All Chapters of Langitngit ng Langit: Chapter 1 - Chapter 10

Bago pa siya makagalaw, nakapasok na ang mga tauhan ng Daddy niya sa loob ng consultation room.“Miss, huling pagkakataon na namin ’to. Kung hindi ka pa sasama sa ’min, mapipilitan na kaming gumamit ng dahas.”“Subukan niyo, malalagot talaga kayo kay Daddy!”Lumapad ang ngiti ng kanang kamay ng ama niya. “Si Don Ernesto na mismo ang nagsabi.”Mariing kumuyom ang mga kamay ni Erzel. Hindi ito ang unang beses na pinuntahan siya ng mga tauhan ng Daddy niya, pero ito ang unang beses na nahuli siya ng mga ito. Hayss… Bahala na nga.Ramdam na ramdam ni Erzel ang panginginig ng mga tuhod niya habang naglalakad papalapit sa binatang kalmadong nakaupo sa tapat ng mesa. Huminto siya sa harapan nito at pikit-matang umupo sa kandungan ng binata. Hindi naman ito nagreklamo, hindi rin siya itinulak. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata, mabilis niyang ikinawit ang mga braso sa batok nito, at confident na humarap sa mga tauhan ng Daddy niya.“Paki sabi kay Daddy,” malambing niyang sabi kahit ramd

“Mrs. Evangelista, mag-ingat po kayo sa pagbibintang n’yo kung ayaw n’yong kasuhan ko kayo!”“Ikaw? Bakit, may pera ka ba? Albularyo ka lang naman, ’di ba? Saan ka kukuha ng pambayad mo sa abogado? Sa asawa ko?”Bago pa makapagsalita si Erzel, bigla na siyang sinampal nito. Napasinghap siya at napahawak sa sariling pisngi habang unti-unting namumuo ang luha sa mga mata niya dahil sa hapdi.“Bitawan n’yo ako! Ano ba?!” Pero kahit gaano kalakas ang sigaw niya, parang hindi siya naririnig ng mga lalaking mahigpit ang pagkakahawak sa braso niya. Sinubukan niyang pumiglas, pero hindi siya makaporma. Parang unti-unti nang nanghihina ang mga tuhod niya.Napasubsob siya sa gitna ng lobby nang bigla siyang bitiwan ng mga ito.Dahan-dahang humakbang papalapit sa kanya si Mrs. Evangelista. “Titigan n’yo ang babaeng ’to! Para ngayon pa lang, mailayo n’yo na ang mga asawa n’yo sa malandi at homewrecker na ’to! Akala mo kung sinong mabait! Nasa loob naman pala ang kulo!”“Misis, please, tumigil na p

“Oh my God! Seryoso?! Kasal ka na, Miss Erzel?” manghang bulalas ni Jane habang nag-aayos ng mga halamang gamot sa estante. “Akalain mo 'yon! Napapayag ka rin pala ni Sir Ernesto na magpakasal!”Napasabunot na lang si Erzel sa sarili habang nakadukdok sa mesa niya. Hindi niya alam kung ano bang pumasok sa isip niya at sinabi niya ‘yon. Walang ganang nilingon niya si Jane. “Hindi...” Napakunot-noo ang assistant niya. “Anong hindi?”Bahagyang pumikit si Erzel bago nagpakawala ng mabigat na buntong-hininga. “Ibang lalaki...” napatingala siya sa kisame. “Ibang lalaki ang pinakasalan ko.”“What?!”“Ang mahalaga,” putol ni Erzel kay Jane bago pa ito makapagtanong ulit, “may lalaki na akong maihaharap kay Daddy bilang asawa ko. Siguro naman sapat na 'yon para hindi na siya mag-alala.”Lalong napanganga si Jane. Parang kumikislap sa tuwa ang mga mata niya habang papalapit kay Erzel.“Ibig sabihin? Asawa mo talaga ’yung gwapong lalaking nagpunta dito?!” Tumango lang si Erzel. “Eh, bakit para

Isa-isang huminto ang mga mamahaling sasakyan sa harap ng isang five-star hotel kung saan ginaganap ang taunang Women's Empowerment Charity Gala. Kumislap ang mga ilaw ng camera habang sunod-sunod na bumababa ang mga kilalang negosyante, celebrities, at iba pang personalidad na inimbitahan sa engrandeng pagtitipon.Pagkababa ng sasakyan, bahagyang inayos ni Juan Miguel ang suot niyang itim na tuxedo. Sandali siyang huminto sa red carpet at ngumiti sa mga photographer na sunod-sunod ang pagkuha ng litrato niya. Matapos ang ilang sandali, saka pa lang siya tuluyang pumasok sa grand ballroom.Kalmado ang ekspresyon ng mukha niya, ngunit paminsan-minsan ay napapatingin pa rin siya sa main entrance. Mahigit tatlumpung minuto na ang lumipas mula nang iwan niya si Erzel sa condo. Hanggang ngayon, hindi pa rin ito dumarating."JM."Naputol ang pag-iisip niya nang marinig ang pamilyar na boses. Dahan-dahan siyang lumingon.Nakatayo sa harap niya si Zunshine Agustin. Nakasuot ito ng mamahaling p

Ilang segundo ring nanatiling tahimik ang buong grand ballroom matapos ang huling salita ni Juan Miguel. Pagkatapos ay biglang umugong ang malakas na palakpakan. Bigla na lang nangilid ang luha ni Juan Miguel dahil sa tuwa. Kanina lang, pinagtatawanan siya at kinukutya ng mga tao. Pero ngayon, parang bumalik na siya sa dati niyang buhay—pinapalakpakan, tinitingala, at nirerespeto ng mga tao sa paligid niya. At ang lahat ng ’yon ay dahil kay Erzel. “Okay ka lang?” bulong nito nang mapansing nagpahid siya ng luha. Tumango lang siya at ngumiti. Pagbaba nila ng stage, naupo na sila sa table nila at nag-umpisa nang kumain. Habang masayang nagkukwentuhan, bigla na lang natigilan si Juan Miguel nang makitang papalapit sa table nila si Zunshine. “JM, may I borrow this one?” sabay hipo nito sa inuupuan ni Erzel. Agad namang napatingin si Erzel sa paligid. Tsk, papansin. Ang dami namang bakanteng upuan, ’yung sa akin pa talaga ang napili niya? “Move.” Kusang umawang ang bibig ni