All Chapters of BEST FRIEND เพื่อนไม่เลื่อนสถานะ: Chapter 91 - Chapter 100

“ข้าวไม่มีทางนอกใจพฤกษ์หรอก ก็พฤกษ์น่ารักขนาดนี้” ฉันแกล้งที่จะพูดจาหวาน ๆ ใส่พฤกษ์ให้ทุกคนได้ยินเราปรึกษากันเอาไว้แล้วแหละในเรื่องนี้ว่าจะทำยังไงให้มันคลี่คลาย แต่ตอนกลางวันก็มาปรึกษาพี่เนตรอีกรอบแล้วเขาเห็นด้วย ฉันก็เลยบอกให้พฤกษ์มาประกาศเอง ฉันพูดมันก็ยังไง ๆ อยู่ส่วนกุ๊กไก่คนที่ปล่อยข่าวถูกไล่ออกจากบริษัท ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะพูดจาใส่ร้ายฉัน แต่เป็นเพราะว่าเธอยักยอกเงินต่างหาก“ทำไมเธอกล้านะ”“คุณพ่อไว้ใจคนง่าย อีกอย่างผู้หญิงคนนี้ก็ทำงานมานานแล้ว คนที่ร่วมแผนไม่ได้มีแค่คนที่ชื่อกุ๊กไก่แค่คนเดียวแต่มันกลับมีหลายคนทำให้การตรวจสอบนั้นยากมากกว่าเดิม”การฝึกงานในครั้งนี้มันดูไม่ค่อยราบเรียบเท่าที่คิดเอาไว้เท่าไหร่ สาเหตุก็มาจากทุกคนที่อยู่ในแผนกไม่กล้าเข้าหน้าฉันจากเรื่องก่อนหน้านี้ สุดท้ายพอทุกอย่างมันเปิดเผย ทุกคนก็กลัวว่าจะโดนไล่ออกเพราะว่ามีเรื่องกับแฟนของลูกชายประธานบริษัท ฉันเป็นคนที่ไม่ได้เจ้าคิดเจ้าแค้นอะไร เพราะฉะนั้นไม่ติดใจเอาความ ฉันเดินกลับเข้าไปในที่ทำงานทุกคนมีท่าทีแปลก ๆ ก็เดาได้เลยว่าทำตัวไม่ถูกนั่นแหละ“ข้าวรู้นะคะว่าทุกคนทำตัวไม่ถูกที่รู้ว่าข้าวเป็นใคร” ทุกคนหันมาม

พวกเรามาอยู่ที่ร้านเหล้าร้านเดิม วันนี้ผมไม่ได้บอกขวัญข้าวเพราะนี่คือความลับสุดยอด หากข้าวรู้มันก็จะไม่เซอร์ไพรส์แต่ก็ต้องเตรียมเหตุผลดี ๆ สักข้อเอาไว้รองรับว่าทำไมผมถึงออกมาข้างนอกแบบนี้โดยไม่บอก“มึงว่ากูจะขอข้าวแต่งงานโดยวิธีไหนดีวะ” ผมคิดไม่ออกว่าจะต้องทำยังไงได้แต่ถามเพื่อน นอนไม่หลับมาหลายคืนแล้วผมตื่นเต้น“มึงรู้ใจขวัญข้าวมากที่สุด ทำไมมึงต้องถามกูเนี่ย” ไอ้เลโอบ่น“ก็กูคิดไม่ออก ข้าวเป็นคนที่ชอบอะไรไม่หวือหวาแต่กูก็อยากให้มันพิเศษนี่หว่า” ไอ้คีย์ยกมือเกาคางช่วยคิด“คิดแป๊บ”“เอางี้ไหม มึงก็พาข้าวไปกินอาหารแบบวิวดี ๆ แล้วก็ใส่แหวนลงไปในข้าว”“ไอ้เลโอ ทำแบบนั้นติดคอตายพอดี” ไอ้คีย์แหว ก็จริงอย่างที่มันว่า “หรือมึงจะพาเข้าไปทะเลแล้วก็ขอแต่งงานเหมือนตอนที่มึงขอเป็นแฟน”“ทำแบบนั้นมันก็ซ้ำดิ” ผมไม่อยากให้ซ้ำเพราะการแต่งงานถือว่าเป็นการขอที่พิเศษมาก ๆ“นั่นก็ไม่เอานี่ก็ไม่เอา แค่สมองกูจะเซอร์ไพรส์แฟนกูยังยากเลย เนี่ยกูต้องช่วยมึงคิดอีก”“เอางี้ มึงลองคิดดี ๆ ว่ามึงกับข้าวชอบอะไรมากที่สุด เมื่อมึงรู้ว่ามึงชอบอะไรมึงก็ใช้วิธีนั้นแหละขอแต่งงาน”“เออใช่ ถ้ามึงรู้ว่ามึงชอบอะไร มึงก็ใช้ว

