LOGIN“สบายจริงแม่คุณ! ฉันบอกแล้วไงว่าเป็นเมียฉันต้องทำงานทุกอย่าง” เขาเดินมากระชากเธอลากลงจากเตียง ไม่สนใจว่าวันนี้เธอทานอะไรรึยัง “โอ๊ย! ดาเจ็บนะคะคุณรชฏ” “อย่ามาสำออย! เนี่ยมันเวลาไหนแล้ว เธอควรจะไปช่วยเด็กรับใช้ทำงานไม่ใช่มานอนสบายเป็นคุณนายบนห้อง” “ดาขอโทษค่ะ เดี๋ยวดาจะไปช่วยสาวใช้ทำงานค่ะ” ดีที่ก่อนหน้านี้ได้กินยาเลยทำให้อาการปวดหัวเหมือนจะเป็นไข้ดีขึ้น “ดี! และพรุ่งนี้อย่าให้ฉันรู้ก็แล้วกันว่านอนเป็นคุณนายสบายอยู่บนห้อง ต่อไปนี้เสื้อผ้าของฉัน ของใช้ส่วนตัวทุกอย่างของฉัน เธอต้องเป็นคนซัก ห้องนี้เธอก็ต้องทำความสะอาด ห้ามให้สาวใช้มาทำ ถ้าฉันรู้ว่าให้คนอื่นมาทำได้เห็นดีกันแน่ อ้อ...ทำความสะอาดห้องนี้เสร็จก็ช่วยเด็กรับใช้ทำความสะอาดบ้านด้วย และกับข้าวเธอก็ต้องทำด้วย เอ๊ะ! ว่าแต่คุณหนูอย่างเธอทำเป็นใช่ไหมเรื่องพวกนี้” แล้วเขาก็ย้อนถามพร้อมปล่อยมือที่จับข้อมือเล็กดึงกระชากลงจากเตียง
View Moreเผียะ!
มือน้อยยกขึ้นตวัดฟาดใบหน้าคมเข้มของสามีเต็มแรงเกรี้ยวกราดหลังจากได้ยินคำพูดจากปากหนาสีเข้มจากการสูบบุหรี่มาเป็นระยะเวลานานของเขา ไม่คิดว่าคำพูดต่ำทรามโสมมพวกนี้จะหลุดออกมาจากปากของผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วยอย่าง แทน คหการพาณิชย์ หรือแทน วัย 39 ปี เจ้าของไร่องุ่นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดกาญจนบุรี
กรอด!
แทนกัดกรามเกร็งหน้าด้วยรู้อยู่แล้วว่าจะโดนภรรยาตบหน้าตน เขาหันกลับมาพร้อมกับเลือดซึมมุมปากหนาแล้วถุยน้ำลายทิ้งลงพื้นพรมราคาแพงในห้องนอน แทนมอง นภษร วัย 26 ปี ที่ตนเลือกมาเป็นภรรยาออกหน้าออกตา เพราะคิดว่าหล่อนเหมาะสมที่สุด แต่แล้วในวันนี้เขาก็ได้รู้ว่าเธอไม่ได้เป็นแบบที่เขาเห็น ตลอดเวลาเจ็ดเดือนที่แต่งงานอยู่ด้วยกัน หล่อนทำหน้าที่ภรรยาได้ดี ไม่ว่าจะงานบ้านงานเรือนและงานบนเตียงที่ต้องคอยเอาอกเอาใจยามค่ำคืนที่แสนเร่าร้อน แม้จะภูมิใจที่ได้เป็นชายคนแรกของนภษร แต่ก็ใช่ว่าทุกอย่างมันจะทำให้เขามีความสุข เพราะเธอเองก็ไม่ได้ซื่อสัตย์กับเขา เธอทรยศความเชื่อใจของเขา
“ไปเอาออกซะ!” เขาพูดย้ำอีกครั้งพร้อมส่งซองเอกสารสีน้ำตาลในมือของตนให้กับนภษรดูสิ่งที่อยู่ข้างใน
นภษรรับมาแล้วก็เปิดซองเอกสารนำเอกสารข้างในออกมาอ่าน มันคือ ‘ใบหย่า’ ที่เขาเซ็นไว้ก่อนหน้า
“ไอ้คนสารเลว!” เธอกำกระดาษที่เขาส่งให้ตนอ่านแน่นด้วยความเดือดดาล
“ไปเอาเด็กออกซะ! ฉันไม่ต้องการเด็กที่เกิดจากเธอ”
