جميع فصول : الفصل -الفصل 50

MARK POINT OF VIEW Siguro naman tama ang ginawa ko. Tama na bigyan ko ng oras si Xyriel para sa sarili niya. Habang pinagmamasdan ko siyang nasasaktan, nasasaktan din ako. Ayaw ko ng ganito. Ang mga tuwa at ngiti niya ay hindi ko na 'yon masyadong makita. Alam ko naman na pekeng ngiti lang ang ibinigay niya sa akin kanina para lang hindi ko maramdaman ang lungkot niya. Subalit, iba ako. Sa labis kong pagmamahal sa kaniya, kilalang-kilala ko na siya. Kaya alam ko kung nasasaktan si Xyriel o hindi. Tanging ako na lang din ang taong malapit ngayon sa loob ni Xyriel. Kaya wala akong ibang magawa kundi ang samahan siya. Kung tutuusin handa akong talikuran ang lahat ng meron ako kung mamahalin ako pabalik ni Xyriel. Handa akong isakripisyo ang lahat para lang sa kaniya. Mula pa man noon, siya lang ang tanging naging laman ng puso ko. Pero, hindi ko pa rin nakuha ang pagmamahal niya. Hindi ko alam kung mabibigyan pa ba niya ako ng pag-asa. Pero, handa pa rin akong maghintay kahit na ila

Dinala ako ni ate sa isang bar. Grabe, ang isang masungit na tulad niya ang siyang nagdala pa sa akin sa ganitong lugar. Hinawakan niya ang kamay ko at binitbit akong parang bata. Hanggang sa makaupo kami sa harap ng mesa kung saan na roon ang mga magagandang babae. "Hello mga cutie girls. I'm introducing to all of you ang aking gwapong kapatid na si Mark." Buo ang loob ni ate na sabihin ito. Halos nagkasalubong agad ang kilay ko. Pinagsasabi ng babaeng 'to. "Hello pogi, I'm Shenna," pa cute nito. Mukhang halatang bata pa ang babaeng 'to. Ehem, maikli ang buhok, maputi, makinis ang balat, may mapungay na mga mata. Wah! Ang laki pa ng dibdib niya. "Pogi, ako naman si Mena," singit ng isa na katabi ni Shenna. Ibinaling ko ang paningin ko sa kaniya. Ehem, Morena, mapula ang labi, maganda rin naman at wow! Nadagdagan ang laki ng dibdib niya. "Ano gusto mo ba, huh?" malanding tinig niya sabay himas niya sa dibdib niya. Napalunok ako ng laway. No! Hindi ako pwedeng magpadala sa kalo

"What are you talking about Diana? Baliw ka na ba talaga? Akala mo ba papayag ako sa gusto mo? Anong klaseng pag-iisip 'yan? Tsk! Huwag na huwag mo akong idadamay sa walang kwenta mong kagustuhan!" galit na galit kong bulyaw. Kahit na kailan hindi ako papayag sa sinabi niya. "Pwes, sinabi ko na kung ano ang sinabi ko. Bumalik ka na lang sa akin kung makapagdisisyon ka na. Itatak mo sa kukuti mo na ako lang, ako lang ang makakatulong sa 'yo. At higit sa lahat tayong dalawa ang makikinabang sa mga gagawin natin. Kaya naman, pag-isipan mong mabuti. Hihintayin ko ang sagot mo." Tumalikod siya sa akin at uminom siya ng alak. Bwesit! XYRIEL POINT OF VIEW Hindi ko akalain na wala si Diana ngayon dito sa bahay. Saan naman kaya siya pumunta? Hayts! hindi ko siya dapat isipin. --- Dinala ako ni Xian dito sa kwarto ko. Nakakainis, kahit na kailan talaga palagi niyang pinuputol ang moment ko. Hindi ako makatulog ngayon dahil kailangan ko pa siyang hintayin. Dahil, sabi niya magluluto siya

Akmang hahalikan na ako ni Xian pero biglang tumunog ang isang cellphone at galing ito sa bulsa niya. Dahan-dahan siyang lumayo sa akin. Hindi man lang siya nag-atubiling sagutin ang tawag. Kahit atensyon ko ay nakuha ng cellphone niya. Nang nakita ko sa screen kung sino nakaramdam agad ako ng inis. Sinagot ito ni Xian ng walang alinlangan at dito pa talaga sa tabi ko. "Hello?" malamig na yono ni Xian. "Hello, is this Xian Lopez?" boses ng isang lalaki. Nakakapagtaka na lalaki ang gagamitin ng cellphone ni Diana. "Who are you?" malamig pa rin na tinig ni Xian. Subalit, ramdam sa kaniyang boses ang mainit na tensyon. Wala akong magawa kundi ang pagmasdan lang si Xian. Nagagalit siya para kay Diana? Kahit hindi naman niya kilala kung sino ang lalaki sa cellphone. "Mr. Lopez, hindi na kailangan na malaman mo pa ang pangalan ko. Ang gusto ko ngayon, magpadala ka ng pera para sa akin. Gusto ko ng 1 million at ibabalik ko sa 'yo si Diana. Pero, kapag hindi mo naman ibigay sa aki

Napa-upo sa lupa ang lalaki at nakahawak ito sa tuhod niya. Akala ko si Xian ang natamaan. Mabuti na lang talaga at hindi. Sobra akong kinabahan para sa kaniya. Gayunpaman, sa kabila ng lahat hindi na lang ito pinansin ni Xian at hinayaan na ang lalaki na mamilipit sa sakit dahil sa tuhod niya. Pumasok si Xian sa kotse at nagsimulang magdrive. Nakatuon lang ang paningin ko sa kaniya habang iniisip ang lahat. Hindi ko kasi lubos akalain na ganyan na siya katindi. May baril pala siyang ginagamit. Kung sa bagay sa katayuan na meron siya. Hindi ko na dapat iyon itanong pa. Higit sa lahat mas mabuting isipin ko na lang ang pagprotekta niya sa akin. At least, kahit paano ay ako pa rin ang inisip niya. "Xian, pasensya ka na sa akin. Dahil sa akin muntik ka pang mapahamak. Tapos, kasalanan ko pa dahil gumastos ka ng malaking halaga para lang iligtas ako. Hindi ko alam kung paano babawi sa 'yo." Pinili kong panatilihin na mahinhin ang tono ng pananalita ko. "Don't think about the money. Mad