Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

30งี่เง่า"ตาโซ่!""โซ่กลับก่อนนะพ่อ""เดี๋ยว มาคุยกับพะ…"โซ่พูดจบก็คว้าข้อมือของซีลเวียร์แล้วดึงเธอออกมาจากตรงนั้นในทันทีโดยที่พ่อกับแม่ของเขาก็ไม่ทันได้พูดอะไรเลยด้วยซ้ำ แน่นอนว่าทุกคนต่างรู้ว่าเขาเป็นเด็กดื้อด้านมากแค่ไหน ใครพูดอะไรก็ไม่ค่อยฟัง คนอย่างโซ่ลูกชายของพวกเขายิ่งใช้ไม้แข็งโซ่ก็จะแข่งยิ่งกว่า พวกเขาจำเป็นต้องปล่อยโซ่ไปอย่างนั้นก่อน เพราะว่าโซ่จะคิดได้เองโดยไม่รู้เลยว่าอารมณ์ที่คุกรุ่นของโซ่ตอนนี้จะไปตกอยู่ที่ใคร"ดูลูกชายคุณสิคุณสรวง มันเห็นว่าผมเป็นพ่อมันมั้ยเนี่ย!""แหม~ ทีเกิดเรื่องแบบนี้เป็นลูกชายของฉันขึ้นมาทันทีเลยนะคะคุณพล ทีก่อนหน้านี้นะลูกผมอย่างนั้น ลูกผมอย่างนี้""ก็… ""เหมือนคุณจะลืมไปนะคะ ว่าเราก็ทำเจ้าเด็กนั่นมาด้วยกัน"...คอนโดโซ่"พี่โซ่ ซีลเจ็บนะคะ" เขาจับเธอแรงมากใบหน้าหล่อๆ ของโซ่ยับเยินไปเพราะเบิร์ด ตอนที่ได้เห็นคนทั้งคู่ทะเลาะวิวาทกันมันทำให้หัวใจของเธอสั่นไหวแปลกๆ ทั้งทำอะไรไม่ถูก ทั้งไม่รู้จะทำยังไง แน่นอนว่ากับเบิร์ดแม้เธอจะยังรู้สึกเสียใจที่เขาทำกับเธออย่างของที่ไร้ค่า ทว่าเธอรู้สึกไม่มีความคิดที่จะกลับไปคบหรือทำความรู้จักกับเบิร์ดอีกเลย สำหร

31รอยช้ำซีลเวียร์ไม่ได้กลับบ้านมาเป็นเดือนแล้วทั้งๆ ที่บ้านก็อยู่ข้างๆ มหาวิทยาลัยแต่เธอไม่สามารถกลับไปหาแม่ของเธอได้เพราะว่าโซ่ตามติดเธอจนเป็นเงาตามตัว อีกอย่างเดี๋ยวนี้โซ่ชอบพูดจาแปลกๆ กับเธอ บางครั้งพอเธอได้ยินหรือได้เห็นการกระทำของโซ่ เธอมักจะมีอาการปวดหัวมากจนบางทีถึงกับเลือดกำเดาไหลออกมาเลยก็มี เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้อย่างไร เหตุผลมันคืออะไร บางครั้งเวลาที่เธอมองเขานานๆ มักจะเกิดภาพซ้อนทับกับใครบางคนที่เหมือนกับว่าเธอคุ้นเคยมากและเธอก็มั่นใจมากด้วยว่าคนคนนั้นไม่ใช่เบิร์ด"ซีล พักกลางวันนี้ไปกินติมกัน"ตันหยงเห็นว่าซีลเวียร์นั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่นานสองนานก็ทักขึ้นมาเพราะปกติแล้วซีลเวียร์ไม่เคยมีอาการแบบนี้มาก่อน ซีลเวียร์มักจะเป็นเด็กตั้งใจเรียนมากคะแนนของเธอเป็นอันดับต้นๆ ของห้องเลยก็ว่าได้ อีกทั้งกิจกรรมต่างๆ ซีลเวียร์ก็ทำมันออกมาได้เป็นอย่างดีมากเลยทีเดียวต่างกับตอนนี้มากที่บางครั้งเธอก็เหม่อเหมือนกับว่าเธอกำลังพยายามคิดอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา"ซีล" เทียนหอมเห็นว่าซีลเวียร์ไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบกลับมาเธอเองก็อดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้

32ป้ายน้ำลายตั้งแต่วันนั้นมาสามชายหนุ่มก็อยู่กันอย่างสงบเสงี่ยมและคอยเฝ้ามองดูสามสาวที่บังอาจมาท้าทดลองขอมีเซ็กซ์กับพวกเขาไว้แล้วหายเงียบไป ไอพวกเขาจะทักหาก่อนมันก็คงจะดูไม่งามเท่าไหร่แต่พวกเธอที่พูดออกมาแบบนั้นด้วยตาใสซื่อกลับนิ่งเงียบกันไปราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน การพูดคุย การนัดกันจะไปทดลองเรื่องอย่างว่ากลับเงียบไป วันนี้พวกเขาจึงต้องลงมาเฝ้าสังเกตการณ์เสียหน่อยเดิมทีคนที่ลงมาเฝ้าสังเกตการณ์ชนิดที่ว่าไม่เป็นอันเรียน อันทำงานเลยก็คือขุนเขานั่นแหละ เขาแอบลงมาข้างล่างก่อนใครนั่งในโต๊ะที่ไม่ห่างจากโต๊ะประจำของพวกเธอ จากนั้นไม่นานเชาวน์ก็ตามลงมาโดยที่ยังไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ ขณะที่กำลังจะอ้าปากพูดเดวิดก็ลงตามมาติดๆ โดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกัน ทุกคนทิ้งโซ่เอาไว้อย่างนั้นโดยที่ไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมา"มึงสองคน ลงมาทำไมวะ" ขุนเขาเป็นคนพูดมาก่อนด้วยท่าทีหงุดหงิด"ก็เห็นมึงลงมา" เชาวน์ตอบโดยที่ไม่ได้หันไปมองหน้าของเพื่อนเลยแม้แต่น้อย"แล้วมึงลงมาทำไมวะไอ้เดฟ""เห็นไอ้เชาวน์ลงมา"ทั้งสามนั่งลงถอนหายใจออกมาพร้อมๆ กัน ตาก็จ้องไปที่โต๊ะข้างหน้าที่ยังว่างเปล่าเหมือนๆ กัน"เฮ้อ…!

