All Chapters of รัก(ลับ)ของมาเฟีย: Chapter 81 - Chapter 90

เสียงบานประตูห้องพักฟื้นวีไอพีที่ถูกผลักเปิดออกกว้างอย่างกะทันหัน ดึงดูดสายตาของคนทั้งห้องให้หันขวับไปมองเป็นตาเดียวร่างสูงสง่าของ 'อัครเดช' ก้าวเดินเข้ามาภายในห้องด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและกังวลใจ โดยมี 'ประไพ' แม่ของเชอเบลล์ที่เพิ่งเดินทางมาถึงลอนดอนด้วยเที่ยวบินด่วน เดินตามติดเข้ามาด้วยความร้อนใจ.ภาพแรกที่ผู้ใหญ่ทั้งสองคนได้เห็นเมื่อก้าวพ้นขอบประตู คือภาพของ 'อคิน' มาเฟียหนุ่มผู้เคยเย่อหยิ่งและทรงอิทธิพลที่สุด บัดนี้กำลังทรุดกายคุกเข่าลงกับพื้นห้องอย่างไร้ศักดิ์ศรี สองมือพนมไหว้ภรรยาด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทา หยาดน้ำตาอาบชุ่มสองแก้มสาก และเสียงสะอื้นไห้ที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังในขณะที่บนเตียงผู้ป่วยเชอเบลล์ กำลังโอบกอดร่างเล็กจิ๋วของลูกสาวตัวน้อยแนบอก ใบหน้าหวานเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา และแววตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนระหว่างความเจ็บปวดในอดีตและความสับสนในปัจจุบันอัครเดชและประไพชะงักฝีเท้าค้างกลางอากาศ ทั้งคู่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงกับภาพที่ปรากฏเบื้องหน้า ประไพยกมือขึ้นปิดปากตัวเองโดยอัตโนมัติ กลั้นเสียงอุทานแห่งความตกใจเอาไว้ ดวงตาของคนเป็นแม่ร้อนผ่าวด้าวด้วยความเวทนา เ

ห้องมาสเตอร์เบดรูมของทาวน์เฮาส์หรูย่านเคนซิงตัน บรรยากาศเงียบสงบและอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของแป้งเด็กอ่อนๆ ที่ลอยอบอวลไปทั่วห้องเชอเบลล์ ในชุดนอนผ้าฝ้ายเนื้อนิ่ม กำลังนั่งเอนหลังพิงหมอนใบโตอยู่บนเตียงกว้าง ใบหน้าหวานที่เริ่มมีเลือดฝาดกลับมาดูสดใสขึ้นมากหลังจากได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ หญิงสาวกำลังง่วนอยู่กับการใช้เครื่องปั๊มนมไฟฟ้าแบบคู่เพื่อสต็อกน้ำนมไว้ให้ลูกสาวตัวน้อย เสียงเครื่องปั๊มทำงานดังเป็นจังหวะเบาๆ ไม่รบกวนความเงียบสงบของยามเช้าในขณะที่คุณแม่กำลังทำหน้าที่ผลิตอาหารวิเศษให้ลูกอยู่นั้นเอง... ทางฝั่งห้องน้ำที่เปิดประตูแง้มทิ้งไว้ ก็ปรากฏร่างสูงใหญ่ของ อคิน มาเฟียหนุ่มจอมโหดที่บัดนี้กลายร่างเป็น คุณพ่อลูกอ่อน แบบเต็มขั้นชายหนุ่มในชุดเสื้อยืดสีขาวคอกลมที่เปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามหน้าอก และกางเกงวอร์มขายาวที่ถูกถกขาขึ้นไปจนถึงเข่า กำลังง่วนอยู่กับการทำหน้าที่ อาบน้ำให้กับ น้องนิรินลูกสาวตัวน้อยวัยไม่กี่วันอย่างขะมักเขม้น"อึ๊บ... แช่น้ำอุ่นๆ สบายไหมคะคนสวยของป๊า..."เสียงทุ้มต่ำที่พยายามดัดให้เล็กและนุ่มนวลที่สุด ดังกังวานออกมาจากห้องน้ำ อคินใช้มือซ้ายท่อนแขนแ

รถตู้เมอร์เซเดส-เบนซ์คันหรูที่เคยขับเคลื่อนอย่างนุ่มนวล บัดนี้กำลังทะยานพุ่งฝ่าการจราจรของมหานครลอนดอนด้วยความเร็วสูงสุดเท่าที่สมรรถนะของเครื่องยนต์จะทำได้ เสียงเบรกและเสียงบดเบียดของล้อรถที่หักเลี้ยวอย่างรุนแรงดังเอี๊ยดอ๊าดไปตลอดทาง หลังจากที่เชอเบลล์ตัดใจฝากฝัง 'น้องนิริน' ลูกสาวตัวน้อยที่กำลังหลับสนิทไว้กับป้าแม่บ้านชาวไทยด้วยหัวใจที่แตกสลาย หญิงสาวก็พยุงร่างกายที่ยังไม่ฟื้นตัวดีนัก ขึ้นรถมาพร้อมกับพายุและกวินเพื่อมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลฉุกเฉินทันทีภายในห้องโดยสารที่เย็นเฉียบ เชอเบลล์นั่งตัวสั่นเทาอยู่บนเบาะหลัง สองมือเล็กยกขึ้นกุมเข้าหากันแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด หยาดน้ำตาแห่งความหวาดกลัวไหลทะลักออกมาเป็นสายอย่างไม่อาจควบคุมได้ ริมฝีปากที่สั่นระริกพร่ำสวดมนต์อ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกพระองค์บนโลกใบนี้ ขออย่าให้มัจจุราชพรากชีวิตของผู้ชายที่เธอเพิ่งจะตระหนักได้ว่า... เธอรักเขาหมดหัวใจแม้บาดแผลจากการผ่าตัดคลอดจะยังคงเจ็บแปลบทุกครั้งที่รถกระแทก แต่ความเจ็บปวดทางกายเหล่านั้นกลับเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดที่แสนสาหัสในหัวใจ มันบีบรัดจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก ภาพของอคินที่นอนจมกองเลือดในหน้าจอ

