Todos os capítulos de เมียเดิมพัน: Capítulo 31 - Capítulo 40

24รับผิดชอบบ้านซีลเวียร์โซ่จอดรถที่หน้าบ้านของซีลเวียร์เหมือนอย่างทุกที เขาถอดหมวกกันน็อกออกแล้วจัดทรงผมให้ดูดีขึ้นมานิดหน่อย จากนั้นก็สูดลมหายใจเข้าปอดและเดินไปที่หน้าบ้านของซีลเวียร์ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยมแกร๊ก!"น้าซอล!" สองมือหนายกขึ้นโดยอัตโนมัติเมื่อเห็นว่าแม่ของเธอยกปืนลูกซองยาวขึ้นเล็งมาที่เขา แม่ของเธอแม้จะแยกทางกับสามีตั้งแต่ซีลเวียร์ยังไม่คลอดและเพื่อเอาตัวรอดพร้อมกับปกป้องลูกสาวตัวน้อยของเธอ เธอจึงต้องไปหาซื้อปืนเอาไว้เพื่อป้องกันตัว โดยที่เธอไม่ได้คิดเลยว่าจะได้ใช้มันในวันนี้"น้าอยากจะยิงโซ่ให้ลงไปตายตรงหน้า" น้ำเสียงสั่นเครือพูดกับคนที่รานน้ำใจของเธอ"ผม…""แต่เพราะน้ารู้มาตลอดว่าโซ่รักลูกสาวของน้ามากแค่ไหน" มันจึงทำให้เธอทำเขาไม่ลงปืนยาวถูกลดลงแล้วเดินเข้าไปในบ้านของเธอ โซ่รู้สึกโล่งอกขึ้นมาจึงเดินตามเธอเข้าไปในบ้านหลังนั้น เห็นซอลวางปืนเอาไว้ที่โต๊ะกินข้าวแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ ส่วนเขาที่รู้ตัวว่าตัวเองผิดก็นั่งลงคุกเข่าต่อหน้าแม่ของเธอ"โซ่เคยให้น้องเจ็บมาแล้วครั้งนึง น้าจำได้ดี" ครั้งนั้นเธอเองก็ใจแทบขาด"ผมขอโทษครับน้าซอล แต่ผมรักน้องจริงๆ นะครับ ผมจำเป็นต้องทำ

25อยากหมั้นคลับxxx"พอแล้วมึง พอได้แล้ว"อึกๆๆ"มึงเมาแล้วนะ มึงไม่เคยเป็นแบบนี้นี่""อย่าบอกนะว่าที่เป็นแบบนี้เพราะมึงรักน้องซีลเข้าจริงๆ แล้วอะ"คำพูดของไตตั้นกับไทม์ทำให้เบิร์ดหยุดกระดกบรั่นดีเข้าปาก เขาไม่เมา ไม่ว่าจะดื่มเข้าไปมากแค่ไหนเขาก็ไม่มีความเมาเลยแม้แต่น้อย เขาอยากจะเมา อยากจะเมาให้รู้แล้วรู้รอด เมาแล้วไปทำอะไรบ้าๆ เช่นไปทวงเธอคืนมาจากมัน หรือทำเรื่องอะไรก็ได้จะฉิบหายมากแค่ไหนเขาก็ไม่สน เขาอยากได้เธอคืนมา"ทำไมอะ กูรักไม่ได้เหรอ? ""ไหนมึงบอกว่าแค่ชอบเห็นไอ้โซ่มันเจ็บปวดไง""ใช่ อีกอย่างมึงก็ไม่ได้มีอะไรกับน้องไม่ใช่เหรอ ไม่น่าจะเกิดความผูกพัน…" ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากมีสักหน่อย เขาอยากมีมากๆ อยากจะโอบกอดเธอเอาไว้ทั้งวันทั้งคืนแต่เพราะเธอตัวเล็ก เขากลัวว่าเธอจะรับความใหญ่โตของเขาไม่ไหว อีกอย่างเธอมักจะหลีกเลี่ยงเขาอยู่เป็นประจำถึงแม้ว่าเธอจะจำมันไม่ได้แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขารู้สึกมาโดยตลอดว่าเธอมีมันอยู่ในใจเสมอมา"ทำไม ไม่ได้เอา แล้วผูกพันไม่ได้รึไง"พูดจบก็กระดกขวดบรั่นดีขึ้นเพียวๆ เขาก็ไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกถลำลึกกับเธอไปมากถึงขนาดนี้ เขาคิดมาโดยตลอดว่าเขาไม่ได้รู้สึกกับเธ

