All Chapters of Sa Kamay ng Bilyonaryong Mapanagkin: Chapter 71 - Chapter 80

Serena Vale~•~Nagsimula akong kumain bago pa man matapos si Nikolai sa pagluluto. Ang amoy ng pagkain ay patuloy na nanunukso sa akin kaya wala akong choice.Mabuti na lang at hindi man lang sinubukan ni Nikolai na pigilan ako.Nang matapos siya, inihain niya ang pagkain at kumain kaming magkasama sa katahimikan. Ito ang unang pagkakataon na kumain akong mag-isa kasama si Nikolai. Ito ay talagang payapa, ngunit medyo masyadong tahimik.Pagkatapos ng hapunan, nagbihis ako, ginagamit ang mga damit na nakuha niya para sa akin. Napakatempted kong tanggihan ito. Ang pagkakakita sa mga damit ay nagparamdam sa akin na napakamabilis ng aming paggalaw, ngunit itinulak ko ang takot pababa at tinanggap ito.Kailangan kong maintindihan na ang mga lalaking ito ay literal na mga bilyonaryo. Pinakamalamang na nasanay sila sa pagpapalayaw sa mga babae. Mahirap para sa kanila na alisin ang gawi na iyon.At hindi rin ako masyadong nag-abala. Sila ang aking mga kasintahan. Hindi naman napaka-kakaiba p

Serena Vale~•~Nagsimula ang mga flash bago pa man huminto ang sasakyan.Pinitik ni Rafael ang aking kamay. “Huminga ka, baby. Nandito ako.”Ngumiti ako sa kanya, ipinapaalam sa kanya na maayos lang ako. Unang bumaba siya, ibinatan ang kanyang jacket, at humarap para ialok sa akin ang kanyang kamay. Kinuha ko ito at sa sandaling humakbang ako sa carpet, lalong lumakas ang dagundong ng karamihan.Inisip ko ang sandaling ito nang higit sa isang daang beses ngunit walang makakapaghanda sa akin para sa matinding pag-atake ng mga camera na nagki-click, mga boses na sumisigaw sa pangalan ni Rafael, at ang lahat na gustong malaman kung sino ako.Ang braso ni Rafael ay matatag sa aking bewang habang gumagalaw kami pataas sa red carpet at salamat sa Diyos para doon dahil ang mga flash na iyon ay halos nakabulag sa akin!“Rafael! Dito!”“Sino ang date mo?”“Miss, tingin ka dito.”“Ito ba ang mystery girl?”“Ito ba ang girlfriend mo?”Ang kanyang braso sa paligid ng aking bewang ay humigpit, an

Nikolai Vetrov~•~Pagkatapos kong makita ang mga tingin na ibinigay ni Elena kay Serena, na-realize ko na nagkamali ako.Nakalimutan ko na ginawa na ni Elena ang pag-imbestiga kay Serena. Alam niya na may kaugnayan ako sa kanya. Ngayon, ipinakilala na siya ni Rafael sa lahat bilang kanyang girlfriend.Iniisip na ni Elena na mababa si Serena para sa kanya. Ano kaya ang mararamdaman niya kapag nakita niyang kasama ni Serena ang lalaking talagang gusto niya? Nawala siya nang ilang minuto noong kaganapan. Umaasa na lang ako na hindi niya naisipang lapitan si Serena.Masyadong mabagal ang takbo ng gala at sa sandaling naibigay ko na ang aking donasyon para hindi ako pagalitan ng lolo ko sa pagkasira ulit ng pangalang Vetrov, umalis na ako.Bahagyang dahil hindi ko matagalan ang mga ganitong kaganapan at bahagyang dahil ayaw kong nakikita si Serena nang hindi ko siya makakausap, mahahawakan, o kahit matititigan nang maayos. Ayaw ko na kailangang manatiling lihim ang relasyon namin ni Seren

Rafael Moretti~•~Naghihintay ang aking ama sa aking opisina nang makabalik ako mula sa isang pagpupulong.Lumalaki ang mga mata ni Marco at agad na humakbang pabalik nang makita niya ang aking ama na nakatayo sa tabi ng mataas na salamin mula sa sahig hanggang sa kisame. Ang kanyang likod ay nakatutok sa akin at ang kanyang mga kamay ay nakakuyom sa likod ng kanyang likod habang nakatitig siya sa lungsod na parang pagmamay-ari niya ang bawat pulgada nito.Isinara ko ang pinto nang mas malakas kaysa sa kailangan dahil alam kong hindi ito magiging tungkol sa anumang mabuti. “Pwede ka namang tumawag.”Humarap din siya sa akin sa wakas. Ang kanyang mga berdeng mata ay itinutok ako pababa. Ginagawa nila akong mapaatras noong sampung taong gulang pa ako.Hindi na ngayon.“Tumawag ako,” sagot niya sa wakas. “Iniiwasan mo ako sa loob ng apat na araw.” Ang kanyang boses ay napakalma. “Umupo ka.”“Opisina ko ito.”“Sinabi kong umupo ka, Rafael.”Hindi ako gumalaw. “Sabihin mo ang napunta ka r

Rafael Moretti~•~Iilang beses ko nang sinabi na galit ako sa mga pagpupulong. Pinaka-ayaw ko ang nakatakda kong puntahan ngayon. Ang pagpupulong kung saan kailangan kong magpalwanag sa grupo ng mga matatanda.Ngunit kung ito ang kinakailangan upang hindi nila guluhin si Serena, handa akong harapin ito. Sinabi ko sa lupon na maaari silang makipag-usap kay Serena pagkatapos nilang makipag-usap sa akin, at sisiguraduhin kong wala na silang gustong talakayin pa sa kanya pagkatapos ng pagpupulong na ito.Naghintay ako hanggang sa makarating ang lahat bago ako pumasok sa boardroom kasama si Marco sa aking tabi.Ang sub-boardroom? Kung ano man ang tawag nila sa boardroom ng Moretti International.Puno ang kuwarto ng dalawampu't limang direktor, dalawang independent observers, at ang aking ama sa dulo ng mahabang lamesa.Lahat sila ay nakatingin sa akin.Nagsalita ako bago pa man makapagsalita ang sinuman. “Magandang umaga,” sabi ko sa matatag na boses. “Ipinatawag ang emergency session na