Todos os capítulos de รักที่เป็นม่านหมอก : Capítulo 11 - Capítulo 20

“หมอก รู้ไหมว่าเราดีใจมากแค่ไหนที่วันนี้หมอกมาหาเรา เราคิดว่าหมอกโกรธที่เรา...” ช่อแก้วตัดสินใจพูดอย่างตรงไปตรงมา น้ำเสียงเธอแผ่วลงเล็กน้อย หลังจากที่ทั้งคู่นั่งเงียบกันไปครู่หนึ่งและมีเพียงเสียงถอนหายใจเบา ๆ ของช่อแก้วเท่านั้น“มีแฟน?” หมอกพูดแทรกขึ้นมาทันทีราวกับรู้ว่าเธอจะพูดอะไรต่อเพราะนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เขาหุนหันพลันแล่นออกไปจากร้านของช่อแก้วเมื่อวานนี้ เพราะความขุ่นเคืองและความผิดหวังแล่นเข้าสู่หัวใจของเขาอย่างฉับพลันเมื่อเห็นเธออยู่กับเขต ความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้มันตีรวนอยู่ในอกไม่จางหาย“อะ...อืม” ช่อแก้วพยักหน้าเบา ๆ เพราะคำที่หมอกพูดตรงกับสิ่งที่เธอตั้งใจจะพูดพอดี เธออยากจะรู้เหตุผลที่แท้จริงจากปากของเขา เธออยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของพวกเขาไม่ต้องมีกำแพงอะไรมากั้นกลาง“เราไม่ได้โกรธเรื่องนั้นสักหน่อย”นานเป็นนาทีกว่าที่หมอกจะให้คำตอบ สายตาของเขากวาดมองไปรอบ ๆ ร้านเพื่อหลบเลี่ยงสายตาของช่อแก้ว และเขาเลือกที่จะตอบปฏิเสธ แม้ในใจจะรู้สึกตรงกันข้ามก็ตาม ความรู้สึกที่แท้จริงยังคงถูกซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีที่เย็นชาเสมอ“ถ้าไม่ใช่เรื่องนี้…แล้วทำไมตอนนั้นหมอกถึงดูโกร

“พี่ดีใจด้วยนะที่ได้ออเดอร์ใหญ่ แต่ว่า…ช่อจะไหวแน่เหรอ”ภายในร้านอาหารร้านเดิมที่ช่อแก้วให้สัญญากับเขตไว้แล้วว่าในคืนวันเสาร์เธอจะออกมาผ่อนคลายกับเขาเพื่อแก้ตัวจากรอบที่แล้ว ระหว่างที่ทั้งสองกำลังนั่งรับลมเย็นๆ อยู่ที่โต๊ะติดแม่น้ำกันแบบสบาย ๆ เหมือนอย่างเมื่อวันก่อนไม่มีผิดเพี้ยน เสียงสนทนาของพวกเขาก็ดังอยู่เป็นระยะ และตอนนี้ทั้งคู่ก็กำลังพูดคุยเรื่องร้านขนมของช่อแก้วที่เพิ่งได้ออเดอร์ใหญ่จากบริษัท CWE เมื่อวันก่อน“ต้องไหวสิคะพี่เขต! ช่อจ้างคนมาช่วยเพิ่มแล้วค่ะ”ช่อแก้วที่คืนนี้เลือกดื่มเป็นค็อกเทลที่มีปริมาณแอลกอฮอล์ไม่มากนักเพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการทำงาน ก็ให้คำตอบคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามกันด้วยเสียงแผ่วเบา ขณะเดียวกัน เธอก็หลุบตาลงมองแก้วเครื่องดื่มสีสันฉูดฉาดตรงหน้าพร้อมใช้ความคิดไปด้วย“แล้วช่อต้องเอาตัวอย่างขนมเข้าไปให้ลูกค้าดูตอนไหนเหรอ” เขตเอ่ยถามแฟนสาวเพิ่มเติมด้วยความสนใจ และดูเป็นห่วงเป็นใยเธออย่างมาก ตอนนี้เขายังคงอยู่ในชุดทำงาน พร้อมปลดเปลื้องกระดุมสองเม็ดบนคอเสื้อออกพอลวก ๆ เท่านั้น“วันจันทร์หน้า ตอนบ่ายสองค่ะ” ช่อแก้วตอบพลางเลื่อนสายตาหันไปมองแฟนหนุ่มของตัวเองเล็

