Todos os capítulos de รักที่เป็นม่านหมอก : Capítulo 51 - Capítulo 60

หลังจากวินาทีแห่งความตื้นตันใจที่หนูน้อยข้าวหอมลืมตาดูโลกผ่านพ้นไปแล้ว ช่อแก้วก็ถูกย้ายมาพักฟื้นที่ห้องพิเศษสำหรับคุณแม่หลังคลอด โดยมีหมอกที่ไม่ยอมห่างไปไหนเลยแม้แต่นาทีเดียว เขายังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงของช่อแก้ว มือของเขากุมมือเธอไว้แน่น พลางมองลูกสาวตัวน้อยที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลข้างเตียง ใบหน้าของหมอกแม้จะดูอิดโรยจากการอดนอนและความลุ้นระทึกตลอดหลายวันมานี้ แต่ดวงตาของเขากลับส่องประกายแห่งความสุขเอกมาอย่างชัดเจน เขาไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ความสุขที่ได้เห็นหน้าลูกสาวและช่อแก้วปลอดภัยทำให้เขามีพลังงานล้นเหลือแต่ช่อแก้วนั้นยังคงรู้สึกเหนื่อยล้าจากการคลอด ร่างกายอ่อนเพลียจนแทบไม่มีแรงขยับ แต่เมื่อเธอหลับตาลง ภาพของลูกสาวตัวน้อยก็ยังคงชัดเจนในห้วงความคิด ทำให้รู้สึกเหมือนว่าความเจ็บปวดจากการคลอดจะลดลงไปมาก เธอพลิกตัวเล็กน้อย หันไปมองหมอกที่ยังคงจ้องมองลูกไม่วางตา แววตาของเขาเต็มไปด้วยความหลงใหลและเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัดตอนนี้คนนอกยังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยม ในห้องพักฟื้นจึงมีแต่หมอกกับช่อแก้วและลูกสาวตัวน้อยเท่านั้น“หมอก…ยังไม่นอนอีกเหรอ” ช่อแก้วเอ่ยเสียงแผ่ว พยายามไม่ใ

ในช่วงเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น แสงอาทิตย์ยังไม่ทันสาดส่องเต็มที่ แต่ช่อแก้วก็รู้สึกตื่นเต้นมากที่กำลังจะได้กลับบ้านพร้อมกับลูกสาว ส่วนหมอกนั้นกำลังจัดการเก็บข้าวของที่จำเป็นลงกระเป๋าอย่างเรียบร้อย ใบหน้าของเขาเองก็มีรอยยิ้มไม่หุบเช่นกัน“พร้อมกลับบ้านหรือยังครับ” หมอกเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง“พร้อมแล้วค่ะ” ช่อแก้วตอบรับ เธอมองไปที่ลูกสาวซึ่งกำลังหลับอยู่ในเปลพลางคิดถึงบ้าน ซึ่งตอนนี้คงจะถูกจัดเตรียมไว้อย่างอบอุ่นเพื่อต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัวไม่นานนัก พยาบาลก็เข็นเปลของข้าวหอมออกมาจากห้อง ช่อแก้วถูกประคองให้นั่งรถเข็น โดยมีหมอกเดินเคียงข้างไม่ห่าง ทุกคนมุ่งหน้าไปยังทางออกของโรงพยาบาล เมื่อมาถึงด้านนอกอาคาร รถยนต์ส่วนตัวของฟลอยด์ก็จอดรออยู่แล้วพร้อมกับปุ้ย ที่ยืนรอต้อนรับอยู่หน้าทางเข้าโรงพยาบาลเจ้าหนูข้าวหอมตัวน้อยยังคงหลับใหลอย่างสงบ ไม่รู้เลยว่ารอบตัวกำลังเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่นจากคนในครอบครัวมากมายแค่ไหนหมอกค่อย ๆ อุ้มลูกสาวขึ้นจากเปลอย่างทะนุถนอม ราวกับกลัวว่าลูกจะแตกสลายได้ เขากระชับอ้อมกอดแน่น แล้วเดินตรงไปยังรถยนต์ที่จอดรออยู่ โดยมีป๊าฟลอยด์ช่วยเปิดประตูรถให้ช่อแก้

