Todos os capítulos de เมียเดิมพัน: Capítulo 11 - Capítulo 20

11ครั้งเดียวนะขณะที่ซีลเวียร์กำลังจูงมือของเขาเดินไปที่โรงอาหารของทางมหาวิทยาลัย ทั้งคู่ก็เดินผ่านหน้าของโซ่ไปโดยที่ซีลเวียร์ไม่ได้สังเกตเห็นโซ่เลยแม้แต่น้อย แต่คนที่เห็นโซ่กลับเป็นเบิร์ด เขามองไปที่โซ่อย่างเย้ยหยันและมองกลับมาที่มือของซีลเวียร์เพื่อบอกให้โซ่รู้ว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นของเขา ผู้หญิงคนนี้รักเขา และมีหัวใจให้เขาเพียงคนเดียวโซ่มองภาพนั้นไปด้วยหัวใจที่เจ็บปวด แต่ด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับรูปปั้นนั่นนิ่งเสียราวกับว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่เห็น แน่นอนว่าคนอื่นอาจจะคิดแบบนั้น แต่ไม่ใช่กับเบิร์ด เบิร์ดรู้ดีว่าทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ซีลเวียร์ อยู่ใกล้ซีลเวียร์ โอบกอดเธอ หอมเธอ อยู่ใกล้ชิดกับเธอ มันทำให้หัวใจแกร่งของใครบางคนเจ็บปวดจนแทบระเบิดออกมา แต่ก็ไม่สามารถแสดงอะไรออกมาได้เพราะคนเดียวที่เจ้าของหัวใจดวงนั้นแคร์มากที่สุดคือ 'เธอ'เธอที่ก่อนหน้านี้เขาตั้งใจเข้าหาเพื่อยั่วยุให้โซ่โมโห เธอที่ก่อนหน้านี้เขาตั้งใจแย่งมาเพื่อจะได้รู้สึกว่าตัวเองอยู่เหนือกว่ามัน เธอที่เดิมทีเขาไม่คิดใช้หัวใจของตัวเองลงไปเดิมพันในเกมนี้ และเธอที่พังทลายความตั้งใจของเขาจนย่อยยับเขาดันรักเธอจากใจจร

13เอาอะไรมาเดิมพันวันศุกร์วันนี้แล้วสินะที่พวกเขาทั้งสองคนจะได้ตัดสินให้รู้แพ้รู้ชนะกันไป เบิร์ดรอซีลเวียร์อยู่ที่ใต้อาคารเรียน ส่วนโซ่ไปรอที่สนามก่อนแล้ว เพราะว่าเบิร์ดยังไม่ได้บอกอะไรกับซีลเวียร์ หมายถึงว่ายังไม่ได้บอกว่าของเดิมพันในครั้งนี้เป็นอะไร เขาจึงต้องหลอกล่อพาซีลเวียร์ไปที่สนามแข่งรถก่อน แน่นอนว่าในวันนี้เขาจะไม่มีวันพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาด เขาต้องได้ทั้งเธอ และตำแหน่ง 'จ่าฝูง' ที่มีแต่คนเคารพ นับหน้าถือตา เหมือนอย่างมัน"เบิร์ด~""เลิกเรียนแล้วเหรอซีล""อืม เลิกแล้ว นี่เบิร์ดรอซีลอยู่เหรอ" ที่ถามไปแบบนั้นเพราะเห็นว่าเบิร์ดบอกว่าวันนี้เขาเลิกเรียนเร็ว และจะไปที่สนามแข่งรถน่ะ เธอเลยไม่คิดว่าเบิร์ดจะรอเธออยู่"ใช่""มีเรื่องอะไรรึเปล่า""อยากชวนไปสนามน่ะ""ไปสนามเหรอ ทำไมล่ะ มีงานอะไรเหรอ"ซีลเวียร์คิดว่าเรื่องที่เบิร์ดพนันกับโซ่เป็นเรื่องที่ไม่มีใครใส่ใจ เอาจริงๆ เธอก็เข้าใจว่ามันจะไม่มีวันเกิดขึ้นอย่างแน่นอนเพราะคิดว่าต่างก็โมโหด้วยกันทั้งคู่ส่งผลให้เธอลืมเรื่องที่เบิร์ดพนันกับโซ่ไปเสียสนิท"อยากชวนไปด้วยเฉยๆ ไปกับเบิร์ดนะ""งั้นซีลไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนได้มั้ย""ได้สิ" มือหน

