جميع فصول : الفصل -الفصل 90

“อะ...อื้อ” เสียงสะอื้นไห้กลืนหายเข้าไปในลำคอเมื่อปากหนาของบุรุษปิดทาบทับลงมา จากอ่อนโยนก็แปรเปลี่ยนเป็นหนักหน่วง เรียวลิ้นอุ่นร้อนบุรุษดุนดันเข้าไปในโพรงปากน้อย“อะ...อื้อ” พลอยใจตั้งตัวไม่ทันกับการจู่โจมของสิงห์ ไม่คิดว่าสิงห์จะทำแบบนี้กับตนเอง มือน้อยดันหน้าอกหนาผลักให้เขาออกห่างและพยายามเม้มปากแน่น แต่เรียวลิ้นสากอุ่นร้อนของบุรุษก็แทรกแซงเข้ามาในปากแล้วกำลังไล่ต้อนลิ้นของเธอให้จนมุมสิงห์เห็นว่าสาวเจ้าต่อต้านก็ตวัดแขนโอบกอดรัดเอวหญิงสาวเข้าหาตัวเองแน่นแล้วบดจูบดุดัน เรียวลิ้นสากตวัดกอดรัดเรียวลิ้นน้อยที่จนมุมในปากน้อย ปากหนาบดจูบดุดันหวังให้สาวเจ้าหวนนึกถึงความเร่าร้อนในอดีตระหว่างตนและพลอยใจ“อื้อ...อ่า” เธอแข้งขาอ่อนแรงแทบจะยืนทรงตัวไม่ไหวเมื่อถูกปล้ำบดจูบ สองมือน้อยเกาะรั้งไหล่หนาพยุงประคองร่างตัวเองไว้โดยมีแขนแข็งแรงของคนพาลโอบกอดยกอุ้มไว้เช่นกัน“อือ...พี่ต้องการพลอย เป็นเจ้าสาวของพี่อีกครั้งได้ไหม” เขาผละออกมาเอ่ยเป่ารดลมหายใจใส่ใบหน้าหอบเหนื่อยจากการถูกปล้นจูบ ดวงตาดุดันจดจ้องสบดวงตาน้อยหวานซึ้งขอ

งานแต่งงานของสิงห์และพลอยถูกจัดขึ้นอีกครั้งที่บ้านสวน จังหวัดสุพรรณบุรีในเดือนต่อมาหลังจากที่ปรับความเข้าใจกัน งานแต่งงานถูกจัดขึ้นเป็นงานเล็กๆ และเชิญเฉพาะญาติสนิทและคนสนิทเท่านั้นมาร่วมงาน อคิน คเชนทร์ และพิภพเองก็ได้มาร่วมงานเป็นพยานรักให้เพื่อนรักในครั้งนี้ด้วย       พลอยใจกอดช่อดอกกุหลาบในมือแน่นแล้วมองสาวๆ ทุกคนที่กำลังรอรับช่อดอกไม้เจ้าสาวจากตน เมื่อหลายเดือนก่อนเธอเป็น ‘เจ้าสาวไร้รัก’ แต่วันนี้เธอเป็น ‘เจ้าสาวไม่ไร้รัก’ เธอดีใจที่ได้มีโอกาสได้สวมชุดเจ้าสาวอีกครั้งกับเจ้าบ่าวคนเดิม       “ได้เวลาโยนช่อดอกไม้เจ้าสาวแล้วครับ” สิงห์ก้มหน้ามากระซิบข้างหูเจ้าสาวของตัวเองด้วยน้ำเสียงหวานอ่อนโยน       “ค่ะ ทุกคนรอรับนะคะ” ส่วนมากเป็นคนงานสาวๆ ที่ทำงานที่สวนของบ้านมารอรับช่อดอกไม้เจ้าสาว       ทุกคนต่างก็ส่งเสียงร้องเรี

