《Nine Months To Say Goodbye》全部章節：第 141 章 - 第 150 章

Two red lines.The moment I saw those two red lines on the pregnancy test, it felt as if the heavens and earth had conspired to collapse on meIt was positive...Hindi pwede 'to.Buntis nga ako.Nanghihina akong napaupo sa gilid ng aking kama, natulala na lang sa kawalan. Ayaw iproseso ng utak ko ang naging resulta ng hawak ko pang Pregnancy test.Kasabay ng aking pagkatulala, isa-isang pumasok sa aking isipan ang lahat ng aking mga naging kabulastugan sa buhay. Ang pagpapalit palit ko ng boyfriend na parang damit lang kung hubarin. Ang pagpuslit ko sa bahay para lang pumunta sa bar at makipag-inuman. Ang pakikipaghalikan ko sa kung sinu-sinong mayayamang lalaki. At ang mga kasinungalingan ko sa kanila para lang patulan nila ako.Lahat na. Ito na ba 'yun? Ito na ba ang singil sa akin ng lahat ng nagawa ko?Muling bumaba ang mata ko sa hawak kong Pregnancy test, nagbabakasakali na maiba ang resulta. Pero hindi. Malabong mangyari iyon. Mas lalo lang humigpit ang hawak ko doon nang mas n

Nagpatuloy ako sa paghahanap kay Marco. Pinagtanong tanong ko na siya sa kanyang mga classmate kung may nakakita o may alam ba sa kanila sa kinaroroonan niya, pero wala ni isa sa ang nakapagsabi kung nasaan nga siya.Sabi, hindi na raw ito pumapasok. May chismis pa na nag-drop out na. Ang malala pa doon, may ilan sa kanila na tinawanan ako nang itanong ko kung nasaan siya. Kung bakit ko raw ba hinahanap ang isang baliw. Nang tanungin ko sila kung bakit baliw ang tawag nila sa kanya, tanging sagot lang nila ay dahil daw sa papalit palit nito ng character. Masyado raw kinareer ang pag-ro-roleplay ng iba't ibang character.I couldn’t even argue with that. Kasi sa totoo lang, ganoon na rin ang tingin ko sa kaniya ngayon. Sa sobrang pagkaka-career sa pa-different version niya, hindi ko na alam kung ano at sino ba talaga siya.God… bakit ko hinayaan ang sarili na mapunta sa kaniya? How could I let someone like him be the father of my child?Umiling iling ako dahil sa sariling katangahan. Bi

I shook my head, gripping the handle tighter.“I-I told you, I’m not pregnant!” I snapped, my voice started cracking. “Why are you acting like you know more about me than I do?!”I know it sounded defensive. Desperate. And honestly? Pathetic. Kahit ako, ayaw na rin maniwala sa mga salitang lumalabas sa bibig ko ngayon.“Renzo!” Napasigaw ulit ako nang bigla niyang niliko ang sasakyan. Tahimik lang siya at hindi pinansin ang sigaw ko. Ramdam ko na ang pamamawis sa noo ko sa takot na baka mabangga na talaga kami.Matalim pa rin ang mata niya nang saglit ulit niya akong nilingon. Hindi ko alam kung namalikmata lang ba ako pero nakitaan ko ng panlalambot ang ekspresyon niya pagkakita sa namimilog kong mata.Saka lang ako nakahinga ng maluwag nang unti-unting bumagal ang takbo ng sasakyan, hanggang sa itinigil na niya ito sa may gilid.Nakasunod lang ang mata ko sa kanya nang ipatong niya sa ibabaw ng manibela ang kanyang noo. Mayamaya ay nagsimula niyang iuntog ang noo sa manibela, maraha

“Sigurado ka bang akin ‘yan? We both know you’re not exactly the innocent type.”Gulat akong natameme kay Marco. The words hit me like a slap, cold and accusing. Ni hindi ko napigilang kunutan siya ng noo dahil sa inis na umakyat sa aking ulo.How dare he? After everything?I bit my lip, trying to keep the tremor in my voice at bay.“Alam mong ikaw ang nakauna sa'kin,” hindi makapaniwalang iling ko. “Oo't malandi ako at papalit palit ng boyfriend, pero ikaw palang ang nakaunang gumalaw sa'kin. It was you who took my first time. Saan ba ‘yan nanggagaling?”Nginisian lang ako na parang gāgo. The nerve of him.It had been a week since I last saw him after he disappeared from the hospital. Ngayon ko lang siya nahanap pagkatapos ng buong linggong paghihirap na mahanap siya. Dito ko siya natagpuan sa condo ng bago niyang girlfriend.Oo, bagong girlfriend. Ang kapal din!Kanina pa ako dito halos nagmakaawa sa kanya na panagutan ako at samahan kay Mama na sabihin na buntis ako at siya ang ama

Mabilis akong napaahon at napatayo ng tuwid nang marinig ko ang boses niya sa aking likuran. Paglingon ko ay bumungad sa akin ang kunot na kunot niyang mukha. Malalalim ang paghinga niya habang nilulusong ang daan palapit sa akin.“Bakit ka nandito—Renzo!” Napasigaw ako nang bigla niya akong binuhat. “Renzo, ibaba mo 'ko!”Gumalaw galaw ako para mabitawan niya ako, pero sadyang mahigpit ang pagkakakarga niya sa akin.“Renzo, isa!”Saka niya lang ako ibinaba nang nasa pampang na kami.“Hindi solusyon ang pagpapakamatay, Michaela!” his voice thundered.Hinabol ko muna ang aking hininga, ganoon din siya, bago ko siya tingnan ng sobrang sama. “Ano bang alam mo sa nararamdaman ko para sabihin ‘yan? Wala! Bakit ka ba nandito?!”Ang kaninang akala ko'y naubos na luha, muli na naman nag-unahan sa paghulog.“That as$hole...” inis siyang nag-iwas ng tingin saglit.Mabilis ang pagtaas-baba ng kanyang dibdib, tila nagpipigil ng galit. Naikuyom ko ang aking mga kamao, saka siya lalo pinanlisikan n