《สู่อ้อมกอดของเมฆินทร์ 》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

ท่านประธานหยุดทักทายพนักงานที่เข้ามาห้อมล้อม เพราะดูจะเป็นเพียงโอกาสเดียวในรอบปีที่สามารถเข้าถึงตัวเขาได้มากเช่นนี้ ทว่าแท้จริงแล้วเขาตั้งใจจะหยุดมองนกน้อยของตัวเองในชุดที่แปลกตา เมฆินทร์ต้องยอมรับว่าวันนี้เธอสวยมาก ชุดสีดำนี้ขับส่งให้เธอดูเย้ายวนน่ามองยิ่งขึ้น ของขวัญส่งยิ้มบางให้เมฆินทร์ แววตาของเขาที่มองมาทำให้เธอรู้สึกเขินอาย ทว่ารอยยิ้มนั้นก็ต้องเก็บซ่อนเอาไว้เมื่อลลิสาเดินมาแตะที่แขนของเมฆินทร์ด้วยท่าทางที่สนิทสนม“ขวัญไปหน้าเวทีกันเถอะ เขาจะเปิดฟลอร์ให้แดนซ์แล้ว” นุ่นฉวยข้อมือของขวัญมาด้านหน้าเวที เตรียมพร้อมที่จะออกสเต็ปอย่างเต็มที่ ปาร์ตี้เริ่มต้นขึ้นอย่างสนุกสนานท่ามกลางพนักงานมากหน้าหลายตา ที่ออกมาเต้นกันอยู่ด้านหน้าเวที ของขวัญพยายามจะกลับมานั่งที่โต๊ะ แต่ถูกนุ่นรั้งตัวไว้หลายครั้ง จนตอนนี้ทำให้เธอต้องตกอยู่ในวงล้อมของชายหนุ่มหลายคนจากหลายแผนก ที่แวะเวียนมาขอเต้นคู่และแจกขนมจีบไปในเวลาเดียวกันทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของเมฆินทร์ ประธานหนุ่มจับจ้องนกน้อยของตัวเองอย่างไม่วางตา เมฆินทร์ขบกรามกำมือแน่น เธอกล้าท้าทายเขาเพียงนี้เชียวหรือ ทั้ง ๆ ที่รู้สถานะของตัวเองดี และรู้ว่าเขาต้

เพียะ!!!! ใบหน้าหล่อเหลาสะบัดตามแรงมือของหญิงสาว เกิดมาทั้งชีวิตไม่เคยมีใครกล้าแม้แต่จะแตะตัวเขาให้เป็นรอย แล้วเธอเป็นใครถึงกล้าตบหน้าเขา เมฆินทร์หันกลับมาด้วยแววตาลุกโชนด้วยโทสะ เจ้าของฝ่ามือพิฆาตรับรู้ถึงสัญญาณอันตราย ของขวัญก้าวถอยหลังห่างจากเขา“ขวัญขอโทษค่ะ ขวัญไม่ได้ตั้งใจ”“ไม่ได้ตั้งใจ...หึ ไม่ได้ตั้งใจตบฉัน แต่ตั้งใจอ่อยผู้ชายคนอื่นงั้นสิ ผู้หญิงแบบพวกเธอมันจะตายรึไงถ้าหัดซื่อสัตย์กับผัวตัวเองบ้าง”น้ำเสียงเหยียดหยามบาดลึก เธอไม่รู้ว่าเขาต้องผ่านอะไรมา พอ ๆ กับที่เมฆินทร์ไม่รู้ว่าชีวิตนี้ของขวัญต้องเผชิญกับสิ่งใดมาบ้าง แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เขาจะเอาสิ่งเหล่านั้นมาตัดสินเธอ“คือขวัญ...”“ฉันไม่ชอบให้ใครมามอง หรือมาแตะต้องของของฉัน ตราบใดที่ฉันยังสนุกอยู่ ฉันยังไม่เบื่อ เธอก็ไปอ่อยผู้ชายใหม่หน้าไหนไม่ได้ทั้งนั้น”เขาไม่แม้แต่จะฟังคำอธิบายว่าเธอเองก็ไม่ได้ต้องการจะใส่ชุดแบบนี้เลยสักนิด แต่เพราะไปทำงานสายเลยทำให้ไม่มีสิทธิ์เลือก แล้วใครกันที่ทำให้เธอออกจากบ้านช้า---ใจร้าย คุณเมฆใจร้าย---“ขวัญไม่ได้คิดแบบนั้นนะคะ ไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นแบบนี้” แววตาของเขาช่างน่ากลัว ราวกับว่าเขาจะ