“น้อง ๆ ทุกคนพี่จะให้น้อง ๆ ทุกคนในกลุ่ม ทำกิจกรรมร่วมกัน วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะก็จะมีเกมการแข่งขันที่ทำให้ทุกคนได้มีความสามัคคีกันมากขึ้น เกมแรกก็คือเกม รวมใจกลายเป็นหนึ่ง” รุ่นพี่เริ่มอธิบายกติกาในเกมนี้ “ทุกคนต้องพากันยืนบนกระดาษนี้ มันจะถูกพับครึ่งลงไปเรื่อย ๆ หวังว่าน้อง ๆ ทุกคนจะมีความสามัคคีกันและพากันไปให้ถึงเกมสุดท้ายนะคะ” เมื่อพวกรุ่นพี่พูดจบพวกเราก็ส่ายหน้ามองกัน กระดาษแผ่นเดียวถูกพับครึ่งลงไปเรื่อย ๆ มันคงมีพื้นที่ไม่พอให้พวกเราทั้งสี่คนแน่ ๆในตอนแรกก็ยืนได้หากยังไม่ถูกพับ พวกเราก็ยืนกันง่าย ๆ สบาย ๆ แต่ความยากมันก็อยู่ตรงที่กระดาษมันมีขนาดลดน้อยถอยลงไปเรื่อย ๆ จนมารู้ตัวว่าแทบจะไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ หากพับอีกครั้งก็คงจะแพ้“เอาละค่ะตอนนี้กระดาษเริ่มเหลือแค่แผ่นเล็ก ๆ แล้วนะคะ อันนี้พี่จะอนุโลมให้ด้วยการให้มีน้อง ๆ แค่สองคนพอเนาะ ตอนนี้เหลือแค่สองกลุ่ม มาลุ้นกันค่ะว่ากลุ่มไหนจะเป็นผู้ชนะ ไปปรึกษากันนะคะว่าจะให้ใครอยู่ต่อ”“เอาไงดี”“งั้นพฤกษ์กับข้าวอยู่ต่อนะ” คีย์ออกความคิดเห็น สายตามันมองผมแปลก ๆ“จะเอางั้นจริงเหรอ ข้าวตัวเล็กไม่ได้แข็งแรงนะ” ขวัญข้าวพูดด้วย ส