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาทุก ๆ คนได้นอนหลับกันไปอีกครั้งในตอนตีสามกว่า ๆ แต่เมื่อถึงเวลาเจ็ดโมงเช้า เสียงเจื้อยแจ้วของนกบนต้นไม้ก็ดังแว่วมาจากนอกหน้าต่าง ทำให้หมอกตื่นขึ้นมาก่อนด้วยความรู้สึกเหนื่อยสะสมไม่หาย แต่เมื่อเหลือบไปเห็นลูกสาวที่นอนหลับตาอยู่ในเปลข้างเตียง ความเหนื่อยล้าก็คลายลงไปบ้าง ช่อแก้วยังคงหลับอยู่ข้าง ๆ เขา ใบหน้าของเธอดูอ่อนเพลียอย่างเห็นได้ชัดจากการอดหลับอดนอนตลอดแทบทั้งคืนที่ผ่านมา“อะ อุแว้! แง!…แง!…” เสียงร้องไห้แผ่วเบาของข้าวหอมดังขึ้น นั่นเป็นสัญญาณว่าตื่นแล้วและกำลังหิว ช่อแก้วจึงค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นด้วยความระมัดระวัง แล้วหันไปปลุกหมอกด้วยเสียงเบา“หมอก ข้าวหอมตื่นแล้ว”หมอกสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เขารีบลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปอุ้มลูกสาวขึ้นมาอย่างนุ่มนวล ส่งให้ช่อแก้วเพื่อให้นม ซึ่งหลังจากให้นมและเปลี่ยนผ้าอ้อมรอบเช้าเรียบร้อยแล้ว กิจวัตรประจำวันของบ้านก็เริ่มต้นขึ้น ป๊าฟลอยด์กับแม่ปุ้ยยังคงอยู่ที่ร้านขายวัสดุก่อสร้าง ส่วนฟาเดียกับเฟรมก็เตรียมตัวไปเรียนพิเศษตามตารางปกติส่วนป๊าวรากับเมฆก็มีนัดเข้าเมืองไปด้วยกันในวันนี้ เพื่อไปดูทำเลและดูลาดเลาเรื่องแผน

สองอาทิตย์ต่อมาเช้าวันนี้เป็นหยุดสุดสัปดาห์ ซึ่งเป็นวันสบาย ๆ ที่สมาชิกบางส่วนของครอบครัวต้องแยกย้ายกันกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง ทั้งวรา มุก เมฆ ฟ้า และฝนก็ได้เดินทางกลับอเมริกาไปก่อนแล้ว ส่วนฟลอยด์กับปุ้ยก็ออกไปเปิดร้านทำงานตามปกติเหมือนเคย ทำให้วันนี้ที่บ้านเหลือเพียงแค่หมอก ช่อแก้ว หนูข้าวหอม ฟาเดีย และเฟรมหมอกกับช่อแก้วเพิ่งจะเปลี่ยนผ้าอ้อมและให้นมลูกสาวในรอบเช้ามืดเสร็จ ข้าวหอมก็กำลังหลับปุ๋ยอยู่ในเปลที่วางอยู่ตรงมุมของห้องรับแขก โดยมีหมอกนั่งอยู่ข้างเปล พลางมองลูกสาวตัวน้อยด้วยรอยยิ้ม ช่อแก้วที่ยังคงรู้สึกเพลียเล็กน้อยจากการอดนอนก็กำลังนั่งพักอยู่บนโซฟา ตัวเธอยังไม่สามารถเคลื่อนไหวได้คล่องตัวเท่าไรนักเนื่องจากเพิ่งคลอดได้ไม่นาน แต่หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง เสียงร้องไห้ของข้าวหอมก็ดังขึ้น“แง้!…แง~”เป็นเสียงที่ทักท้วงให้หมอกและช่อแก้วได้รู้ว่าลูกสาวตื่นแล้วและกำลังหิว ช่อแก้วจึงค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นช้า ๆ ด้วยความระมัดระวัง แล้วหันไปปลุกหมอกเบา ๆ“หมอก…ข้าวหอมตื่นแล้ว”“…อึก อืม ฮะ! อ๋อ! ลูกตื่นแล้วเหรอ”หมอกสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความลนลานทันที เขารีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ข้างเปลเด็กอย่

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ข้าวหอมเติบโตขึ้นทุกวันและเริ่มมีพัฒนาการใหม่ ๆ ให้ช่อแก้วกับหมอกได้ชื่นใจอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นการขยับมือ ขยับเท้า การมองตามเสียง หรือการส่งเสียงอ้อแอ้ ๆ ออกมามากขึ้น ความน่ารักน่าชังของลูกสาวมันทำให้ชีวิตของทั้งคู่มีสีสันมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า แต่ในใจของช่อแก้วก็ยังคงพะว้าพะวงคิดถึงร้านขนมของเธออยู่ไม่น้อย เธอจึงต้องติดตามข่าวคราวจากหมวยที่ขึ้นรับตำแหน่งผู้จัดการร้านฝึกหัดอยู่เป็นระยะ ๆ เพื่อให้มั่นใจว่าทุกอย่างยังคงเป็นไปอย่างราบรื่นในเช้าวันหนึ่ง ขณะที่ช่อแก้วกำลังให้นมข้าวหอมอยู่ในห้องรับแขก โดยมีหมอกนั่งอยู่ข้าง ๆ คอยช่วยจัดท่าทางให้สบายขึ้น เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น ช่อแก้วเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์มือถือมาดู พบว่าบนหน้าจอเป็นสายเรียกเข้าจากหมวย“ฮัลโหลหมวย ว่าไง มีอะไรหรือเปล่า” ช่อแก้วรับสายด้วยน้ำเสียงที่สดใสและคุ้นเคย“พี่ช่อ! มีเรื่องด่วนค่ะ” เสียงของหมวยดังอย่างลนลานอยู่ในสาย ฟังดูตื่นเต้นผิดปกติ “มีออเดอร์ใหญ่จากลูกค้าประจำติดต่อเข้ามาน่ะค่ะ”ช่อแก้วขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย เธอเหลือบมองหมอกเล็กน้อย หมอกเองก็หันมามองเธอด้วยความส