Todos los capítulos de Ignored By My Husband, Spoiled By Mr. Carter: Capítulo 51 - Capítulo 60

Nakatira ako mismo sa taas mo, paano nangyaring hindi pa kita nakikita sa elevator dati?” "Late ka kasing gumising.” No way. Nang makapasok sa elevator, nakasanayan na ni Arabella na pindutin ang button para sa 29th floor. Natigilan ang daliri niya nang madikit na sana sa button. Bigla niyang naalala na hindi muna siya uuwi sa ngayon. Isang kamay ang umabot mula sa gilid niya. Mahaba at payat na mga daliri na may bahagyang nakaumbok na mga buko ang marahang dumampi sa 28th floor. Dahil sa presensya niya ay naging masikip ang loob ng elevator. Hindi dahil siksikan, kundi dahil sobrang lakas ng dating niya. Parang maamong halimaw, banayad siyang naglalabas ng instinct na maprotektahan. Pigil-hininga si Arabella, nakatitig sa mga numero ng palapag habang isa-isang tumataas ang mga ito. Wala sa kanila ang nagsalita. Huminto ang elevator sa 28th floor at bumukas ang mga p***o. "Tara na," narinig ang malalim niyang boses sa likod ng tenga niya. "Oh." Nakaramdam si Arabella ng kila

Kahahatid lang ni Damien kay Chairman Li nang lumingon siya at makitang naghihintay sa likuran niya sina Wilfred at Elise.Namumula ang mga mata ni Elise at bahagyang nakakunot ang mga kilay.Lumubog ang puso ni Damien, at lumapit siya para magtanong, "Anong nangyari?”Itinaas ni Elise ang mukha, ang maamo niyang tingin ay sinalubong ang sa kanya, kalmado pa rin ang boses: "Damien, ibinebenta na ang ancestral house ng pamilya namin.”Natigilan saglit si Damien, "Talaga?”Namula ang mga mata ni Elise at tumango siya: "Maraming alaala ng pamilya namin ang bahay na iyon, pati na rin ang mga alaala nating dalawa noong bata pa tayo. Gusto ko itong bilhing muli.”Nagbaba siya ng tingin."Magkano ang hinihingi?" tanong niya."28 million," dugtong ni Wilfred. "Apat na palapag sa ibabaw at isang palapag sa ilalim, walang katapat ang lokasyon, hindi na mahal ang presyong ito.”Hindi nag-atubili si Damien, "Bilhin mo. Hindi ko gagamitin ang pera ng kumpanya, sarili kong account ang gagamitin ko.

Halos nakalimutan na niya ang tungkol sa pearl necklace, pero pinilit pa rin siya nitong ipaalala."Damien, maaga pa, bababa ba tayo para uminom?”Nang-aakit ang mga ngiti nito."Alas dose na, anong maaga?”Naalala niya na dalawang oras nang tulog ang bata niyang asawa.Natigilan si Elise sa pagtanggi. Pero mabilis siyang nakabawi, ibinalik ang karaniwan niyang maayos at matalinong anyo, at malumanay na sinabi, "Kailangan kong pumunta bukas ng umaga para pirmahan ang kontrata. Pagkatapos ng lahat, deal itong nagkakahalaga ng sampung milyon, at gusto ko sanang i-double check sa iyo ang ilang detalye.”Napaisip si Damien at napagtanto na may ilang bagay talaga na dapat linawin."Tara na." Isinara niya ang pinto at sabay silang bumaba.Bukas nang napakatagal ang bar ng hotel, at matatanaw mula sa floor-to-ceiling windows ang night view ng Victoria Harbour.Umupo si Elise sa tabi ni Damien at malumanay na sinabi, "Ilang buwan na ang nakalipas, dito tayo nanood ng fireworks. Noong gabing i

Marangal at mabait ang ngiti niya, at napapalibutan ng maraming simpleng manamit na manggagawang Tsino.Nakasulat sa caption: Si Amado Carter, isang Intsik na industriyalista, ay nagmamay-ari ng ilang pabrika sa mga lungsod sa East Coast ng Estados Unidos. Noong panahon ng Anti-Japanese War, para makalikom ng pondo para makabili ng mga gamot, baril, at bala para suportahan ang digmaan, hindi siya nag-atubiling ibenta ang kanyang mga pabrika at ipamigay ang lahat ng yaman ng pamilya, at kinilala bilang kinatawan ng mga makabayang negosyanteng Tsino.Nakahalukipkip si Adrian at matamang tinitigan si Arabella, saka malamig na nagsalita: "Nalugi ang pamilya namin noong panahon pa ng lolo ko.”"Oh." Gumalaw ang mga labi ni Arabella, hindi alam kung ano ang sasabihin.Pagkatapos ng mahabang katahimikan, nauutal niyang sinabi, "Pero pakiramdam ko napakayaman ng pamilya ninyo. Mayaman sa diwa.”Tumaas ang kilay ni Adrian: "Nagbabasa ka ng sanaysay pang-elementarya?"Hindi sumagot si Arabella.

Napansin ni Damien ang pendant sa kanyang kwintas. May disenyo ito ng agos ng ilog. Tama nga, ang grupong ito ay sadya para sa kanya. Ngumiti si Dylan, tumayo, at sinulyapan ang hindi pa nagagalaw na tsaa at meryenda sa mesa: "May gagawin pa ako, pakisaya na lang ang pagkain ninyo.” Malapit na siya sa p***o. Tumayo si Elise at nagmamadaling sinabi, "Sandali! Magkano ang gusto mo bago ka pumayag na ibenta itong muli? Doble ang presyo, okay lang ba?” Kumunot ang noo ni Damien nang halos hindi mahalata. Dahan-dahang lumingon si Dylan: "Oh, kaya pala itong si Miss na malaki ang dibdib ang siyang masusunod.” Nagmayabang na lumapit siya kay Elise, itinaas ang kamay para angatin ang baba nito, at malalaswang sinabi, "Wala ka namang paninindigan na lalaki, bakit hindi ka na lang sumama sa akin?" Itinulak ni Elise ang kamay niya. Sumenyas si Damien sa bodyguard. Sumugod ang bodyguard, balak na atakihin si Dylan mula sa likod. Hindi inaasahan, si Dylan, parang maliit na isda, ay nakapus