Todos los capítulos de พันธะวิวาห์เถื่อน : Capítulo 111 - Capítulo 120

ณดาเดินตามขึ้นมาถึงในห้องเห็นรชฏกำลังหยิบเสื้อผ้าในตะกร้าออกมาจะพับเก็บใส่ตู้เสื้อผ้าให้ เธอก็เดินมายื้อแย่งจากมือเขาไปพร้อมกับถาม       “คุณเห็นชุดชั้นในสีฟ้าของดาไหมคะ?” เธอถามเขาและเขาก็ก้มหน้าหลบสายตาหยิบเสื้อของเธอขึ้นมาจากตะกร้า       “คุณรชฏได้ยินที่ดาถามไหมคะ เห็นชุดชั้นในสีฟ้าของดาไหม ถ้าคุณเอาเสื้อผ้าดาไปซัก คุณก็ต้องเห็นมัน” เธอแย่งเสื้อจากมือเขามาถือไว้อีก       “ก็แค่ชุดชั้นในเอง เดี๋ยวฉันซื้อให้เธอใหม่ได้น่า”       “ไม่ค่ะ ดาอยากได้ชุดชั้นในเดิมของดา คุณเห็นไหมคะ”       “อยู่กับฉันเอง”       “คุณเอาไปทำไม? เอามาคืนดาด้วยค่ะ” เธอบอกเขาให้นำชุดชั้นในของตัวเองมาคืน       “ก็แค่ชุดชั้นในชุดเดียวเอง จะหวงอะไรนักหนา&rdqu

“อ่า...อื้อ” รชฏใจเต้นแรงหอบหายใจหนักหน่วงเมื่อปากน้อยจูบตอบกลับและหยอกคลึงลิ้นอุ่นร้อนตัวเองที่รัดคลึงลิ้นเธอในโพรงปากน้อย       “อ่า...หวานเหลือเกินดา อื้ม...” เขาผละออกมาเอ่ยเป่ารดลมหายใจปะทะผิวหน้านวลเนียนชื้นเหงื่อของณดาแล้วก็ปลดเปลื้องชุดเดรสชีฟองที่เธอใส่แทนชุดคลุมท้องออกจากร่างอวบอิ่ม ไม่นานณดาก็เปลือยเปล่าอวดร่างอวบอิ่มมีน้ำมีนวลและท้องที่โตของเธอ       “ยะ...หยุดได้แล้วคุณรชฏ” เธอบอกห้ามเขาเสียงกระเส่า       “แน่ใจว่าอยากให้ฉันหยุดน่ะดา” เขาถามเธอเสียงพร่าแล้วก็ก้มหน้าลงไปซุกซอกคอระหงของเธอครูดไถปลายจมูกโด่งกับลำคอหอมกรุ่นแล้วเคลื่อนไล้ไซ้มายังเนินอกอวบที่เขาจัดการถอดยกทรงกับกางเกงชั้นในและกางเกงซับในของเธอออกไปก่อนหน้านี้แล้ว       “อะ...อื้อ” แล้วเธอก็ร้องครางออกมาเมื่อปากหนาของเขาขบเม้มดูดคลึงยอดอกของเธอหนักหน่วงจนต้องกำมือแน่นเท้ายันอกขึ้นตอบสนองแรงดูดของปากหนา

