All Chapters of ก่อนจบม.6ขอเป็นแฟนได้ไหม: Chapter 11 - Chapter 17

เสียงระฆังเตือนหมดเวลาคาบเรียนสุดท้ายของวันดังขึ้นกังวานไปทั่วบริเวณโรงเรียนมัธยมปลาย บรรยากาศภายในห้องเรียนที่เงียบสงบมาตลอดช่วงบ่ายพลันกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง เสียงเก็บสมุดหนังสือใส่กระเป๋าเป้ เสียงพูดคุยจอแจเกี่ยวกับการบ้านและแผนการหลังเลิกเรียนดังระงมไปทั่วทุกมุมห้องขิมถอนหายใจออกมาเบา ๆ ด้วยความโล่งอก มือเรียวจัดสมุดบันทึกและหนังสือเรียนวิชาเคมีลงในกระเป๋าเป้ใบโปรดอย่างเป็นระเบียบ สมองที่เพิ่งผ่านการเรียนการสอนอันเข้มข้นมาตลอดทั้งวันรู้สึกโล่งโปร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกตื่นเต้นปนประหม่าบางอย่างก็เริ่มตีตื้นขึ้นมาในอกเมื่อนึกถึงคำพูดของใครบางคนเมื่อตอนกลางวัน"ตอนเย็นเลิกเรียน เจอกันที่เดิมนะ มีเรื่องจะคุยด้วย"ประโยคสั้น ๆ แต่ทรงพลังของไนท์ยังคงก้องอยู่ในหัวของเธอวนไปวนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตั้งแต่คาบเรียนบ่ายจนกระทั่งเสียงออดเลิกเรียนดังขึ้นในตอนนี้ ขิมเผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง พยายามสะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว "บ้าจริง... จะมีเรื่องอะไรสำคัญนักหนากันนะ หรือว่าจะแกล้งอำอะไรเราอีกรึเปล่า" เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเบา ๆ"ยัยขิม! ยืนเหม่ออะไรอยู่หน้าโต

แสงแดดอ่อน ๆ ยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกหน้าต่างห้องสมุดโรงเรียน ทอดเงายาวไปตามโต๊ะไม้ยาวที่เต็มไปด้วยกองหนังสือเตรียมสอบ กองข้อสอบเก่า และสมุดโน้ตสรุปเนื้อหาเล่มหนา บรรยากาศภายในห้องสมุดเงียบสงบ มีเพียงเสียงพลิกกระดาษแผ่วเบาและเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบา ๆ เป็นฉากหลังขิมนั่งเท้าคางอยู่หน้ากองหนังสือวิชาชีววิทยา ดวงตากลมโตเหม่อมองตัวอักษรภาษาอังกฤษและแผนผังระบบย่อยอาหารที่ละลานตาไปหมด สมองของเธอในตอนนี้รู้สึกตื้อตันอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับไนท์จะขยับเข้ามาใกล้ชิดและหวานชื่นขึ้นเรื่อย ๆ จนเพื่อน ๆ แซวกันไม่หยุด แต่เมื่อหันกลับมามองความจริงตรงหน้า—นั่นคือการสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ความกดดันและอาการเครียดก็เริ่มกลับมากัดกินหัวใจทีละน้อย"ถอนหายใจรอบที่สิบแปดของวันแล้วนะเชฟขิม... เป็นอะไร ห่วงกินหรือว่าห่วงคะแนนสอบกันแน่เนี่ย?"เสียงทุ้มคุ้นหูกิดติดจะกวนประสาทดังขึ้นแผ่วเบาจากเก้าอี้ตัวข้าง ๆ ไนท์หย่อนตัวลงนั่งพิงพนักเก้าอี้ มือข้างหนึ่งถือปากกาหมึกซึมหมุนเล่นไปมา ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าของแฟนสาวด้วยความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้รอยย

แสงแดดยามบ่ายของวันอังคารสาดส่องผ่านกลุ่มเมฆบางเบา ทอดเงาทาบทับสนามหญ้าสีเขียวขจีภายในโรงเรียน บรรยากาศรอบตัวดูเหมือนจะปกติทั่วไปสำหรับวันธรรมดา ๆ ของเด็กนักเรียนชั้น ม.6 ทั่วไป แต่สำหรับขิมและเพื่อน ๆ ในห้องแล้ว ช่วงเวลานี้กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แทบจะสัมผัสได้จากอากาศรอบตัวภายในห้องเรียน ม.6/2 เสียงพูดคุยจอแจก่อนคาบเรียนวิชาฟิสิกส์ดังระงม แต่ละคนต่างจับกลุ่มกันถกเครียดถึงข้อสอบเก่าและคะแนนเก็บที่ประกาศออกมาเมื่อช่วงเช้า บนโต๊ะของขิมเต็มไปด้วยกระดาษทดเลขและสมุดโน้ตสรุปสูตรสีสันสดใสที่ไนท์เพิ่งเอามาให้เมื่อวันก่อน"แก... ดูคะแนนวิชาเคมีของฉันสิ ตกลงมาตั้งสามคะแนน ถ้าขืนยังเป็นแบบนี้รอบยื่นแฟ้มสะสมผลงานกับรอบสอบเข้ามหาวิทยาลัยแย่แน่เลยวะส้ม" ขิมโอดครวญเบา ๆ พลางฟุบหน้าลงกับท่อนแขนบนโต๊ะด้วยความเหนื่อยอ่อน ความเครียดจากการเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยเริ่มกัดกินความมั่นใจของเธอทีละน้อยส้มที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ รีบเอื้อมมือมาตบไหล่เพื่อนรักเบา ๆ เพื่อปลอบใจ "เอาน่าแก อย่าเพิ่งตีโพยตีพายไป ช่วงนี้พวกเราเครียดกันทุก 10 นาทีอยู่แล้วไหมล่ะ ขนาดฉันนอนฝันยังฝันว่าฝนตกเป็นสูตรเคมีเลยเนี่ย.