Home / Romance / Mainit Na Pagmamahal (SSPG) / Chapter 31 - Chapter 40

All Chapters of Mainit Na Pagmamahal (SSPG): Chapter 31 - Chapter 40

47 Chapters

#31

KURT POINT OF VIEWAfter what happened earlier, now I'm here in the kitchen. I know, napagod ko ng husto si Noime. And of course I have a good heart to make food for her. Dahil iniisip ko na mas kailangan pa niyang lumakas. Tahimik lang akong nagluluto and I hope she will like what I have cooked. Minutes later, someone called my name. This is annoying in my ears. Ang mabuti na lang I'm done cooking at inihahain ko na ito sa mesa. I don't know why, padabog kong ibinaba ang hawak kong sandok sa ibabaw ng isang plato. Mabilis akong kumilos at nagtungo sa pintuan. When I opened it, tumumbad sa akin ang secretary ko. Gulat niyang tiningnan ang suot ko. "Sir, kailan ka pa po ulit nagluto?" Nanlaki ang paningin ko. Ngunit ako ay walang ibang binigay kundi isang nanlilisik na tingin. "Ahm Sir, ipapaalam ko lang po sana na tumawag sa akin ang Mommy mo. Darating daw po siya dito para bisitahin ka," sabay lunok ng laway niya. Masyadong magalaw ang mata niya kaya alam ko na hindi pa rin tumitig

Last Updated : 2026-10-15

#32

"Yes po madam?" Hindi ko mapigilan na magulat kay Madam. Mas lalo pa akong nanginginig sa kaba. "Ano ba at hindi ka mapakali. Samahan mo na ako sa office ng anak ko, tayo na." Nanlaki ang mga mata ko ng tuluyan ng humakbang si Madam. Lagot na! Ano na ang gagawin ko! Please lang Sir, help!Isang tunog ng cellphone ang nagpatigil kay Madam. Dahilan na dali-dali akong nagtungo sa harap niya at pilit na ngumiti. Saglit niya akong binigyan ng pagtataka ng tingin at matapos ay sinagot niya ang tawag. "What? I'll go there," pagtataranta ni Madam.Napahinga ako nang malalim. Mabuti naman!"Kim, contact my son and tell him na nasa hospital ngayon ang daughter in law ko. " Puno ng pag-aalala ni Madam. Dali-dali siyang kumilos para umalis kasama ang dalawang tauhan niya. "Si Kiarra? Nasa hospital? How? Hindi ba't maayos naman ang lagay niya?" Kahit ako ay nagulat. Pero utos pa rin ni madam na sabihin ko ito kay Sir. At dapat lang malaman ni Sir ang bagay na 'to. Kaya naman dali-dali akong

Last Updated : 2026-10-19

#33

NOIME POINT OF VIEW Ramdam ko na nandito ako ngayon nakahiga sa malambot na kama. Pagkamulat ng mata ko hindi nga ako nagkakamali. Dali-dali akong napaupo at inilibot ang paningin sa buong silid. Maluwag pero masyadong plain ang kwarto. "Siguro ang lungkot ng natutulog dito. Wait! Kaninong kwarto ba ito?" Sa gulat ko napabalikwas ako sa kama. Dahilan na mahulog ako. "Aray naman," sabay hawak ko sa bewang ko. Napapikit pa ako dahil sa sakit ng tama. Nang akmang tatayo na sana ako biglang bumukas ang pintuan. Sa nakikita ko isang lalaki na nababalutan ng liwanag sa gilid niya. "Wah! Lord! Huwag mo po muna ako kukunin, please! Nahulog lang naman ako sa kama eh. Hindi ko pa oras para mamatay," mangiyak-ngiyak na aniya ko pero tahimik lang ang lalaki. "Alam ko po na makasalanan ako. Pero kailangan ko pa po magsisi sa lahat. At tyaka marami pa akong pangarap sa buhay. Baka naman pwede pong bigyan mo pa ako ng pagkakataon na mabuhay," dagdag ko pa sabay luhod ko. "Hey, get up."

