All Chapters of Aking Step-Father, Aking Pagnanasa: Chapter 151 - Chapter 160

EmmaLalong sumisikip ang dibdib ko habang papasok ako sa pintuan, habang marahang tumatama ang mga takong ko sa sahig.Sinalubong ako ng karaniwang katahimikan ng apartment, kahit na halos hindi ko na matiis ang katahimikan ngayon.Ang kailangan ko lang ay mahimbing na tulog para makalimutan ang malungkot kong araw sa trabaho. Ang muntik ko nang awayin ni mama kanina ay nagpapatibok ng puso ko.Bumukas ang ilaw sa pasilyo. Hinubad ko ang aking sapatos, dinama ang malamig na sahig sa ilalim ng aking mga paa habang dinadala ko ang aking bag at sapatos papunta sa aking kwarto.Hindi ko inabala ang mga ilaw sa sala o sa kusina. Binabagabag ako ng katahimikan, at gusto kong magtago mula rito, umatras sa isang lugar na palaging akin, ang aking kwarto.Bumukas nang bahagya ang pinto kasabay ng bahagyang pagtulak sa balikat ko, at binuksan ko ang lampara sa tabi ng kama. Kumalat ang mahinang liwanag sa buong kwarto, at inilapag ko ang aking bag sa kama nan

EmmaIsang mahaba at pagod na buntong-hininga ang pinakawalan ko pagkalabas ni Knox ng kwarto ko.Ang mahinang pagsara ng pinto ay parang umaalingawngaw sa katahimikang bumabalot sa espasyo, na nagpaparamdam sa lahat ng bagay na kakaiba at mabigat. Parang hinihila ng kanyang kawalan ang lahat ng hangin palabas ng silid.Dahan-dahan akong lumapit sa kama ko, pakiramdam ng katawan ko ay may dinadala itong isang libong libra. Bumagsak ako sa kutson, at ibinaon ang mukha ko sa unan.Hindi dulot ng trabaho ko ang pagod na ito. Hindi, kundi itong patuloy at matinding pagkabigo sa kaibuturan ko. Ang di-natitinag na pakiramdam na parang wala nang patutunguhan ang personal kong paghahanap, na siyang dahilan kung bakit ako hinihingal.Parang may mabigat na bagay na nakadagan sa dibdib ko, parang mas lalong humihigpit ang bawat paghinga ko kaysa noong nakaraan.Naaalala ko noong nasa hayskul ako, tinatanong ko si mama tungkol sa papa ko. Maraming beses ko na siyang

EmmaNgumiti ako kay Ethan habang nagbibiro siya tungkol sa isang bagay na nangyari sa kanyang maghapon.Dapat siguro ay layuan ko na siya, lalo na't may mga nangyayari kay Knox, pero parang hindi ko mapigilan. Sinasabi ko sa sarili ko na hindi ito makakasama, na magkaibigan lang kami, na hindi hihigit pa doon.Sinikap kong panatilihing platonic ang lahat, lalo na pagkatapos ng… nakakahiyang araw na iyon nang magising akong hubad sa kama niya.Nag-iinit ang pisngi ko sa pag-iisip pa lang tungkol doon, kung gaano kagulo ang mga kumot sa paligid ko, ang kalituhan na parang isang toneladang ladrilyo na bumalot sa akin nang mapagtanto ko kung nasaan ako, at ang takot habang nagmamadali akong buuin ang mga bagay-bagay noong nakaraang gabi.Ipinangako ko sa sarili ko na magtatakda ako ng mas malinaw na mga hangganan pagkatapos noon, hindi na ako lalapit nang sobra, hindi na ako lalampas sa mga hangganan. Maaari tayong manatiling palakaibigan. Walang kondisyon.

Monica"Teka, huminga ka lang, ha? Kumalma ka at ipaliwanag ang sitwasyon," sabi ni Gina sa telepono, mahinahon ang boses, pero rinig ko ang pag-aalala sa likod nito.Malapit na kami ni Gina simula nang magdesisyon kaming magtambal laban kay Knox.Nagpakawala ako ng mahaba at bigong buntong-hininga at napasubsob sa sopa, nanginginig sa galit at pagkabalisa. "Ilang minuto ang nakalipas, dumating ang mga pulis sa aking pintuan. Nakatanggap daw sila ng tip mula sa isang hindi nagpakilalang tao para suriin ako kung may droga.""Naku, may nahanap ba sila?" tanong niya, matalas at nag-aalala ang tono.“Hindi!” Muntik na akong mapasigaw. Tapos sinampal ko ang sentido ko sa pagkadismaya."Kung wala silang nakitang kahit ano, kumalma ka na lang," sabi niya, sinusubukang magmukhang nakakapagpakalma, pero alam kong hindi niya lubos na naiintindihan ang bigat ng lahat.Hindi niya naintindihan. Hindi lang basta-basta tseke ang inaasikaso ko. Ngayon, nasa radar ni

KnoxDapat ay naghahanda na ako para sa trabaho. Gusto ko lang gugulin ang buong araw kasama si Emma na nakikipagtalik sa kanya.Bumangon siya mula sa sahig na hinihingal at ang kanyang balat ay kumikinang sa pawis.Hinimas ko nang paikot ang ibabang bahagi ng kanyang likod habang nakahiga pa rin sa sahig.Sabi ko kay Emma, "Ano kaya kung magkasama tayo ngayong araw? Wala naman akong masyadong gagawin bukod sa Biyernes ngayon."Biglang lumingon si Emma. "Hindi pwede. May mga ulat pa akong kailangang isulat muli at mga dokumentong kailangang repasuhin."Tumawa ako nang malalim. "Ako ang boss."Umikot ang mga mata ni Emma. "Hindi mo na kailangang ipaalala pa sa akin."Tumalikod si Emma. Gumapang papunta sa kanyang damit na itinapon sa sahig. Dahil dito, nakita ko ang kanyang bilugang puwitan.Sabi ko kay Emma, "Emma, parang may pumasok sa mga mata ko, puwede mo ba akong tulungan?"Tumig