รถตู้คันหรูแล่นมาจอดเทียบที่หน้าทาวน์เฮาส์ย่านเคนซิงตันในเวลาที่ท้องฟ้าของกรุงลอนดอนมืดสนิทไปแล้ว ทันทีที่ประตูรถเปิดออก เชอเบลล์ก็ก้าวลงจากรถด้วยความเร่งรีบ หญิงสาวกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปภายในบ้านโดยไม่สนใจความเจ็บตึงที่แผลผ่าตัดของตัวเองแม้แต่น้อย สัญชาตญาณความเป็นแม่ร่ำร้องให้เธอรีบไปหาลูกสาวที่กำลังส่งเสียงร้องไห้จ้าอยู่บนชั้นสอง "คุณเชอเบลล์! ค่อยๆ เดินครับ เดี๋ยวจะปวดเเผลเอา" กวินที่วิ่งตามมาติดๆ ร้องเตือนด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ไม่สามารถห้ามความร้อนรนของคุณแม่ป้ายแดงได้ เชอเบลล์ผลักประตูห้องนอนเข้าไป ภาพที่เห็นคือป้าแม่บ้านกำลังอุ้มร่างเล็กจิ๋วของ 'น้องนิริน' เดินวนไปวนมาเพื่อพยายามปลอมประโลม แต่ทารกน้อยที่กำลังหิวจัดก็แผดเสียงร้องไม่ยอมหยุดจนหน้าดำหน้าแดง "เบลล์อยู่นี่เเล้วคะ นิริน.. แม่มาแล้วค่ะคนดี" เชอเบลล์รีบวางถุงกระดาษเปื้อนเลือดที่เธอกอดแนบอกมาตลอดทางลงบนโต๊ะ ก่อนจะตรงเข้าไปรับลูกสาวตัวน้อยมาจากอ้อมแขนของแม่บ้าน ทันทีที่ร่างปุยนุ่นสัมผัสกับไออุ่นและกลิ่นกายที่คุ้นเคยของคนเป็นแม่ เสียงร้องไห้จ้าก็ค่อยๆ เบาลง หญิงสาวทรุดตัวลงนั่งบนเตียง ปลดกระดุมเสื้อเพื่อป้อนนมจากเต้าใ

เวลาหลายสัปดาห์ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วภายใต้ท้องฟ้าของกรุงลอนดอนที่เริ่มผลัดเปลี่ยนเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเต็มตัวความหนาวเหน็บของสภาพอากาศภายนอก กลับไม่อาจแทรกซึมผ่านกำแพงแห่งความรักและความอบอุ่นที่ก่อตัวขึ้นภายในทาวน์เฮาส์หรูย่านเคนซิงตันได้เลยแม้แต่น้อย ​หลังจากเหตุการณ์เฉียดตายที่หน้าลานจอดรถห้างสรรพสินค้าในวันนั้น ปาฏิหาริย์และความรักก็ทำหน้าที่เยียวยาทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างน่าอัศจรรย์ อคิน ใช้เวลาพักฟื้นรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลและกลับมาพักผ่อนต่อที่บ้านเพียงไม่กี่สัปดาห์ บาดแผลจากการถูกยิงที่แผ่นหลังและหัวไหล่ซ้ายก็สมานตัวและหายดีเป็นปลิดทิ้ง ร่างกายกำยำของมาเฟียหนุ่มกลับมาแข็งแกร่งดั่งหินผาและพร้อมจะทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวอย่างเต็มรูปแบบอีกครั้ง ​ส่วนน้องนิรินลูกสาวตัวน้อยที่เคยตัวเล็กจิ๋วเพราะคลอดก่อนกำหนด บัดนี้ก็ได้รับสารอาหารจากน้ำนมแม่และการดูแลอย่างทะนุถนอมจากคุณพ่อคุณแม่ป้ายแดง จนแก้มยุ้ยๆ ทั้งสองข้างเริ่มพองออกเป็นสีชมพูระเรื่อ น้ำหนักตัวพุ่งพรวดขึ้นมาอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานของเด็กทารกปกติ แข็งแรง ร่าเริง และกลายเป็นแก้วตาดวงใจที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกคนในบ้าน ​และสิ่งท