Todos los capítulos de Nine Months To Say Goodbye : Capítulo 341 - Capítulo 350

"Punta tayo sa rooftop. Pagod na ata kayo." pambabasag ni Hunter ng katahimikan. Hindi ko pala napansin ang paninitig sa akin ni Jack nang matagal. Kung hindi lang nagsalita ang isang 'to. Na-awkwardan na siguro. "Let's go!" masiglang hiyaw naman ni Alyzza. Sabay kaming tumango ni Jack habang nakatingin kami sa isa't isa. Nginitian niya ako nang una ko siyang ngitian. "PRINCE!" Kaso natigil kami sa paglalakad nang may tumawag sa kaniya. Isang magandang babae ang kumakaway na naglalakad palapit sa amin, abo't langit ang ngiti. "I missed you!" maarteng salubong ng babae kay Jack sabay halik sa labi nito.Sh*t!Bigla siyang naitulak ni Jack. Maski siya ay gulat na gulat ang mukha habang nakaawang ang bibig na tumingin sa akin. Naramdaman ko ang pag-init ng buong katawan ko. Parang nagsipag unahan sa pag akyat lahat ng dugo ko sa ulo. Kaanu-ano din niya ang babaeng 'to? Don't tell me may girlfriend din siya?Bakit ba ang hilig nilang magkapatid sa mukhang turon?!Hinayaan ko lang

Tahimik na lang akong nahiga sa kama saka nagtalukbong. Mabuti na lang at tulog pa si Alyzza. Baka magpapakwento na naman kung nahuli niya akong galing sa labas. Kinabukasan, nagising ako nang may naririnig akong ingay. Medyo kumirot pa ang ulo ko sa sakit nang idilat ko ang mata ko. Ilang oras ba tinulog ko? Pakiramdam ko kasi hindi pa nag-iisang oras.Hinawi ko ang kumot ko saka tinupi ito bago tumayo. Nadatnan kong nag-aalmusal na si Alyzza at suot na niya ang uniform namin. "Okay ka na ba?" tanong niya sa akin nang makita niya akong papalapit sa kaniya. Umupo ako sa tabi niya saka kumuha muna ng tubig."Yeah," I nodded as I drunk the glass of water. "May gamot ka ba para sa sakit ng ulo?" "Meron," sagot niya saka napatingin sa ulo ko sa pagmasahe ko nito. "Kunin ko lang." Tinanguan ko siya saka nginitian. Kumuha muna siya ng toasted bread bago tumayo. Wala sa sarili akong napangiti nang mapagmasdan ko siya na hinahalungkat ang lagyanan ng gamot habang nakasalampak pa rin an

"Ayon!" nakangiting turo ni Alyzza sa malaking palaka. Agad na tumalon-talon palayo ang palaka nang lahat kami ay nagsipagtakbuhan palapit sa kaniya."Sayang. 'Yon ata ang leader nila, eh." Si Isze na tawang-tawang umiiling.Tahimik na lang akong nagmasid sa paligid, kunwari nag-eeffort maghanap."Yohoo! Mga frogs. Come to papa!" Lahat kami natawa sa paraan ni David. Seryoso pa siya habang nakayuko na para bang tinatawag talaga niya ang mga palaka. Napakamot siya sa kaniyang buhok nang makita niya ang reaksyon namin. Naiiling kaming bumalik sa paghahanap. Sinimulan ko na rin ang paghahanap nang maalala ko ang plano ko.Napasimangot ako nang wala akong makita ni isang palaka. Isa rin kasi sa plano ko na takutin si Daniel kaya sana makahanap na ako ng palaka para maibato ko na sa kaniya. Nakigaya na lang din ako nang malingunan ko sila na ginagamit ang phone pang-ilaw sa paligid. Napangiti ako sa kawalan nang may namataan akong palaka na nakatingin sa akin. Para bang alam na alam

Akala ko lilipas na naman ang gabi na badtrip pa rin ako. Hindi ko kasi nagawa ang plano ko. Imbes na siya ang pagtripan ko, ako pa tuloy nadali. Parang naglaho na parang bula ang plano ko. Hindi man ata niya plinano, still, nasabotahe pa rin. I really can’t win against him, and it’s been proven time and time again. Just earlier, too.Gayun pa man, naging maayos naman ang buong gabi ko. Lalo na yung reaksyon niya kanina, ang epek! Nakakawala lang ng stress. Thanks to him kahit napagtripan na naman niya ako."Alam mo, nagiging weird ka na rin. Lagi na lang kita nahuhuling tumatawa mag-isa," sambit bigla ni Alyzza.Magkaharap kami habang nakahiga sa kaniya-kaniyang kama. Patagilid akong nakahilata sa kama, ganoon din ang posisyon niya. "Huwag mo nga akong idamay. Kayo lang 'yon." irap ko sa kaniya. Kanina pa niya ako tinutukso tungkol sa pagtawa ko habang nanghuhuli kami ng palaka. Ayaw ko man aminin pero nagiging weird nga talaga ako nitong nagdaang araw. Sino bang mag-aakala na yu

"Oh, ba't 'di pumasok ang isang 'yun?" bungad sa akin ni Alyzza. Saglit niyang sinulyapan ang pintuan bago niya binaling ulit ang tingin sa akin. "May pupuntahan daw, eh. Babalik din naman daw mamaya." mahinahong sagot ko. Dala-dala ang garapon, sabay kaming naupo sa assigned seat namin. Napangiwi ako nang silipin ko ang loob nito. Dilat na dilat ang mukha ng palaka pero buhay pa naman. “Wear your gloves. We’ll start in just a minute.” utos ni Sir. Agad din naman namin dinampot ang kaniya-kainyang gloves na iniwan namin dito kahapon. Muntikan na akong masuka nang damputin ko ang palaka palabas sa garapon. Gumalaw-galaw pa ito na parang gusto ng kumawala. "Stay still. Huwag kang makulit." Inis kong bulong sa palaka. Using a pushpin, I smiled as I successfully pinned the frog to my assigned table. Napabusangot ako nang makita ko ang hitsura ng palaka. Parang naiiyak siya na ewan, o baka ini-imagine ko lang na ganoon? Nilingon ko si Alyzza at nakita kong mukhang parehas lang din