جميع فصول : الفصل -الفصل 70

43มาได้ไง?"โทรหาใครคะ""หาพวกไอ้ขุนน่ะ จะชวนมันมาด้วย""ทำไมคะ""ก็ในกลุ่มหนูมีแต่ผู้หญิง พี่เป็นผู้ชายคนเดียวพี่ก็เขินเป็นนะ"มือหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนอีกมือกำลังต่อสายหาขุนเขาและผองเพื่อน ซีลเวียร์เองก็ไม่ได้ว่าอะไร เธอแค่ห่วงเรื่องความปลอดภัยเท่านั้น เธอเคยได้ยินมาว่าเวลาที่ขับรถห้ามโทรศัพท์ เธออ้าปากกำลังจะเตือนเขาแต่เขาที่รู้ทันก็เปลี่ยนเป็นต่อสายเข้ากับระบบของรถซูเปอร์คาร์หรูพร้อมกับส่งสายตาให้เธอรู้ว่าเขาต่อสายเข้าเครื่องยนต์แล้ว มันไม่อันตรายแล้ว"ไอ้สัสขุน"(แค่เรียกชื่อกูทำไมต้องมีคำนำหน้าด้วยวะ)เสียงปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์คนที่ไม่คุ้นชินกับอะไรแบบนี้อย่างซีลเวียร์ก็เอาแต่นั่งเงียบเธอไม่เคยพูดจากับเพื่อนแบบนี้ เลยเข้าใจไปว่าพวกเขากำลังทะเลาะกันอยู่ เธอที่ไม่เคยรู้ว่าเขามีปัญหาอะไรกันก็ได้นั่งเงียบแม้ว่าหูของเธอจะผึ่งอยู่ก็ตาม"แดกข้าวยัง"(ยัง) จะกินลงได้ยังไงละ ผู้หญิงคนนั้นหายไปอีกแล้ว แม่งชอบหนี ไม่รู้จะหนีทำห่าอะไรนักหนา!(ทำไม) ถามซ้ำอีกครั้ง เขาเองก็กำลังหงุดหงิด หรือจะออกไปกินเหล้ากับไอ้โซ่ดี ขุนเขานิ่งคิดเพียงครู่จากนั้นก็พูดเสริมขึ้นมาอีก(จะชวน

44ของส่วนตัว"มึง อย่าหันไปเลย" ไตตั้นพูดขึ้นมาเขากับเบิร์ด และไทม์ชวนกันมาโดยไม่คิดว่าจะได้มาเจอกับโซ่และซีลเวียร์ที่มานั่งกินอาหารที่ร้านนี้กับเพื่อนๆ เหมือนกันกับเขา เหตุที่ชวนกันมากินเป็นเพียงเพราะว่าเบิร์ดต้องการที่จะรวมกลุ่มกันและขอคำปรึกษาจากเพื่อนเพื่อจะแย่งซีลเวียร์คืนมา เขาและไทม์จึงช่วยกันคิดว่าจะพูดเกลี้ยกล่อมกับเบิร์ดยังไงให้หยุดความคิดนี้เสียเพราะประเมินดูแล้วมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่เบิร์ดจะได้ซีลเวียร์คืนมาพวกเขาต่างรู้ดีว่าการจะเข้าใกล้ซีลเวียร์หรือโซ่มันไม่ง่ายเลย เพราะว่าโซ่มีผู้ช่วยคอยดูแลอยู่ห่างๆ อยู่ตลอด ทำให้พักหลังๆ มานี้คล้ายกับว่าเบิร์ดจะหายไปจากชีวิตของซีลเวียร์เลย แต่อันที่จริงแล้วผู้ช่วยของโซ่ ทำทุกทางที่จะขวางเบิร์ดกับพวกเขาได้ โดยที่โซ่รับรู้ตลอดแต่ซีลเวียร์ไม่น่าจะรู้"กูแม่ง! ไม่น่าเลย"มือหนากำแน่นสายตาจดจ้องไปที่โต๊ะที่อยู่ไม่ไกล ภายในโต๊ะนั้นเต็มไปด้วยความสุขและผองเพื่อนของมันกับเธอ ใบหน้าของซีลเวียร์เขาไม่เคยเห็นว่ามันจะเปื้อนรอยยิ้มได้มากถึงขนาดนี้ เบิร์ดยังคงกำมือแน่นพลางคิดไปถึงเหตุการณ์ที่เขาและเธอคบกันมาก่อน ในช่วงเวลานั้นแม้เขาจะมีความสุ

45ชะตากรรมเดียวกัน"พวกเธอเป็นอะไร งอนฉันทำไมเนี่ย"คนถูกงอนไม่เข้าใจ หลังจากที่แยกย้ายกันกลับบ้านเพื่อนของเธอก็ถูกเพื่อนของโซ่พาตัวกลับไปซึ่งเธอเข้าใจว่าอาจจะเพราะว่าบ้านของพวกเขาอยู่ทางเดียวกันก็เลยพากันไปส่งซึ่งแน่นอนว่าเธอก็ยินดีเพราะว่าขามาเพื่อนสาวของเธอไม่มีใครเอารถมาเลยสักคนเดียวหลังจากนั้นก็เงียบไปเลยถึงสองวัน พอมาวันนี้กลับมีท่าทีงอนเธอราวกับว่าเธอไปทำให้เพื่อนเธอมีปัญหาชีวิตอย่างนั้นแหละ อันที่จริงเธอลองทบทวนดูแล้วนะว่าเธอทำอะไรผิดพลาดไปตรงไหนหรือเปล่าเธอก็ได้คำตอบแล้วว่า เปล่า… เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย"ฉันทำอะไรผิดไปเหรอ โกรธฉันเรื่องอะไร"ท่าทางของซีลเวียร์ทำให้สามสาวต่างก็ต้องถอนหายใจ จะโทษเพื่อนเธอมันก็คงไม่ได้หรอกเพราะว่าซีลเวียร์เองก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย ผิดที่พวกเธอเองที่ไม่ได้บอกอะไรกับซีลเวียร์เดี๋ยวนะ!พวกเรางั้นเหรอ?"เทียน อุ่น ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย" ตันหยงหันไปกระซิบบอกเพื่อนอีกสองคนมาเพราะแรกเริ่มเดิมทีเธอเข้าใจว่าเธอจะอยู่ในสภาพนี้คนเดียว แต่เดี๋ยวก่อนนะเหมือนกับว่าจะไม่ใช่แล้วล่ะเพราะว่าเพื่อนของเธออีกสองคนก็อยู่ในอารมณ์เดียวกันกับเธอหลายครั้งเลยก็ว่าได้