“ชมแต่ขวัญข้าว น้องปลื้มไม่ชมพี่เลโอบ้างเหรอ เนี่ยพี่ก็จีบน้องพระพายตั้งหลายปีเลยนะ” ตอนนี้ไอ้เลโอกับน้องปลื้มดูจะเป็นคู่ซี้พี่น้องที่สนิทกันมาก ๆ สาเหตุก็มาจากน้องปลื้มช่วยให้มันได้คบกับน้องพระพายนั่นแหละ“เรื่องนี้ก็ยกนิ้วให้พี่เลโอเหมือนกัน เก่งมาก ๆ เลยค่ะ” “ให้มันจริงเถอะ ไม่ใช่ว่าคนอื่นไม่เอาพี่เลโอหรอกเหรอ” พระพายพูดทำเอาผมกับขวัญข้าวแทบจะกั้นขำไม่อยู่พอ“น้องพระพาย น้องพระพายก็เห็นว่ามีคนเข้าหาพี่เยอะมากแค่ไหน” ก็จริงอย่างที่มันว่าเห็นแปลก ๆ แบบนี้มันก็มีสาว ๆ เยอะเหมือนกันอีกคนหนึ่งที่ในวันงานไม่ได้มาก็คือเจ้านายเก่าของขวัญข้าว รายนั้นฝากน้องปลื้มมาแสดงความยินดี ไม่ใช่ว่าเสียใจที่ผมกับขวัญข้าวแต่งงานกันเลยไม่มา ทว่าเขานั้นมีลูกน้อยฝาแฝดที่พึ่งคลอดเลยไม่สามารถมาได้จากที่ได้คุยกับข้าวก็พึ่งมารู้ว่า เขาไม่ได้คิดที่จะจีบข้าวจริงจังตั้งแต่แรก แต่มองในมุมน้องสาวมากกว่า“แล้ววันนี้เล็งไว้หรือยังว่าจะเอาแฝดสองหรือแฝดสาม” ไอ้เลโอก็ยังพูดจาทะลึ่งเหมือนเดิม“แฝดสี่ไปเลยดีไหม” ส่วนคนที่ทะลึ่งมากกว่าก็น่าจะเป็นผมเนี่ยแหละ“พฤกษ์”กิจกรรมล่วงเลยมาถึงช่วงดึก ในที่สุดก็ถึงเวลาเข้าหอสักที

“พฤกษ์เป็นขวัญข้าวนะครับ” แต่ละคำพูดที่บอกเธอก็กระแทกเข้าไปย้ำเหมือนกับว่าให้เธอสนใจ “จะรักแค่เมียและเอาเมียคนเดียว”“ข้าวก็จะรักพฤกษ์คนเดียว” ผมยิ้มพอใจ เวลาเสียงสั่น ๆ ของข้าวพูดบอกรักโคตรได้อารมณ์ เลื่อนมือไปจับสะโพกรั้งตัวเธอเข้ามากระแทกเข้าเร็ว ๆ จนเราทั้งคู่ขึ้นสวรรค์ไปพร้อม ๆ กันผมรับรู้ได้ว่าน้ำสีขาวขุ่นของตัวเองเอ่อนองอยู่ในตัวข้าวมากแค่ไหน คืนนี้ตั้งใจที่จะไม่ป้องกัน เพราะอยากได้โซ่ทองมาคล้องใจ อีกทั้งยังอยากสัมผัสข้าวให้แนบแน่นอย่างที่ไม่เคยจะทำ“เอาอีกไหม” ผมถามได้ขณะที่เราทั้งคู่ย้ายตัวเข้ามานั่งแช่อยู่ในอ่าง“เดี๋ยวค่อยไปต่อที่เตียง”“ไม่ชอบตรงนี้เหรอ”“ก็ชอบแต่รู้สึกมากเกินไป”“รู้สึกมากเกินไป มากเกินไปยังไง” หอมไปที่ผมกระชับกอดอย่าง รักใคร่“ข้าวไม่ชิน พฤกษ์ร้อนแรงจนข้าวยืนแทบไม่อยู่”“งั้นเราอาบน้ำกันก่อนเดี๋ยวไปต่อที่เตียงกันนะ” บอกไปอย่างนั้นสรุปสุดท้ายเพียงแค่ลูบไล้ไปบนเนื้อตัวของขวัญข้าวไฟก็ติดขึ้นมาเสียดื้อ ๆ อีกรอบจากนั้นเราทั้งคู่ในมอบความรักในห้องน้ำให้แก่กันก่อนคืนนี้จะจบที่เตียงอย่างที่บอกเอาไว้ ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ผมจะอดใจไหวไม่ให้รัก ขวัญข้าวทั้งคืนไ