All Chapters of เมียเดิมพัน: Chapter 51 - Chapter 60

ไม่นานกางเกงขาสั้นตัวดีก็ถูกรูดลงไปกองอยู่ที่พื้นพร้อมกับแพนตี้ตัวสวยส่งผลให้ร่างกายของซีลเวียร์ตอนนี้เปลือยเปล่าอยู่ต่อหน้าโซ่ที่เขาทนไม่ได้เกือบทุกครั้งที่เห็นเธอในสภาพแบบนี้ ไม่สิ อันที่จริงเขาทนไม่ได้ทุกครั้งที่เห็นเธอต่างหากไม่ว่าเธอจะอยู่ในสภาพไหนก็ตาม"พ พี่โซ่ ซีล" เธอเม้มปากแน่นก่อนจะเอ่ยปากกับเขาอยากจะร้องขอให้เขาสอดใส่ส่วนนั้นเข้ามาแต่เพราะเขากำลังลงโทษเธอที่มองผู้ชายคนอื่นเขาเลยทรมานเธอด้วยนิ้วเรียวของเขา เธอรับรู้ได้จากเสียงที่ดังเป็นระยะตามจังหวะการกระแทกนิ้วเข้ามาของเขา เธอเปียกแฉะมากจนอยากจะ…"พะ พี่โซ่ ซีล อือออ!" โซ่พึงพอใจในกิริยาของเธอมาก เขาเร่งจังหวะนิ้วมือ พร้อมกับอีกมือที่กำตัวตนของตัวเองขยับไปพร้อมกับจังหวะนิ้วจนเขาอยากจะปลดปล่อยให้ได้เสียตรงนี้ "ต้องการอะไร พูด"พูดมันออกมา ร้องขอเขา อ้อนวอนเขา ขอให้เขาเอามันเข้าไป ขอให้เขาทำเธอแรงๆ ให้สมกับความลามกของเธอสิ เอาเลยสิ สายตาของโซ่บ่งบอกเธออย่างนั้น และซีลเวียร์เองก็ต้องการอย่างนั้นเช่นกัน เธอเม้มปากแน่นส่งสายตาอ้อนวอนขอร้องพร้อมกับบิดเร่าร่างกายของเธอไปด้วยเพราะความเสียวซ่าน โซ่ใช้นิ้วเรียวของเขาสอดสวมกระแทกถี่

"แล้วทำไมจะพูดไม่ได้ล่ะ เราก็ตกลงกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ อีกอย่างพี่ก็แหกข้อตกลงด้วยนี่" เธอยกนิ้วชี้ขึ้นชี้หน้าขุนเขาที่กำลังจับข้อมือของเธออยู่แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังแพ้เขาอยู่ดี เพราะขุนเขาก้มลงงับเบาๆ ที่ปลายนิ้วชี้ของเธอทำให้ใบหน้าหวานของตันหยงแดงก่ำเพราะปลายนิ้วของเธอไวต่อสัมผัส"พ พี่ขุน หยะ หยุดเลยนะ""ทำไม ฉันแหกกฎอะไรเหรอ""ก็...""ก็อะไร" ใบหน้าของขุนเขายียวนอย่างเห็นได้ชัดเขารู้ดีว่าเธอจะพูดถึงเรื่องอะไร แต่เขาก็ยังไม่ยอมพูดมันออกมาเพราะต้องการจะกลั่นแกล้งให้เธอรู้สึกอาย"ก็... พี่ทำเกินนี่คะ" ใช่แล้ว ข้อตกลงคือทำแค่ครั้งเดียวแต่ว่าพี่ขุนเขากลับทำกับเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า"ก็เธอ อยากน่ารักทำไมล่ะ" นะ น่ารักอย่างนั้นเหรอ?"เอ่อ... ตันหยงคิดว่าเรามาจบกันด้วยดี ดีมั้ยคะ""ยังไง" ขุนเขายกคิ้วขึ้นหนึ่งข้างก่อนที่จะกอดอกจ้องมองเธอด้วยใบหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ จบกันด้วยดีงั้นเหรอ มันไม่เกินไปหน่อยหรือไง เขายังได้เธอไม่คุ้มเลยนะ"เรามาจบกันดีมั้ยคะ ลืมเรื่องที่ผ่านมาแล้วก็เป็นแค่เพื่อนกัน" "เพื่อนงั้นเหรอ" ขุนเขาใช้แขนแข็งแรงของเขาคว้าเอวบางของตันหยงเข้าหาตัวก่อนที่จะพูดขึ้นน้ำเสีย

38ง้อสาวสไตล์โซ่คอนโดโซ่"ซีล กินขนมมั้ย"ตั้งแต่กลับมาถึงที่คอนโดของเขาซีลเวียร์ก็เอาแต่เงียบไม่ยอมพูดกับเขาเลยแม้แต่น้อย โซ่เองก็พยายามพูดคุยกับเธอแต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมาก็คือความเงียบที่เธอให้มาเล่นเอาเขาอึดอัดอยู่ไม่น้อย ก็ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจเขาล่ะ เธอต้องเข้าใจเขาบ้างสิก็เพราะว่าเขาเห็นเธออยู่กับมันคนที่เธอเคยอยู่ด้วยกันมาตั้ง 5 ปีเลยนะจะให้เขานิ่งเฉยไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยหรือไง"เฮ้อ…" เขาก็ยอมรับว่าเขางี่เง่าจริงๆ แต่เธอต้องโกรธกันจริงจังอะไรขนาดนี้"ซีล กินขนมมั้ย" นี่ขนมที่เธอชอบที่สุดเลยนะ แต่เธอก็ยังยอมที่จะไม่กินมันเพราะงอนเขาที่เขางี่เง่าเนี่ยนะให้ตายเถอะใจเด็ดชะมัดเลย"ซีลลลล~"ซีลเวียร์ยังคงนั่งอยู่ที่โซฟา ตาดูไอแพดเพื่อศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมในการทำรายงานในครั้งนี้ ทำราวกับว่าโซ่เป็นอากาศที่เธอมองไม่เห็น มันสร้างความอึดอัดใจให้กับใครอีกคนที่พยายามมีตัวตนนั่งอยู่ข้างๆ เธอหมับ!"วะ ว้าย! พี่โซ่เดี๋ยวตก!""พูดได้แล้วเหรอ" เขาอุ้มเธอขึ้นด้วยความรวดเร็วจัดท่าทางให้เธอมานั่งลงที่ตักแกร่งของเขา สองแขนแข็งแรงโอบรอบตัวเธอเอาไว้เพื่อให้เธอไม่สามารถหนีเขาไปไหนได้"ปล่อยซีลนะคะ อ