33ตลกเหรอ?"เธอว่าไงนะ""ตะ ตันหยง ขะ ขอยกเลิกได้มั้ยคะ"แววตาของเธอยังคงสั่นระริกแสดงถึงความกลัว สาเหตุที่พวกเธอหายไปพร้อมกันทั้งสามคนเป็นเพราะว่าพวกเธอเพิ่งคิดได้ว่าไม่ควรไปท้าทายอะไรแบบนั้นกับผู้ชาย พวกเธอทั้งสามคนจึงตกลงกันว่างั้นพวกเราก็แค่ไม่ต้องติดต่อพี่เขาไปก็พอไม่ใช่เหรอ แต่การตัดสินใจที่ผิดพลาดของพวกเธอทำให้พวกเธอรู้สึกเหมือนตอนนี้งานจะเข้าพวกเธอเสียมากกว่า"นี่เธอ ตลกเหรอ? ""คิดว่าจะมาหลอกฉันเล่นๆ แล้วก็ไปงั้นเหรอ""ตะ แต่ว่าเราสองคนยังไงก็ไม่ได้...""พูดอะไรออกมาแล้ว ก็ต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเองหน่อยมั้ย? พูดแล้วทำตามไม่ได้ ท้าทายแล้วปอดแหกเองอย่างนี้มันเรียกว่าไม่มีความรับผิดชอบ!"ขุนเขาแสดงออกมาถึงความไม่พอใจแต่ในใจของเขาไม่ใช่แบบนั้นเลย ภายในใจของเขายิ่งเห็นเธอเป็นแบบนี้เขายิ่งอยากจะแกล้งเธอให้มากกว่าเดิม"คะ คือว่า ตันหยงคิดว่า พะ พวกเรายังไม่ได้รู้จักกันดีพอ""ก็แค่เอากัน มันต้องรู้จักกันดีแค่ไหนเหรอวะ เธอไม่อยากรู้แล้วหรือไงว่ารอยพวกนั้นเกิดขึ้นมาได้ยังไง!""ก็อยากรู้ค่ะ"เธอตอบน้ำเสียงเบาพลางสะบัดหน้าให้หลุดออกจากมือหนาของขุนเขา จากนั้นใบหน้าเธอก็ต้องเชิดขึ้นอีกค

34ที่ปรึกษาจำเป็นTwenty-four-seven Clubวันนี้โซ่พาซีลเวียร์ไปหารุ่นพี่ที่รู้จักที่คลับแห่งหนึ่งซึ่งเขานัดหมายเอาไว้โดยที่รุ่นพี่กลุ่มนี้ก็เป็นรุ่นพี่ที่เป็นผู้อำนวยการของมหาวิทยาลัยที่เขาเรียนอยู่กับซีลเวียร์นั่นแหละ แต่คนที่เขารู้จักคุ้นเคยที่สุดเป็นลมหนาวที่เป็นเจ้าของโชว์รูมขายรถบิ๊กไบค์ชื่อดังซึ่งรับซ่อมด้วยและแน่นอนว่าเขามีสนามแข่งรถที่โซ่ไปใช้บริการเป็นประจำกระทั่งสนิทสนมกันและลมหนาวก็นำพาโซ่มารู้จักกับรุ่นพี่คนอื่นๆ ที่เป็นเพื่อนของลมหนาวด้วย ทำให้โซ่ได้มีคอนแทกต์เพิ่มมากขึ้นไปในตัวสถานการณ์ในตอนนี้ค่อนข้างตึงเครียดเล็กน้อยเพราะหนึ่งในรุ่นพี่มีความเครียดมาเอาง่ายๆ แท้จริงแล้วพวกเขาก็เป็นห่วงรุ่นพี่คนนี้มากเหมือนกันเพราะเหมือนกับว่าจะไม่รู้หัวใจของตัวเองว่าแท้จริงแล้วรุ่นพี่คนนั้นรักผู้หญิงอีกคนมากมายแค่ไหน ขณะที่ทุกคนกำลังรุมทึ้งพี่คนนั้นอยู่ อยู่ดีๆ พี่ชายคนนั้นก็หันมาถามเธอเล่นเอาเธอไปไม่ถูกอยู่เหมือนกันเพราะตอนที่มาโซ่บอกเธอว่าแค่มานั่งเฉยๆ ก็พอ"เอ่อ ถ้าถามซีล" เธอเองก็คงจะต้องตอบตามความจริงจากสิ่งที่ได้ยินมาล่ะนะ"ว่าไงครับ ที่พี่ทำมันยังไม่พอเหรอครับ มันไม่ชัดเจนเหรอค