Todos os capítulos de รักที่เป็นม่านหมอก : Capítulo 61 - Capítulo 70

วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ข้าวหอมเติบโตขึ้นมากและมีอายุครบสามเดือนเต็มพอดี ใบหน้าเล็ก ๆ ดูจิ้มลิ้ม ดวงตากลมโตเริ่มมองตามสิ่งต่าง ๆ ได้มากขึ้น และเริ่มจะส่งเสียงอ้อแอ้ตอบโต้เมื่อมีคนพูดคุยด้วยได้ดังมากขึ้นเรื่อย ๆช่อแก้วกับหมอกได้เรียนรู้บทบาทการเป็นพ่อแม่มือใหม่อย่างเต็มตัว ทั้งสองคนสามารถดูแลลูกสาวได้อย่างคล่องแคล่ว และเข้าใจทุกความต้องการของข้าวหอมเป็นอย่างดี วันนี้เป็นวันสำคัญที่ทั้งสามคนจะต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ เพื่อที่หมอกจะได้เตรียมตัวเข้ารับตำแหน่งประธานบริษัท และช่อแก้วจะได้กลับไปดูแลร้านขนมที่เธอรักเช้าตรู่ของวันเดินทาง หมอกกับช่อแก้วช่วยกันจัดกระเป๋าเดินทาง ช่อแก้วจัดเตรียมของใช้สำหรับข้าวหอม ทั้งผ้าอ้อม เสื้อผ้าสำรอง และของเล่นชิ้นโปรดของลูกสาว ส่วนหมอกจัดการขนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ลงไปที่รถอย่างเงียบ ๆ สีหน้าของทั้งคู่ดูอาลัยอาวรณ์เล็กน้อยที่ต้องเดินทางไกลไปจากที่นี่เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว หมอกและช่อแก้วก็เดินลงมายังห้องรับแขก โดยมีฟลอยด์ ปุ้ย ฟาเดีย และเฟรม ยืนรออยู่แล้วที่ประตูบ้าน แน่นอนว่าทุกคนรู้สึกเศร้าและอาลัยอาวรณ์กันอย่างเห็นได้ชัด เพราะการจากกันในครั้งนี้ดูเหมือ

หลังจากส่งช่อแก้วและลูกสาวที่ร้านเรียบร้อยแล้ว หมอกก็ขับรถตรงไปยังบริษัทโดยเร็วทันที เขากลับมาทำงานแล้ว และรู้ดีว่าบทบาทที่รออยู่ข้างหน้าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะการจะก้าวขึ้นเป็นประธานบริษัทไม่ใช่แค่การเข้ารับตำแหน่งทั่วไปเท่านั้น แต่มันหมายถึงความรับผิดชอบที่ใหญ่หลวงและภาระที่หนักอึ้ง ซึ่งเขาจะต้องแบกรับต่อจากผู้เป็นพ่อเมื่อรถของเขาจอดสนิทในลานจอดรถของบริษัท หมอกก็มองขึ้นไปที่อาคารสำนักงานสูงตระหง่านเบื้องหน้า ซึ่งเป็นที่ตั้งของอาณาจักรธุรกิจที่สืบทอดในตระกูลและเขาก็เห็นมันถูกสร้างมาทั้งชีวิต เมื่อก้าวเท้าเข้าไปในตัวอาคาร บรรยากาศข้างในบริษัทดูแตกต่างจากช่วงก่อนที่เขาจะลาพักไปอย่างสิ้นเชิง ความเงียบสงบจากการพักฟื้นช่วงที่ช่อแก้วเพิ่งคลอดถูกแทนที่ด้วยความวุ่นวายและเร่งรีบของงานมากมายที่รออยู่ ผู้คนเดินสวนกันไปมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนหมอกนั้นมุ่งหน้าตรงไปยังห้องทำงานของเขา ใบหน้าของเขาส่อแววจริงจังขึ้นมาทันที เพื่อเตรียมพร้อมจะเผชิญกับสิ่งที่รออยู่วันแรกของการกลับมาทำงาน หมอกต้องเผชิญหน้ากับการประชุมที่หนักหน่วงหลายเรื่องติดต่อกัน ตั้งแต่เช้าจนถึงบ่าย ในห้องประชุม เขานั่งอยู่หัว

เสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังขึ้นในเช้าวันต่อมา ทำให้ช่อแก้วรีบรับสายด้วยหัวใจที่เต้นรัว หลังจากที่หมอกขับรถมาส่งเธอและออกไปทำงานแล้ว เธอก็จัดการให้นมและเปลี่ยนผ้าอ้อมข้าวหอม แล้วจึงออกมาหน้าร้านซึ่งพนักงานทุกคนมาเตรียมพร้อมสำหรับเริ่มทำงานในวันใหม่แล้ว จากนั้นช่อแก้วก็ขอตัวไปที่มุมสงบ ๆ มุมหนึ่งของเคาน์เตอร์เพื่อโทรไปคอนเฟิร์มออเดอร์สำคัญที่เธอเพิ่งได้รับมา“สวัสดีค่ะ ดิฉันช่อแก้วจากร้าน Time To Love Bakery & Café นะคะ” ช่อแก้วกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและเปี่ยมด้วยความเป็นมืออาชีพ “ดิฉันได้พิจารณาเรื่องออเดอร์คัพเค้กหนึ่งพันสองร้อยชิ้น รวมถึงการเลื่อนกำหนดการให้เร็วขึ้นด้วยค่ะ ทางเรายินดีที่จะรับออเดอร์นี้ และพร้อมที่จะเริ่มดำเนินการได้เลยทันทีค่ะ”“งั้น…ก็ดีเลยค่ะ มีความเป็นมืออาชีพดีนะคะ”หลังจากนั้นช่อแก้วก็แจ้งรายละเอียดการชำระเงินและเงื่อนไขต่าง ๆ ให้ลูกค้าทราบ ซึ่งลูกค้าก็ตอบรับอย่างเรียบร้อยและโอนเงินมัดจำมาให้ครึ่งหนึ่งตามที่ตกลงกันไว้ทันที ช่อแก้วตรวจสอบยอดเงินในบัญชีแล้วก็รู้สึกโล่งใจและมีกำลังใจมากขึ้น การได้กลับมาทำงานที่เธอรักอีกครั้ง ทำให้เธอรู้สึกมีชีวิต

หลังจากผ่านเหตุการณ์เคร่งเครียดในเรื่องของลูกค้ามาได้แล้ว สองอาทิตย์ต่อมา หมอกก็ได้ใช้เวลาทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจในทุกหยาดเหงื่อเพื่อเตรียมตัวเข้ารับตำแหน่งประธานบริษัทคนต่อไปตามกำหนดการ ส่วนช่อแก้วก็มุ่งมั่นกับการพัฒนาคุณภาพและขยับขยายร้าน Time To Love Bakery & Café ของเธอให้เติบโตมากขึ้นและในวันนี้ก็คือวันสำคัญที่สุดที่ทุกคนรอคอยมานานแสนนาน เพราะเป็นวันที่หมอกจะต้องเข้ารับตำแหน่งประธานบริษัทและรับช่วงต่อจากวราผู้เป็นพ่ออย่างเป็นทางการในพิธีอันยิ่งใหญ่โรงแรมไลลาลิณสุดหรูใจกลางเมืองถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่จัดงานเฉลิมฉลองอย่างหรูหราสมเกียรติ ทุกบริเวณมีแสงไฟจากโคมระย้าที่ทำจากคริสตัลส่องประกายไปทั่วทั้งห้องโถง เครือญาติ ผู้คนในแวดวงการธุรกิจมากมายต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับหมอกกันอย่างคับคั่ง หมอกในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มยืนโดดเด่นอยู่กลางเวที มีป๊าวรา และแม่มุกคอยเคียงข้างอยู่ด้วย ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและแววตาที่มุ่งมั่นอย่างเห็นได้ชัด“เอาล่ะครับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ในฐานะที่ผมเป็นผู้ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทคนปัจจุบัน” วราเริ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ตัวผมรู้สึกภูม

เย็นวันนั้น หมอกขับรถกลับมาถึงบ้านของเขาในยามค่ำคืน เมื่อรถจอดสนิทเขาก็หันไปมองคนที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับแล้วพบว่าดวงหน้าหวานของช่อแก้วที่ผล็อยหลับอยู่ดูสงบและสบายใจมาก เธอเอนศีรษะซบกับเบาะพนักพิงด้วยความอ่อนเพลีย ส่วนที่เบาะหลังนั้นมีร่างเล็ก ๆ ของข้าวหอมที่หลับปุ๋ยไปบนคาร์ซีทแล้วเช่นกัน หมอกมองภาพครอบครัวที่แสนอบอุ่นผ่านกระจกมองหลังอย่างอิ่มเอมใจ แสงไฟจากเสาข้างทางสาดส่องเข้ามาในรถเป็นระยะ ส่องให้เห็นใบหน้ากลม ๆ ของลูกสาวที่ดูน่ารักน่าชังแม้ในยามหลับใหลหมอกปล่อยให้สองคนแม่ลูกได้หลับต่ออีกสักพัก ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองออกอย่างเงียบเชียบ แล้วจึงหันไปปลุกช่อแก้วเบา ๆ“ช่อแก้ว ถึงบ้านแล้วนะ”ช่อแก้วสะดุ้งเล็กน้อย เธอค่อย ๆ สะลึมสะลือลืมตาขึ้นแล้วส่งยิ้มบาง ๆ ให้กับเขา “อ้าว...นี่เราหลับไปตอนไหนเนี่ยหมอก ไม่เห็นรู้ตัวเลย” เธอพูดพึมพำพลางยืดตัวบิดขี้เกียจ เอี้ยวตัวไปมาเล็กน้อย แล้วหันไปมองลูกสาวที่ยังคงหลับไหลอยู่ที่เบาะหลัง “สงสัยข้าวหอมจะเหนื่อยมากจริง ๆ นะ หลับสนิทยิ่งกว่าเราอีก”หมอกพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นเขาก็ลงจากรถเพื่อไปเปิดประตูหลังอย่างระมัดระวังแล้วค่อ