Todos os capítulos de รักที่เป็นม่านหมอก : Capítulo 1 - Capítulo 10

มหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกาตลอดช่วงเวลากว่าหกเดือนที่ผ่านมา ทุกลมหายใจเข้าและออกของ หมอก ม่านหมอก นั้นจดจ่อไปที่วิทยานิพนธ์เพียงอย่างเดียวเท่านั้น เขาทั้งมุ่งมั่นและตั้งใจ ใช้เวลาอยู่กับมันนานกว่าวันละสิบชั่วโมงเป็นขั้นต่ำ เพราะถ้าหากไม่มีอะไรผิดพลาด เขาก็จะจบการศึกษาในระดับปริญญาโทได้อย่างสมบูรณ์แบบ และจะได้เดินทางกลับประเทศไทยเสียที ซึ่งสิ่งแรกที่เขาตั้งใจทำก็คือการไปหาเพื่อนสนิทในวัยเด็กที่หัวใจของเขามันเรียกร้องให้เป็น ‘มากกว่าเพื่อน’สองขายาวก้าวเข้ามาในห้องนอนเพื่อจะตรวจเช็กงานบนหน้าจออีกครั้ง ทว่ายังไม่ทันได้ทำอะไร เขาก็ต้องหยุดชะงักอยู่กับที่ เมื่อเห็นว่า ช่อแก้ว หญิงสาวผู้เพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขากำลังนั่งอยู่บนเตียง“ชะ ช่อแก้ว...” หมอกแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขาจึงยกมือขยี้ตาด้วยความสับสนว่านี่เขาคิดถึงเธอจนอาการหนักถึงขั้นมองอะไรก็เห็นหน้าเธอไปหมดเลยได้ยังไง หมอกหลับตาลงหนึ่งครั้งและลืมตาขึ้นมาใหม่ แต่เธอก็ยังคงอยู่ที่เดิม แถมยังส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มมาให้เขาอีกต่างหาก หมอกจึงรู้ได้ทันทีว่าภาพที่เห็นไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นช่อแก้วคนเดิมของเขาจริง ๆทันใดนั้น ช่อแก้

ซูเปอร์คาร์ราคาแพงคันสีดำเงาวับออกตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยเสียงเครื่องยนต์ที่ดังก้องไปทั่วถนนยามเช้าที่เริ่มจอแจและเต็มไปด้วยความคึกคักของผู้คนที่ใช้ชีวิตในเมือง วันนี้หมอกค่อนข้างอารมณ์ดีมากเป็นพิเศษ บนใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ อยู่ตลอดเวลา ริมฝีปากหยักได้รูปเผยอขึ้นเล็กน้อย พลางร้องเพลงคลอเบา ๆ ไปกับเพลงรักจังหวะสนุกสนานที่เขาเปิดอยู่ ราวกับต้องการประกาศความสุขของตัวเองให้โลกรู้เมื่อจุดมุ่งหมายที่เขากำลังจะไปถึงในอีกไม่ถึงห้านาทีนี้ มันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกอยากร้องเพลงรักสักเพลงให้ดังกว่านี้ เพื่อระบายความรู้สึกเบิกบานใจและตื่นเต้นที่อัดแน่นอยู่ภายในอกออกมา ต่อให้การจราจรในย่านนี้จะค่อนข้างติดขัดจนชวนให้เขาหงุดหงิดมากก็ตาม ปกติแล้วถนนเส้นนี้ก็มักจะหนาแน่นไปด้วยรถยนต์ช่วงเวลาเร่งด่วนเสมอ เพราะหลังย่านนี้เป็นที่ตั้งของบริษัทชั้นนำหลายแห่ง รวมถึงตึกสูงระฟ้าอันเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ Captivating W Enticing Co.,Ltd. ธุรกิจใหญ่ของครอบครัวเขา แถมยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนคอนแวนต์ชื่อดังอีกด้วยถึงแม้จะเป็นเส้นทางที่เขาต้องผ่านเป็นประจำ แต่ครั้งนี้หมอกกลับไม่ได้รู้สึกอาร

“พี่ว่าเพื่อนคนนั้นของช่อ ต้องคิดไม่ซื่อกับช่อแน่ ๆ เชื่อพี่สิ” เขตยังคงหมกมุ่นกับเรื่องของหมอกไม่ยอมหยุด เขายังคงซักไซ้ถามอะไรหลาย ๆ อย่างเพิ่ม คล้ายจะจับผิดเธอให้ได้ ทว่าพอได้ยินแบบนั้น ช่อแก้วก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธกลับไปทันที นัยน์ตากลมโตส่อแววไม่เห็นด้วยกับอีกฝ่ายอย่างชัดเจน ราวกับกำลังบอกว่าความคิดเหล่านั้นมันเป็นไปไม่ได้เลย“เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและจริงจัง ปนกับความหงุดหงิดเล็กน้อยที่แฟนหนุ่มดูเหมือนจะไม่เชื่อใจเธอเลย ช่อแก้วจึงต้องการจะตัดบทความคิดเพ้อเจ้อเหล่านั้นของเขตให้จบไปเสียที ซึ่งพอเขตได้ยินแบบนั้น คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ นึกสงสัยว่าทำไมช่อแก้วถึงได้รีบปัดตกการคาดเดาของเขาด้วยท่าทีที่เด็ดขาดนัก“ช่อกับหมอกเราเป็นเพื่อนกันมานานแล้วนะคะพี่เขต แทบจะตั้งแต่ช่อจำความได้เราก็เป็นเพื่อนกันแล้วด้วยซ้ำค่ะ อีกอย่าง...พวกเราไม่ได้เจอหน้ากันมาเป็นสิบกว่าปีแล้วด้วยนะคะ เพราะเขาไปเรียนต่อที่อเมริกา เพราะงั้นหมอกจะเอาเวลาไหนมาสนใจในตัวช่อกันล่ะคะ มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอกค่ะที่เขาจะคิดอะไรเกินเลยกับเพื่อนสนิทน่ะ” ช่อแก้วยื่นคำขาดเพราะทนฟังคำพูด