เขาไม่ได้สนใจคำด่าเกรี้ยวกราดของคนตรงหน้า เขาสนใจแต่ความต้องการของตัวเอง จะว่าเขาใจอำมหิตก็ได้ เพราะหากให้ลูกเกิดมามีแม่แบบเธอ สู้ไม่ให้เด็กเกิดมายังจะดีเสียกว่า ตอนแรกที่รู้ว่าภรรยาท้อง เขาดีใจมากที่จะได้เป็นพ่อคน เพราะการมีลูกคือการทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อยู่โดดเดี่ยวอีกต่อไป เพราะตั้งแต่เล็กจนโต เขาก็อยู่กับน้าสาวและน้าเขยมาตลอด พ่อกับแม่จากไปเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนเขาห้าขวบ และอุบัติเหตุในครั้งนั้นเขาก็อยู่ด้วย พ่อกับแม่เสียชีวิต มีเพียงเขารอดจากความตายนั้น น้าสาวและน้าเขยเลยรับมาเลี้ยงและช่วยดูแลไร่องุ่นแทนจนเมื่อเขาเรียนจบอายุยี่สิบสองปี เขาก็แยกตัวออกมาอยู่บ้านของตัวเองและบริหารจัดการไร่องุ่นของตัวเองเอง แม้จะได้รับความอบอุ่นจากน้าสาวกับน้าเขยและน้องสาว ลูกสาวของทั้งสอง เขาก็ยังโหยหา “ครอบครัว” ที่แท้จริงของเขา แม้ว่าเขาจะใช้ชีวิตก็ไม่ได้ดีไปกว่าใคร เป็นผู้ชายก็ต้องมีเรื่องผู้หญิง ถึงไม่มีแฟน แต่ก็ใช่จะไม่มีคู่นอน จนกระทั่งน้องสาว ซึ่งคือลูกน้าสาวอย่างเพ็ญนภาได้เล่าเรื่องของ ‘นภษร’ ให้ฟัง เขาจึงอยากเจอเธอสักครั้ง และนั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่างของชีวิตคู่ของเขาและหล่อน เขาตัดสินใจขอหล่อนแต่งงานแม้จะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน และนภษรก็ตกลงแต่งงานกับเขาอย่างง่ายดายทั้งๆ ที่เพิ่งรู้จักกันได้เดือนกว่า ทุกอย่างมันง่ายดายไปหมด แต่ในความง่ายดายนั้นก็ทำให้มันมีปัญหาในตอนนี้ หล่อน ‘หักหลัง’ ทำตัว ‘สำส่อน’ ไม่ต่างจากโสเภณี เมื่อมีบุคคลปริศนาส่งรูปถ่ายของเธอที่นอนหลับกับผู้ชายหลายคนบนเตียงมาให้ดูเมื่ออาทิตย์ก่อน และนั่นแหละทำให้เขาเกลียดชังขยะแขยงภรรยาตีทะเบียนของตนในตอนนี้จนไม่สามารถที่จะอยู่ร่วมบ้านกันได้ ตอนนี้รู้แล้วว่าที่แท้นภษรนั้นแต่งงานกับตน เพราะหวังอยู่สุขสบายเป็นคุณนายเจ้าของไร่องุ่น
“ไม่! ที่ทำตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว” “งานดีหรือว่ามีผู้ชายที่ชอบล่ะ” “อีกแล้วนะ คุณกำลังหาเรื่องฉันอีกแล้วนะคุณคินทร์” “ก็ได้ๆ ฉันจริงจังนะ อยากย้ายมาทำงานที่บริษัทสินเชื่อฉันไหม จะทำงานที่สำนักงานใหญ่หรือสาขาย่อยก็ได้” “ไม่! แค่เกี่ยวข้องกับคุณที่บ้านก็มากพอแล้ว ฉันไม่อยากไปทำงานกินเงินเดือนของคุณ” “แต่เงินเดือนดีนะ ไหนบอกอยากหาเงินมาไถ่ตัวเองไง” “เท่าไหร่ล่ะ?” “เธอทำงานตอนนี้ได้เท่าไหร่” “หมื่นหกพัน หักค่าประกันสังคมก็เหลือหมื่นห้านิดๆ” “ฉันให้สองหมื่นห้า ถ้ามาทำที่บริษัทสินเชื่อฉัน ไปค