เช้าวันต่อมา ช่อแก้วเดินทางมาถึงที่ร้านตั้งแต่หกโมงเช้าเหมือนอย่างทุกวัน เธอเดินตรงไปยังประตูร้านที่ยังคงปิดสนิท หยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าเพื่อไขประตูเข้าไปข้างใน แต่แล้วไหล่เล็กก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อจู่ ๆ มีมือหนามาคว้ากุญแจไปจากมือเสียก่อน“เราช่วย” เสียงทุ้มนุ่มที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหู ทำให้ช่อแก้วหันขวับไปมอง“หมอก! มาแต่เช้าเลยเหรอ ตกใจหมดเลย” ช่อแก้วโล่งอกมากที่เป็นหมอก ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างวางใจ เธอรู้อยู่แล้วว่าเขาจะต้องมาตามคำสัญญา แต่ไม่คิดว่าจะเช้าขนาดนี้“เพราะรู้ไงว่าช่อต้องมาเปิดร้านเอง แล้วทำไม…ไม่ให้ลูกน้องมาเปิดล่ะ”หมอกพูดไปก็ใช้กุญแจไขประตูบานพับแบบม้วนขึ้นด้านบนไปด้วยอย่างคล่องแคล่ว แล้วออกแรงยกดันขึ้นไป ก่อนที่ช่อแก้วจะชี้ไปยังลูกกุญแจอีกดอกที่ใช้เปิดประตูกระจกด้านใน“ก็ต้องมาเตรียมเมนูสำหรับช่วงเช้าอยู่แล้วไง แต่เดี๋ยวหกโมงครึ่งลูกน้องก็มากันแล้วล่ะ” ช่อแก้วอธิบาย”เราว่าช่อแก้วควรเทรนงานลูกน้องไว้บ้างนะ เผื่อมีธุระต้องออกไปจัดการจะได้ให้ลูกน้องทำแทนได้บ้าง แล้วต่อไปถ้าจะขยายสาขา ไม่ต้องแยกร่างเลยเหรอ” มือหนาของหมอกเลื่อนเปิดประตูกระจกด้านใน รอให้ร่างเล็กของช่อแก

“ได้ไปหาอาฟลอยด์กับอาปุ้ยบ้างไหมช่อแก้ว” หมอกเอ่ยถามขึ้นขณะที่ทั้งสองคนยังนั่งอยู่ตรงข้ามกันภายในห้องทำงานของเขา แน่นอนว่าหมอกรู้ว่าพ่อแม่บุญธรรมกับน้อง ๆ วัยมัธยมของช่อแก้ว ได้ย้ายไปอยู่จังหวัดสกลนครแล้ว และเธอก็พักอยู่คอนโดที่กรุงเทพเพียงลำพัง“ตั้งแต่วุ่น ๆ กับงานที่ร้านก็ไม่ได้ไปเลยอะหมอก แล้วส่วนมากป๊ากับแม่ก็จะพาฟาเดียกับเฟรมมาหามากกว่า อย่างน้อยก็เดือนละครั้งน่ะ หมอกถามเพราะอยากไปเยี่ยมป๊ากับแม่เหรอ” ช่อแก้วบอกไปตามความเป็นจริงก่อนจะย้อนถามกลับ เพราะเธอก็คิดถึงครอบครัวของเธอมากเช่นกัน“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ เราคิดถึงบรรยากาศที่นั่น” ความจริงแล้วเขาไม่ได้คิดถึงแค่บรรยากาศท้องทุ่งนาที่สดชื่นในจังหวัดสกลนครเท่านั้น แต่นั่นเป็นที่แรกที่เขาได้พบช่อแก้ว ความทรงจำมากมายจึงผุดขึ้นมาในใจของเขาไม่หยุดหย่อน“ถ้างั้น…ไว้หลังจากที่เราส่งออเดอร์ของหมอกเสร็จแล้ว ค่อยไปด้วยกันนะ” ช่อแก้วเสนอไอเดีย เพราะรู้ดีว่าออเดอร์สามพันกล่องนี้สำคัญกับร้านมากแค่ไหน“หรือว่าเราจะยกเลิกออเดอร์ดี จะได้ไปกันเลยไง”“ถ้ายกเลิกออเดอร์เราปรับสองเท่าเลยนะ” ช่อแก้วตอบกลับไปทันควัน ใบหน้าของเธอดูจริงจังกว่าที่เขาคิดไว้

ช่อแก้วที่ไม่เคยลืมว่าตัวเธอทำการรับปากออมเอาไว้ว่ายังไงบ้าง เธอจึงไม่ลังเลที่จะรีบทำหน้าที่ในส่วนของตัวเอง เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องรู้สึกค้างคาอีกต่อไป ด้วยการนัดให้หมอกและออมออกมาเจอกันในช่วงเย็นของวันนี้ ซึ่งเป็นตอนที่เธอปิดร้านของเธอเรียบร้อยแล้วช่อแก้วที่ไม่ต่างจากแม่สื่อแม่ชัก จึงมีหน้าที่ทำให้เพื่อนทั้งสองคนของเธอมารู้จักกันและจำเป็นจะต้องเดินทางไปที่ร้านอาหารนั้นด้วย เพราะเธอรู้ดีว่าหากปล่อยให้เพื่อนทั้งสองคนของเธอไปเจอกันเพียงลำพัง เรื่องราวมันจะออกมาเละเทะในรูปแบบไหน แน่นอนว่าหมอกจะต้องไม่พอใจมาก ดังนั้นเธอจึงต้องไปทำหน้าที่คล้ายตัวเชื่อมระหว่างทั้งสองคน มิหนำซ้ำยังต้องทำทีเหมือนว่าเธอก็แค่บังเอิญเจอออมที่ร้านอาหารเดียวกันอีกต่างหากก่อนหน้านี้ไม่นาน ในช่วงบ่ายแก่ ๆ ของวันเดียวกัน หลังจากที่ช่อแก้วเอ่ยปากชวนหมอกด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเป็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได้ หมอกก็ทำเพียงแค่เลิกคิ้วเล็กน้อยเป็นเชิงสงสัย ก่อนจะพยักหน้ารับคำอย่างง่ายดายจนน่าแปลกใจ นั่นทำให้ช่อแก้วแอบรู้สึกโล่งใจไม่น้อย ทว่าในอีกมุมหนึ่ง เธอก็อดที่จะรู้สึกกระวนกระวายใจไม่ได้ เพราะลึก ๆ แล้วเธอรู้ดีว่าการนั