All Chapters of Sa Kamay ng Bilyonaryong Mapanagkin: Chapter 61 - Chapter 70

Nikolai Vetrov~•~Nauna akong dumating sa lugar ni Rafael.Naka-work shirt pa rin si Rafael. Wala na ang kanyang tie at ang unang ilang mga pindutan ay nakabukas na. Ang kanyang buhok ay gulo-gulo na parang buong araw niyang ipinapasok ang kanyang kamay dito.Pinigilan ko ang isang tawa. “Natatakot ka ba?”“Hindi kailanman magandang bagay kapag sinasabi ng isang babae na gusto niyang mag-usap.” Nagbuntong-hininga siya, patungo sa bar para kumuha ng alak. Ibinuhos niya ito sa dalawang baso at ibinigay ang isa sa akin. “At medyo matalim siya kahapon. Kung hindi ko siya pinayaang umalis, baka nag-away na kami.”Napaipit ang aking labi. “Ganun kababa?”Halos hindi nagagalit si Rafael. Ang huling beses na nakita ko siyang galit ay nang umalis si Serena noong araw na sinubukan naming makialam sa kanyang negosyo. At kahit noon pa man, mas galit siya sa kanyang sarili. Kung halos nakipagtalo siya sa kanya, ayaw kong malaman kung ano ang sinabi nito sa kanya.Tumango siya. “Sinabi ko sa kanya

Serena Vale~•~“May dalawa akong boyfriend,” inihayag ko habang bumabagsak ako sa kama ni Lila.Si Lila, na kanina pa nag-i-scroll sa kanyang telepono, ay huminto, itinapon ang kanyang telepono sa kama, at naglabas ng isang dramatikong, “ANO???”“Si Rafael at si Nikolai.”“Malamang!” Hindi man lang niya pinag-abalahang ibaba ang kanyang tono. “Sinabi mo na makikipaghiwalay ka sa kanila.”Ngumiti ako nang nahihiya. “Gagawin ko sana… ngunit nang pumasok ako sa loob, hindi ko na magawa. Bukod pa rito, sinabi mo lang na dapat akong makipaghiwalay dahil wala kaming label. Ngayon, mayroon na.”Bumukas ang kanyang mga labi, walang mga salitang lumalabas maliban sa isang tunog ng pagkagulat.“Ang landi mo!” Sa wakas ay sumigaw siya. “Dapat nalaman ko na may napakaibang nangyayari nang manatili ka ng apat na oras na mas matagal kaysa sa pinlano mo.”“Hindi kami nag-fuck,” mabilis kong nilinaw. “Basta… pinanghawakan lang namin ang isa't isa, alam mo na, sa paraang ginagawa ng mga boyfriend at

Rafael Moretti~•~“Sinabi ba sa iyo ni Nikolai na kukuha siya ng isang apartment?”Tumingin agad si Serena pataas. “Talaga?”“Masyado kang mukhang sabik tungkol doon, baby,” bumulong ako, gumagawa ng mga tamad na bilog sa ilalim ng kanyang top. “Pagod ka na ba sa bahay ko?”Tumawa siya nang mahinhin, ang tunog ay gumagalaw laban sa aking dibdib. Nakatali kami sa aking bahay sa couch. Mayroong ilang uri ng emergency trip si Nikolai na tatagal ng dalawang gabi. Ang lalaki ay palaging nagtatrabaho at palaging naglalakbay. Well, iyon ang nakuha niya sa pagpapalawak sa lahat ng dako. Deretso si Serena mula sa trabaho na nakasuot ng pencil skirt na nagpapasabog sa akin sa kabaliwan.“Gusto ko ang bahay mo,” ginarantiyahan niya ako, itinagilid ang kanyang ulo para mabalikan ko ang halik sa puwesto sa ilalim ng kanyang tainga. Nanginig siya laban sa akin. Ang isang ngiti ay humipo sa aking mga labi. “Mas gusto ko ang may-ari.”“Magandang sagot,” ngumiti ako laban sa kanyang leeg. “Ngunit oo.

Serena Vale~•~Natapos akong magpalipas ng gabi sa lugar ni Rafael. Hindi kailanman magandang ideya na matulog sa kanyang lugar tuwing may trabaho ako sa kasunod na araw ngunit hindi ko lang talaga ito mapigilan.Medyo manginginig pa rin ang aking mga binti nang magising ako sa kasunod na umaga. At tuwing gumagawa ako ng isang nanginginig na hakbang, ngumingiti siya nang may pagmamalaki.“Ipadala mo sa akin ang iyong mga sukat,” sapantahang sinabi niya habang inilalabas ako. Isinusuot ko ang isa sa kanyang mga hoodie. Napakalaki nito sa akin at sapat ang haba para hindi ko kailangan ng pantalon sa ilalim. Nagsuot pa rin ako ng ilang shorts. Kung walang mga drawstring, babagsak na ang mga ito sa aking bewang.“Bakit?”“Para makapagbihis ka na lang mula rito sa halip na bumalik sa iyong lugar para maghanda para sa trabaho.”Natawa ako. “O pwede ko na lang dalhin ang ilan sa aking mga damit dito?” Nagpakita siya ng ngiti. “Na hindi ko gagawin bago ako aksidenteng lumipat kasama mo.”Bum

Nikolai Vetrov~•~Hindi ko siya itinutulak sa bawat ibabaw ng bahay. Sa pader lang, sa aking counter, at sa aking kama.Pagkatapos ay minsan sa loob ng shower.Pagkatapos maligo, kinuha niya ang robe sa banyo at ibinalot ito sa kanyang katawan bago siya bumagsak sa aking kama. Ngumiti ako sa paningin. Ang kanyang mga binti ay nakakalat, ang kanyang buhok ay magulo at siya ay nasa isang lugar sa pagitan ng pagiging gising at natutulog, ngunit siya rin ay napakaganda.Hindi ko alam kung ano ang eksaktong pakiramdam, ngunit may isang bagay na tulad ng kasiyahan ang bumukadkad sa aking dibdib. Kumuha ako ng isang apartment dahil lang sa kanya. At ngayon, hindi ko man lang gustong umalis siya.“Tayo ka.”Inikot niya ang kanyang ulo sa tunog ng aking boses, nakatitig sa akin nang walang ekspresyon.“Mayroon akong kailangang ipakita sa iyo.”Naglabas siya ng daing, bago gumulong sa kama para humiga sa kanyang likod. Sa halip na tumayo tulad ng sinabi ko, inilabas niya ang kanyang mga braso.