Last Updated : 2026-10-20

#34

Nang matapos akong kumain ay agad din akong nag-ayos ng sarili ko. Mabango ang damit ni Kurt. Kung pwede nga lang araw-araw ko pa iyong suotin eh. Nang matapos ako ay hindi na rin ako nagtagal pa sa loob ng kwarto. Nadatnan ko si Kurt na may kausap sa cellphone niya habang nakatayo siya sa harap ng malaking bintanang salamin. Kitang-kita nga dito ang lawak sa labas. Nakakatakot din dahil sobrang napakataas ng kompanya na ito. Gayunpaman hindi ko na muna umisturbo si Kurt. Bagkus ay nanatili lang akong nakatayo sa tabi ng mismong mesa niya. Kaso nga lang bigla kong napansin ang familiar na artwork sa mesa ni boss. Tiningnan ko ito ng mabuti hanggang sa.... Napatakip ako ng bibig ko. Hindi ko akalain na isa ito sa mga artwork na ginawa ko noon. Sumisimbolo sa pag-unlad ng pamilya na may kasamang pagmamahal. Habang pinagmamasdan ko ito may napansin akong kakaiba sa mga gilid ng artwork. "Ay grabe naman, ang kapal din ng mukha ng gumawa nito. Ginaya ang artwork ko? Halata naman na ko

Last Updated : 2026-10-23

#35

Sa mahabang byahe namin ay sa wakas nakarating na rin kami sa hospital. Nasa tabi lang ako ni Kurt habang naglalakad kami. Pansin ko na alam na ni Kurt kung saang kwarto naroon si Kiarra. Dahil hindi man lang siya nagtatanong rito. --- Hindi rin nagtagal nakatungtong kami sa tahimik na pasilyo. Hanggang sa napahinto kami sa isang pintuan. Hindi man lang nagawa ni Kurt ang kumatok. Deretsahan siyang pumasok kaya sumunod na rin kami ni Kim. Tumumbad sa amin si Kiarra na nakaupo sa kama samantalang nasa gilid naman niya ang Mommy ni Kurt. "Mabuti naman anak at dumating ka rin. Alam mo naman na dapat nandito ka sa tabi ni Kiarra. Isipin mo nga nadisgrasya si Kiarra dahil sinubukan niyang magpunta sa kompanya mo. Tapos ikaw kahit saan ka lang nagpunta kasama ang babaeng 'yan?" Bulyaw agad ang bumungad sa amin. Ano pa nga ba ang magagawa ko? Dahil magulang siya ni Kurt at nakakatanda siya sa akin kailangan ko pa rin gumalang. Tahimik lang si Kurt at nasa malayo ang paningin. Gumalaw si

Last Updated : 2026-10-23

#36

"What? What do you mean by that Mom? May sarili siyang condo kaya hindi siya pwede sa bahay ko. Alam mo naman na kasama ko si Noime sa iisang bahay. Ayaw kong may gumulo sa pagmamahalan naming dalawa." Desididong lumaban si Kurt. Pati ako kasali sa ipinagtatanggol niya. Kung sa bagay dapat lang dahil kapag nagkataon baka nga mas lalo lang gumulo ang sitwasyon. Kawawa naman ako kung makuha niya sa akin si Kurt. "Huwag ka na magreklamo pa! Kailangan ni Kiarra ng protection at gusto ko na siguraduhin na magiging ligtas siya. Kaya naman sa bahay siya titira. Disisyon ko ang masusunod dito Kurt. Dahil kapag hindi ka makinig sa akin ipapatapon kita sa probinsiya kung saan nakatira ang walang kwentang ama mo!" puno ng panggigigil ng Mommy ni Kurt. Kung gano'n batas pa rin pala talaga ang Mommy ni Kurt sa pamilya nila. Kung sabagay siya pa rin ang ina. Kaso lang baka mahirapan lang si Kurt. Ano ba naman ito pati ako ma-stress sa ganitong sitwasyon. Kahit saan yata ako pumunta gulo lang ang

Last Updated : 2026-10-23

#37

"Ano ba ang pinagsasabi mo diyan? Sinabi ko lang 'yon kanina para makalusot tayong dalawa. Pero hindi ko rin akalain na hindi sila madadala at mas lumala pa nga," pagsusungit ko sa kaniya. Mabilis kong hinablot ang kamay ko kaya nabitawan niya ako. Ngayon pa talaga ako nagpapakipot kahit sa totoo lang gusto ko ang ginaganito ako. At least kahit malamig magsalita si Kurt. Malambing pa rin ang pakikitungo niya sa akin. "Don't worry it's not your fault. Huwag mo na lang isipin. Ang isipin mo ngayon ay ang trabaho mo sa akin. Tandaan mo ayaw kong malaman ni Kiarra na hindi tayo nagmamahalan." Inayos niya ang kwelyo niya. Kainis naman ako lang ba ang kinikilig? Mukhang wala naman pala siyang pakialam sa nararamdaman ko, eh. Dapat pala hindi na lang ako kinilig kanina. Dahan-dahan siyang lumapit sa akin pero nanatili lang ako pwesto ko habang seryoso ang titig ko. sa kaniya. "Tandaan mo rin Noime. Walang sino man sa ating dalawa ang magmahal. Hindi mo ako pwedeng mahalin at mas lalong h

