Lahat ng Kabanata ng When My Husband Chose His Ex: Kabanata 221 - Kabanata 230

-Daisy-Hindi pa man kami nakakarating sa pinto ng tutuluyan naming kwarto ay agad na siya akong sinibasib ng halik sa mga labi.Kusa namang pumulupot ang mga braso ko sa leeg niya, habang ang isang braso niya naman ay kumawit sa bewang ko, dahil ang isang kamay niya ay pinihit ang doorknob, at nang tuluyang mabuksan ang pint0 ng cottage namin ay pumasok kami sa loob nang magkahugpong pa rin ang mga labi namin.Tila kami uhaw na uhaw at matagal na nagpigil, gayong noong isang araw lang ay may nangyari sa amin, at ngayon ay parang sabay naming pinakawalan ang pagnanasa sa isa’t isa. River wanted me as much as I wanted him.Naunang naupo si River sa ibabaw ng kama, at agad naman akong sumunod at naupo sa kandungan niya. I am now riding on top of him, tasting him feverishly.Nagpambuno ang mga dila namin. Napahawak siya sa pang-upo ko nang maramdaman niya ang mga kamay kong nagsimulang maglakbay sa loob ng kanyang t-shirt at hinaplos ang kanyang matigas na dibdib.Nang masagi ko ang mga

-Daisy-After five months…“Surprise!”Napalingon ako sa may pintuan nang marinig ang pamilyar na boses ng asawa ko. Kasalukuyan akong nakaupo sa sofa habang minamasahe ni Cynthia ang mga paa ko na nagsisimula nang mamaga dahil sa pagbubuntis ko. Napangiti ako nang makita si River na nakatayo sa doon at may malawak na ngiti sa mga labi, at may kung anong excitement sa mga mata.“Hi, hubby!” masayang bati ko sa kanya.Iyon naman ang naging hudyat para tumayo si Cynthia at ngumiti sa amin bago kami iwan ng asawa ko upang bigyan kami ng privacy.Nang makalapit si River, agad siyang yumuko at marahang hinalikan ang namimintog kong tiyan. Napangiti ako nang haplusin niya iyon na para bang kinukumusta niya ang aming munting anghel sa loob. Pagkatapos, umupo siya sa tabi ko at maingat akong hinila palapit sa kanya bago ako hinalikan sa mga labi.“I missed you, baby,” bulong niya habang magiliw na hinahaplos ang pisngi ko.“I missed you, too,” nakangiti kong sagot.Five months had passed si

-Daisy-Pumikit ako at buong-pusong tinanggap ang halik niya, at ramdam na ramdam ko ang pagmamahal na ipinapakita niya sa akin sa pamamagitan ng simpleng kilos na iyon.Hindi ko alam kung paano ko pa siya pasasalamatan sa lahat ng mga ginagawa niya para sa akin.“Thank you,” bulong ko nang maghiwalay ang aming mga labi. “I don't know what I did to deserve you.”Ngumiti siya at muling hinalikan ang noo ko.“You don't have to do anything to deserve my love, Daisy. I love you because you're you.”Napangiti ako at muling sumandal sa balikat niya. Ilang sandali kaming nanatiling ganoon, tahimik na ninanamnam ang kaligayahang nararamdaman ko.Ngunit may isang bagay na biglang pumasok sa isip ko.“Paano naman ang Lawrence Group?” tanong ko habang bahagyang itinataas ang mukha upang tingnan siya. “Alam na ba nila ang tungkol dito?”Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mukha ni River. Nawala ang malambing niyang ngiti at napalitan iyon ng isang kalmadong anyo na karaniwan kong nakikita kapag p

-Daisy-Kung hindi pa rin niya kayang tanggapin ang katotohanang wala na akong anumang obligasyong ayusin ang mga problemang siya mismo ang gumawa, panahon na siguro upang malaman niya ang lahat.Hindi ko ito ginagawa dahil gusto kong maghiganti. Hindi ko rin ito ginagawa dahil gusto kong saktan siya.Ginagawa ko ito dahil ayoko nang dalhin ang bigat ng mga lihim na iyon. At hindi ko hahayaang muli niya akong insultuhin at sisihin sa mga bagay na hindi ko naman kasalanan.Bitbit ang dalawang dokumento, mabilis akong lumabas ng kuwarto at naglakad palabas ng bahay.Pero pagdating ko sa main door, nanlaki ang mga mata ko sa nasaksihan. Nagpapambuno na sina River at Vince sa labas ng gate.Pareho silang galit na galit. Gusot na ang damit ng asawa ko, habang si Vince naman ay may namumuo nang pasa sa pisngi. May bahid din ng dugo sa gilid ng labi niya.Nakatayo lamang sa gilid ang mga bodyguard ni River, at pinagmamasdan ang dalawa. Walang sinuman sa kanila ang sumusubok na umawat, marahi

-Vince-Noong maaksidente kami ni Daisy, hindi ko matanggap ang sinabi ng doktor na maaaring hindi na kami magkaanak. Para bang gumuho ang buong mundo ko nang marinig ko iyon. Hindi ko matanggap na ang isa sa mga bagay na pinapangarap kong maranasan bilang isang lalaki ay maaaring hindi na mangyari sa akin.Pakiramdam ko noon, pinagkaitan ako ng pagkakataong magkaroon ng sariling pamilya na may mga anak na magmamana ng pangalan at kayamanan ng mga Lawrence. Sa halip na tanggapin ang sitwasyon at harapin iyon kasama si Daisy, pinili kong magpakalunod sa lungkot at awa sa sarili.Kaya naman nang yayain ako ni Dave na uminom sa isang bar, agad akong pumayag. Gusto kong makalimot kahit ilang oras lamang. Gusto kong takasan ang katotohanang hindi ko kayang baguhin.Hindi ko alam na ang desisyong iyon ang magiging simula ng tuluyang pagkawasak ng buhay na mayroon ako noon.Nalaman pala ni Rose na hindi ako totoong naghihirap gaya ng sinabi ko sa kanya noong nagpustahan kami ni Daisy. Ang