้อาณัติของชายใดทั้งสิ้น”หวังเหม่ยฟางประกาศเจตนารมณ์อย่างแน่วแน่เมื่อคิดว่าไม่สามารถข่มขู่และเกลี้ยกล่อมหญิงสาวได้แน่เจียงจินอวี้จึงยอมถอยตามประสาพ่อค้าที่ดี“เอาล่ะพวกเรานั่งลงคุยกันดีดีเถอะ”“น้องเหม่ยฟาง เจ้าคงไม่รู้ว่าการมีหลายสามีไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้าเป
ตอนที่ห้า ลูกค้ารายใหญ่หวังฉีรีบบอกออกมา“นั่นสิ เขาซื้อสุรากับท่านพ่อมาหลายปี ยามนี้ท่านพ่อไม่อยู่แล้วเขาอาจจะเปลี่ยนใจไปสั่งซื้อเจ้าอื่น เช่นนั้นข้าควรจะรีบไปพบเขาให้แน่ใจดีกว่า อาฟูเจ้าหยิบสุราหมักซึ่งข้าเพิ่งหมักเสร็จเตรียมไว้ให้ด้วย ข้าจะนำไปให้เขาได้ลิ้มลองว่าฝีมือของข้าไม่ได้ด้อยไปกว่าท่านพ่อแน่”หวังเหม่ยฟางเตรียมตัวอย่างดีเพื่อเข้าเมืองไปพบลูกค้ารายใหญ่ ความจริงบิดาของนางหวงแหนสูตรลับของสุราหมักมากจนไม่เคยคิดขายให้ผู้อื่น แต่สกุลเจียงเคยมีบุญคุณกันมาจึงได้ขายให้เพื่อเป็นการตอบแทน มิคาดว่าสุราหมักจะสร้างรายได้ให้ร้านดื่มกินของพวกเขาจนคำสั่งซื้อจำนวนมากถูกส่งมาอย่างต่อเนื่อง นั่นย่อมสร้างรายได้ให้บิดาสกุลหวังจนกลายเป็นความเคยชินไปแล้วหากต้องสูญเสียรายได้จำนวนนี้ พวกเขาคงต้องกระเบียดกระเสียรกันสักหน่อยรถม้าขนสุราหมักฝีมือของหวังเหม่ยฟางถูกขับมายังร้านดื่มกินของสกุลเจียงในวันรุ่งขึ้น เจียงจินอวี้เจ้าของร้านดื่มกินเป็นบุรุษอายุ28ขวบปีซึ่งมีรูปร่างสง่างามและใบหน้าสะอาดชวนมอง เขามีกิจการค้าในเมืองไ
ตอนที่สี่ อกหักรักคุด หวังเหม่ยฟางตัดสินใจปล่อยเขาเอาไว้เช่นนั้น หากแต่... “เจียวเจียว เจ้าอย่าได้ทิ้งข้า ข้ารักเจ้า รักมาก ข้ารักเจ้าเพียงผู้เดียว” เสียงอ้อแอ้ที่ได้ยินอยู่ไกลๆกลับพุ่งเข้ามาใกล้แล้วตรงเข้าปล้ำกอดจูบลูบไล้หวังเหม่ยฟาง “เฮ้ย!...เมาแล้วอย่าได้วุ่นวาย” หญิงสาวผลักไสจนชายหนุ่มล้มลงไปกองกับพื้น “ฮือ...เจียวเจียว ไยเจ้าใจร้ายเช่นนี้ ไม่รักไม่ว่า ไยต้องผลักข้าด้วย เจียวเจียว” ชายหนุ่มร้องไห้งอแงราวเด็กน้อยจนหวังเหม่ยฟางอดสงสารไม่ได้ “เอาล่ะ เจ้าลุกขึ้นมาก่อน” หญิงสาวยื่นมือให้เพื่อพยุงร่างโอนเอนให้ยืนขึ้น&nbs