“ที่ผ่านมา ฉัน...ขอโทษ” แล้วรชฏก็เอ่ยคำว่า ‘ขอโทษ’ ออกมา และเป็นครั้งแรกที่เขาพูดคำนี้ก็ว่าได้ เพราะตั้งแต่เล็กจนโต ไม่ว่าจะทำผิดหนักหนาสาหัสแค่ไหน เขาก็จะไม่มีวันพูดคำนี้เป็นอันขาด แต่วันนี้เขาอยากพูดมันกับณดา อยากให้เธอได้รับรู้ว่าเขานั้นรู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ       ณดาเงยหน้าขึ้นสบตาคนตัวสูงที่ตนผลักออกห่างที่กำลังก้มมองตัวเองอยู่ก่อนแล้วก็ต้องใจเต้นแรงเมื่อมองจ้องสบตาสีเข้มทมิฬของรชฏแล้วไม่พบคำลวง       “ขอบคุณนะคะที่ขอโทษดา จากนี้ไปเราก็อยู่แบบพ่อแม่ของลูก ส่วนเรื่องสถานะสามีภรรยา ดา...” เธอยังพูดไม่จบ รชฏก็รีบพูดแทรกขึ้น เพราะไม่อยากฟังคำปฏิเสธจากปากหล่อน       “เธอเกลียดฉันจนให้โอกาสฉันไม่ได้เชียวเหรอดา”       “คะ...คือ” เธออึกอักตอบไม่ได้ เพราะใจจริงของเธอนั้นตั้งแต่วันแรกจนวันนี้ ไม่ว่าเขาจะใจร้ายสารพัด พูดทำร้ายจิตใจหรือทำตัวดีเหมือนอย่างต

“คุณรชฏคะ พาราเชนทร์ออกไปข้างนอกก่อนได้ไหมคะ ดาจะทำมื้อเย็นค่ะ”       “แต่...”       “ไปนะคะ ดาก็แค่จะทำกับข้าวเอง”       “อือ...งั้นผัวไปก่อนนะ น้าแมว กบ ดูแลเมียฉันด้วยล่ะ” ก่อนไปก็สั่งกำชับสาวใช้แม่ลูกทั้งสองแล้วอุ้มเด็กชายราเชนทร์ออกไปจากห้องครัว       “คุณรชฏคลั่งรักคุณดาจังเลยนะคะ ไม่อยากจะเชื่อว่าจะเป็นคุณรชฏที่เคยเกรี้ยวกราดคนนั้นค่ะ” กบเอ่ยกับณดาเมื่อรชฏออกไป       “ดาเองก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกันกบว่านี่คือคุณรชฏที่ดารู้จักในคืนแต่งงาน”       “ปกติของผู้ชายปากร้ายค่ะคุณดา” แมวเอ่ยแล้วก็หยิบผักคะน้าให้ลูกสาวตัวเองล้างและหั่นเพื่อเตรียมให้ณดาทำผัดคะน้าหมูกรอบ       “ตอนแรกดาก็ไม่อยากเชื่อค่ะ ตอนนี้ดาเห็นและสัมผัสมาเองแล้วป้าแมว&

“ทุกอย่างผมเตรียมไว้แล้ว หน้าที่ของคุณแค่พาลูกสาวคุณไปเข้าพิธีที่โบสถ์ก็พอ” นี่คือคำสั่งเด็ดขาดของนายทุนหนุ่มที่ยื่นข้อเสนอให้นายเดช            “ผมจะทำได้ยังไง?” นักธุรกิจวัยหกสิบสามปีเอ่ยถามนักธุรกิจหนุ่มที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือตนเอง แต่มีเงื่อนไขคือต้องให้ลูกสาวแต่งงานกับเขา            “นั่นมันเรื่องของคุณ พรุ่งนี้ถ้าคุณพาลูกสาวไปที่โบสถ์ไม่ได้ก็ไม่ต้องมาคุยกันเรื่องเงินทุน” ด้วยรู้ว่าอีกฝ่ายไร้หนทางแล้วตอนนี้ เพราะไปยื่นกู้ธนาคารไหนก็ถูกปฏิเสธหมด มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยกู้วิกฤติของชายแก่ตรงหน้าได้            “ผม...”            “เชิญครับ ถ้าทำไม่ได้ก็เชิญครับ ผมมีงานต้องทำ” เขาพูดแทรกไม่รอให้อีกฝ่ายพูดจบความแล้วยกมือโบกไล่อีกฝ่ายออกจากห้องทำงานของต