All Chapters of ซีรีส์ ดิบเถื่อนขยี้รัก Nc35+: Chapter 41 - Chapter 50

“อือ! แก้ว อ่า! พี่ไรอัน อืม! ร้อนเหลือเกินค่า...”        ครวญครางร้องขอความสุขซ่านเสียวจากเรือนกายใหญ่ มือเล็กลูบไล้ไปตามเรือนร่างแข็งแรงอย่างไม่ประสีประสา ปากน้อยก็ค่อยๆ ก้มไล้ซุกไซ้ เลียอย่างคนละเมอ        “โอว์! เธอช่างหัวไวจริงๆ แก้ว อ่า! ชักไม่อยากให้ค้างแค่คืนเดียวแล้วสิ อือ! รัดแน่นเหลือเกิน ซี้ดดดด นั่นแหละแก้ว อ่า! แบบนั้น เย้! อะ! อา!”        ไรอันหยุดการโยกเอวสอบเมื่อเห็นว่าแม่สาวหัวไวกำลังเรียนรู้งานด้วยความไร้เดียงสาว กิ่งแก้วกำลังแอ่นโยกส่ายเข้าหาตัวเขาเองตอนนี้ แล้วนั่นแหละเป็นเสน่ห์ของเจ้าหล่อนที่ทำให้ความอยากในกายเล็กมีเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ        “อ่า! ไม่ไหวแล้ว ฉันอยากอาบรดไปทั่วตัวเธอแก้ว ซี้ดดด อ่า!”        “อือ! แก้วร้อน ปวดขา อ่า! สะ...อือ! ไม่ไหวแล้วค่ะ แก้วยืนไม่ไหวแล้ว อือ!”   

“โอว์! นุ่มมืออะไรแบบนี้ พอดีมือเหลือเกินแก้ว อ่า! เธอรัดพี่อีกแล้ว อืม!”        เป็นต้องร้องครางพร่า เมื่อเจ้าหล่อนขยับรัดคลึงแก่นกายร้อนของเขา กิ่งแก้วช่างหัวไวจริงๆ ไม่ต้องสอนงานให้เสียเวลา เพราะหล่อนเรียนรู้และจำจากที่เขาทำกับเธอ        “อือ! ร้อนเหลือเกินค่ะ แก้วอะ! อือ!”        กิ่งแก้วเพิ่งรู้ว่ารสสวาทของมนุษย์นั้นทำให้หลงระเริงไปกับมันก็ตอนนี้ เธอลืมความเกลียดแค้นที่ถูกบังคับมาในตอนแรกไปจนหมด จะว่าไปด้วยความไม่มีประสบการณ์จึงถูกไรอันลวงหลอกให้ตกไปในบ่วงสวาทได้อย่างง่ายดาย        “อ่า! สวยเหลือเกิน นุ่มมือเหลือเกิน อืม! อ่ะ! ชูว์!”        สองมือใหญ่เคล้นคลึงทรวงงามอย่างชอบใจทั้งสองข้างมันเต่งตึงเต็มไม้เต็มมือของเขา ปากหนาเคลื่อนมาดูดกลืนยอดทรวงงามที่ชูคอตื่นตัวรอเขาอยู่ก่อนแล้ว        &l

“อ่า! หวานเหลือเกิน หวานไปทั้งตัวเลยแก้ว ซี้ดดด อ่า!อืม!”        “อะ! โอว์!”        หล่อนครางออกมาพร้อมเด้งเอวเล็กเข้าหาเอวสอบ เพียงแค่ร่างใหญ่ขยับแรงสีเสียดของแก่นกายร้อนที่ยังแช่ในร่างตนก็เกิดขึ้นทั้งที ความเสียวซ่านก็โหมขึ้นอีกครั้ง        “พี่อยากดูดความหวานของดอกไม้แก้ว”        เอ่ยเสียงพร่าพร้อมถอนแก่นกายร้อนออกจากเนินฉ่ำแฉะของคนตัวเล็ก แล้วโอบอุ้มร่างน้อยสั่นระทวยให้ลุกขึ้นนั่งเอนหลังพิงโซฟาตัวใหญ่ แล้วจับรั้งเรียวขาสวยหย่อนลงพื้นพรมของห้อง        มือใหญ่ลูบตามเรียวขาสวยไปมา ขย้ำสนามหญ้าหน้าเนินสวาทของหญิงสาวเล่นอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะสอดนิ้วใหญ่ของตนจุ่มเข้าไปในเนินฉ่ำแฉะนั่น        “อือ! แก้วอาย...”        หล่อนบอกหน้าแดงซ่าน ดึงนิ้ว