Last Updated : 2026-10-23

#38

Kung ano-ano pa ang mga pinag-uusapan nila sa likuran pero tahimik pa rin kaming dalawa ni Kurt habang nakatuon ang paningin sa unahan. May pagkakataong kinakausap ni Kiarra si Kurt pero hindi sumasagot si Kurt. Tapos itong si Kiara naman hindi man lang napapagod magpapansin kay Kurt. Nagmumukha tuloy siyang ewan. Habang tumatagal ang pagmamaneho mas napapalapit kami sa bahay ni Kurt. Kunti na lang at aabot na kami roon. Tulad ng katahimikan naming dalawa ni Kurt, tahimik rin sa labas ng kotse. Walang katao-tao at halatang munting mga sasakyan lang ang dumadaan sa lugar na 'to. --- Lumipas ang ilang minuto ay nahinto na ang sasakyan sa harap ng bahay ni Kurt. Naunang lumabas si Kurt sa kotse. Akala ko bubuksan niya ang pintuan kung saan nakaupo si Kiarra pero mali ako dahil mas inuna pa rin ako ni Kurt. Iniabot niya ang kamay niya sa akin. Hindi na ako nag-alinlangan pang abutin ito. Pagkalabas ko napansin ko ang masamang titig sa akin ni Kiarra. Pero hindi niya magawang magalit sa

Last Updated : 2026-10-23

#39

"Kung makapagsalita ka Kiarra sigurado ka sa lahat ng mga mangyayari. Para sabihin ko sa 'yo, sa mundong ito mahirap makita ang kasiguraduhan. Kaya kung pwede lang huwag mong ipamukha sa akin ang kahirapan. Hindi ka ba nadala sa mga sinabi ko sa 'yo noong isang araw? Kailangan pa ba natin ulitin ang mga napag-usapan na natin noon? At isa pa, ipapaalala ko lang sa 'yo na isa ka na lang sa masasakit na nakaraan ni Kurt. Kung ayaw mong maramdaman mo ang sakit kung paano mo siya nasaktan noon. Mabuti pang tumigil ka na kaysa sa ipamukha sa akin na hindi kami pwedeng magsama." Sa kawalan ng kontrol sa bibig ko. Kung ano-ano na naman ang sinasabi. Ganito pa naman ako lalo na kung galing sa puso ko ang mga salita ko. "Ipapaalala ko ulit sa 'yo Noime. Kailanman hindi nagkagusto si Kurt sa ibang babae dahil ako lang ang mahal niya. Nagkatampuhan lang kaming dalawa at pwede pa namin ayusin. Pero dahil sa 'yo pinipigilan mo ako. Ikaw lang ang sumisira sa tunay na pagmamahalan naming dalawa.

Last Updated : 2026-10-23

#40

"Mom, please stop. I know what I'm doing. Ginagawa ko ito dahil opo I want to protect Noime. At hindi ko hahayaan na may kung sino ang gagalaw sa kaniya. Hindi ko hahayaan na masaktan si Noime. So please, stop mom. Dahil magiging gulo lang ito sa pagitan natin kapag ipilit mo pa rin sa akin si Kiarra." Pilit kong pinipigilan ang galit sa loob ko. Pero nakikita ko pa rin sa mga mata ni Mom na wala siyang balak sumunod sa gusto ko. "No, kahit na anong mangyari kayo pa rin ni Kiarra ang dapat na ikasal. Huwag mong kakalimutan na maraming nakakaalam na buo pa hanggang ngayon ang pagmamahalan niyo ni Kiarra." Galit na humakbang si Mom papalayo sa akin. Hindi na ako nakapagsalita pa. Nang makalabas I Mom, napasuntok na lang ako sa ibabaw ng mesa ko dito sa loob ng kwarto ko. Mainit na mainit ang dugo ko ngayon. 'Noime, bakit nga ba kita pinoprotektahan? What's the reason na maramdaman kong nasasaktan ako kapag may marinig akong masama tungkol sa 'yo. Damn! I don't know why! Ako pa nama

Last Updated : 2026-10-23

PREV

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status