ในเวลาเดียวกัน ทางฝั่งของช่อแก้วหลังจากนั้นไม่นาน ช่อแก้วก็ดึงสมาธิตัวเองให้กลับมาจดจ่ออยู่กับการทำขนมของเธอต่ออย่างเต็มที่ วันนี้ลูกค้าที่ร้านเธอเยอะเป็นพิเศษ ทำให้เธอต้องหัวหมุนกับการอบขนมและจัดเตรียมเมนูต่างๆ อย่างไม่หยุดหย่อน เพราะร้านขนมของเธอเน้นการขายแบบเพิ่งออกจากเตาใหม่ๆ นั่นจึงทำให้เธอต้องง่วนอยู่กับสิ่งนี้เกือบตลอดทั้งวัน จะมีโอกาสออกมาสูดอากาศข้างนอกบ้างก็แค่ตอนที่เธอต้องยกถาดขนมที่ร้อนระอุออกมาจัดเรียงที่หน้าร้าน หรือไม่ก็เป็นช่วงตอนที่ขนมกำลังถูกอบอยู่ในเตาซึ่งเป็นเวลาไม่กี่นาทีเท่านั้น“วันนี้ลูกค้าเยอะทั้งวันเลย ช่อขอโทษนะคะที่ทำให้พี่เขตต้องมาเหนื่อยด้วย ทั้งที่วันนี้มันเป็นวันหยุดพักผ่อนของพี่แท้ ๆ ช่อรู้สึกผิดจริง ๆ ค่ะ”หนึ่งชั่วโมงก่อนที่จะถึงเวลาปิดร้าน ช่อแก้วที่ทำการปิดใช้งานเตาทำขนมแล้ว ก็รีบมาเอ่ยขอโทษแฟนหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เธอไม่ได้มีเจตนาอยากใช้งานเขตแบบนี้เลยแม้แต่น้อย“เรื่องเล็กน้อยน่ะช่อ พี่เต็มใจมาช่วยช่อนี่นา ไม่ได้เหนื่อยอะไรเลย” เขตที่กำลังยืนประจำอยู่ตรงตำแหน่งคิดเงินตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ เหมือนไม่ได้มองว่าสิ่งนี้มันเ

กึกกัก! กึกกัก! กึกกัก!เสียงเหล็กกระทบกันดังขึ้นต่อเนื่องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เมื่อหมอกเลือกออกกำลังกายด้วยท่า Machine Pec Fly ซึ่งเป็นการออกกำลังกายกล้ามเนื้อหน้าอก ท่านี้จะเป็นการยืด และบีบกล้ามเนื้ออกจนสุด โดยมีการออกแรงต้านจากน้ำหนักที่ถูกตั้งไว้ ปล่อยให้เหงื่อไหลชุ่มไปทั่วทั้งตัวจนเสื้อกล้ามสีเทาเปียกชุ่มเกือบจะเป็นสีดำ หมอกพยายามใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีเพื่อผลักความรู้สึกหนักอึ้งในอกออกไปให้หมดสิ้น ราวกับว่าหากเขาออกกำลังกายหนักพอ ความเจ็บปวดในใจก็จะมลายหายไปเช่นกัน“ฟิตจริง ๆ เลยนะลูกชาย ออกกำลังกายจนเดี๋ยวนี้ตัวใหญ่กว่าป๊าแล้วนะเนี่ย” เสียงอบอุ่นของผู้เป็นพ่อดังขึ้นจากทางด้านหลัง วราในชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อดีเดินเข้ามายังห้องออกกำลังของบ้าน พร้อมถือเครื่องดื่มเกลือแร่สำหรับลูกชายไว้ในมือ สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความภาคภูมิใจในตัวลูกชาย แต่ก็ดูกังวลเล็กน้อย“ตอนทำวิทยานิพนธ์ทิ้งช่วงไปนานครับป๊า ก็เลยต้องกลับมาฟิตหน่อย แล้วก็ยังปรับเวลาไม่ได้ด้วยครับ” หมอกรับเครื่องดื่มจากคนเป็นพ่อ พลางใช้ผ้าขนหนูสีขาวสะอาดซับเหงื่อที่ผุดทั่วกรอบหน้า การออกกำลังกายหนักช่วยให้เขาหยุดคิดเรื่องที่วนเวียนอย