All Chapters of Langitngit ng Langit: Chapter 31 - Chapter 40

Madilim ang paligid… tumatakbo si Erzel sa lugar na hindi siya pamilyar. Takbo siya nang takbo, pero hindi naman niya alam kung saan siya papunta. “Erzel!” Rinig niyang sigaw ng boses ng isang lalaki. Huminto siya, pero paglingon niya, binaril siya nito sa ulo.Napabalikwas siya ng bangon, habol ang hininga, na para bang totoong-totoo ang panaginip niya.Napayakap siya sa sarili at pilit binabalikan sa isip ang eksena sa panaginip niya. Gusto niyang makita kung sino ang walanghiyang bumaríl sa kanya. Pero kahit anong isip niya hindi niya matukoy kung sino dahil madilim ang mukha nito. “Sino ba ’yun?!” Kunot-noong tanong niya.“Ayos ka lang?” Kunot-noong tanong ni Juan Miguel habang papalapit sa kanya. Hindi niya alam kung dapat niya bang sabihin ang panaginip niya, kaya tumango na lang siya.“Breakfast?” Nakangiting aya nito sa kanya.“Ahhhh!” Napakapit na lang siya sa balikat nito nang bigla siyang binuhat ni Juan Miguel papunta sa kusina.“Subuan kita?” Pero bago pa nito maitutok s

Natigilan si Juan Miguel sa tanong niya at bigla na lang nag-iwas ng tingin.Ayaw niyang tanungin ito na para bang ini-interrogate niya si Juan Miguel, pero kailangan. Masakit na ang ulo niya sa pag-iisip, kaya’t sisiguraduhin niyang sasagot ito kahit na hindi naman siya handa sa sasabihin nito.“Uulitin ko, totoo ba?!” Mariing tanong niya. Napalagok ng beer si Juan Miguel hanggang sa unti-unting nangilid ang mga luha niya.“What do you think?” tanong nito. Hindi siya makapagsalita. Bakit siya ang tinatanong nito, eh siya nga itong nagtatanong? Hayss. Lumagok siya ng beer at humarap kay Juan Miguel.“Hindi ako naniniwala sa sabi-sabi, Blacky. Kung anong sasabihin mo… iyon lang ang paniniwalaan ko. Kaya ’wag mo nang subukan pang magsinungaling kung ayaw mong pitpitin ko ’yang dila mo!”Napahagalpak ng tawa si Juan Miguel. Marahil hindi rin ito sanay kapag ganito siya kaseryoso.Napabuntong-hininga ito at marahang hinawakan ang dalawang kamay niya. “Alam kong hindi sapat ang pinagsamaha

“S-sigurado ka bang sasakay tayo diyan?” nag-aalangang tanong ni Erzel habang nakatitig sa pump boat na nakahilera sa harapan nila.Binuhat siya ni Juan Miguel at marahang pinaupo sa bangka.“Kung ayaw mo, puwede naman tayong bumalik sa hotel, matulog na lang tayo nang magkayakap or magbabad sa bathtub,” nakangising sagot nito.Marahan niyang siniko ang asawa. “Bastos ka talaga!”“Hmm, matutulog lang naman ang sinabi ko, ah. Unless may iba kang iniisip!”“Hoy! Wala akong iniisip, ano?!”Napasimangot siya at nagsuot ng sunglasses. Ilang buwan pa lang silang magkakakilala ni Juan Miguel, pero… parang kilalang-kilala na siya nito. Samantalang siya, nagawa niya pang magduda rito kahit wala naman itong ginagawang masama sa kanya.Saglit siyang natigilan nang sumampa na rin ito sa bangka. Sinuotan siya nito ng life vest at naupo sa tabi niya.Ilang saglit pa, dahan-dahang umandar ang pump boat. Napasinghap siya at bigla na lang nag-sign of the cross.“Diyos ko… makarating at makabalik sana

Tahimik na nakamasid si Alfred kina Erzel at Juan Miguel na masayang nag-aasaran sa beach. Buong akala niya, nagpapanggap lang na mag-asawa ang mga ito… para guluhin sila ni Zunshine. Pero nagkamali siya.She’s really happy with Juan Miguel. Akala niya, hinihintay pa rin siya ni Erzel. Na magmamakaawa itong bumalik nang magkita sila sa Charity Gala. Mahal na mahal siya ni Erzel noon, pero ngayon… sa iba na siya masaya.Napabuga siya ng hangin… Paano nila nagagawang maging masaya, samantalang sila ni Zunshine…Napalingon siya sa cellphone niyang nakapatong sa mesa nang bigla na lang tumunog ’yon.“Babe—”“Where the héll are you?!” Bigla niyang nailayo ang cellphone sa tainga sa lakas ng boses nito.“Hindi ko pwedeng sabihin sa ngayon, pero ’wag kang mag-alala. Gagawin ko lahat ng inuutos mo… but promise me, after this… magpapakasal na tayo.”“Fine, and make sure… na hindi ka na papalpak!” Saglit itong natahimik. “One more thing, don't forget to buy something for Tito Mike. Siya lang na

Walang ganang napaupo si Erzel sa sofa. Ilang araw na silang nakabalik sa Manila. Pero hanggang ngayon, pinipigilan pa rin siyang lumabas ni Juan Miguel. Sobrang bored na siya sa condo, pero natatakot naman siyang may mangyaring hindi maganda kung susuwayin niya ito.“Bakit may mga pulis?” kunot-noong tanong niya, pero bago pa makasagot si Juan Miguel, may narinig ulit silang putok ng baril. Mabuti na lang at mabilis siyang nahila nito papasok sa loob ng hotel.“A-ano bang nangyayari?” Nanginginig ang katawan niya sa sobrang takot.Hindi ito sumagot agad. Niyakap lang siya nito nang mahigpit habang marahang tinatapik ang likod niya. “Hindi ko pa alam sa ngayon.”Hanggang ngayon, hindi pa rin niya alam kung ano talaga ang nangyayari o kung sino talaga ang may balak na saktan sila. Kahit ang Daddy niya, sinabihan siyang mag-ingat at huwag na munang lumabas. Pero hindi siya sanay na walang ginagawa. Paano na lang ang mga clients niyang naghihintay sa kanya?Napabuntong-hininga na lang si