Todos los capítulos de ซีรีส์ ดิบเถื่อนขยี้รัก Nc35+: Capítulo 51 - Capítulo 60

“เพิ่งรู้ก่อนจะมาหาไม่นานเอง แต่ยังไงจะช้าหรือเร็วเราก็ต้องได้แต่งงานกันไม่ใช่เหรอ”        ไรอันขยับตัวเข้าไปประชิดคนตัวเล็ก สองแขนแกร่งยื่นไปยันหัวเตียงเพื่อกักร่างเล็กไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้        “ไม่! ฉันไม่มีวันแต่งงานกับผู้ชายเลวๆ แบบคุณ ผู้ชายที่เห็นแก่ตัว สนใจแต่ตัวเอง”        หล่อนเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ด้วยไม่อยากมองใบหน้าของอีกฝ่าย ทั้งๆ ปากบอกว่าไม่ สมองสั่งให้เกลียด แต่หัวใจกลับเต้นระรัวเมื่อลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดใบหน้าของตน        “เรียกผัวว่าพี่ดีกว่าไหมแก้ว แล้วแทนตัวเองว่าแก้วจะน่ารักมากนะ”        ไรอันหาได้สนใจคำพูดของเธอไม่ ตอนนี้เขาชักอยากเก็บกักคนตัวเล็กไว้ในอ้อมกอดตลอดไปแล้วสิ หัวใจแกร่งเต้นแรง ความรู้สึกต้องการ อยากครอบครองวิ่งพล่านไปทั่วเรือนกายกำยำ แก่นกายร้อนก็ผงาดซ่อนอยู่ในกางเกงด้วยความปวดร้าว &n

“อ่า! ไม่ไหวแล้วพี่ไรอันขา...อูว์! แก้วร้อนเหลือเกิน ต้องการกว่านี้ ซี้ดดด อ่า!”        ความเจ็บกลางกายถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน ร่างเล็กปล่อยตัวไปตามแรงโยกกระแทกของชายหนุ่ม ปากน้อยร้องครวญเป็นระส่ำ มือน้อยโอบกอดร่างใหญ่ กรีดเล็บยาวไปตามแผ่นหลังกว้าง        “พี่ก็เหมือนกันเมียจ๋า...โอว์! ดีเหลือเกิน มันเหลือเกินแก้ว ซี้ดดด อ่า! โยว์! มัน....อะ! อูว์!”        ปล่อยร่างเล็กให้นอนบิดเร่าไปกับเตียงกว้าง ร่างใหญ่ยืดตัวขึ้น แอ่นเอวสอบเข้าหาร่างเล็ก มือใหญ่จับเอวเล็กเพียงมือเดียว อีกมือก็บีบเคล้นเต้างามทั้งสองสลับข้างไปมา        “อ่า! พี่ไรอัน อูว์! แก้วไม่ไหวแล้วค่ะ ซี้ดดดด เสียวเหลือเกิน ร้อนเหลือเกิน ต้องการเหลือเกิน อะ! อ่า!”        เจ้าหล่อนบิดเร่าแอ่นรับทุกความเสียวซ่าน มือเล็กจิกทึ้งผ้าปูเตียงไว้แน่น แล้วไม่นานก็ต้องร้องครางซ่านเสียวออ

        “ไรอันไปเจอน้องได้ยังไง แล้วทำไมสภาพน้องเป็นแบบนี้”        อันเดรย์ถามอย่างจับผิดลูกชาย ก็ตอนนี้สายตาของลูกชายเขามันดูรนยังไงไม่รู้ แถมสายตาที่มองกิ่งแก้วมันก็แฝงไปด้วยความปารถนา        “เจอแถวๆ ที่พักเธอนั่นแหละครับพ่อ ส่วนสภาพคงโดนมาเฟีย หรือกุ๊ยแถวนั้นรุมโทรมเอามั้งครับ” ตอบน้ำเสียงห้วน ก่อนจะเอ่ยขอตัวไปยังห้องนอนของตน        “ผมขอตัวนะครับทุกคน” พูดแล้วก็ลุกเดินออกไป โดยไม่รอฟังคำอนุญาตจากใครเลย        “อย่าไปสนใจพี่เขาเลยหนูแก้ว เรื่องที่พี่เขาพูดมันเป็นเรื่องจริงไหม บอกป้ามาเถอะ ป้าเข้าใจหนู”        พราวใสเอ็นดูคนตัวเล็กข้างกายนี้ อยากได้มาเป็นลูกสะใภ้เหลือเกิน แต่ถ้าหากเป็นเหมือนไรอันพูดก่อนหน้านี้นางคงหมดหวังจะได้เกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกับเพื่อนรักแล้ว  &

“พี่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว พี่ต้องการแก้ว และแก้วต้องให้ความร่วมมือด้วย ไปอาบน้ำกันนะ พี่ยังไม่อาบน้ำเลย”        เคลื่อนกายใหญ่มาประชิดคนดื้อรั้น รวบรัดเข้ามาแนบอกแกร่ง แล้วยกคนตัวเล็กอุ้มลงจากเตียง เดินไปยังห้องน้ำที่ประตูเปิดกว้างรออยู่        พอเข้ามาในห้องน้ำ ชายหนุ่มก็ปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระ มือใหญ่ค่อยๆ ปลดเปลื้องชุดนอนของสาวเจ้า ไม่สนใจว่าเธอจะบอกว่าอาบน้ำแล้ว เธออาบน้ำน่ะใช่ แต่เขายังไม่ทันได้อาบน้ำ        “อาบกับพี่เถอะ พี่เหงา พี่อยากกอดเราในอ่างอาบน้ำ อยากรักเราในน้ำ”        พูดพลางเดินย้อนกลับไปปิดประตูห้องน้ำ แล้วเดินกลับมาเปิดน้ำใส่พร้อมในอ่างอาบน้ำ พอจัดการเรื่องน้ำเสร็จก็จัดการกับตัวเอง ปลดเปลื้องชุดของตนออกเช่นกัน เพราะตอนนี้ร่างน้อยกำลังยืนสั่นเทาด้วยร่างเปลือยเปล่าที่สวยงาม        “อ่า! แก้วสวยเหลือเกิน แก

        “อัด แก้ว...” พอเดินออกมาหยุดยืนอยู่มุมเสาของบ้านกิ่งแก้วก็ซบอกแกร่งของอัครพลทันที ตอนนี้หล่อนไม่รู้จะพูดอะไร ไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหน ความเข้มแข็งที่เห็นก่อนหน้านี้มันได้หายไปหมดแล้ว        “แก้วเป็นอะไร แก้วเล่าให้เราฟังเถอะ อย่าลืมสิว่าเราเป็นเพื่อนกันนะ” ชายหนุ่มยกมือขึ้นโอบร่างเล็กลูบไล้หลังเธอเบาๆ อย่างปลอบประโลม        “แก้วเกลียดเขา แก้ว..”        “เกลียดใคร บอกเราได้ไหมว่ามันเป็นใครผู้ชายคนนั้น แก้วรู้จักเขาใช่ไหม”        ถามอย่างสงสัย ผละร่างเล็กออกจากอกตน แล้วประคองใบหน้างามให้แหงนเงยขึ้นสบตากับตนจนไม่เห็นคนที่กำลังเดินหน้าตึงเข้ามาหาพวกตน        “เอามือออกเดี๋ยวนี้!....ฉันสั่งไม่ได้ยินรึไง แก้ว! ฉันบอกให้เอามือออกจากมัน” น้ำเสียงผสมไปด้วยเคืองโกรธ เท้าใหญ่ก้