26กระจอกแกร๊ก!แอ๊ดดดดด~ประตูห้องแต่งตัวของพรสรวงเปิดออกกว้างพร้อมกับสองสาวที่เดินตามกันออกมา พรสรวงมีความสุขมากเธออยากมีลูกสาวน่ารักๆ อย่างซีลเวียร์มานานมากแล้วเลยจับซีลเวียร์แต่งตัวผิดจากตอนมาที่เป็นลุคสวยหวานกลายเป็นสาวสวยสุดเซ็กซี่หุ่นดีไปเลยตึก...ตึก...ตึก..."ที่รักคะ"เมื่อมาถึงบันไดทั้งสองคนก็จับมือกันเดินลงมา คราวนี้สองคนพ่อลูกต่างก็มองคนของตัวเองใบหน้าหล่อดูดีของทั้งสองคนแดงแปร๊ดขึ้นมาจนถึงใบหูกระทั่งสองสาวเดินลงมาจนถึงด้านล่าง"เป็นไงลูก" พรสรวงกลอกตามองไปที่ลูกชายแล้วยกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจในปฏิกิริยาของลูกชายเธอ ถึงแม้ว่าโซ่จะรู้สึกดีกับซีลเวียร์มากแค่ไหน แต่เขาเป็นเด็กนิสัยเสียที่ปากไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่"ครับ""น้องสวยมั้ย" ชุดที่เธอตั้งใจเลือกเป็นชุดราตรีหรูหราไล่สีและมีเพชรประดับ อวดผิวขาวๆ ของว่าที่สะใภ้อีกทั้งด้านหลังยังเปิดลึกไปจนถึงเอวบางเผยผิวเนียนที่แน่นอนว่าใครเห็นก็ต้องมองเพราะตะลึงในความสวยนี้ของว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอแน่"ก็..." ซีลเวียร์ยืนอย่างเก้ๆ กังๆ ขณะนั้นด้วยความหวงโซ่ก็เดินเข้ามาใกล้ แต่ต้องชะงักฝีเท้าเพราะคำพูดของแม่"อาว่าคอน้องซีลดูโล่งๆ ไปน

28ทำอะไรมาปึก!ขาเรียวสวยพาดอยู่ที่บ่าแกร่งหนึ่งข้าง ส่วนอีกข้างถูกทิ้งให้ปล่อยไว้อย่างอิสระ โซ่ใช้มือข้างหนึ่งดันไปที่พนักพิงของเบาะนั่ง ส่วนอีกข้างบีบที่หน้าอกกลมสวยของคนตัวเล็ก เมื่อสอดความใหญ่โตเข้าไปได้อย่างใจคิดเอวหนาก็ทำหน้าที่ได้อย่างดีจนคนตัวเล็กที่มีอาการเกร็งเล็กน้อยก่อนหน้านี้ถึงกับผ่อนคลายไปด้วยตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบได้แม้เสื้อผ้าของคนทั้งคู่จะไม่ได้กระจุยกระจายออกไปไหน แม้ภายในรถจะเปิดแอร์เอาไว้อย่างเย็นฉ่ำ แต่ความต้องการของคนตัวสูงที่มีต่อคนตัวเล็กยังคงท่วมท้น ยิ่งได้มองเห็นใบหน้าสวยแดงระเรื่อได้เห็นริมฝีปากสีเชอรี่อวบอิ่ม ได้เห็นลำคอระหงก็ยิ่งเพิ่มความต้องการของเขามากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ"อือ พ พี่โซ่ แฮ่ก!"มือเรียวจิกเล็บลงที่ข้อมือหนาของคนตัวสูงในขณะที่คนตัวสูงก็ตั้งหน้าตั้งตาตอกอัดความใหญ่โตเข้าไปด้วยจังหวะระรัวเร็ว รถตู้หรูขนาดใหญ่โยกไปทั้งคันจนคนขับรถที่นั่งมองจากที่ไกลๆ ถึงกับหน้าแดงไปด้วยเพราะดันจินตนาการไปถึงความร้อนแรงที่เกิดขึ้นภายในรถตู้ของเจ้านาย"คุณโซ่นะคุณโซ่ อดทนสักหน่อยไม่ได้เลยเหรอครับเนี่ย"บ่นเพียงเล็กน้อยแล้วนั่งซดเส้นบะหมี่ตาก็มองไปที่โทรศัพท์ขอ

29งามหน้า"มึงมาทำไม!"โซ่ลุกขึ้นทันทีที่เห็นคนที่เดินเข้ามาใหม่ แต่ชายคนนั้นกลับไม่ได้สนใจอะไรโซ่เลยแม้แต่น้อย เขามองไปที่หญิงสาวที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมด้วยแววตาผิดหวังและเสียใจอย่างสุดซึ้งอีกทั้งเนื้อตัวก็เต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์เหม็นฉุนที่โชยเข้ามา ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาบัดนี้แดงไปจนถึงใบหู เขายังจ้องมองคนตัวเล็กที่ยังนั่งอยู่ที่เดิมไม่กระดุกกระดิกตัวไปไหน"ซีล เบิร์ดขอ…" เบิร์ดทำท่าจะก้าวเข้ามา แต่โซ่ก็ขวางเอาไว้ ซีลเวียร์ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วหลบอยู่ด้านหลังของโซ่"กลับไป อย่าหาว่ากูไม่เตือน""เอาเมียกูคืนมา!""หึ เมียเหรอวะ อยากจะหัวเราะเป็นภาษาสเปนเลย" โซ่ขยับไปด้านหน้าสองมือหนากระชากคอเสื้อของเบิร์ดเข้าหาตัว"คนที่เป็นผัวซีลคือกู จำใส่สมองกลวงๆ ของมึงไว้ก็ดี" โซ่พูดพร้อมกับแสยะยิ้มร้ายก่อนจะผลักเบิร์ดให้ออกไปไกลๆ เมื่อเบิร์ดกระเด็นออกไปแล้วโซ่ก็หมุนตัวกลับมาแล้วจับประคองไปที่ไหล่เล็กของซีลเวียร์และในขณะนั้นเอง!ผลั่ว!พลั่ก!"อ๊ายยยยย! น นี่ นี่มันอะไรกันคะ เบิร์ด พี่โซ่หยุดนะ!"เบิร์ดกระหน่ำประเคนหมัดหนักๆ ไปที่โซ่ครั้งแล้วครั้งเล่าในตอนที่โซ่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว สองแขนแข็งแรงของโซ่