ขณะที่เบิร์ดออกตัวรถมาแล้วเร่งความเร็วตามโซ่มาติดๆ เขาชูมือขึ้นเพื่อส่งสัญญาณอะไรบางอย่างให้กับลูกน้องของตัวเองเช่นกัน ในรอบสุดท้ายนี้เขาต้องเป็นฝ่ายชนะ ทว่า… ลูกน้องของเขาเกิดทำงานผิดพลาดราดน้ำมันลงที่พื้นสนามแข่งในตอนที่เบิร์ดยังไม่พ้นจากจุดนั้น ส่งผลให้ทั้งโซ่และเบิร์ดไถลไปตามความลื่นของถนน"กรี๊ดดดดด! ทะ ทำไมถึงล้มกันบ่อยขนาดนี้"บิ๊กไบค์คันหรูไม่ได้อยู่ในสภาพยับเยินแต่กลับมีเพียงรอยถลอกเท่านั้น แม้โซ่จะไม่ชอบใจนักเพราะเขารักรถยิ่งกว่าอะไรดี แต่ถึงตอนนี้มันก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว โซ่ที่ได้สติพอๆ กันกับเบิร์ดเพราะว่าความเจ็บระบมจากการล้มครั้งแล้วครั้งเล่า ส่งผลให้เขาช้ากว่าเบิร์ดไปก้าวหนึ่ง ในขณะที่โซ่เพิ่งหยัดตัวลุกขึ้น เบิร์ดก็วิ่งไปถึงบิ๊กไบค์ของตัวเองแล้ว ในตอนที่โซ่วิ่งไปที่บิ๊กไบค์ของเขา เบิร์ดกลับคร่อมรถคันใหญ่ และสตาร์ตเครื่องแล้ว แต่ความโชคร้ายยังมีให้เห็นเมื่อรถของเบิร์ดสตาร์ตไม่ติด"เป็นห่าอะไรวะเนี่ย!"โซ่จึงรีบเร่งคร่อมบิ๊กไบค์ของตัวเองแล้วสตาร์ตมันเพื่อติดเครื่อง ก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เบิร์ดสตาร์ตรถติดพอดี ทั้งคู่ออกตัวมาพร้อมกันในรอบสุดท้ายนี้ ส่งผลให้ผู้ที่มารับชม

16ทำหน้าที่"อือออ..!""พี่โซ่ อย่าทำให้ซีลรู้สึกผิดต่อเบิร์ดไปมากกว่านี้เลยนะคะ"เขากำลังยัดเยียดความผิดบาปมาให้เธอ ในเมื่อเธอมีคนรักอยู่แล้วแต่เขากลับไม่สนใจอะไรเลยมือเรียวพยายามดันบ่าแกร่งของโซ่ให้ออกไปจากการทาบทับตัวเธอ อันที่จริงแล้วโซ่แทบจะทนไม่ไหว เขาอยากจะกินเธอทันทีเสียด้วยซ้ำแต่ว่าไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องสร้างประสบการณ์ดีๆ ให้กับเธอ ถึงแม้เธอจะเกลียดเขามากก็ตาม โซ่กำลังนัวเนียอยู่กับเนินอกของเธอ เขาต้องการให้มันเกิดรอยแดงเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของในตัวเธอ"เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอซีล""ฮึก… การที่เธอมาอยู่ใต้ร่างของฉันตอนนี้ มันหมายความว่ายังไง"ปากเล็กๆ ของเธอพร่ำเรียกหาแต่มันทั้งๆ ที่มีเขาอยู่ข้างกายเธอตั้งขนาดนี้แล้วเขาอยากจะกัดปากของเธอให้จมเขี้ยวอยากจะสั่งสอนเธอว่าในตอนที่เป็นของเขาเธอต้องทำยังไง โซ่สอดมือเข้าไปในเสื้อของเธอ เลื่อนลงไปที่แผ่นหลังเธอและลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเพื่อหาตะขอบราเซียร์ ทว่าซีลเวียร์ไม่ได้ใส่มันไว้ เธอใช้เพียงแผ่นปิดจุกเล็กเพื่อความสุภาพนั่นทำให้โซ่อยากจะก่นด่าเธอ แต่เขาก็ยังไม่ทำมัน เขาเลือกที่จะขยับตัวขึ้นไปอีกหน่อย แล้วโน้มใบหน้าลงหมายจะจุมพิตเธอ"ย

เขาก้มลงหอมที่คอของเธอเบาๆ แล้วไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสบายๆ เสร็จแล้วก็เดินกลับมาหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาแล้วเดินไปที่ระเบียงตรงห้องนอนตืด… ตืด… ตืด…(หึ ไปทำเรื่องอะไรไว้อีกล่ะ ถึงได้โทรมาหาพ่อเนี่ย) เสียงทรงอำนาจดังต้อนรับปลายสายที่โทรเข้ามา"พ่อ"(ว่าไง)"คือโซ่"(จนได้สินะ จะให้ไปคุยเมื่อไหร่) แน่นอนว่าปองพลรับรู้ว่าลูกชายของเขามีใจให้แค่คนคนเดียว ถึงโซ่จะเกเร แต่เขาก็รักลูกของเขามาก เขาตามใจโซ่จนเชื่อว่าลูกเขาน่าจะเป็นคนที่เสียนิสัยไปแล้ว นิสัยเอาแต่ใจตัวเองของโซ่มาจากที่เขาตามใจลูกมากจนเกินไป"บอกให้รู้ตัวไว้ก่อน เดี๋ยววันจันทร์หลังเลิกเรียนโซ่จะไปคุยกับน้าซอล"(โอเค แล้วก็นะ ใกล้ช่วงเลือกตั้งแล้วว่างๆ ก็กลับมาหาพ่อบ้าง ไม่ใช่ขลุกอยู่แต่กับเมีย มาช่วยพ่อหาเสียงด้วย)"ไม่เอา โซ่ไม่ชอบ แค่นี้นะ โอนตังมาด้วยตังหมดแล้ว"(เออ งั้นก็กลับมาหาแม่แกบ้าง นอนร้องไห้ทุกวันจนตาบวมแล้วเนี่ย)"คร้าบๆ "วางสายไปแล้ว โซ่ก็วางโทรศัพท์เอาไว้ที่หัวเตียง จากนั้นเขาก็ค่อยๆ คลานขึ้นไปคร่อมร่างบางของซีลเวียร์เธอยังหลับไม่รู้เรื่องแต่เขาก็ยังยิ้มเพราะเอ็นดูเธอ โซ่ค่อยๆ ก้มลงอย่างช้าๆ จูบเบาๆ ที่หัว