Semua Bab ภรรยาซื้อรัก: Bab 11 - Bab 15

มะลิวัลย์อ้าปากค้าง ตาเบิกกว้าง พูดไม่ออก เมื่อครู่ยังดีใจนักดีใจหน้าที่เธอยอมแต่งงานด้วย คราวนี้กลับปฏิเสธหน้าตาเฉย เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงเป็นนักธุรกิจที่เก่งกาจ “คนปลิ้นปล้อนจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ” เธอต่อว่า “ก็แล้วทำไมล่ะ มะลิยังอยากให้พี่แต่งงานด้วย แต่ให้เป็นผัวลับๆ พี่ไม่ยอม” คำพูดของธาวินทำเอาเธอตาโต เขาพูดเหมือนตัวเองเสียเปรียบมันควรเป็นเธอมากกว่าที่เป็นฝ่ายเสียหาย แล้วคำว่า ผัวลับๆ มันก็ไม่เหมาะยังเขาเลย “คุณจะเอายังไงก็ว่ามา” มะลิวัลย์หมดหนทางต่อรอง “พี่จะไปบอกยายจันทร์เดี๋ยวนี้เลยว่าเราสองคนจะแต่งงานกัน” ธาวินบอก “คุณไม่ต้องบอกฉันหรอก ฉันได้ยินหมดแล้ว”ยายจันทร์เปิดประตูออกมา มองหันมองหนุ่มสาวสลับกัน หล่อนแอบฟังอยู่นาน เข้าใจความรู้สึกของหลานสาวที่อยากช่วยหล่อน “ยาย เอ่อ...คือ” มะลิวัลย์ไม่รู้จะแก้ตัวอย่างไร “หลานไม่ต้องพูดอะไรแล้ว คุณด้วย ถ้าจะแต่งงานกันจริงๆ ยายก็ไม่ห้ามหรอกนะ ฉันก็แก่มากแล้วไม่รู้ว่าจะดูแลยายมะลิได้นานสักแค่ไหน ส่วนเรื่องค่ารักษาก็แล้วแต่ตามตกลง

“พี่จะบ้าอำนาจก็เพราะมะลินั่นแหละ จะเป็นเมียพี่อยู่แล้ว ยังจะคิดเจ้าชู้อีก” คิ้วเข้มขมวดเป็นปม สีหน้าเคร่งเครียด “คุณธาวินครับ ผมวางเอกสารสำคัญไว้ในห้องทำงานเรียบร้อย เดี๋ยวผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” กฤชที่เดินไล่หลังมา ลาเจ้านาย ธาวินพยักหน้ารับรู้ มะลิวัลย์กำลังอ้าปากเอ่ยลากฤชก็ถูกสายตาคมกริบจ้องเขม็งจนเธอต้องหุบปากทันที “อย่าหักโหมมากนะครับนาย” ก่อนกลับกฤชไม่ลืมเอ่ยแซ็วธาวิน โดยไม่กลัวว่าตัวเองจะถูกหักเงินเดือนแม้แต่น้อย “ที่นี้เราก็อยู่กันสองคนแล้ว หึๆ” ธาวินหัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์ มะลิวัลย์รู้สึกตงิดใจอย่างไรก็ไม่รู้ เมื่อเห็นสายตาแวววาว และรอยยิ้มผุดขึ้นมาบนใบหน้าคมคาย เธอคาดไม่ออกว่ามันจะส่งผลดีหรือผลร้ายต่อตัวเธอกันแน่ “เอ่อ คุณอยู่คนเดียวเหรอคะ” มะลิวัลย์พยายามเบี่ยงประเด็น มองไปรอบๆเพื่อขอความช่วยเหลือจากเสือร้ายอย่างเขา “มองหาใครอยู่” ธาวินขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ในระยะห่างกันไม่ถึงคืบ หญิงสาวไม่กล้าจ้องตา หลุบตามองพื้นทันที เพียงแค่นั้นเขาก็รู้ทันทีว่ามะลิวัลย์กำลังมองหาอะไรสักอย

“เชิญครับคุณผู้หญิง” มะลิวัลย์แบะปากหมั่นไส้เล็กน้อย มองเข้าไปในห้องที่ถูกจัดเรียบหรู ห้องผ้าม่านและผ้าปูเตียงสีขาวดูสะอาดตา ทุกอย่างถูกดูแลอย่างดี เธอควรจะทำตัวให้ชินกับโอ่อ่าของบ้าน ทว่าอีกด้านหนึ่งมันยิ่งตอกย้ำว่าเธอกับเขานั้นต่างกันมากแค่ไหน “คุณไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ฉันกลับไปค้างที่บ้านหลังเดิมของฉันดีกว่า” “ไม่ เราต้องพักที่นี่นะ มะลิจะทิ้งให้พี่นอนหนาวอยู่คนเดียวงั้นเหรอ” ธาวินทำท่าน้อยอกน้อยใจหญิงสาว “ห้องนี้มันใหญ่เกินไป ฉันอยู่ไม่ได้หรอก” “มะลิอย่าเรื่องมากได้ไหม มีผัวรวยๆไม่ชอบหรือไง แถมพี่หล่อเหลาขนาดนี้ ยังกล้าปฏิเสธพี่อีกเหรอ” ธาวินบอกเสียงเข้ม สีหน้าดุดัน สายตาจ้องเขม็งมองสาวน้อยไม่ว่างตา ไวเท่าความคิดธาวินเอื้อมมือไปคว้ามือหญิงสาว ดึงเข้ามาในห้อง มะลิวัลย์อ้าปากอยากต่อว่าเขานักที่กล้าว่าเธอเรื่องมาก ปกติเธอเป็นคนอยู่ง่ายกินง่าย “ฉันไม่ได้เรื่องมากเสียหน่อย” “ไม่ได้เรื่องมากก็เข้ามา”ธาวินทนไม่ไหวกับความชักช้า จัดการอุ้มหญิงสาวไว้ในอ้อมอก และทิ้งตัวน