All Chapters of พันธะวิวาห์เถื่อน : Chapter 131 - Chapter 135

“อะ...อื้อ” เมื่อปากสีระเรื่อทาบทับปากหนา ครามก็จูบตอบพร้อมดุนดันปลายลิ้นสอดเข้าไปในโพรงปากน้อยที่เปิดเผยอให้ตนสวนลิ้นเข้าไปในปาก            “อะ...อื้อ” เรียวลิ้นทั้งสองดูดคลึงเกลียวกันหนักหน่วงพร้อมกับมือใหญ่ของครามสอดเข้าไปในชายเสื้อคู่ฮาวายของพรีมเพื่อกอบกุมขยุ้มขยำเต้าของคนนั่งเบียดบนตักตนเอง            “อ่า...จะที่นี่หรือที่เตียง”            “ที่ไหนก็ได้ค่ะ ถ้าพี่ครามไม่รังเกียจกลิ่นตัวพรีม”            “หืม! เมียพี่ตัวหอมขนาดนี้จะรังเกียจได้ไงล่ะ เราออกไปด้วยกันทั้งวัน ถ้าพรีมตัวเหม็น พี่ก็เหม็นเหมือนกันนั่นแหละ เราเสมอกันแล้วนะ อ่า...อื้ม” แล้วเขาก็ยกอุ้มคนตัวเล็กบนตักตนเองนอนล้มลงกับโซฟาแล้วตัวเองก็คร่อมทับซุกปลายจมูกโด่งกับซอกคอระหงหอมกรุ่นกายสาว  &nb

“ช่างเถอะค่ะพ่อ ตอนนี้พรีมไม่อยากได้ยินชื่อของเขาอีกแล้ว พรีมจะพยายามเข้มแข็งเพื่อตัวพรีมและลูกและพ่อนะคะ พรีมพอแล้วกับความอ่อนแอที่เป็นอยู่ตอนนี้” เธอบอกท่านด้วยน้ำเสียงเข้มแข็งและจริงจัง            “งั้นพ่อไปโรงงานก่อนนะ มีอะไรโทรหาพ่อนะ หรือถ้าเกิดอะไรขึ้นให้น้อยรีบโทรบอกพ่อนะลูก” เขาผละจากลูกสาวแล้วยกมือเหี่ยวย่นขึ้นปาดป้ายเช็ดน้ำตาให้ลูกสาว            “ค่ะพ่อ พรีมไม่เป็นไร พรีมไม่ได้อยู่บ้านคนเดียวสักหน่อย พรีมอยู่กับลูกและมีพี่น้อยด้วย”            “อืม...งั้นพ่อไปนะลูก ตอนเย็นเจอกัน”            “ค่ะ พ่อ” เธอยิ้มให้พ่อ แม้ตาจะเศร้า แต่เธอก็ยิ้มออกมาจากใจจริง เมื่อพ่อลุกจากโซฟาที่นั่งออกไปแล้ว เธอก็ลุกขึ้นจากโซฟาไปยังห้องครัวเพื่อไปหยิบตะกร้าสานกับกรรไกรตัดดอกไม้ที่ใช้ประจ

“เอาไปเถอะ ใช่ว่าจะมีแค่หล่อนคนเดียวสักหน่อย”            อือ!            แล้วฟอยก็ไหวไหล่หมุนตัวเดินออกจากห้องทำงานไปปล่อยให้ครามอยู่คนเดียวลำพังในห้องทำงาน            “ลูกงั้นเหรอ ฉันจะเป็นพ่อคนงั้นเหรอ พระเจ้า! ให้ตายสิ”เขาพึมพำกับตนเองเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงรูหูก็ว่าได้ตอนนี้ แต่พอคิดถึงความเป็นจริงคือตนทิ้งแม่ของลูกมา แล้วจะทำยังไงดีล่ะ และจากมาไม่ดีด้วย            “ให้ตายสิวะ ทำไงดีไอ้คราม” เขาบ่นพึมพำกับตนเอง ยกมือนวดคลึงขมับไปมาอย่างใช้ความคิด             โครีนกับบอนเนอร์มองลูกชายของตนเองที่กลับมาจากบริษัทด้วยสีหน้าเป็นกังวล โครีนก็อดเป็นห่วงลูกชายไม่ได้ แม้