40ไม่ใช่น้องทันทีที่เลิกเรียนซีลเวียร์ก็รีบวิ่งดุ๊กดิ๊กไปรอโซ่ที่หน้าห้องเรียนโดยที่ในห้องนั้นก็มีเบิร์ดเรียนอยู่ด้วยเบิร์ดที่เห็นซีลเวียร์มาเขารีบเก็บข้าวของก่อนจะพยายามออกมาหาซีลเวียร์ทว่ากลับถูกโซ่ขวางทางเอาไว้"จะไปไหน""กูจะไป…""หึ คิดจะวิ่งไปหาเมียคนอื่น อยากสิ้นชื่อบนโลกใบนี้เหรอวะ"เบิร์ดยืนจ้องหน้าโซ่มือหนากำแน่นอย่างเคียดแค้น เขาแค้นมากจริงๆ ที่โซ่ทำกับเขาแบบนี้ ในตอนที่โซ่หมุนตัวออกมาหมายจะเดินเข้าไปหาซีลเวียร์ที่ยืนรอเขาอยู่ด้วยท่าทางกระตือรือร้นเบิร์ดก็ปาปากกาที่เขาพกอยู่เสมอใส่หลังของโซ่กึก!ฝีเท้าของโซ่หยุดลงเขาหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับเบิร์ดอย่างจังค่อยๆ ก้าวขาเข้าไปใกล้เบิร์ดทีละก้าวขณะเดียวกันเบิร์ดก็ไม่ได้เกรงกลัวอะไรเขาเลยอาจจะเพราะว่ารู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก หรืออาจเพราะทั้งสองคนมักที่จะมีปัญหากันแบบนี้อยู่บ่อยๆ เลยทำให้ไม่มีใครกลัวใคร"ไอ้เบิร์ด มึงอย่ามีเรื่องเลย" ไตตั้นเป็นคนห้ามปรามเพื่อนรักของตัวเอง"ทำไม กูจะมีเรื่องกับมันแล้วใครจะทำไม" เบิร์ดเองก็หมั่นไส้โซ่มานานมากแล้วยิ่งตอนนี้เขายิ่งหมั่นไส้โซ่เข้าไปใหญ่"พวกกูไม่ได้ทำไมหรอก แต่พ่อมึงอ่ะจะทำไม" ไตตั้นก

41หัวใจมักง่ายไม่ใช่น้องอย่างงั้นเหรอ เป็นเมียอย่างนั้นเหรอ บ้าจริงหัวใจบ้า หัวใจมักง่ายจริงๆ เลยเธอกล้าหัวใจเต้นแรงกับคนที่ชอบแกล้งเธอแบบนี้ได้ยังไงเนี่ยยายซีลเวียร์!"อ้าว คิดว่าโสด เห็นน้องสาวเดินหน้าตาน่ารักมาแต่ไกลที่ไหนได้""เมีย!" สามสาวพูดออกมาพร้อมๆ กันด้วยท่าทางที่ผิดหวังเล็กน้อย แต่พวกเธอก็ไม่คิดจะแย่งผัวเขาเมียใครหรอกนะในเมื่อไม่โสดแล้วก็ขอบายเหมือนกัน"ถึงจะเสียดาย แต่อย่าเผลอโสดเชียวนะ" หนึ่งในสามสาวพูดขึ้นก่อนจะหมุนตัวกลับออกไปเพราะความขายหน้า เธอกล้าจีบผู้ชายที่มีแฟนแล้วได้ยังไงเนี่ย"พี่คะ เดี๋ยวค่ะ""อะไรจ๊ะ จะยกผัวให้เหรอ""ป่าวค่ะ ค่าขนม 90 บาท พี่ยังไม่ได้จ่ายเลยค่ะ""อุ๊บ!" สามสาวหัวเราะออกมาอย่างชอบใจกับซีลเวียร์ที่ถึงแม้จะโกรธ จะหึง หรือจะไม่พอใจมากแค่ไหน แต่ว่าไม่ว่าจะมองยังไงเธอก็น่ารักไม่แปลกใจเลยที่ชายหนุ่มคนนี้จะตายรังให้กับความน่ารักของแม่สาวน้อยคนนี้"แหม แค่นี้ก็ต้องทวงด้วย" พูดแล้วก็ควักเอาเงินออกมาให้เธอ โซ่ยื่นมือออกไปหมายจะรับเงินแต่ก็ถูกซีลเวียร์รับเงินตัดหน้าเขามาก่อน สามสาวเห็นเธอก็อดขำไม่ได้ น่ารัก ผู้หญิงคนนี้น่ารักจริงๆ"ซ ซีล ทำไมมองฉันอย่า