All Chapters of Mainit Na Pagmamahal (SSPG): Chapter 41 - Chapter 47

"Then that's better. Hindi ka kailangan alalayan ni Noime at hindi rin ako papayag na gawin ni Noime 'yon." Lumalim pa lalo ang titig ni Kurt. Ano ba naman itong ginagawa ni Kurt may iniisip nga akong gustong gawin eh. "At mas lalong hindi kailangan ni Kiara ng alalay sa babaeng 'yan," gigil na wika ni Madam. "Wala naman sigurong mali? Ako na nga ang nagpresenta tapos ayaw niyo pa?" sabay kunot ng noo ko. "Stop Noime." Hinawakan ako ni Kurt sa bewang ko at nilapit sa kaniya. Dahilan na magdikit ang katawan naming dalawa. Hindi ko alam kung ano ang balak ni Kurt. "Ano ba ang ginagawa mo? Hindi ka pwedeng maging alalay ni Noime. Tandaan mo sa akin ka nagtatrabaho," mariin niyang bulong sa akin. "Kurt alam ko naman, eh. Tyaka tumutulong lang naman ako para maayos na ang usapan," bulong ko rin sa kaniya. Napuno ng pagtataka ang mga tingin sa amin nina Kiarra. "Magpakabait ka nga, hindi lahat ng bagay kaya mong gawin. Ayaw kong pahirapan ka nila, maliwanag?" Ayan na naman si K

Deretsahan akong nagtungo sa kwarto ni Kuya imbis na pansinin pa si Kiarra. Ang mabuti na lang nadatnan ko si Kuya. Kaso lang may ginagawa siya pero syempre hindi ako napadala. "Ano ba ang ginagawa mo Kuya? Pwede bang isturbuhin muna kita? May importante kasi akong sasabihin sa 'yo tungkol kay Noime." Umangat ang tingin ni Kuya pero malamig ang titig niya. "Speak." Walang emosyon. "Hayts, noong una boto na sana ako kay Noime. Pero ngayon napatunayan ko na pera lang ang habol niya sa pamilya natin. Kaya malamang peperahan ka lang din ni Noime." Malakas na hinampas ni Kuya ang mesa. Tumayo at mas nanlisik ang titig. Kaya ayaw ko siyang kausapin lagi, eh. Masyado siyang agresibo. "Teka lang, chill ka lang Kuya pwede ba? May proweba ako, hawak niya ngayon ang briefcase ko na may laman na 1 Million. Pero hindi niya agad binalik sa akin. Nakita ko sa CCTV at narinig ko ang sinabi niya. Sinabi ni Noime na magiging mayaman na siya sa pera na 'yon tapos ibibili niya raw ng sarili n

Mahina kong hinampas ang batok ni Dencio. Natigilan siya sa paghigop ng sabaw at napatingin sa akin. "Ikaw talaga ang pasaway mong lalaki. Hindi ka man lang ang tanong kung sino ang nagluto niyan para magpaalam ka kumain no? Tapos tingnan mo, mukhang gusto mo pang ubusin 'yan." Napahawak ako sa bewang ko at taas kilay na sinabi ito kay Dencio. Napatawa siya ng mahina a napakamot sa batok niya. "Ay, ikaw pala ang nagluto nito? Ang sarap ah, gusto ko ang sabaw na 'to." Muli siyang humigop ng sabaw. "Talaga ba? Masarap ba talaga ang sabaw? Pero hindi naman nagustuhan ng kuya mo, eh. Kaya hindi ako masaya ngayon." Naging malungkot ang boses ko. "Hay naku, alam mo kasi 'yang kuya kong si Kurt. Minsan kabaliktaran siya, eh. Kapag sinabi niyang ayaw niya ibig sabihin 'yon ang gusto niya pagdating sa mga ganitong simpleng bagay. Kaya kung sinabi niyang ayaw niya ang sabaw na 'yo ibig sabihin lang no'n gusto niya talaga. Binibiro ka lang ni Kuya kaya huwag mo na masyadong isipin para hi

Wala akong ibang magawa kundi ang tumahimik at makinig kay Kurt. Hanggang sa natapos niyang asikasuhin ang kamay ko. "Huwag mo muna basain ang kamay mo. Just make sure na makikinig ka rin sa akin. Utos ko ito, maliwanag?" seryoso niyang boses ngunit dama ko ang pag-aalala ni Kurt. Tumango ako bilang sagot ko. Pero kalaunan lang ay napatayo rin ako. "Marami ka pang gagawin Kurt, kaya iiwan muna kita. Ubusin mo rin ang sabaw ah, " mahinhin kong sabi. Hindi pa man ako nakakahakbang para lumabas hinawakan niya ang kamay ko. "Stay there." Base sa tono niya at tila nakikiusap siya sa akin. "Pero makaka-isturbo lang naman ako sa mga gagawin mo, eh. Kailangan mo rin mag-focus," dagdag ko pa. "It's okay." Binitawan niya ako at lumapit siya sa mesa niya. Walang alinlangan niyang hinigop ang sabaw na nagpakaba sa akin. Agad na bumalot ang lungkot sa mukha ko dahil walang ngiti at tuwa sa mukha ni Kurt. Mukhang ayaw na naman niya sa naging luto ko. "I want this. Ang sarap mo talaga mag