“มะ มะไม่” เธอยังคงปากแข็งตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่ขาดห้วง บทลงโทษของคนปากแข็งจึงเริ่มต้นขึ้น จากหนึ่งนิ้วที่สอดใส่เพิ่มเป็นสองที่แทรกความเสียวซ่านเข้าหาดอกไม้แฉะ ขาของหญิงสาวสั่นเบา ๆ ด้วยความกระสัน เธอพยายามข่มกลั้นเสียงหวานไม่ให้เล็ดลอดออกมา ทว่ากลับสอดใส่นิ้วเข้าในร่างกายเธอพร้อมปลุกเร้าอารมณ์จนเผลอส่งเสียงลามกออกมา“เธอพอใจแค่นิ้วของฉันเหรอ” เมฆินทร์ถอนนิ้วทั้งสองออกมาจากถ้ำดอกไม้ ทำให้เกิดเสียงประท้วงเบา ๆ จากคนที่ต่อต้านเขาเมื่อครู่“บอกฉันสิว่าเธอต้องการ” แน่นอนว่าเมฆินทร์ไม่ได้รับคำตอบ ของขวัญปิดเปลือกตาเม้มปากแน่น ไม่ยอมให้มีเสียงเล็ดลอดออกมาอีก“ยังไม่ยอมแพ้สินะ” เรียวขาของเธอถูกยกขึ้นพาดบนบ่าแกร่งกำยำ“อ๊า...” ของขวัญสะดุ้งลืมตาขึ้นมาในทันทีที่ตุ่มเต่งตึงเหนือช่องทางดอกไม้แฉะถูกเมฆินทร์เม้มดูดด้วยปากอย่างแรง ร่างเล็กบิดเร่าไปมา ความรู้สึกของเธอเหมือนว่าตัวเองกำลังจะจมน้ำ สูดลมหายใจเข้าได้ไม่เต็มปอด ภายในช่องท้องปั่นป่วนวาบหวาม รู้สึกว่าร่างกายนี้เบาหวิวล่องลอยอยู่ในอากาศ ดอกไม้งามหลั่งน้ำหวานออกมาไม่ขาดสาย เมฆินทร์รัวลิ้นสากตวัดเลียสลับกับการจูบดูด สองมือล็อกสะโพกเล็กเอาไว้ไม่

ไม่รู้ว่าตอนที่เห็นว่าของขวัญมีผู้ชายอื่นมาเกาะแกะ กับตอนที่เห็นว่าเธอป่วยอันไหนทำให้เมฆินทร์ร้อนรนได้มากกว่ากัน ชายหนุ่มอุ้มเธอมาขึ้นรถ แล้วขับออกมาจากบ้านอย่างรีบร้อน เมฆินทร์ชำเลืองมองของขวัญอยู่เป็นระยะ เขากดโทรศัพท์ไปยังปลายสาย ไม่ต้องการให้ใครเห็นร่างกายของขวัญทั้งนั้น จะบอกว่าอาการหนักหรือเป็นเอามากก็เชิญตามสบาย ในเมื่อเขาเป็นคนจ่ายเงินเพื่อให้ได้เธอมา เขาย่อมมีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวทางด้านเมษิณีที่ได้รับสายจากพี่ชายด้วยท่าทีร้อนรนผิดปกติวิสัย ทำให้เธอเองก็ตกใจอยู่ไม่น้อยและรีบตรงมาที่โรงพยาบาลในทันที แม้พี่ชายจะบอกให้ทราบเพียงว่าเคสด่วนค่อนข้างสำคัญ เมษิณีไม่รู้ว่า...สำคัญ...ในที่นี้หมายความว่าอย่างไร เพราะคำนี้สามารถตีความหมายออกมาได้มากมาย“เฮียเมฆมีอะไรคะ ทำไมถึงตามให้เมย์มาเข้าเคสด่วนขนาดนี้”“น้องเมย์ดูเคสนี้ให้เฮียทีนะ แล้วเดี๋ยวเฮียค่อยเล่าให้ฟัง”เขาตอบน้องสาวอย่างเป็นกังวลในแววตา มีหรือน้องสาวจะไม่สังเกตอาการของพี่ชาย แต่ก็ไม่ได้มีเวลามาถามอะไรมากต้องรีบเข้าไปดูผู้ป่วยที่นอนอยู่ภายในห้อง เมษิณีได้พบคนไข้ก็ต้องตกใจกับสิ่งที่เห็นสองชั่วโมงถัดมา“เป็นไงบ้าง” เมฆินทร์รี

“ไม่ต้องตกใจ เมย์รักษาความลับเก่ง...ขอเมย์ตรวจคนไข้หน่อยนะ” คุณหมอคนสวยส่งยิ้มให้ของขวัญ จากนั้นจึงเข้ามาตรวจและสอบถามอาการโดยทั่วไปของเธอ“อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรมาก ไข้ก็ลดแล้ว แต่ช่วงนี้หมอขอให้งดไปก่อนนะคะ”ของขวัญก้มหน้างุด ร่องรอยตามตัวเธอคุณหมอคงได้เห็นฝีมือพี่ชายจนหมดแล้ว“งดอะไร” เมฆินทร์เอ่ยถามเสียงแข็ง ในใจหวังลึก ๆ ว่าจะไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องการเธอ แต่ฟ้าก็ไม่เข้าข้างคนใจร้าย“งดการบ้าน...อืม งดกิจกรรมสันทนาการร่วมกันสักสามเดือนนะคะ” เมษิณีเอ่ยกับคนไข้ และของขวัญเองก็พยักหน้ารับในสิ่งที่คุณหมอกำชับ หากแต่พี่ชายของคุณหมอกลับขมวดคิ้วแทบจะผูกเป็นปม แต่ถึงอย่างนั้นเมฆินทร์ก็ยังคงวางท่านิ่งสงบเพื่อสยบทุกอย่างเอาไว้ โดยที่เมษิณีอยากบอกพี่ชายว่า...ไม่เนียนสักนิด“อดทนหน่อยนะคะพี่เมฆ” ที่จริงไม่จำเป็นต้องงดนานขนาดนั้น เพียงแต่คุณหมอต้องการดัดนิสัยของพี่ชายและเพื่อสุขภาพของคนที่ต้องรับศึกหนักจากคนเอาแต่ใจอย่างพี่ชายคุณหมอเอง“งดก็งดสิ ไม่ได้มีผลอะไรอยู่แล้ว อยากเมื่อไหร่เฮียก็ซื้อกินได้ตามปกติ...เยอะแยะ” คนปากแข็งอวดดียังไม่หยุด ความจริงตั้งแต่มีเธอเข้ามาในชีวิตเขาไม่เคยจ่ายเงินกับเรื