All Chapters of When My Husband Chose His Ex: Chapter 211 - Chapter 220

-Vince-“What is the meaning of this?” Galit na galit akong nakatitig kay Rose habang nanginginig ang buong katawan ko sa tindi ng galit at pagkabigla sa napanood ko.“Paanong hindi ko anak si Joseph?” sigaw ko. “Niloko mo ako?! Niloloko mo ako, Rose! Magsalita ka!”Pero nanatili lang siyang umiiyak habang yakap siya ng kanyang ina.Hindi ko na napigilan ang sarili ko.Sa sobrang galit at sakit na nararamdaman ko, mabilis na lumipad ang kamay ko at nasampal ko siya.“Vince!” Histerikal na sigaw ang nanay niya at agad na hinampas ang braso ko. “Buntis ang anak ko! Bakit mo siya sinaktan? Hindi ka na ba naawa sa kanya? Anak mo ang dinadala niya!”“Anak ko?” galit kong balik. Halos manginig ang panga ko sa pagpipigil ng galit. “Sigurado kang anak ko ’yan?” Itinuro ko ang tiyan ni Rose. “At sino si Gaston, ha?!”Biglang nanlaki ang mga mata ni Rose habang hawak ang pisngi niyang sinampal ko. “Vince, I can explain…”“Explain what?!” Muli ko sana siyang susugurin, pero mabilis na humarang

-Daisy-Wow! Talagang tinupad ni Mr. Torres ang pangako niyang magiging wedding of the year ang kasal namin ni River. From the decorations to the wedding theme, the breathtaking venue, and every little detail surrounding us, everything was absolutely perfect. Walang kahit isang bagay na hindi pinag-isipan. Para akong nasa isang napakagandang paraiso, isang lugar na tanging sa mga fairy tale ko lang dati nakikita.Hindi ko alam kung saan ako unang titingin. Everywhere I looked, there was something beautiful to behold. Eleganteng mga bulaklak ang nakapalibot sa buong venue, siyempre hindi nawala ang paborito kong daisies, habang ang maliliit na ilaw na nakasabit sa taas ay kumikinang na para bang libo-libong bituin ang nakapaligid sa amin. Pero ang pinakanakakuha ng atensyon ko ay ang glass floor na kailangan kong lakaran papunta sa altar.Sa ilalim nito ay may malinaw na tubig kung saan malayang lumalangoy ang iba't ibang uri ng makukulay na isda. At tila sila sumasayaw kasabay ng ba

-Daisy-Nang tuluyan kaming makarating sa harap ni River, bahagya akong huminto habang pinipilit na pinapakalma ang aking paghinga. “Iho,” panimula ni Tito Arthur habang marahang tinatapik ang balikat ni River. “Alagaan mong mabuti ang pamangkin ko, ha? Alam mo naman siguro kung ano ang pinagdaanan niya sa unang asawa niya.”Agad na nagbago ang ekspresyon ni River. Nawala ang pilyong ngiti sa kanyang mga labi, at naging seryoso ang kanyang mga mata habang nakatingin kay Tito Arthur.Hindi siya agad sumagot. Sa halip, bigla niyang niyakap ang matanda.Nagulat si Tito Arthur sa ginawa niya, ngunit makalipas ang ilang segundo ay mahigpit din niya itong niyakap pabalik.“You don't have to worry, Tito Arthur,” mariing sabi ni River. “I know what Daisy has been through, and I would never want her to experience that kind of pain again.”Bahagya siyang lumayo upang tingnan ang matanda sa mga mata.“I can't promise that our life together will always be perfect. I know there will be challenges

-Daisy-“I said, who the hell let you in?!” mariing ulit na tanong ni River kay Vince, kasabay ng masamang tingin na ipinukol niya rito. Halatang-halata sa mukha ng asawa ko ang matinding pagkainis at galit. Ang saya-saya pa namin kanina, ngayon ay mukhang tuluyan nang nasira ang mood niya dahil sa pagsulpot ng lalaking ito sa araw ng aming kasal.“Eh, di yung mga guwardiya mong walang kwenta!” nakangising sagot ni Vince, na para bang ipinagmamalaki pa niyang nagawa niyang makapasok sa lugar na ito para manggulo.Hindi pa siya nakuntento sa pang-iinis niya. Iwinaksi niya ang mga kamay ng mga gwardiyang nakahawak sa kanya at dinukot mula sa loob ng kaniyang suit ang isang invitation card at walang pakundangang inihagis iyon sa dibdib ni River.“Ayan ang invitation!” aniya, habang nakataas ang isang kilay. “Hindi ba't ipinadala mo 'yan sa Lawrence Group? So, what's the problem? I'm here because you invited me! Tapos ipapakaladkad mo ako palabas?”Hindi ko alam kung saan nanggagaling an

-Daisy-“So, pwede na ba nating ituloy ang seremonya?”Halos mapatalon ako sa gulat nang biglang marinig ang boses ni Father Jacob sa mikropono. Masyado akong nadala sa mga nangyari kanina kaya nakalimutan kong nandoon pa pala kami sa gitna ng seremonya ng kasal namin ni River.Napatingin ako sa pari, saka sa mga bisitang nakamasid sa amin. Ang ilan ay nakangiti, habang ang iba naman ay halatang natutuwa sa kakatapos lamang na eksena. May mga nakahawak pa sa kanilang mga phone, malamang ay kinukunan ng video ang lahat ng nangyayari, at malamang na magiging viral ito mamaya hanggang kinabukasan o sa susunod na linggo pa.“Of course, Father!” masiglang sagot ni River habang maluwang ang pagkakangiti. “Sorry for the interruption, guys! Siyempre, kailangan ng kaunting commercial kapag may palabas, di ba? Nag-enjoy naman kayo, right?”“Yes!” sabay-sabay nilang sigaw, bago sila malakas na nagtawanan.May ilan pang malakas na pumalakpak, na para bang sinadya talaga ni River ang lahat para