“อ่า! อย่าดิ้น อย่าขัดขืน ยังไงแก้วก็ต้องดูดกลืนมัน อย่าทำเป็นกลัว”        สั่งเสียงเข้มปนซ่าน เพียงแค่จมูกเล็กถูไถไปกับแก่นกายร้อนเพียงเล็กน้อยก็ซ่านเสียวอยากกระแทกใส่ปากน้อยและหอมหวานของคนตัวเล็กแล้ว        มือเล็กทั้งสองจับต้นขาแข็งแรงของเขาไว้แล้วเคลื่อนตัวลงมานั่งคุกเข่าตรงหน้าขาของบุรุษ ใบหน้าสวยแหงนเงยขึ้นสบตาคมกล้าอีกครั้ง สายตาดุดันของไรอันบอกให้หล่อนทำตอนนี้ ใบหน้าสวยค่อยๆ โน้มเข้าหาแก่นกายร้อนเขาอย่างเชื่องช้า        “อ่า! อย่าช้าแก้ว พี่ต้องการเธอ ต้องการปากของเธอ อือ!”        มือใหญ่ขยุ้มปอยผมตรงท้ายทอยสาวเจ้า แล้วกระแทกแอ่นโยกเอวสอบไปข้างหน้าจนกระแทกกับหน้าสวย        “อ่ะ! อือ!”        ปากน้อยค่อยๆ เปิดกว้างครอบครองแก่นกายร้อน มันทั้งคับแน่น เต็มปากไปหมด ยากจะขยับได้ 

พราวใสนั่งรอลูกชายตั้งแต่เช้า ยิ่งได้รู้ว่าลูกชายตัวดีไม่ได้กลับมานอนบ้านนางก็ยิ่งโกรธใหญ่ บอกแล้วจะไปนอนจะไปกับผู้หญิงคนไหน แต่ต้องกลับมานอนบ้าน ไม่ใช่ไปค้างที่อื่นแบบนี้ ถ้าจะค้างก็น่าจะโทรมาบอก        สำหรับนางแล้วแม้ลูกชายจะโตและอายุเยอะแค่ไหน ในสายตาก็ยังเป็นเด็กเสมอในสายตา และวันนี้สามีก็มีนัดกับเพื่อนนางจึงได้อยู่บ้านคนเดียว แถมความเครียดก็เพิ่มขึ้นมาอีกเมื่อแก้วฟ้าเพื่อนรักโทรมาบอกว่าติดต่อลูกสาวไม่ได้ แล้วนั่นแหละนางถึงรู้ว่าตอนนี้กิ่งแก้วได้เดินทางมาอังกฤษได้สามวันแล้ว        เสียงรถของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนวิ่งเข้ามาจอดในบ้าน นางก็รอเวลาให้ไรอันเข้ามาหาตนที่ห้องนั่งเล่น เพราะสั่งเด็กรับรถไว้แล้วถ้าหากชายหนุ่มมาให้บอกเขาว่านางรออยู่ในห้องนั่งเล่น แล้วไม่นานเสียงหวานออดอ้อนของไรอันก็ดังมา        “คุณแม่ครับ....คิดถึงจังเลย...”        ปากหวานกลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง เดินมาทรุดกายนั่งข้างแม่ แล้