Todos los capítulos de The Billionaire's Private Maid : Capítulo 41 - Capítulo 50

The sun was barely up, but the suffocating silence inside the bedroom remained heavy and unbearable.Even with Lucian holding me tightly in his arms all night, I couldn't sleep a single wink as my mind kept spiraling into complete chaos.Nang mag-aalas-dies na ng umaga, may narinig kaming mabibigat na yabag ng paa mula sa sala, na sinundan ng isang malakas na katok sa pinto.Maingat na binuksan ni Lucian ang pinto at niluwan noon si Abigail, na nakasuot ng pormal na suit at nakatali ang buhok sa isang maayos na bun. Hawak niya ang isang itim na bag sa kaniyang kamay, habang ang kaniyang mga mata ay bakas ang matinding awtoridad.“Eleanor, how are you holding up?” malambing na tanong ni Abigail pagkaupo niya sa couch.Inabot niya agad ang mga kamay ko para pisilin ang mga ito. As Lucian’s cousin and one of the top defense lawyers in the country who handled their family’s legal cases before and the whose currently handling my family's case, kilala na namin ang isa't isa at alam kong na

Napako ako sa aking kinatatayuan habang mabilis na pumapatak ang mga luha sa aking mga pisngi. Staring at Lucian’s haggard face, his bloodshot eyes, and his trembling hands, my heart completely shattered into a million pieces.Hindi ako nakapagsalita agad. I covered my face with both of my hands, letting out a loud and painful sob.Dahan-dahan siyang lumapit sa akin, mabibigat ang kaniyang mga hakbang na tila takot na takot na baka bigla akong mawala kapag gumalaw siya nang mabilis.“Baby, please... talk to me,” bulong niya sa isang mahina at takot na boses, habang marahang inilalayo ang aking mga kamay sa aking mukha.The moment his warm fingers touched my cold skin, I couldn't hold back anymore. I threw my arms around his neck, burying my face into the crook of his shoulder as I cried uncontrollably.“I'm sorry, Lucian! I'm so sorry!” hikbi ko sa gitna ng aking pag-iyak habang mahigpit na nakahawak sa kaniyang damit. “Natakot lang naman ako... I was so scared because of the scandal

Patuloy sa pagbuhos ang aking mga luha habang nakapikit dahil sa ayokong makita ang kababuyan na ginagawa sakin katawan.I almost lost all my hope. Takot na takot ako na baka sa isang maling galaw ko lang ay mapahamak ang maliit na buhay sa loob ng tiyan ko.Lucian... please... save our baby...Nang akala ko ay wala na akong pag-asa ay isang malakas at marahas na tunog ang narinig ko.Before Matthew could even react, a powerful hand grabbed him by the back of his collar and pulled him away from me with force.Tumalsik si Matthew sa kabilang dako ng kwarto, tumama ang katawan niya sa pader bago bumagsak sa sahig.Napatigil ako sa paghinga at mabilis na umupo habang nakatitig sa lalaking nakatayo sa tabi ng kama.Si Lucian.He was breathing heavily, his chest rising and falling fast. Halata ang galit sa kaniyang mga mata, ang kaniya mukha ay pulang-pula sa galit. His handsome face was filled with intense anger lik

Nakaupo ako sa malambot na sofa habang nakasandal sa dibdib ni Lucian. Dahan-dahan niyang hinahaplos ang aking buhok habang maingat na nakapatong ang kaniyang isa pang kamay sa aking tiyan. Katabi namin sa sala sina Abigail at Nica. Inilagay ni Abigail ang kaniyang laptop sa ibabaw ng glass table sa harapan naming lahat. “Eleanor, look at this,” masayang sabi ni Nica habang nakatitig sa screen. “This is what we’ve been waiting for!” “My tech team here in the Philippines finally finished analyzing all the files this morning,” pahayag ni Lucian sa kaniyang mababang boses. “I made sure they worked overtime to clear your name completely.” Marahang pinisil ni Lucian ang aking kamay. “I promised you I would fix this, baby.” Pinindot ni Abigail ang play button sa laptop. Isang live news report mula sa isang sikat na local TV channel ang

“AHHH! I hate you, Lucian! I freaking hate you!”My loud scream echoed inside the delivery room. Pawis na pawis ang buong mukha ko habang nakahawak nang sobrang higpit sa kamay ni Lucian.“AHHH! Ayaw ko na! Hinding-hindi na ako uulit magka-baby! Ayoko na! Huling baby na 'to, Lucian! Magsama kayo ng anak mo!” sigaw ko pa habang naiiyak sa matinding sakit na nararamdaman ko.“I know, baby! I'm sorry! I'm so sorry!” tarantang sagot niya sa tabi ko. Basang-basa rin siya ng pawis at halatang nanginginig ang mga kamay habang nakahawak sa akin. “Just breathe, please! You can do this!”“Anong just breathe?! Nasasaktan ako, Lucian!” sigaw ko pa lalo sa kaniya.“Push, Eleanor! One big push!” sigaw ng doktor sa harapan ko.“AHHH! Lucian, panindigan mo 'to! Kasalanan mo 'to lahat!” huling sigaw ko sabay ire nang buong lakas.Sa gitna ng napakasakit at napakahabang laban, biglang napuno ng malakas na iyak ng isang sanggol ang buong k