Todos os capítulos de รักที่เป็นม่านหมอก : Capítulo 21 - Capítulo 30

หมอกกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนตามหลังมือ ข้อนิ้วของเขาเริ่มขึ้นสีขาวโพลน ความร้อนผ่าวแผ่ซ่านขึ้นมาถึงใบหน้า ไล่ไปตามลำคอจนรู้สึกอึดอัด ร้อนรุ่มราวกับถูกไฟสุมอก ภาพของเขตที่กำลังซุกไซร้หญิงอื่นอย่างโจ่งแจ้งยังคงติดตา ไม่ว่าจะกะพริบตาถี่แค่ไหน ภาพเหล่านั้นก็ไม่จางหายไปจากห้วงความคิด มันเหมือนกำลังตอกย้ำความเจ็บปวดและความผิดหวังที่เขาต้องทนเห็น ความสมเพชที่เคยรู้สึกในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธที่คุกรุ่นอยู่ในอก อยากจะระเบิดออกมาเป็นเปลวเพลิงที่เผาผลาญทุกสิ่งหมอกอยากจะบุกไปฉีกหนังหน้าไอ้สารเลวนั่นให้แหลกคามือตรงนั้นเลย อยากจะลากคอมันมาคุกเข่าขอโทษช่อแก้วต่อหน้า อยากจะตะโกนบอกความจริงทุกอย่างให้เธอรู้เดี๋ยวนี้ ให้เธอได้หลุดพ้นจากวงจรการหลอกลวงที่น่าขยะแขยงนี้เสียทีแต่แล้ว ภาพรอยยิ้มอันสดใสของช่อแก้วก็ผุดขึ้นมาในหัว รอยยิ้มที่เขาเฝ้าแอบรักมานานหลายปี รักอย่างเงียบงันและยาวนานที่สุดในชีวิต รอยยิ้มของช่อแก้วคือรอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบของเขาสว่างไสวเสมอมา เป็นรอยยิ้มที่เยียวยาจิตใจของเขาในวันที่รู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้างในต่างแดน ความคิดนั้นหยุดยั้งทุกการเคลื่อนไหวของเขาทันที กระทั่

ขณะที่กำลังนั่งเฝ้าช่อแก้วอยู่อีกพักใหญ่ หมอกก็สังเกตว่าอาการผิดปกติของช่อแก้วดูไม่ลดลงเลยสักนิด เรือนร่องเล็ก ๆ ตรงหน้าเริ่มสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้ เปลือกตาที่ปิดสนิทเริ่มกระตุกถี่ ๆ ใบหน้าของเธอยังคงแดงก่ำและมีเหงื่อไหลออกมาจากไรผมข้างขมับมากขึ้นเรื่อย ๆการหายใจของช่อแก้วเริ่มหนักหน่วงและถี่กระชั้น ริมฝีปากที่บวมเจ่อเผยอออกเล็กน้อย เผยให้เห็นลมหายใจร้อนผ่าวที่เป็นไอออกมาหมอกใช้หลังมืออังสัมผัสกับไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ มันร้อนระอุจนน่าตกใจ ความร้อนนั้นไม่ได้มาจากไข้หวัดธรรมดา แต่มันเป็นความร้อนที่เกิดจากปฏิกิริยาของร่างกายต่อสารเคมีอันตรายบางอย่างที่กำลังถูกซึมซับเข้าสู่กระแสเลือดของเธอ“ช่อแก้วได้ยินเราไหม” หมอกพยายามเรียกชื่อเธอพลางแตะบนแก้มเธออย่างแผ่วเบา แต่ช่อแก้วยังคงไม่ตอบสนองกลับมา ร่างกายของเธอยังคงสั่นเทาและหายใจแรงขึ้นเรื่อย ๆ หากมองเผิน ๆ แล้วท่าทีของเธออาจจะดูเหมือนคนที่มึนเมาอย่างหนัก แต่ไม่ใช่เลย เพราะอาการของช่อแก้วในตอนนี้มันรุนแรงกว่าการมึนเมาแบบทั่วไปอย่างที่หาดูได้ยากมากทว่าไม่นานนัก เปลือกตาของเธอก็ขยับอีกครั้ง ราวกับกำลังต่อสู้กับภาพหลอนที่เกิด

