Todos los capítulos de ข้าอยู่บน ท่านอ๋องอยู่ล่างNC25+: Capítulo 51 - Capítulo 57

หญิงสาวเอนกายทอดตัวลงบนเตียงกว้างในสภาพเปลือยกายไร้สิ่งอาภรณ์ผูกมัด ปลดปล่อยอารมณ์เสน่หาและเพลิงรักที่เปี่ยมล้นเต็มที่ นางปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมู่หรงเคออวี่ในการนำพาร่างกายของนางไปสู่ความสุขสม ช่องทางรักที่ฉ่ำแฉะเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานต้อนรับสัมผัสอันจาบจ้วงอ๋องหนุ่มซุกไซ้ใบหน้าคมคายลงบนซอกคอหอมกรุ่นและแก้มเนียนผ่อง ซุกเคลียคลอหยอกเย้าจนเซียวหนานเสียวซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ความรู้สึกวาบหวามแทรกซึมเข้าสู่หัวใจจนนางเผลอส่งเสียงครางหวานออกมาอย่างลืมองค์มู่หรงเคออวี่ระดมจุมพิตนางอย่างหนักหน่วงทั่วเรือนร่าง พลางปลดเปลื้องปราการชิ้นสุดท้ายของตนเองออกอย่างรวดเร็ว เซียวหนานช้อนสายตาขึ้นมองตามท่อนเนื้อใหญ่โตยาวเหยียดที่มีเส้นเลือดปูดโปน หัวเขื่องสีสดพยักหน้าหงึกหงักทรงพลัง หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอด้วยความพึงใจยามมองสัดส่วนอันอลังการของสามีชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าลงมายังปทุมถันคู่งาม ประจงดูดดึงปลายถันสีผ่องอย่างมัวเมาและหิวกระหาย เซียวหนานเสียวซ่านจนต้องแอ่นอกขึ้นสู้ ประสานมือกดศีรษะของเขาให้แนบชิดกับทรวงอกของนางแน่นยิ่งขึ้นความร่านร้อนวิ่งพล่านไปทั่วเรือนร่าง ขณะเดียวกัน ฝ่ามือหนาอันช่ำชองก็เคลื่

ขณะเดียวกันภายในเรือนพักร้อนมู่หรงเคออวี่แสร้งถูกยาสลบและยอมถูกพันธนาการตัวไปโดยไม่ขัดขืนเขาถูกนำตัวไปยังห้องใต้ดินอันมืดมิดและอับชื้นแห่งหนึ่งซ่า!หยาดน้ำเย็นจัดถูกสาดเข้าที่ใบหน้าคมคายมู่หรงเคออวี่ลืมตาขึ้นช้าๆ แสร้งทำสีหน้ามึนงงและอ่อนแรง เบื้องหน้าของเขา ปรากฏบุรุษลึกลับในชุดคลุมสีเข้มสวมหน้ากากปิดบังใบหน้ามิดชิด ก้าวเดินเข้ามาชายหนุ่มผู้นั้นมองมู่หรงเคออวี่ที่ถูกมัดมือเอาไว้ด้านหลัง“อ๋องสี่...ในที่สุดเจ้าก็ตกอยู่ในมือของข้า หากยังรักชีวิต จงส่งแผนที่เหมืองทองคำมาเสียดี ๆ มิเช่นนั้น ที่นี่จะเป็นสุสานของเจ้า!”มู่หรงเคออวี่เหยียดยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน“เหมืองทองคำหรือ หน้าด้านเสียจริง อยู่ ๆ ก็จับข้ามาและคิดจะข่มขู่เอาทรัพย์สิน เจ้าช่างต่ำช้ายิ่งกว่าโจรกระจอกเสียอีก!” สายตาภายใต้หน้ากากส่องประกายวาววับด้วยความโกรธ เขาก้าวเข้ามาใกล้อีกหนึ่งก้าว ยื่นมือออกไปจิกเรือนผมของมู่หรงเคออวี่ แล้วบังคับให้ใบหน้าคมคายแหงนเชิดขึ้นสบตา“ปากเก่งนักนะ! องค์ชายเสเพลที่วันๆ เอาแต่เสพสุราเคล้านารีเช่นเจ้า มีหรือจะมิรักชีวิต ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจ้าเสพสุขมามากพอแล้ว มิใช่ว่ากลัวความตายจนแทบสิ้นสต

“มู่หรงเคออวี่! เจ้ากล้าดีอย่างไรมากล่าววาจาสามหาวเลื่อนลอยเช่นนี้! มีหลักฐานอันใดก็งัดออกมา อย่าได้มาพูดจาใส่ร้ายผู้อื่นต่อหน้าพระพักตร์เสด็จพ่อ!”มู่หรงเคออวี่มิได้ตอบคำ ทว่าขยับกายไปเบื้องหน้าด้วยความรวดเร็วประดุจสายลมพัดผ่านเพียงเสี้ยวลมหายใจ ชายหนุ่มก็ยื่นมือออกไปคว้าจับแขนเสื้อขวาของมู่หรงเฉิงแล้วออกแรงกระชากอย่างหนักหน่วงจนผ้านวลเนื้อดีขาดสะบั้น เผยให้เห็นท่อนแขนที่พันผ้าพันแผลเอาไว้และมีรอยเลือดสีแดงฉานอย่างชัดเจนขุนนางต่างส่งเสียงฮือฮา ในขณะที่องค์รัชทายาทส่งเสียงเยียบเย็น“มู่หรงเคออวี่! เจ้าสามหาวนัก! กล้าดีอย่างไรมากระทำอุกอาจต่อหน้าพระพักตร์!”“ท่านต้องการหลักฐาน หลักฐานคือแผลที่ถูกข้าฟันเมื่อคืนและอยู่บนแขนของท่านอย่างไรเล่า”ขุนนางมองพวกเขาสองพี่น้องอย่างตกตะลึง และฝ่าบาทก็ทอดถอนพระทัยออกมาราวกับรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว และปล่อยให้สองพี่น้องจัดการกันเององค์รัชทายาทหันไปประสานมือ“เสด็จพ่อ ลูกถูกใส่ความพ่ะย่ะค่ะ นี่คือรอยแผลที่ข้าได้รับจากการซ้อมวรยุทธ์ในจวนเมื่อวานนี้ น้องสี่คงสืบรู้เข้าจึงมาใส่ความลูกพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่ออย่าได้เชื่อคำลวงของคนเสเพลเช่นเขาเด็ดขาดนะพ่ะย่ะค่