Todos os capítulos de รักที่เป็นม่านหมอก : Capítulo 31 - Capítulo 40

เมื่อหมอกพูดจบเพียงเท่านั้น เขาก็ปรนเปรอให้ช่อแก้วจนเธอครางเสียงกระเส่าอยู่นาน ก่อนที่เธอจะขยับมือทั้งสองไปบีบเค้นหน้าอกอิ่มของตัวเองไปด้วย ตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่านขึ้นมา แต่ทุกอย่างก็ยิ่งชวนให้สติใกล้จะหลุดลอยเมื่อหมอกเริ่มรุกล้ำหนักขึ้น จากที่วนลิ้นอยู่ในร่องรักชุ่มฉ่ำเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นลากมันขึ้นมาหยุดอยู่ตรงเม็ดเสียวสีหวาน ครอบครองมันด้วยริมฝีปากหยักที่ขยับราวกับกำลังระรัวชิมอย่างขาดสติหมอกทั้งจูบ ทั้งดูดดึง โลมเลียเหนือเม็ดเล็ก ๆ นั้นอย่างถี่รัวเมื่อเห็นว่าช่อแก้วชอบมันขนาดไหนในยามที่เขาลงลิ้นปรนเปรอให้เธอ เสียงหอบหายใจของเธอที่ยิ่งดังและติดขัดขึ้น ยิ่งชวนให้ชายหนุ่มอยากจะจับเธอกินหลาย ๆ รอบศีรษะของหมอกถูกกดลงให้แนบกับส่วนอ่อนไหวของช่อแก้วมากยิ่งขึ้น มาจากแรงมือเล็ก ๆ ข้างหนึ่งที่เอื้อมมือลงมาขยุ้มเส้นผมสีเข้มของเขาแทนการระบายอารมณ์ เพื่อส่งให้เธอถึงฝั่งฝันที่กำลังปรากฏอยู่ตรงหน้า“มะ... ไม่ไหว... ไม่ไหวแล้ว เราจะเสร็จแล้วหมอก... จะ... อะ! อ๊า!” เสียงหวานพูดอย่างกระเส่าและขาดห้วงทว่าก็ยังฟังรู้เรื่องดี เอวบางจากที่วางราบไปกับเคาน์เตอร์ก็ค่อย ๆ ยกลอยขึ้นตามแรงตรงสะโพก เพียงแค่

คำกล่าวจากช่อแก้วทำให้หมอกยืนนิ่งค้างไปในทันที ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจไม่แพ้เธอเลย บรรยากาศยามเย็นรอบร้านที่เคยอบอวลและเงียบสงบพลันเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดขึ้นมาในพริบตาทั้งสองคนนั่งนิ่งเงียบกริบ จนมีเพียงเสียงหัวใจของทั้งคู่ที่เต้นระรัวอยู่ในอกอย่างบ้าคลั่งเท่านั้น หมอกยังคงมองช่อแก้วด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามมากมาย ความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามาในใจของเขา ทั้งความสุข ความตื่นเต้น ความกังวล เพราะรู้ดีว่าความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงกำลังจะมาถึงเป็นแน่“ช่อแก้ว…แน่ใจเหรอ” หมอกถามพลางกุมมือของช่อแก้วแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติช่อแก้วพยักหน้าช้า ๆ นัยน์ตาของเธอฉายความหวาดหวั่น เธอนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น ที่ความรักของพวกเขาได้ก้าวข้ามทุกเส้นแบ่ง และก็รู้ดีว่ามันสามารถนำไปสู่ผลลัพธ์ทางนี้ได้จริง ๆ“ระ เรา…เราจะทำยังไงดีหมอก” ช่อแก้วถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ สีหน้าของเธอยังคงตกตะลึงไม่หาย รู้ว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนทางแยกสำคัญของชีวิต และไม่รู้จะก้าวไปทางไหนหมอกรีบดึงช่อแก้วเข้ามากอดไว้ในอ้อมออกทันที เขากดจูบลงบนหน้าผากมนของเธอเบา ๆ พยายามส่งผ่านความอุ่นใจและความเชื่อมั่นให้เธอรับ

เช้าวันนั้นที่บ้านของหมอกดูจะคึกคักเป็นพิเศษ แตกต่างจากความเงียบสงบที่เคยเป็นมาตลอดหลายปีหลังจากที่ลูก ๆ ไปเรียนต่ออเมริกา เสียงหัวเราะดังผสานกันกับเสียงพูดคุยดังแว่วมาจากห้องทานอาหาร วราและมุกดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าของทั้งสองคนตั้งแต่หลังตื่นนอนได้ไม่นาน ส่วนเมฆก็กรุ้มกริ่มและแซวด้วยอารมณ์ขันอยู่ห่าง ๆ คอยมองน้องชายฝาแฝดที่ดูจะมีความสุขจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ช่อแก้วนั่งอยู่ตรงข้ามกับหมอก บนโต๊ะอาหารที่เต็มไปด้วยอาหารเช้าหลากหลายชนิด โดยมีมุกคอยตักนั่นตักนี่ให้ช่อแก้วไม่หยุด จนหมอกต้องแอบดึงมือแม่ไว้เบา ๆ เพราะกลัวว่าช่อแก้วจะอึดอัดเกินไป ซึ่งช่อแก้วเองก็ยิ้มรับด้วยความเกรงใจ เธอรู้สึกอบอุ่นใจมาก เพราะการต้อนรับของครอบครัวของหมอกผู้มีพระคุณต่อเธอดีเกินกว่าที่เธอคาดคิดไว้มากเหลือเกิน“ช่อแก้วทานเยอะ ๆ นะลูก ช่วงนี้ต้องบำรุงเป็นพิเศษ” มุกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรักและความเอ็นดู ก่อนจะหันไปมองค้อนใส่หมอกที่เอาแต่ตักอาหารให้ช่อแก้วอยู่ตลอด “หมอกก็เหมือนกัน รีบทานเข้าสิ เดี๋ยวจะสายเอา”“ครับแม่มุก”หลังจากทานมื้อเช้าอันแสนอบอุ่นเสร็จ ทุกคนก็ย้ายมานั่