รถยนต์คันหรูของหมอกเข้าไปจอดเทียบอยู่หน้าโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมือง ซึ่งเป็นโรงแรมในเครือของตระกูล รอบข้างมีแสงไฟระยิบระยับจากโคมไฟระย้าซึ่งประดับอยู่บนเพดานหน้าทางเข้าล็อบบี้ เมื่อได้ที่จอดแล้วหมอกก็ดับเครื่องยนต์อย่างระมัดระวัง ก่อนจะรีบเดินลงจากรถแล้วอ้อมไปเปิดประตูให้ฝั่งช่อแก้วตามแบบฉบับของสุภาพบุรุษ สีหน้าของเขาดูผ่อนคลายและเต็มไปด้วยความปลาบปลื้มใจที่หาดูได้ยากยิ่ง ดวงตาคู่คมดูอ่อนโยนเสมอเมื่อมองมาที่เธอ ทางด้านของช่อแก้วนั้นก็กำลังก้าวลงจากรถด้วยรอยยิ้ม ชุดเดรสสีชมพูโอรสพาสเทลที่เธอเลือกใส่ในวันนี้ช่วยขับให้ผิวขาวผ่องของเธอดูโดดเด่นและเปล่งปลั่งยิ่งขึ้นเมื่ออยู่ท่ามกลางแสงไฟทั้งคู่เดินตรงไปยังห้องอาหารสุดหรูของโรงแรมที่ถูกจองไว้ล่วงหน้าอย่างดี บรรยากาศรอบ ๆ นั้นเงียบสงบและเป็นส่วนตัวมาก โดยมีเสียงเพลงแจ๊สจากดนตรีสดที่เล่นคลอเบา ๆ สร้างความโรแมนติกให้แก่ทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี ซ้ำยังชวนให้จิตใจผ่อนคลายอีกด้วยทันทีที่มาถึงโต๊ะ หมอกก็ดึงเก้าอี้ให้ช่อแก้วด้วยความเอาใจใส่จนเธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ก่อนที่พนักงานในชุดเครื่องแบบประจำภัตตาคารจะนำเมนูอาหารที่ถูกจัดวางอย่างสวยงามมา

เช้าวันต่อมาสัมผัสอบอุ่นจากผ้าห่มผืนหนานั้นโอบล้อมร่างกายของหมอกและช่อแก้วอยู่ หมอกลืมตาขึ้นช้า ๆ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำของเขาทุกท่วงท่า ถึงแม้ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ช่อแก้วดื่มเข้าไปจะมากเกินพอจนทำให้เธอขาดสติไปบ้าง แต่ทุกสัมผัส ทุกเสียงกระซิบและรสจูบที่เร่าร้อน ล้วนเป็นความจริงที่เกิดขึ้นแล้วอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ริมฝีปากของเขายังมีรสชาติของไวน์แดงและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของช่อแก้วก็ยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายจมูก“...อึก อืม”หมอกพลิกตัวเบา ๆ หันหน้าไปมองร่างเล็ก ๆ ที่หลับใหลอยู่ข้างกาย ใบหน้าอ่อนหวานของช่อแก้วดูสงบและไร้เดียงสาเสมอ แม้ในยามหลับใหล เส้นผมยาวสลวยเป็นแพอยู่บนหมอนสีขาวสะอาด หมอกอมยิ้มน้อย ๆ ก่อนที่ความรู้สึกผิดจะแล่นตรงเข้ามาในใจ หมอกรู้ดีว่าเขาไม่ควรฉวยโอกาสกับเธอในยามที่เธออ่อนแอและไร้สติ แต่ในอีกมุมหนึ่ง เขาก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าลึก ๆ แล้วเขาปรารถนาที่จะอยู่ใกล้ชิดเธอมากแค่ไหน“เรา…อยากให้หมอกกอดเราแน่น ๆ…ได้ไหม ช่วยปลอบเราให้ลืม ฮึก! ทุกเรื่องร้าย ๆ ไปให้หมดหน่อยนะหมอก”นั่นคือคำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากบางของช่อแก้ว มันยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของเข

เมื่อช่อแก้วกลับมาถึงคอนโด ทุกคำพูดของหมอกก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธออย่างชัดเจน คำสารภาพของเขานั้นจริงใจเสียจนเธอไม่อาจแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน หรือคิดว่าเป็นเพียงแค่คำเพ้อของคนป่วยได้อีกต่อไป ช่อแก้วเดินตรงไปยังห้องนอน ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มอย่างหมดเรี่ยวหมดแรงเธอจ้องมองเพดานห้องด้วยแววตาเหม่อลอย กำลังใช้สมองของเธอกำลังพินิจพิจารณาเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหมอกจะเป็นไปได้จริงเหรอ?คำถามนี้ผุดขึ้นมาในหัวของเธอซ้ำ ๆ เพราะพวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้ว แต่การก้าวข้ามจากคำว่า 'เพื่อน' ไปสู่ 'คนรัก' มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เรียกได้ว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่อาจส่งผลต่อทุกสิ่งทุกอย่างยิ่งไปกว่านั้น ความเหมาะสมทางฐานะและสถานะในสังคมก็เป็นอีกหนึ่งความกังวลที่กัดกินใจของช่อแก้ว เธอรู้ดีว่าครอบครัวของหมอกมีฐานะที่ดี มีฐานะทางสังคมสูงส่งกว่าเธอมาก ในขณะที่เธอเป็นเพียงเจ้าของร้านขนมเล็ก ๆ คนหนึ่ง แม้จะมีความสามารถไม่น้อยและร้านก็กำลังไปได้ดี แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหมอกเลยสักนิดคืนนั้น ช่อแก้วนอนแทบไม่หลับ เธอพลิ