สิงห์เปิดประตูห้องเข้ามาก็เห็นภรรยาของตัวเองนอนหลับอยู่บนเตียง พลอยใจยังไม่อาบน้ำเปลี่ยนชุด แต่เผลอหลับไปเสียแล้ว เข้าใจว่าเธอคงเพลีย เพราะวันนี้ตื่นทำบุญตักบาตรแต่เช้าและกว่างานจะเสร็จก็สองทุ่มครึ่ง       “หลับซะแล้วเมียเรา” สิงห์เดินมานั่งบนเตียงมองจ้องหน้าหวานซึ้งของภรรยาแล้วก้มโน้มหน้าลงไปจุ๊บแก้ม       “อือ...พะ...พี่สิงห์มาแล้วเหรอคะ” คนเผลอหลับตื่นทันทีเมื่อปากหนาสัมผัสแก้ม       “มาแล้วครับ เหนื่อยก็นอนเถอะ พี่ไม่กวนเราแล้ว”       “แต่วันนี้เข้าหอของเรานะคะ”       “แต่พลอยเหนื่อย พี่ไม่ใจร้ายรังแกเราหรอกนะ” เขาบอกคนที่กำลังดันกายลุกขึ้นนั่งโดยมีตนช่วยประคอง       “ขอโทษนะคะ พลอยง่วงและเพลียมากค่ะวันนี้”       “ไม่เป็นไร

หึ!       รชฏ มากบารมี วัย 31 ปี นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ทายาทตระกูลมากบารมีมองดูเจ้าสาวของตัวเองแล้วก็อดแค่นขำไม่ได้       “น่าสมเพช! ขายตัวใช้หนี้ คิดว่าตัวเองมีราคาค่างวดมากถึงสี่สิบล้านรึไงกันแม่คุณถึงได้เอาตัวเองมาประเคนให้ฉัน...หึหึ” น้ำคำดูถูกดังลอดออกมาจากริมฝีปากหนาพร้อมกับเสียงขำในลำคอของเขา       ณดา เครือทรัพย์ วัย 23 ปี คุณหนูผู้เพียบพร้อมมาทุกอย่างตั้งแต่เกิด แต่ตอนนี้กลับไม่เหลืออะไรสักอย่าง แม้แต่บ้านที่เคยอยู่ ตอนนี้ก็ถูกธนาคารยึดไปแล้ว พ่อที่เป็นครอบครัวคนเดียวก็มาล้มป่วยนอนโคม่าอยู่ในโรงพยาบาลจนตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้น ชีวิตของเธอมันน่าสมเพชอย่างที่เจ้าบ่าวของเธอพูดจริงๆ นั่นแหละ       “ทำไมเงียบล่ะ แต่ก็อย่างว่าแหละ มันคือความจริงที่เธอต้องยอมรับว่าตัวเองไร้ราคาแค่ไหน ไม

“อย่าอ่อนแอ ฉันไม่ชอบ” เขาไม่สนว่านี่จะเป็นครั้งแรกของเจ้าสาวตน เขาบีบมือหนักหน่วงเคล้นคลึงเต้าอวบใหญ่ล้นมือตัวเองพร้อมปากหนาตวัดเรียวลิ้นดูดคลึงยอดอกแข็งตึงของหล่อน       “อะ...คุณรชฏ อื้อ...” เธอเจ็บและไม่คุ้นชินกับสัมผัสหยาบโลนจากคนเหนือร่าง ตอนนี้ณดาได้แต่เม้มปากแน่นน้ำตาคลอยอมรับชะตากรรมตัวเองและบอกตัวเองในใจว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป       “อื้อ...อ่า” เขาดูดเร่ายอดอกสีชมพูระเรื่อของณดาพร้อมกับมือใหญ่บีบคลึงเคล้นหนักหน่วงแล้วผละปากหนาเคลื่อนมาบดจูบปากน้อยสีชมพูหวานที่เม้มแน่นแล้วขบเม้มให้เธอเปิดปากรับเรียวลิ้นสากอุ่นร้อนของตัวเอง รชฏไม่อาจปฏิเสธได้ว่าภรรยาแสนชังของเขาน่าปรารถนา กลิ่นกายของณดาหอมรัญจวนอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน       “อย่าสำออยเข้าใจไหม ถ้าไม่อยากเจ็บก็ทำตัวผ่อนคลายไปกับฉัน แล้วเธอจะชอบสิ่งที่ผัวคนนี้ทำให้ ทำตัวให้คุ้มกับเงินสี่สิบล้านด้วย อ่า...” เขาเห็นน้ำตาคลออาบล้นไหลออกทางหางตาและเสียงสะอื้นไห้ดังปะปนออกมา เขาจึงผละปากออกมาเอ่ยใส่หน้าหวานชื้นเหงื่อราคะข