“ฉันไม่ใช่คนถึกอย่างคุณนี่ อ่า...” แล้วมาลีก็ผลักเขาออกห่างพร้อมกับสูดปากครางออกมาเมื่อเอ็นเนื้ออวบใหญ่เคลื่อนตัวออกจากความฟิตแน่นตนเอง “กินอิ่มค่อยมาต่อกัน” “ไม่แล้ว วันนี้พอแค่นี้ ฉันเหนื่อย” มาลีลุกลงจากเตียงเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่กองที่พื้นของตนเองมาใส่อย่างลวกๆ แล้วเดินไปหยิบยางรัดผมหน้าโต๊ะเครื่องแป้งมารวบผมยาวสลวยแล้วเดินออกไปจากห้องนอน โดยไม่รู้เลยว่าทุกการเคลื่อนไหวของเธอก่อนหน้านี้อยู่ในสายตาของคินทร์ตลอด พอมาลีออกไปจากห้อง คินทร์ก็ลุกขึ้นจากเตียงพาร่างเปลือยเปล่าสูงยาวเข่าดีตนเองเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำล้างเหงื่อไคลสวาทตนเอง มาลีเดินเข้ามาในครัวก็เดินตรงไปเปิดตู้กับข้าวดูว่านมขิงกับมนต์ได้เก็บกับข้าวให้ตนกับคินทร์ไหม พอเปิดดูมีแค่น้ำพริกปลาย่างกับหน่อไม้ต้ม เธอจึงเดินไปเปิดดูหม้อหุงข้าวดูว่ามีข้าวไหม ในหม้อมีข้าวเยอะมากพอให้คนสองคนทานและ
ปากน้อยถูกปากหนาบดจูบบดขยี้เอาแต่ใจจนปากน้อยบวมเจ่อ แล้วเขาก็ผละปากออกมาคลอเคลียเรียวลิ้นและจูบไซ้ซอกคอระหงของคนตัวเล็กที่ดิ้นต่อต้านขัดขืนตนเองจนตอนนี้อ่อนระทวยเป็นขี้ผึ้งลนไฟ สาวเจ้าอ่อนระทวยบิดส่ายครางกระเส่าเสียวอยู่ใต้ร่างหนาเปลือยเปล่าตนเองพร้อมกับสองเรียวแขนเล็กผลักไสเขาออกห่างก็ยกขึ้นโอบลำคอหนาของเขา “อย่าดื้อกับฉันอีก เข้าใจไหมมาลี และจำไว้ ฉันจะไม่ ‘ใส่ถุงยาง’ กับเมียตัวเองเวลาอยู่บนเตียง” “ฉันไม่อยาก ‘ท้อง’ กับคนชั่วอย่างคุณ” “ถึงฉันจะชั่ว ฉันว่าฉันเป็น ‘พ่อ’ ที่ดีได้ ให้โอกาสฉันได้เป็นพ่อของ ‘ลูก’ เธอสิแล้วเธอจะรู้ว่าฉันเป็นคนดีได้” “ต่ำทราม! อะ...อื้อ” แล้วปากหนาของคนตัวโตก็ทาบทับกับป
ปึก! เมื่อเดินตามกันขึ้นมายังห้องนอนติดๆ พอเข้ามาในห้องคินทร์ก็เดินมาผลักร่างเล็กล้มลงไปกับเตียงนอน “ทำไมชอบใช้แต่กำลังแก้ปัญหา” “ฉันเปล่าใช้กำลังแก้ปัญหา ก็ไม่อยากคุยกับฉันดีนักก็ไม่ต้องคุย ให้ร่างกายเธอคุยกับฉันแทนก็แล้วกัน อ้อ...พูดได้แล้วเหรอ ตอนนั่งรถมาไม่เห็นปริปากพูดสักคำนึกว่าเป็นใบ้ไปแล้ว” คินทร์เอ่ยประชดกลับแล้วคร่อมทับร่างเล็กกักไว้กับเตียงนอน เขาไม่ชอบเวลาที่เธอทำเย็นชาไม่สนใจเขาแบบนี้ “พาลไปทั่ว แค่ไม่คุยด้วยก็ใช้กำลังข่มเหงทุกที” “ฉันแค่อยากใช้สิทธิ์ของตัวเองเท่านั้นมาลี” “เอาแต่อ้างสิทธิ์ของตัวเอง ฉันรู้น่าว่าคุณเป็นเจ้าหนี้ฉัน และคุณก็จำไว้ด้วยว่าฉัน ‘เกลียด’