Tous les chapitres de : Chapitre 351 - Chapitre 360

Nandito kami ngayon sa tambayan (Hideout nila). Dito niya ako dinala pagkatapos kong irant sa kaniya ng paulit-ulit si Sir. "Mabuti na lang talaga at 'di ka pumatay ng palaka. Tama na ‘yung ako lang ang nagsa-suffer ngayon." malungkot kong sabi.Nakaupo ako ngayon sa gilid ng lababo. Pinapanood siyang nagluluto. Nagbolunter kasi siya na ipagluto ako nang sa ganoon daw ay gumaan ang pakiramdam ko. Nawalan na din ako ng ganang pumasok sa susunod pa naming klase kaya pumayag na ako."Ah, huh." bulalas niya.Kanina pa ako nagrereklamo sa kaniya dito, habang siya'y abala sa niluluto. Hinahayaan lang niya akong magsalita. Tinatanguan at paminsan-minsan ay sinasagot naman niya ako. "Tapos ano… hindi ka maiiyak ng ganito." muli kong reklamo.Napalingon siya sa akin dahil medyo pumiyok ang boses ko. Huminga muna siya nang malalim bago ako nilapitan.“He’ll be punished, don’t worry.” he said then stared at me while gently tapping my head, trying to calm me down.Mas lalo lang akong naiyak nan

"You heard me, Mikaela?" he asked seductively, o baka madumi lang talaga ang pag iisip ko? "This one is my favorite." ulit pa niya sabay amoy niya ng buhok ko. Hindi agad ako nakakilos sa ginawa niya. Napakurap-kurap ako nang ilipat niya ulit ang tingin sa akin habang ang ilong niya ay nasa buhok ko pa rin. Humaygad! “I can’t wait until you’re of legal age, Mikaela,” huling sabi niya bago ako tuluyang nasiraan ng bait.Fvck. "DANIEL!" ***Two months have passed...Time flies so fast. Parang kahapon lang, nag-aalboroto pa ako kina Mommy tungkol sa biglaang paglipat nila sa akin dito. Ngayon, parang tinuturing ko na itong pangalawang tahanan ko. Akalain mong dalawang buwan na rin ang lumipas simula nang makulong kami dito. Nakakatampo man dahil sa loob ng pananatili ko dito, isang beses lang ako kinamusta nina Mommy. Kadalasan, si Manang ang tumatawag sa akin, nangungumusta, habang sina Mommy, tinanong lang kung ayos lang ba ako dito, kung hindi ko naman ba pinapabayaan ang kalus

Nakaupo kami ngayon ni Alyzza sa may hapag namin habang pinapanood namin siya sa kusina. Titig na titig lang kami sa kaniya.Alam na alam ko talaga sa sarili ko na masama talaga itong ginagawa ko. Mahal ko na siya pero bilang kaibigan lang. Totoo 'yon. Totoo lahat nang ipinapakita ko sa kaniya. Totoong na-miss ko siya kahit dalawang araw lang naman siyang nawala. Pero ang mali, pinapaasa ko siya. Pinapaasa ko siya na may namamagitan na sa amin higit pa sa pagkakaibigan. 'Yon ang mali. Mali na gawin ko siyang replacement. Kahit ang totoo niyan, nasaktan naman talaga ako kay Jack. Nasaktan ako sa hindi na niya pagpaparamdam sa akin simula nang patayan ko siya ng tawag. Alam kong nasabi ko na sa sarili ko na mali ang ligawan ako ni Jack dahil inaakala kong girlfriend talaga niya yung babae. Pero kahit papaano naman, umasa ako. Umasa ako na pupuntahan niya ulit ako dito sa school at ipapaliwanag ang tungkol sa babaeng 'yon. Pasekreto kong nakurot ang binti ko. Kasalanan ko naman kasi

"Ayos na ba ang lahat?" tanong ni Alyzza sa lahat. Siya kasi ang ginawang leader ni Ma'am sa grupong ito. "Okay na ba 'to lahat, Baby?" baling niya sa akin. "Baka may kulang pa. Ayaw kong bumalik dito." Wala sa sarili kong tinanguan siya. "Lunch na muna tayo," napalingon ako kay Vincent nang pumalakpak siya ng isang beses. "Nagutom ako, eh." "Lagi ka namang gutom, eh." bulyaw ni Isze sa kaniya. "Ikaw!" aambahan na sana ulit siya ni Vincent ng suntok nang harangan sila ni Terry. "Ang laki mong tao, pumapatol ka sa maliit." sarkastikong saway ni Terry kay Vincent. Natatawang nag-apir ang dalawa habang mukhang pinagsakluban ng langit at lupa ang hitsura ni Isze. "Tama na nga 'yan," biglang saway ni Daniel. “Let’s bring all of this to the counter. May pasok pa mamaya." Isa-isang dinampot ng lima ang mga basket. Kukunin ko na sana ang isang basket nang tampalin bigla ni Daniel ang kamay ko. "Ako na." salubong ang kilay niyang lingon sa akin. Sinimangutan ko lang siya saka ko ini

Nakatulog ako nang mahimbing ng gabing 'yon. Kinabukasan, normal lang ang naging takbo ng araw namin ni Alyzza. Kaunting quiz at may pa-assignment pa ang iba naming teacher. Halos lahat ng mga estudyante ay excited na para bukas, ang Nutrition Day. Diretso kaming bumalik ni Alyzza sa dorm pagkadismissal namin. Tinanong ko siya kung may balak ba siyang gawin bago kami bumalik pero wala naman daw. Pagod na daw siya at gusto na muna niyang magpahinga para bukas. Maaga kaming nakatulog kinagabihan. Nagising na lang kami nang katukin kami. Si Alyzza na ang nag boluntaryong magbukas sa kanila. Humikab pa ako nang tumayo ako para sundan siya. Namilog ang mata ko at napatakip sa bibig ko nang makita ko ang nasa labas. Kompleto silang lima. Mabilis silang sinaraduhan ni Alyzza ng pintuan sabay ni-lock. "My god! Wala ba akong muta?" natataranta siyang lumapit sa akin saka nilakihan ang mata sa akin. "Wala." iling ko sa kaniya.Nag-unahan pa kami sa CR pero sa huli, hinayaan ko na lang siy