วันต่อมาระหว่างที่กำลังหลับใหลอยู่ในตอนเช้าตรู่ เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของช่อแก้วก็ดังอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เธองัวเงียเล็กน้อย ก่อนจะพลิกตัวหันไปคว้ามันมาดูทั้งที่ยังลืมตาตื่นไม่เต็มตาดี ก็พบว่าเป็นสายเรียกเข้าจากเบอร์ที่คุ้นเคย“…อือ ฮัลโหลค่ะป๊า” ช่อแก้วตอบรับเสียงแผ่ว เมื่อคืนนี้เธอเธอย้ายมาอยู่บ้านหมอกแล้ว แต่ก็ยังคงนอนห้องเดิมของหมอกเป็นการชั่วคราวอยู่ดี เพื่อจะได้ไม่ต้องจัดของวุ่นวายตอนดึก“ช่อแก้ว!” เสียงของป๊าฟลอยด์ดังลั่นมาตามสายและเต็มไปด้วยความร้อนใจ “ป๊ากับแม่ปุ้ยกำลังไปกรุงเทพฯ แล้วนะลูก ไม่ต้องห่วงนะ จะไปถึงเร็ว ๆ นี้แหละ”“คะ!?” ช่อแก้วสะดุ้งเล็กน้อย เธอคงลืมไปว่าหลังจากที่เธอโทรไปแจ้งข่าวดีเรื่องการตั้งครรภ์เมื่อวานนี้ในตอนดึก ๆ ป๊าฟลอยด์กับแม่ปุ้ย พ่อแม่บุญธรรมของเธอก็คงจะตกใจและดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่เป็นแน่ “อะ อะไรนะคะป๊า! มาตอนนี้เลยเหรอคะ” ช่อแก้วรีบถามกลับไป ทั้งที่สีหน้ายังคงงัวเงียอยู่เล็กน้อย“ใช่สิลูก! ป๊ากับแม่ปุ้ยเป็นห่วงหนูจะแย่ แล้วก็ดีใจด้วย! แต่เดี๋ยวไปถึงแล้วจะโทรหาอีกทีนะ ไม่ต้องไปไหนล่ะ รอด้วยนะ” ป๊าฟลอยด์กล่าวร่ายยาวด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะวางส

ในช่วงบ่ายของวันเดียวกันนั้น เสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบา ๆ สร้างความเย็นสบายให้ทั่วทั้งห้องนอนก็ยังคงดังอยู่ หมอกลุกขึ้นไปขยับผ้าม่านที่หน้าต่างเพื่อให้แสงแดดส่องลอดผ่านเข้ามาเพียงเล็กน้อย และไม่รบกวนการนอนของช่อแก้วมากเกินไป เพราะเธอกำลังนอนหลับอย่างสงบหลังจากที่เขาปลอบโยนเธออยู่นานหลายนาที ในสายตาของหมอกแล้วช่อแก้วนั้นดูน่าสงสารเหลือเกินในยามที่อ่อนแอเช่นนี้ หมอกได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขารู้สึกผิดที่ตัวเองไม่สามารถรับมือกับอารมณ์ที่ปั่นป่วนของเธอได้ดีพอ แม้จะพยายามเข้าใจ แต่บางครั้งคำพูดของเธอก็ยังคงกระทบจิตใจเขาอยู่บ้างเล็กน้อยเขาเฝ้ามองช่อแก้วนอนหลับตาพริ้มอยู่อย่างนั้นสักพักใหญ่ ๆ จนมั่นใจว่าเธอหลับลึกและคงจะไม่ตื่นง่าย ๆ ในเร็ว ๆ นี้ แล้วหมอกจึงค่อย ๆ ลุกขึ้น พยายามไม่ให้เกิดเสียงดังรบกวนการพักผ่อนของเธอ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนอย่างช้า ๆ พร้อมปิดประตูเบา ๆเมื่อเขาเดินลงมาถึงชั้นล่าง หมอกก็สังเกตว่าบรรยากาศยังคงเงียบสงบผิดปกติ เขาจึงเดินไปสำรวจให้ทั่วยังห้องรับแขกและห้องครัว แต่ก็ไม่พบใครเลย จึงคาดว่าป๊ากับแม่มุกน่าจะออกไปทำธุระข้างนอกและยังไม่กลับ ส่วนเมฆก็คงจะรีบเดินทาง