46อาการทรมาน"พี่โซ่คะ ซีลมีเรื่องสงสัยค่ะ""ว่าไง""เพื่อนพี่โซ่เขา บ้านอยู่ใกล้บ้านเพื่อนซีลเหรอคะ"โซ่เหลือบสายตามองคนตัวเล็กมุมปากหนากดยิ้มเล็กน้อยก่อนจะใช้แขนแข็งแรงคล้องลำคอของเธอเข้าหาตัวขณะที่กำลังเดินซื้อของด้วยกันอยู่ที่ซูเปอร์มาร์เก็ต"ไม่รู้""จะไม่รู้ได้ไงคะก็พี่ๆ เขาเป็นเพื่อนพี่โซ่ไม่ใช่หรือไง""แต่สาวๆ พวกนั้นก็เพื่อนหนูไม่ใช่เหรอ"ตอบไปอมยิ้มไปทำทีว่าไม่สนใจเรื่องที่เธอพูดแม้แต่น้อย ซีลเวียร์ไม่รู้หรอกว่าเขาเอ็นดูเธอมากแค่ไหนเขาชอบมากๆ เวลาที่เธอทำหน้างอ เขาชอบมากเวลาที่เธอใกล้ชิดเขาอย่างเป็นธรรมชาติ และเขาชอบมากเวลาที่เธอวิ่งโร่มาพึ่งพิงเขาเหมือนอย่างเมื่อก่อน ตอนที่เธอถูกคนอื่นแกล้งแล้ววิ่งโร่มาฟ้องเขา"ฮึก…""ฮื้อออ…"เด็กน้อยแก้มป่องแถมยังแดงอีกต่างหาก ขาของเธอสั้นๆ ป้อมๆ ใส่ชุดเจ้าหญิงกระโปรงบานสีชมพูอ่อนมือหนึ่งกอดตุ๊กตาบาร์บี้ ส่วนอีกมือจับชายเสื้อของพี่ชายที่รู้จักกันมาได้หลายเดือนแล้ว เธอชอบมัดผมแกละแล้วร้องไห้เสียงดังอย่างน่าสงสาร"คนไหน คนไหนทำหนูบอกพี่มา"เด็กน้อยอีกคนโตกว่าเธอไม่มาก เขามีผมดำขลับดวงตาที่ทอดมองเด็กสาวด้วยความสงสารหมายจะต้องปกป้องน้องสาวคน

47ฝันร้าย"ออกไปจากบ้านฉัน"เสียงโครมครามดังลั่นไปสามบ้านแปดบ้านในช่วงเวลาเช้าของวันนี้ ที่ว่าดังไปสามบ้านแปดบ้านเป็นเพราะเมื่อเช้าซอลเดินลงมาจากบ้านเหมือนอย่างเคยเธอกำลังเตรียมตัวทำขนมเหมือนอย่างทุกวัน ทว่าหูเธอได้ยินเสียงท่อรถบิ๊กไบค์คันใหญ่ขับเข้ามาจอดหน้าบ้านเธอเข้าใจว่าเป็นโซ่อาจจะพาลูกสาวของเธอมาหาแต่เมื่อออกไปที่หน้าบ้านกลับไม่ใช่โซ่แต่เป็น…"น้าซอลครับ ผมขอโทษ""ออกไปเบิร์ด อย่าให้ฉันต้องโทรแจ้งตำรวจ"ดูท่าแล้วเบิร์ดน่าจะเมามายมาระดับหนึ่งเลยแต่ขับรถบิ๊กไบค์มาถึงที่นี่ได้ก็ถือว่ามีสติพอสมควร อันที่จริงซอลไม่อยากจะเห็นหน้าของเบิร์ดอีกแล้วเป็นเพราะว่าเธอรู้ดีว่าเบิร์ดพาลูกสาวของเธอไปเป็นของเดิมพันอย่างคนที่ไร้ค่าความโชคดีของเกมนี้คือผู้ชายคนนั้นเป็นโซ่ โซ่ที่เธอเห็นมาแต่อ้อนแต่ออก โซ่ที่เธอเองก็ถือว่าเธอเลี้ยงเขามาเองกับมืออยู่บ่อยครั้ง โซ่คนที่เคยเป็นแฟนของลูกสาวเธอ คนที่หายหน้าไปหลังจากที่เธอไล่เขาในวันนั้น และกลับมาอีกครั้งด้วยการใช้ฐานะ 'พี่ชาย' คอยตามดูแลลูกสาวเธอในตอนที่เป็นแฟนกับเบิร์ด และโซ่ก็ดันเป็นคนที่ทำทุกทางเพื่อทวงผู้หญิงของเขาคืนแม้จะในฐานะเมียเดิมพันก็ตามโซ่เป